Nog meer sneeuw- en ijspret

Zaka en Bieb komen V. & co toejuichen tijdens schaatstocht van 30 km over het Kleine Zeetje.

Schaatsen op Groeneveld

Wat doe je en waar zit je?

De twee meest gestelde vragen in telefoongesprekken, smsjes en mails. Want je wilt nu eenmaal weten wat je 'naasten' aan het doen zijn. Tenminste, nieuwsgierige mensen zoals ik, vinden dat leuk om te weten. En gelukkig ben ik niet de enige die nieuwsgierig is of de behoefte heeft aan een soort spreekbuis waar je kunt laten weten wat je aan het doen bent en waar je dus ook weer kunt zien wat anderen aan het doen zijn.
Maar een MSN-account, een Google-talk account, een Skype-account, Hyves-profiel, Twitter-account en een weblog verder, weet ik van gekkigheid niet meer waar ik moet beginnen met updaten of aanmelden. En zo ben ik dus de hele dag op alle mogelijke manier kenbaar aan het maken dat ik aan het werk ben.

IJs

Het is koud, spekglad en levensgevaarlijk wanneer je er doorheen zakt, maar wat is het leuk als er ijs ligt. De schaatsen kunnen weer uit het vet (of je koopt net als ik voor het eerst sinds 12 jaar eens nieuwe schaatsen) en je voelt de kriebels al langzaam opwellen in je buik. Er ligt ijs!
Gaat de baan open of niet? En hoe is het ijs? Kan ik het nog? Zouden ze nog steeds datzelfde cassettebandje hebben als voorgaande jaren?
En ja, de baan ging open. Dinsdagmiddag 30 december opende IJsbaan Baarn haar deuren en diezelfde avond trokken wij onze schaatsen aan, na eerst toch zeker wel een kwartier in de rij te hebben gestaan. Het ijs was goed, weinig scheuren en nauwelijks natte plekken. Na twee rondjes aan de hand van V. kreeg ik het gevoel weer een beetje te pakken en verloor ik langzaam het gevoel in mn tenen. Op liedjes van The Kelly Family en The Spice Girls (ja, ze hadden het cassettebandje nog steeds) bedwongen wij het Baarnse ijs.
Het geluid van de schaatsen op het ijs, het geklap van de klapschaatsen van de pro's die je inhalen en het gekke gevoel dat je hebt als je na een paar uur schaatsen weer je schoenen aan hebt. Ik had het niet willen missen.

Terugval

Mijn Staatsloterij verslaving is weer terug van weggeweest. Was een tijdje genezen, maar inmiddels weer in het bezit van 1 heel lot en 2 halve loten. Mijn ouders & zus hebben hetzelfde recept in huis. We moeten nu toch wel iets winnen?
Gelukkig is het me vooral vanwege de voorpret te doen. Want wat ga ik doen met al die miljoenen? Daar droom ik dus de dagen voor de trekking uren van.
In ieder geval een nieuwe auto, eentje die niet stuk kan en die gloedjenieuw van de band komt rollen, zodat ik zeker weet dat er geen hele nare dingen mee kunnen zijn. En dan wel eentje zonder die vieze nieuwe-auto-lucht. Verder koop ik een idioot groot huis met een belachelijk grote tuin voor V. en mij. Woon nu bijna 2 jaar in mn kabouterhuis en vind dat ik wel genoeg heb afgezien. Een boot lijkt me ook te gek. En V. wil ook wel een auto denk ik.
Als we beetje gesetteld zijn neem ik een jaar vrij en ga ik samen met mn lief op wereldreis, want nu kan t nog. Iets nuttigs leren. Tango leren dansen in Argentinië, leren duiken in de Caraibische Zee en dan nog iets waarvoor we naar Nieuw-Zeeland of Australië moeten.
Wil ook heel graag nog een keer met dolfijnen zwemmen, maar dan niet 20 minuutjes, maar een uur ofzo. Parachute springen staat ook op mijn lijstje. Olifanten wassen. Een weeshuis in Afrika of Brazilië bezoeken en daar dan een tijdje werken. Trouwen op een eiland met witte stranden en blauwe zee. Naar het casino in Las Vegas. Shoppen in New York. Ik geloof dat ik zelf dan wel redelijk tevreden moet zijn. Dus dan geef ik de rest weg aan mijn ouders, zus, V. zijn ouders en broertjes en zusjes en andere aardige mensen die ik ken.
Ik heb trouwens wel bedacht dat we het tegen niemand gaan zeggen als we winnen. Dus als ik binnenkort een grote reis boek en voorlopig niet meer terugkom, dan weet je hoe het zit.

28/12/2008 02:00

Mijn aangevraagde liedje van Serious Request op de radio! Op nummer 1146.

Een jaar later

Een jaar later en hoewel er echt veel is veranderd, zijn er ook zoveel dingen weer hetzelfde. Dezelfde kerstballen, hetzelfde huis, dezelfde liedjes en alweer een nieuw jaar in het vooruitzicht.

Wat ik wil in 2009?

-Een groter, mooier, minder lekkend huis
-Echt samenwonen.
-Nog steeds de Staatsloterij winnen
-Gelukkig zijn in m'n werk
-Ietsje minder snoepen
-Ietsje meer sporten
-Positiever zijn
-Ontdekken wat ik echt wil

Kerstkado's?

Terwijl er allemaal pakjes onder de kerstboom klaar liggen voor onze families, krijgen V. en ik minder leuke kerstkado's. Zo lag er van de week kerstpost van het CJIB in de bus. Te hard gereden (V. dan) en 28 euro boete. Op vrijdagavond was er nog een verrassing: alweer lekkage. En dat terwijl het vorige week gerepareerd was, niet dus! Het is nu erger dan ooit! Een donkere, natte plek op het plafond en gedruppel op de grond en op het bed. Grrr.
Mijn laatste kerstverrassing was gister toen ik met mn Ka'tje over een hobbelweggetje reed en mijn auto opeens als een hele snelle sportwagen klonk, maar niet zo snel was als een sportwagen. Uitlaat, stuk, kapot, kaduk, naar de filistijnen. Gelukkig kan ie volgende week meteen gemaakt worden, zal wel niet goedkoop zijn. :-(

Kerstgedachte

Ik word sentimenteel van kerst. Ik weet niet of het door de kerstlichtjes komt of door het gure winterse weer, de slechte kerstliedjes of mijn zielige kerstboom, maar ik krijg rond deze tijd van het jaar altijd de behoefte om voor anderen te zorgen, kadootjes voor mn familie te kopen en slijmerige teksten op kaartjes te zetten. Het was ook die kerstgedachte die er in een vlaag van verstandsverbijstering voor zorgde dat ik dacht op mijn werk wel wat geld in te kunnen zamelen voor mijn favo benefiet-actie. Ik vroeg op de site van 3fm een collectebus aan en plantte 'm vanochtend naast de koffie-automaat. Mailtje naar mijn collega's met de oproep om vooral geld erin te stoppen voor de vluchtelingen. Laat maar komen die euro's, dacht ik.
Misschien was het naief om te denken dat mensen die geld zat hebben ook maar iets over hebben voor een ander. Nog geen kwartier na het neerzetten van de bus zat er een briefje op met de tekst: Een vluchteling is een vluchteling, omdat ie te laf is om te vechten, en te dom om onder te duiken.
Weg kerstgedachte...

Maar..... nu ik weet dat mijn collega's nou eenmaal niet bereid zijn om "zo maar" geld aan een goed doel te doneren, doe ik de komende week alle klusjes voor diezelfde collega's alleen maar tegen donatie van 1 of 2 euro...

UPDATE:
Tussenstand op 19 december 2008: 40, 35 euro. En ik heb samen met de controller de verdubbelaar in gezet.

UPDATE 2:
Eindstand op 24 december: 220,36. Mooi bedrag geworden dus, met hulp van het lunchbudget.

Eten

Ik ben gek op eten. Ik lees graag kookboeken, zoek graag receptjes online, praat er over en doe het graag. Ik vind eten ook gezellig en dat is dan ook het probleem. Koekje bij de thee, gezellig. Chipje bij de film, gezellig. Toetje na het eten, gezellig. Chocolaatje bij de koffie, gezellig. M&M's in de bioscoop, gezellig. Dankzij collega A. hoef ik nu niet meer van alles op te eten, maar kan ik nu eindeloos naar eten kijken op Tastespotting.com. Wel minder belastend voor mijn weegschaal. Dat dan weer wel.

Geluiden die mijn oren niet verdragen

-Lekkage gedruppel
-Nagels die geknipt worden
-De reclame van Ditzo
-Muziek van Deftones
-Dolf Jansen op de radio

De Weerribben

Dit weekend op het mooste plekje van Nederland geslapen: de Weerribben. Het was in 1 woord geweldig. Het huisje was super. Klein, maar niet zo klein als mijn eigen huisje. Met een houtkacheltje en een bedstee. Verder was er niks, echt niks. Eén en al natuur. Watertjes, heel veel riet en molentjes, smalle weggetjes en waanzinnig mooie roofvogels. Wat is het heerlijk om er af en toe eens helemaal uit te zijn!

Zie ginds komt de stoomboot...

Leukerd

Wat is Marc Marie Huijbregts toch een leukerd. Vooral vlak voordat ie een gekke vraag gaat stellen aan een gast bij DWDD. Dan krijgt ie zo'n fonkeltje in zn ogen en dan weet je het al. En daar ga ik dan weer van lachen.

ANWB

Gezellig met Fleur en haar Alto langs de A12.

Familie Kook Weekend

Frans, Vin, mam en Koen maken het garnalensoepje

Het toetje: zelfgemaakt ijs, geklopt eiwit, sinaasappels gebakken in Grand Marnier en dit alles geflambeerd met Stroh rum.

Het menu:

1. Garnalensoepje

2. Zalmbonbon

3. Eendenborstfilet op een bedje van gebakken zuurkool

4. Trio van hert, wildzwijn en lam

5. Mono Syberiènne

Guus

Wat een leukerd, die Guus in Paradiso gisteravond. We stonden dichtbij, heel dichtbij. En Guus deed z'n ding, zoals je dat gewend bent van Guus. Gewoon beetje zingen, praatje maken, gitaar spelen. En dat allemaal met een zachte G en op het allerlaatst regende het dan echt meters bier.

Remlichtjes...

Zo ziet mijn uitzicht er ongeveer iedere avond tussen 17.45 en 18.15 uit.

Waardering

Hoe weet je dat anderen je waarderen? Ik heb eigenlijk geen idee. Want hoe laat je zelf zien of merken dat je iemand waardeert of dat je het werk dat diegene doet waardeert?
Op websites is het gemakkelijk. Je geeft de foto, het blogje, het bedrijf of het filmpje een cijfer, je stem of een paar sterren. Maar dat is zo plat, zo nietszeggend.
In het echt werkt het een stuk minder simpel. Oke... Op school kreeg je nog wel een cijfer, een krulletje of een sticker, maar eenmaal aan het werk en het is afgelopen met de pret.
Waardering is voor mietjes. Je krijgt geld op je rekening gestort aan het einde van iedere maand en that's it. Maar is dat dan echt waar je het voor moet doen? Geld?! Nee, natuurlijk niet. Je wilt waardering! Maar zie dat maar eens te krijgen.

Toen er nog video bestond...

...lukte het mijn vader nooit om de videorecorder op tijd te laten instarten. Zo wil het dus dat ik van bijna alle film die mijn vader opnam, het begin nog nooit gezien heb. Grease, Sleepless in Seattle, Dirty Dancing, Pretty Woman en nog meer van die klassiekers. Ik heb ze minstens 50 keer gezien denk ik, op die videobanden van mijn vader. Maar pas sinds ik in mijn kabouterhuisje woon en alleen een dvd-speler heb en ik die klassiekers dus op dvd heb of op tv heb gekeken, ken ik ook de beginscenes van deze films. Weer een goede reden om ze dus nog een keer te zien... want ik ken ze door en door, behalve die beginscenes dan...

Winter

Vanochtend was het ineens winter. Een piepklein laagje ijs op de ramen van de auto en ik kon wolkjes in de lucht blazen. Winter. Geloof niet dat ik er al klaar voor ben... 's Avonds een koud bed en dan duurt het uren voordat het lekker warm is in bed. Moeizaam je bed uitkomen, omdat het 's ochtends weer zo lekker warm is in bed en het boven de dekens zo koud is. Gladde wegen. Grijze sneeuwprut. Krabben, krabben, krabben. En de kou, die ellendige kou. Brrr...

Maar omdat je ook overal de zonnige kant van in moet blijven zien... er zijn ook voordelen van dit jaargetijde. Het is weer done om stamppot te eten. Sinterklaas en Kerst. Pepernoten en gevuld speculaas. De kachel aan. Winterdekbed. Kaarsjes aan. Knus op de bank met een plaid. Warme chocolademelk. Onaangetaste sneeuw. Schaatsen.

Wat is dat toch met 68?

Is het je wel eens opgevallen dat mensen heel vaak als ze duidelijk willen maken dat iets heel vaak is geweest of heel vaak is gedaan, daar heel vaak het getal 68 in zit.
Driehonderdachtenzestigduizend bijvoorbeeld is een getal dat ik thuis vaak hoorde. "Ik ga nu niet voor de driehonderdachtenzestigste keer vragen of je je kamer wilt opruimen."
Bij Nightwriters riep Herman Brusselmans (wat een held) iets met honderdachtenzestig. En ook in het dagelijks leven hoor je vaak van die getallen met 68 erin.
Zal het met het uitspreken te maken hebben?

2 pers op 25 m2

Vanaf 1 november is mijn kabouterhuis bewoond door 2 mensen. Voer voor een real-life-soap? Ik zou het bijna verkopen aan Endemol. Hoe leven 2 mensen dag in dag uit op 25 m2.
Ik weet zelf ook nog niet hoe het zal gaan. Tuurlijk hebben we vaak zat de weekenden samen doorgebracht, maar echt samen wónen... Ik ben benieuwd.
Op dit moment zie ik eigenlijk vooral de voordelen. Gezellig iedere avond bij elkaar zijn, samen eten, altijd bij kunnen kletsen in het echt, gewoon samen leven.
En als je even alleen wilt zijn, dan blijf je gewoon iets langer op de wc zitten....

Welk cijfer geef je je leven?

Bij de Reünie (tv-programma KRO) wordt de vraag gesteld welk cijfer je je leven geeft.
Moeilijke vraag, vind ik.
Ik ben altijd iemand van de zevens geweest. Op school dan. Ik kon ook tevreden zijn met een zeven, waar anderen juist streefden naar een 9 of hoger, was ik al blij met een 7. Wel een voldoende en geen 6, want dat was dan wel weer aan de magere kant.
Dus ik denk dat ik mijn leven ook een 7 geef. Ik mag niet klagen, heb een huis, een baan en een lief vriendje. Maar een 9 of 10 krijgt mijn leven nog niet. Wat daar nog voor nodig is? Een iets groter huis, het liefst met een tuin of een ruim balkon. Ook wil ik daar niet alleen wonen, maar het allerliefst met vriendje samen. En dan zou mijn levenscijfer nog hoger worden als we dan allebei een leuke baan hebben en leuke dingen kunnen doen. Mijn leven krijgt denk ik een 10 als ik moeder word, maar dat duurt denk ik nog wel een paar jaartjes.
Voorlopig ben ik nog wel even tevreden met mijn 7. Maar werk wel aan die 8 of 9. :-)

Promotie Zus

Hormonen

Ik hou niet van hormonen. Het is zo vervelend dat stofjes die in je hersenen worden gemaakt, je kunnen beïnvloeden.
Onder invloed van hormonen word ik bijvoorbeeld heel erg onhandig. Bordjes, bekers, papieren, en al het andere dat je kunt laten vallen of kapot maken, maak ik ook kapot of laat ik vallen.
Ik heb het gevoel dat de hele wereld tegen me is. Ik ben hels, chagrijnig, kortlontig, op zoek naar ruzie en onredelijk.
Ik heb zin in eten, veel verschillende dingen, door elkaar en achterelkaar. Yoghurt, ontbijtkoek, chips, crackers, kokosbrood... and so on.
Er is maar 1 voordeel aan de invloed van m'n hormonen... ik krijg ook last van schoonmaakhormonen. Dus.... glanzende vloeren, schone badkamer, frisse was... én de kapotte bordjes liggen in de prullenbak, m'n vriendje is gillend weggerend en de voorraadkasten en koelkast is leeg.

En nu?

Wat doe je als de hele wereld ineens voor je voeten ligt?
Wat als je nu kunt kiezen waar je wilt wonen, werken, leven?
Wat als nu de rest van je leven begint?

Ziehiehiek

De prullenbak puilt uit met tissues, mijn neus is rood en schraal. Mijn keel doet zeer en mijn oren zitten dicht. Ik heb het om en om koud en warm en 's nachts slaap ik nauwelijks. Bah, ik ben verkouden.

Vincent: "Ik kan echt goed vissen"

Radio & TV & Internet verslaving

Mijn dag bestaat uit wakker worden, radio luisteren, journaal kijken, radio luisteren, internetten in combinatie met radio luisteren, radio luisteren, televisie kijken in combinatie met internetten en als aflsuiting lees ik nog een boek of tijdschrift. Ik kan eigenlijk niet zonder al die dingen.

Radio favo's (klik op de links)

GIEL
Arbeidsvitaminen
Coen & Sander Show

TV Favo's (klik op de links)

RTL Nieuws
NOS journaal
Wie is de chef?
Smaken Verschillen
Grey's Anatomy
Olympische Spelen

Internet favo's (klik op de links)

Nu.nl
Hyves
Algemeen Dagblad
De Telegraaf
De Gooi- en Eemlander
Geenstijl
Bright
Moviq

Lees favo's

Linda
Viva
Mind Magazine
Psychologie Magazine

Dagboek van een Geisha
Jill Mansell

Moe

Op, uitgeput, zonder energie. Ik ben moe. Gek genoeg heb ik vrijdag, zaterdag en zondag tot 11.00 minstens uitgeslapen. Hoefde ik alle 3 die dagen helemaal niks. Heb ik ook bijzonder weinig gedaan. Maar zodra de zondagnacht voorbij is en de wekker voor een nieuwe werkweek gaat, lijkt alle energie die ik in het weekend had opgedaan verdwenen.
Weg uitgeslapen hoofd, hallo wallen. Weg goed humeur, hallo kort lontje.

Samen

Veel dingen zijn samen leuker. Eigenlijk bijna alles wel. Maar dat weet je alleen als je ook de tijd en ruimte hebt om dingen alleen te doen.

De ondergang der jaargetijden

Ineens is het dan zomer... Niks geen lente... De krokussen die voorzichtig gaan bloeien en een paar weken dat je kunt wennen aan iets warmere dagen. Je zomerjas die je weer uit de kast kunt toveren. Nee, het is gewoon in een keer zomer. Teenslippers, hempjes, ijsjes... Bam! Zomer!
Voor zo lang het duurt...

P.S.
Sauna De Gouden Ploeg is weer geopend.

Radio

Naast mijn tv-verslaving heb ik sinds ik bij Moviq werk een verslaving voor radio gekregen. 's Ochtends begint het al in de douche. Dan in de auto naar mn werk. Op mn werk en onderweg naar huis. En als de Coen en Sander Show nog niet is afgelopen als ik thuis ben, zet ik 'm nog heel ff thuis in. Heerlijk.

Daarom een lijstje van mijn favo liedjes van nu...

Fascination - Alphabeat
Squeeze me - Kraak & Smaak
Always Were I Need To Be - The Kooks
Look - Gem
Another Day - Jamie Liddel
Everybody Has Gotta Learn Sometimes - Krezip
Bubbly - Colby Collait
American Boy - Estelle

Otis Redding

Muziek van Otis Redding is best leuk. Mijn vader draaide het ook wel eens en Sitting On The Dock of the Bay is een leuk liedje om mee te fluiten. Maar sinds kort heb ik een gruwelijke hekel aan het hele oeuvre van Otis. (Sorry, Otis)
Mijn buurman draait dagen achtereen cd's van Otis Redding. Vooral I Can't Turn You Loose en Sitting On The Dock of the Bay draait ie grijs. Ik word er echt gek van. Want je verstaat het net niet en hij staat de hele tijd op repeat en het is niet overdag dat ie die muziek opzet, maar altijd op tijdstippen dat je er niet op zit te wachten.
Als je net settled op de bank voor een tv-avondje met een kop thee... Otis
Als je net lekker in bed kruipt, omdat je lekker vroeg wilt slapen... Otis
Als je lekker aan het dromen bent en het al 2 uur 's nachts is... Otis
Zondagochtend als je wilt uitslapen... Otis
De afgelopen weken wisselt hij Otis af met Kelis en dan ook de twee enige hits van Kelis op repeat... Zucht...Beter een goede buur dan een verre vriend...

Smooth Criminal

De boycot op muziek van Michael Jackson (was die er eigenlijk?) is voorbij. Ineens hoor je de muziek van The King of Pop weer de hele dag op de radio. En toch is het best wel heel leuk. Hoe fout die gast ook is...
Vanmiddag in de auto hoorde ik Smooth Criminal weer... En toen kwam ik erachter dat ik de tekst eigenlijk nooit goed heb gezongen, maar wel wist dat t niet was wat ik zong. Haha. Ik snap het nog. Het is dus: Annie are you okay? Are you okay Annie? Maar ik zing dus altijd: Annie are you walking, are you walking Annie?
Het is nu Classic Request week op 3fm en dan komen er wel meer liedjes op van 'toen ik klein was'. Echt superleuk. Maar 'oei' wat zit ik er vaak naast, qua tekst. Gelukkig zing ik bijna nooit hardop in gezelschap, alleen in de auto.

Dan maar dik...

Ik hou van aardappels en sju met veel gehak, ik hou van rolpens en van varkenscoteletten, ik hou van koffie met veel suiker en gebak, ik hou van pudding en van warreme kroketten.
En as ik dik wor, nou, dan moet dat maar gebeure, ik zal beslist niet over kallerieën zeuren.
En zonder taartjes is het leven veel te grau en as je honger heb, dan wor je zo humeurig.
U moet maar denken as u dikker wordt, mevrouw, je kan nog beter lekker mollig zijn dan treurig. En as ik dik wor, nou, dan zal ik het wel merke, ik ga m'n leve niet met rauwe groente werken.
An mijn lijf geen dijeet, ik blijf ete wat ik eet en ik doe niet aan de lijn, al weeg ik tweehonderd pond. Ik zeg maar: ete is gezond, ik lus geen kropsla met azijn. U moet maar denke, net als ik: dan maar dik, dan maar dik, dan maar dik.

Annie M.G. Schmidt. Uit: Tot hier toe. Querido 1986

Off-day

Volgens mij was vandaag zo'n dag. Van ieder liedje dat ik hoor krijg ik een brok in m'n keel en binnen no time rollen er weer tranen over m'n wangen. Hoop dat ik snel weer een on-day heb, want ik word hier ook een beetje moe van.

Jeugdsentiment

Vuur & Vlam



Ochtendhumeur



Meidengroep

Hahaha

Afgelopen week had ik 'm weer eens... voor t eerst in tijden... hij kwam niet ineens, want ik voelde 'm al een tijdje kriebelen. Dus toen ik al een paar uur heel stom werk aan het doen was, kon ik 'm niet meer houden... Heerlijk!

De slappe, slappe, slappe
Ha, ha, ha, ha, ha
De slappe, slappe, slappe
Ha, ha, ha
Als het echt niet kan
Of als het eigenlijk niet mag
Krijg ik de slappe, ha, ha, slappe
Slappe, ha, ha, slappe
Slappe, ha, ha, slappe
Slappe lach

P.S.
Hij was inclusief tranen over wangen en pijn in de buikspieren...

Zon

Wat is het toch fijn als de zon schijnt. Van 't weekend heerlijk met m'n gezicht in 't zonnetje gezeten en zelfs een heel klein beetje kleur op m'n wangen gekregen. En m'n huisje warmt zo lekker op als de zon schijnt... Was t maar vast zomer...

Als je eens een keer niets te doen hebt...

...dan kun je je eigen Southpark-poppetje in elkaar zetten.
Link: Southpark Studio

Gespot!

Ik heb er één gespot! Eindelijk. Na twee maanden dagelijks file rijden zag ik van de week voor het eerst een man met een scheerapparaat in de rij staan. Ik dacht echt dat dat alleen uit films of van reclames was. Maar ze bestaan echt, mannen die zich scheren tijdens het file rijden. Wel praktisch trouwens, want wat gaat er veel tijd verloren tijdens dat achterelkaar aan rijden.
Ik vermaak me trouwens meestal met Giel Beelen, op de radio dus. In m'n tas rommelen. In mijn achteruitkijkspiegel checken of mijn haar goed zit en of ik geen mascara onder mn ogen heb gesmeerd. En dan gaat de tijd ook best snel...

Af

Mijn huis is af. Mag ook wel een keertje.. want ik woon hier al een jaar. :-)

Live-gang

Bij KPN had ik het al geleerd, maar ook bij andere bedrijven kan het blijkbaar. Uitstel, uitstel, uitstel. Vanaf december (eigenlijk al vanaf oktober) staat de nieuwe website waar ik voor werk al in de startblokken. Maar vanwege allerlei omstandigheden duurt het nu allemaal veel langer dan gedacht voor we live gaan. Wel superjammer... want zodra iedereen onze site kan zien, gaat het pas echt gebeuren.

Afscheid

Gek! Zo zit je maanden achterelkaar vijf dagen per week bij elkaar in de buurt, deel je lief & leed en zo zie je elkaar misschien wel nooit meer. Collega's zijn maar een raar fenomeen. Per 1 januari zijn al mijn ex-collega's, ook elkaars ex-collega's, want de hele redactie van Planet is opgeheven. Toch waren er weinig redenen om te treuren gister. Er was genoeg te drinken en lekkers te eten, het was bijzonder gezellig en het bleef nog lang onrustig in Café De Opstand... Aida, Ernst-Jan en Marije

Marije en ik

Nico, Aida, Willem en ik

Oud & Nieuw

In 2008 wil ik graag:
-de Staatsloterij winnen (niet gelukt)
-het grote geluk vinden (gelukt!)
-mijn pokerskills verbeteren (niet gelukt)
-zoeken naar een groter huis (still searching)
-'nog' beter leren tennissen (gelukt!)
-echt beginnen met hardlopen (oeps)
-eindelijk een nieuw bankstel en een fauteuil kopen (gelukt!)
-meer leuke dingen doen (gelukt!)
-minder huilen (meer gelachen!)

Winter Wonderland

Toen ik vanochtend uit mijn raam keek, was de hele wereld wit. Het was alsof er iemand met een hele grote bus poedersuiker over de bomen en huisjes had geschud. Het gaf net even dat beetje extra voor de kerstsfeer in m'n hoofd. Toen ik vervolgens in de auto stapte (eerst krabben!) en naar de ijsbaan reed was mijn kerstvakantiegevoel compleet. Na vijf minuten op het ijs te zijn geweest ging ik keihard op m'n plaatje, maar dat hoort er bij heh. Alleen een blauwe knie aan overgehouden. Na het schaatsen een wandeling bij Kasteel Groeneveld gemaakt. Was ook al zo'n mooi poedersuikerparadijsje.

Kerstmuziek Top 10

1. Driving Home For Christmas - Chris Rea
2. All I Want For Christmas Is You- Mariah Carey
3. Last Christmas - Wham!
4. Happy Christmas (War is Over) - John Lennon & Yoko Ono
5. Wonderful Christmas Time - Paul McCartney
6. Christmas Was A Friend Of Mine - Fay Lovsky
7. Most Wonderfull Time Of The Year - Johnny Matis
8. Thank God Its Christmas - Queen
9. Why Could'nt It Be Christmas Everyday - Bianca Ryan
10. Ho Ho Ho - Katja Schuurman ft Jeugd van Tegenwoordig

Kerstmis

Nog eventjes en dan is het kerstmis. Ik ben al helemaal in de kerststemming. Mijn kerstboom staat hysterisch te zijn met al zijn ballen. (Als je een keer objectief naar de boom kijkt, is het eigenlijk een bizar gezicht, zo'n boom met glinsterende ballen, maar dat terzijde.) Ik steek iedere avond gezellig een vijftiental kaarsjes aan, omdat het daardoor ook ietsjes warmer wordt in mijn kleine kersthuisje. De kerstkado's zijn in huis. De kerstkaarten zijn geschreven. Ik vind de kerstliedjes op de radio nog geweldig. Ik heb het kerstmenu voor de brunch met m'n ouders samengesteld en ik weet welk toetje ik meeneem op 2e Kerstdag.
Gisteren een lekker ontspannend dagje gehad. De spieren zijn los gemasseerd, de knopen zijn uit mijn nek gekneed, mijn schouders zitten weer wat losser. Mijn wenkbrauwen zijn weer in vorm, (iets te goed), alle afvalstoffen zijn er uitgezweet. Heerlijk!
Dus laat de Kerst maar komen. Ik ben er klaar voor.

Achteraf

Achteraf is altijd alles anders. Het kan beter zijn dan je vantevoren bedacht of juist slechter. Maar anders is het altijd.
Ik ben een denker, ik kan dingen uren analyseren of overpeinzen. Vooral dingen die nog moeten gebeuren kan ik kapot denken. Of ik kan heel lang nadat iets is gebeurd, nog twijfelen aan mezelf. Een ontzettend slechte eigenschap. Maar ik kan er niets aan doen. Al zou ik het graag willen. Want welke scenario's ik ook heb bedacht in de nachten waarin ik niet slaap: het gaat ALTIJD anders.
En de dingen waar ik niet op ben voorbereid of waar ik eigenlijk niet zo over heb zitten denken, die zijn altijd leuk, omdat ze gewoon gaan zoals ze gaan. Zucht.

Geluk

Ik heb wel eens horen zeggen dat je gelukkig bent, als je je niet afvraagt of je gelukkig bent. Nu vraag ik me de laatste tijd best wel vaak af of ik gelukkig ben. Ik weet niet of dat dan wil zeggen dat ik dus niet gelukkig ben.
Ik moet bekennen dat ik wel eens gelukkiger ben geweest dan nu. Ik had me het leven heel anders voorgesteld. Maar dat is eigenlijk met alles wat ik doe en gedaan heb. Niets is gegaan, zoals ik het had bedacht.
Ik weet ook niet of ik het geluk nu in eigen hand heb. Kan ik mijn eigen geluk beïnvloeden en doe ik dus nu iets 'fout' waardoor ik minder gelukkig ben? Of is geluk slechts een kronkel in het hoofd.
Wanneer ik echt geluk heb gevoeld? Eigenlijk weet ik het niet meer. Hoe dat voelde. Waarschijnlijk omdat ik er toen niet over nagedacht heb, hoe goed het voelde. En dat je je pas beseft dat je gelukkig was, op een moment dat het even iets minder is.

Week(end)

Pfff...deze vrijdag mijn afscheidsfeestje. Ik hou niet van afscheid nemen en al helemaal niet van leuke mensen. Gelukkig was het een gezellig feestje met wijn, margarita's, kaassoufléetjes, bitterballen, wat tranen en Mexicaans eten. Oh ja, en een hele mand vol kado's. :-)
Wel een raar gevoel, de gedachte dat ik gewoon niet meer naar Amersfoort hoef om te werken. Kan er nog niet aan wennen. Maar goed, over een week dus iedere dag naar Utrecht. Een andere werkplek, nieuwe collega's, ander werk. Ik zie er ontzettend tegen op, maar heb er ook vertrouwen in dat het allemaal goed komt. Alles went immers.
Verder dit weekend gezellig naar mijn zus geweest. Eerst Alles is Liefde nog een keer gezien in de bioscoop. Echt een geweldige film. Daarna naar Panama geweest, er was een 80's & 90's feest. We hebben echt de hele avond staan dansen, net zo lang totdat we onze voeten niet meer voelden. Die muziek is ook té leuk. En nu lekker een week lang relaxen, want ik heb vakantie!

Nog 43 nachtjes

En dan is het kerstmis. Toen ik vanmiddag bij Eurofleur in Leusden liep, zou je echter denken dat het al over een week kerst is. Nog nooit heb ik zoveel kerstbomen, kerstballen, zingende rendieren en verlichting bij elkaar gezien. En dat nog anderhalve maand voor kerst.
Maar goed, toch ging ik de deur uit met Jingle Bells in mijn hoofd, en een tas vol kerstballen.
Nu nog een week of vier wachten op de boom...

Dingen om blij van te worden

-Op stap met Zakaria en Habibi.
-Lekker avondje op de bank Idols kijken.
-Spakenburgs hart bij de koffie.
-Spierpijn van t bowlen.
-Foto's kijken van leuke gebeurtenissen.
-Kaarsjes aan.
-Onder mijn winterdekbed de regen keihard op het dakraam horen tikken en weten dat ik er niet uithoef.
-Twee keer in de week sporten.
-Mijn nieuwe kerstballen.
-Verse bloemen op tafel.

Getsie...

-spinnenwebben in mn gezicht.
-al die pepernoten die ik de afgelopen twee dagen op heb gegeten.
-dat herfstig weer buiten.
-de getalletjes op de weegschaal.
-de stem van Herman den Blijker.
-niks om aan te trekken.
-teveel te doen, te weinig tijd.
-zoveel chagrijnige mensen.
-van slag door de wintertijd.
-alles verandert, maar wil zo graag dat alles hetzelfde blijft.

Oog in oog met Flipper op Curacao

De Dolphin Academy Curaçao is een van de drie plekken ter wereld waar je met dolfijnen kunt zwemmen. Een unieke ervaring, waar sommigen slechts van kunnen dromen, maar ik mag mijn droom werkelijkheid maken.

De Dolphin Academy in Curaçao werd vijf jaar geleden opgericht door de Nederlanders Adriaan Schrier en Laetitia Lindgren. Niet alleen als toeristische attractie, maar vooral om mensen meer te leren over deze dieren en om een aantal mythes te ontkrachten.

Vooral tv-held Flipper (die overigens ook bij de Dolphin Academy rondzwemt) heeft er aan bijgedragen dat veel mensen een verkeerd beeld hebben van dolfijnen. Zo zouden dolfijnen bovenmatig intelligent zijn en in staat om mensen te redden en haaien weg te kunnen jagen. Niets is minder waar. Twee van de dolfijnen hebben een litteken van een haaienbeet en er is slechts één verhaal bekend van een reddingsactie.

Het half uur zwemmen met de dieren is slechts een onderdeel van het programma dat ervoor moet zorgen dat jij en ik blikjes tonijn die op een dolfijn-onvriendelijke manier zijn gevangen in het vervolg in de schappen van de supermarkt laten staan. Maar ook dat we bewuster met het milieu omgaan om de zee schoon te houden.

Voorafgaand aan mijn ontmoeting met de dolfijnen, teken ik eerst nog even een formulier waarin ik verklaar de Dolphin Academy niet aan te zullen klagen als ik het half uurtje poedelen met de beestjes onverhoopt niet overleef.

Hoewel ik de vrolijk-ogende Flipper voor me blijf zien, twijfel ik toch een paar seconden of het dan echt wel zo goed idee is om het afgezette stuk zee in te springen zonder beschermend duikpak.

Ook na de uitgebreide instructie over het zwemmen met de dolfijnen, trek ik nog steeds niet met een gerust hart mijn flippers aan om het water in te duiken. Ik moet aan zoveel dingen denken! Niet het gezicht van het dier aanraken, wij vinden het immers ook niet prettig om door een onbekende in ons gezicht te worden geaaid. Hou je armen dichtbij je lichaam, zodat je de dieren niet kunt slaan of afschrikt. Niet te hard aaien, maar ook niet te zacht. Rustig blijven en dan ook nog genieten, want een half uur is zo voorbij.

Annie en Teresa zijn de twee dolfijnen die samen met onze groep van zes personen zullen zwemmen. Annie is negen jaar en Teresa is al veertien jaar oud. In eerste instantie hebben de twee er niet zo'n zin in. Ze blijven eigenwijs een beetje rondhangen bij het vlot waarop twee instructeurs, een cameravrouw en een fotografe zitten.
Het geld dat wordt verdiend met de verkoop van de dvd's, foto's, muismatjes en bekers die je na het zwemmen kunt kopen, gaat direct naar een educatieprogramma voor de lokale basisscholen, wordt mij verteld.

Maar zodra we ons in het water begeven en met zijn zessen naar het midden van het afgezette stuk zee flipperen, beginnen de dieren er ook zin in te krijgen. We houden een stok plat op het water en na een fluitje en een aanwijzing van de instructeur vliegt één van de dolfijnen met een hoge sprong over de stok boven onze hoofden.

De dolfijnenshow van Dolfinarium Harderwijk komt ineens wel heel dichtbij. Als ook de andere dolfijn haar trucje met de stok heeft gedaan, haasten ze zich naar het vlot voor een visje en daarna mogen ze een rondje zwemmen.

Ze zoeken daarvoor zelf contact met de deelnemers in het water. Al gauw heb ik mijn eerste ontmoeting met één van de dolfijnen. Ik hoor later dat dolfijnen vaker op mensen met een rustige hartslag afzwemmen dan op mensen met een snelle hartslag. Ik merk ook dat ik van de spanning geen last meer heb. Ik aai het grote dier voorzichtig, maar met lange halen, want dat schijnen ze het prettigst te vinden. Wat voelt-ie zacht! Ik flipper rustig naast de dolfijn, die zelf ook gezellig doorzwemt en mijn aai met een zucht via zijn blaasgat beantwoordt.

Na het zwemmen is het weer tijd voor de trucjes. Er worden kusjes uitgedeeld, ritjes op de rugvinnen weggegeven, gespetterd, gezongen en gedraaid. Hartstikke leuk voor de foto's natuurlijk, maar laat mij maar weer een stukje zwemmen. Er wordt nog twee keer een rondje gezwommen en lang leve mijn rustige hartslag, nog twee keer heb ik een dolfijn aan mijn zij. Na een laatste aai, draag ik 'mijn dolfijn' over aan de volgende groep. Zo maar stoppen met aaien mag namelijk niet, daar worden de dieren hartstikke onzeker van.

Ik hijs me uit het water en terwijl de dolfijnen alweer kusjes uitdelen aan de volgende groep, neem ik me plechtig voor om nooit meer goedkope tonijn uit blik te kopen. Zou het dan toch werken?

(dit is het artikel dat op Planet heeft gestaan, naar aanleiding van persreis Curacao)

Onderonsje

Fijn!

-Avondje bioscoop met mijn moedertje.
-De geur van de frisgewassen was in m'n huiskamer.
-Wakker worden zonder wekker.
-De hele avond met de kaarsjes aan.
-Nog 65 dagen totdat het kerst is.
-Zuurkoolstamppot met rookworst en jus voor in de magnetron.
-Kop dampende thee met gevuld speculaas erbij.
-Denken aan mijn nieuwe baan.
-Borrelen en andere gezellige dingen met collega's.
-Shoppen bij Ikea.
-Maandag weer Sonja B.
-Audities Idols 4.
-De mooie kleuren van de bomen in 'mijn tuin'.

I don't like sundays

Wat een rotdag is zondag. Kan mijn bed nauwelijks uitkomen en omdat ik vandaag piketdienst had voor m'n werk, moest ik ook thuis blijven. Beetje op de bank gehangen, zitten snoepen (sorry Sonja), nog meer bankhangen, slapen, luieren, dvdtjes kijken, was doen. Man, wat duurt zo'n dag dan ontzettend lang.
Morgenochtend vroeg op pad. Hoop dat ik slaap vannacht. Spannende week, alweer.

Tijd vliegt

Soms gaan maanden sneller dan je dacht. Zo woon ik nu al bijna 9 maanden in mijn eigen huisje, werk ik al ruim 7 maanden bij Het Net en ben ik al een halfjaar weer alleen. Tijd vliegt, eigenlijk altijd wel...

De geur van half zes

Als ik naar huis fiets met een tasje vol boodschappen aan mijn stuur, zo rond een uur of half zes ruik je overal de lekkerste geuren. Gebakken aardappeltjes of boter die aan het smelten is om straks de gehaktballen in te braden.
Zeker nu het al sneller donker wordt en het buiten koud en druilerig is en binnen gezellig warm, krijg je als je langs de warme huizen fietst zin in een lekker bord stamppot met een gehaktbal. Een openhaard in de huiskamer en een beker gloeiend hete thee.
Laat de winter maar komen, maar dan wel de echte winter. Met ijsbloemen op de ruiten, een halve meter sneeuw, een dag waarop de zon schijnt en t toch ijskoud is.

Playa Canoa

Een paradijsje, zo maar in de middel of nowhere. Het is populair bij surfers en je kunt er heerlijk eten.

Net een schilderijtje

De stranden op Curacao zijn onvoorstelbaar blauw. Deze twee vissersbootjes maakten van een van de mooiste stranden bijna een schilderijtje.

A Room With A View (curacao)

Met dit uitzicht werd ik iedere dag verrast de afgelopen week. Rond een uur of zes konden er dolfijnen langszwemmen, maar ik heb ze jammergenoeg niet gezien. Door de jetlag was ik iedere ochtend rond die tijd wel wakker en sprong ik mn bed uit om te kijken of ik een groepje voorbij zag springen.

Curacao!

Hoe extreem cool! Ik ga gewoon naar Curacao! Op 7 september vlieg ik er heen en dan ga ik met dolfijnen zwemmen, snorkelen, duiken, catamarantocht, zeekajakken.. Hmmm. Oh ja, tis wel voor het werk, maar kleinigheidje hou je toch. :-)

Verslaafd?

Nieuwe hobby

Ik ga morgen met m'n nieuwe hobby beginnen. Dit weekend een paar hardloopschoenen gekocht en morgen, als het droog is, ga ik mijn eerste meters maken. Ben benieuwd. 'Ze' zeggen dat het verslavend is...

Geopend!

In het mooie plaatsje S. is vandaag Saunacentrum De Gouden Ploeg geopend. Op drie minuten lopen van het station vindt u dit kleine, maar gezellige saunacentrum.
Het centrum biedt een fijne zongewarmde sauna met daarin een lekkere loungebank, ruimte om uit te rusten en een uitstekende keuken, waar u kunt ontbijten, lunchen en dineren. Het centrum is tevens uitgerust met een ruime douche- en omkleedgelegenheid. Het huren van handdoeken, badjassen en badslippers is mogelijk.
Maak vandaag nog gebruik van de openingsaanbieding en boek ons arrangement voor slechts tien euro per persoon voor een hele dag gebruik van deze unieke sauna. Wees er snel bij, want de ruimte is beperkt!

P.S.
Ja, de warmte is naar mn hoofd gestegen. Het wordt laat vanavond, want ik ben bang dat het nog lang gaat duren voordat het hier een beetje is afgekoeld.

Blegh! Stom...

-dat er in de zomer helemaal niks op de televisie is.
-dat de afwas maar blijft komen.
-dat ik ieder weekend weer een wasmand vol was heb.
-dat iedere week eigenlijk precies hetzelfde is.
-dat koken langer duurt dan eten.
-dat er in alle lekkere dingen zoveel calorieën zitten.
-dat je 7000 kcal minder moet eten om 1 kilo af te vallen.
-dat ik nu weer alleen maar aan eten kan denken.
-dat er altijd alleen maar stomme liedjes in je hoofd blijven hangen.
-dat ik niet als eerste om 17.00 naar huis durf, terwijl ik ook altijd als eerste binnen ben.
-dat ik de hele week voor elf uur in bed lag en nog moeier ben dan normaal.
-dat mensen het raar vinden om nog contact te hebben met je ex-vriendje.
-dat ik me schaam voor mijn te coole fietstas.
-dat ik altijd raar ga kijken als ik op de foto moet.
-dat ik altijd op mn horloge ga kijken als ik langs een groepje mensen moet lopen/fietsen, om maar iets te doen te hebben.
-dat ik alle calorieën van alle etenswaren uit mn hoofd weet.
-dat mn wasmachine niet vanzelf gaat wassen, maar dat ik 'm zelf iets een zetje moet geven.
-dat er altijd één haartje op mn schouder iets harder groeit dan de rest.
-dat het zo lekker voelt om te mopperen.

Weegschaal-obsessie

Sinds ik weer ben begonnen met Sonja B. ben ik weer geobsedeerd door de weegschaal. Iedere ochtend en avond ga ik erop staan. Angstig naar het plafond kijkend wachtend tot het oordeel is geveld. Piehiep! En ik kan kijken wat de stand weer is. Het verschil tussen avond en ochtend is eigenlijk altijd 900 gram. Met het wegen verbrand ik ook vast wel wat calorieen, maar echt hard gaat het nog niet.

Leuk?

Ik zapte net toevallig langs het programma De Leukste Thuisvideo's, maar die video's zijn helemaal niet leuk. Ik kan best lachen om mensen die uitglijden of vallen, maar niet om dit soort ongelukken, je vraagt je bij ieder filmpje af of die mensen het wel hebben overleefd. Niks om te lachen dus.

Het Net is everywhere

Ik word achtervolgd door Het Net. Veertig uur per week werk ik ervoor en vandaag reed ik naar huis in een bus met daarop een advertentie van Het Net. Thuis deed ik vervolgens de tv aan en raad eens: reclame van Het Net. En net kijk ik ff bij NU.nl en je raadt het al: wederom Het Net.

Ik vind mn werk best leuk, maar nu moet t even ophouden hoor. Wel cool dat mensen die de reclames zien, je kunt er bijna niet omheen, en die inderdaad naar HetNet.nl surfen de artikelen zien van onze freelancers. En dat ik iedere dag beslis welke artikelen zij gaan lezen. Cool toch.

Guilty

Sorry Sonja...

Vrijdag, 17:45 - twee blokjes kaas en een olijf
Vrijdag, 21:00-23.30 - drie handjes light paprika chips
Zaterdag, 20:30 - een Bossche Bol, echt uit Den Bosch, maar oh oh oh wat was-ie lekker!

Stand: -2,8 kilo

Oude liefde...

Soms verlies je mensen even uit het oog, maar uiteindelijk vind je elkaar wel weer. Op welke manier dan ook. Zo vond ik vanochtend Sonja B. weer terug... De afgelopen twee maandenwas ik haar echt even kwijt en dus zitten mn broeken weer wat strakker en zit ik niet meer zo lekker in mn vel. Ik heb de smaak wel weer te pakken. Tenminste vandaag. Ik verheug me nu weer op die appel van straks. Dus even geen koekjes meer. Ik kan het! Echt!

TV-addict

Ik kijk veel televisie, maar om nu te zeggen dat ik een kritische tv-kijker ben? Tijdens de persreis naar Berlijn ontstond er een discussie over de manier waarop je tv kijkt. Ik zal het even uitleggen. Je hebt in principe twee verschillende kijkers. Je hebt de kijker die eerst in de gids kijkt wat er op televisie is en dan de televisie aan zet als hij of zij een programma ziet, wat hem of haar interesseert. Je hebt ook kijkers die gewend zijn om vanaf een bepaald tijdstip de televisie aan te hebben tot een bepaald tijdstip en dus eigenlijk alles kijkt wat er voorbij schiet.
Die laatste ben ik. Als ik 's avonds thuis kom, rond zes uur, ga ik eten maken en om half zeven gaat dan de televisie aan, omdat ik tijdens het eten graag RTL Boulevard kijken. Zodra dat afgelopen is, geef ik me over aan de afstandsbediening. Ik zap wat heen en weer totdat ik iets heb gevonden waar ik zin in heb en als ik dat zat ben zap ik weer verder.
En zo kijk ik de ene avond het einde van een film die ik toch al ken, schakel ik soms zo maar in op een tv-serie die ik anders nooit kijk, pik ik nog een nieuwsje mee, zie ik nog wat Shownieuws, een stukje Jensen, een docu over mensen die naar het buitenland vertrekken of een stukje Bureau Hengeveld. En als ik er nu achterkom dat ik iets heb gemist, dan ga ik gewoon naar Uitzending Gemist... want als TV-addict wil ik natuurlijk niks missen en overal iets van meepikken en over mee kunnen praten.

Smaakt naar meer...

-café noir koekjes
-ontbijtkoek
-cashewnootjes
-bospaddestoelentapenade
-alle soorten kaas
-chocoladekoekjes

Sauna

Eens moet de eerste keer zijn en dus ging ik gister samen met mn zus richting de Zwaluwhoeve, naar de sauna. Eigenlijk had ik geen idee wat ik me er bij voor moest stellen. Ja, dat er een hoop bloot bij kwam kijken, maar that's it.
Om half een 's middags liep ik dus vol verwachting binnen, om zeven uur later helemaal relaxt weer naar buiten te lopen.
Het was heerlijk! Oke, al dat bloot hoeft van mij niet zo, maar als je je daar eenmaal bij neerlegt, gaat het prima. In de ene sauna zweet je nog meer dan de ander en tijdens zo'n dagje hoef je verder helemaal niks. Beetje op een ligbedje streeploos bruin (euh, rood) liggen worden en af en toe een rondje sauna. Lekker lunchen of een lekkere fruitshake drinken. Hmmm...ik ga het denk ik toch wel vaker doen.
Al sla ik dan wel het epileren van mn wenkbrauwen over. Mèèèèn, wat is dat een naar gevoel! Ik weet, wie mooi wil zijn moet pijn lijden, maar om daar nou ook nog geld voor te betalen...
Nu hard aan het werk, vier dagen Berlijn waren natuurlijk niet zo maar, er moet nu ook nog een mooi artikel over geschreven worden. Of misschien zelfs wel twee. Ben blij dat het zonnetje (nog) niet schijnt, anders is mn kabouterhuisje binnen no time ook een sauna'tje.

Onweer

Ik hou van dit moment. De wind jaagt door de bomen en de lucht trekt dicht. Je voelt dat er iets staat te gebeuren. Keihard onweer! Ik verheug me nu al op die dikke regendruppels en het geluid van de donder. Laat maar komen die bui!

update 20:53: het onweer is nog niet losgebarsten..maar 't begint nu wel fijn te rommelen...

Overdaad schaadt

Afgelopen week mocht ik op persreis voor Planet. Dinsdagochtend om half acht stapte ik in de trein en gisteravond om half zeven zette ik mijn voet weer op Amersfoortse bodem.
Berlijn was geweldig, maar het was ook wel heel bizar om te slapen in een hotelkamer die per nacht evenveel kostte als een maand huur. Veel gedaan en gezien. Superverwend, op sleeptouw genomen, genoten van het lekkere eten en de luxe, van de vrije tijd, van de tentoonstelling. Maar oh, wat is het heerlijk om weer thuis te zijn.

Wat een snoepje heh

Slecht

-twintig euro uitgeven aan twee lelijke knuffels uit een grijpautomaat op de kermis.
-alle calorieen die ik heb verbrand tijdens het sporten er binnen no time weer aan eten.
-om zeven uur al in slaap vallen voor de televisie.
-dat doosje After Eight dat bijna leeg is.

Leuk!

Omdat je nou eenmaal blijer wordt van dingen die leuk zijn..moest ik ook maar een lijstje maken met dingen die wel leuk zijn.

-dat mijn plantenbak op het balkon het zo goed doet.
-dat ik vanochtend zo fijn kon uitslapen.
-dat het niet regent nu mn ouders op de camping staan.
-dat ik bijna op persreis naar Berlijn ga.
-dat ik dit weekend de auto van mn moeder tot mn beschikking heb.

vervolg van vrijdag 18 mei:
-die mooie bos pioenrozen die ik voor mezelf gekocht heb.
-dat 'de meiden' morgen gezellig bij me komen fonduen.
-dat het weekend is.
-dat ik van de week post uit Peru had.
-dat ik dinsdag met mn moeder naar The Whiz ga.
-die reclame van Calvé met dat jongetje op het voetbalveld

Stom (deel 2)

-dat ik iedere dag om zes uur wakker word.
-dat er te weinig eenpersoonsverpakkingen in de supermarkt te koop zijn.
-dat je die regen zo snel zat bent.
-dat ik nooit zin heb om te gaan sporten, maar dat t achteraf heerlijk was.
-dat ik mn huis alleen netjes maak als er andere mensen in mijn huis komen.
-dat ik nu altijd bloemen voor mezelf moet kopen.
-dat ik me niet meer aan Sonja Bakker kan houden.
-dat heel veel liedjes ineens over mij gaan.
-dat ik al in tijden geen inspiratie meer heb om creatief te zijn.
-dat ik zo snel afgeleid ben op m'n werk.
-dat ik zoveel stom vind...

Eurovisie Song Festival

Ik hou van het Songfestival. Al slaat het tegenwoordig echt helemaal nergens meer op met dat stomme smsen. Toch is het leuk. Niet in het minst, omdat Paul de Leeuw straks op een genante manier de puntentelling voor Nederland bekend gaat maken.
Nu is Zweden met een jaren '80 act bezig. I'm The Worrying Kind. Wel geinig liedje. Beetje enge vent alleen en vooral heel jammer dat ie nu in zn blote bast staat...

Oneerlijk

Iedereen is aardig totdat het tegendeel is bewezen. Wel zo eerlijk. Maar soms lukt dat me gewoon niet. Hoe oneerlijk dat ook is... Gelukkig ben ik ook wel weer zo dat ik mn mening aan kan passen. Al moet je als ik je niet meteen het voordeel van de twijfel heb gegeven, wel extra je best doen... Gemeen heh.

Nee!

7up is geen Spa Groen.

God Bless You

Vanochtend stapte er een Amerikaanse vrouw de bus in. De buschauffeur sprak geen Engels en ik werd het slachtoffer. Dat heb ik altijd, ook bij goochelaars en andere optreden bijvoorbeeld in pretparken waar ze dan vrijwilligers voor nodig hebben.
Nou goed, we raakten aan de praat. Kate, zo heette ze, raaskalde over dat ze Soest echt amazing vond. En die huizen! Really great. En wow mijn English was really great. Bij het uitstappen kreeg ik nog snel een God bless you naar mn hoofdgeslingerd. Hoe nep het ook over kwam, soms ik het ook wel fijn als iemand niet onder stoelen of banken steekt hoe hij of zij zich voelt. Maar in Nederland is dat nou eenmaal not done. Doe maar gewoon en loop vooral niet te koop met je gevoelens... Tis allebei wat.

Stom!

-dat de pashokjes van de H&M altijd van dat foute licht hebben...
-dat mijn buurman sigaren rookt op mooie zomerse dagen en dat ik daardoor mijn balkondeur dicht moet laten...
-dat ik altijd alleen de negatieve dingen geloof die er over mij gezegd worden...
-dat ik nu nog steeds niet weet wat ik echt zou willen...
-dat ik soms moet huilen om stomme tv-series...
-dat ik weer ben aangekomen...
-dat mannen huilen om een verloren voetbalwedstrijd...
-dat ik nog steeds moet lachen om de slechte grappen van Geer & Goor...

Uitstrooien enzo

Soms heb je van die gesprekken die je aan het denken zetten. Vandaag nog. Het ging over je uitvaart. Of je daar al over na hebt gedacht. Ik heb er wel over nagedacht, maar het nooit echt vastgelegd of opgeschreven.
Muziek vind ik moeilijk om echt vast te leggen. Ik denk dat ik nu heel andere muziek zou willen horen, dan wanneer ik dood ga als ik tachtig ben. Misschien is het ook wel leuk om dat door je nabestaanden te laten kiezen. Bij mn oma was het juist wel speciaal dat we met de familie samen muziek uitkozen die bij haar paste. Je familie moet immers ook luisteren naar de muziek en er iets aan hebben.
Ik wil wel graag begraven worden, want cremeren vind ik eng. Ook al blijft er niks van je lichaam over zo onder de grond. Daar denk ik eigenlijk helemaal niet aan als ik bij mijn opa's en oma's ben. Dan voelt t toch een beetje alsof ze daar wel nog liggen.
Ik wil een glazen ornament...misschien wel met vlinders of bloemen. Er zijn er een paar van op de begraafplaats. Ik wil iets vrolijks, maar wel strak. Niet teveel tekst. Iets doeltreffends. Simpele letters. En hij moet dan niet aan t hoofdeinde staan, maar een beetje in het midden. En dan eromheen veel echte bloemen. Maar ook een lavendelstruik, want dat ruikt zo lekker. Pioenrozen als het de tijd ervoor is in zo'n vaas. En van die mooie witte Avalanche-rozen als ze er zijn. Een hyacinth mag ook in de grond, omdat die zo lekker ruiken. Ik wil dus echt niet zo'n marmeren plaat erboven op.
En op de begrafenis zelf wil ik niet dat er zand op de kist kan worden gegooid. Ik wil ook niet dat de kist zakt en ik hoef ook geen rozenblaadjes denk ik. Voelt zo raar om iets zo erop te gooien..
Oh ja, als er iets van een condoleance is, wil ik geen cake, maar taart. Lekkere taart en chocola.

Zo, leuk stukje is dit geworden zo. Maar de moraal van dit verhaal is: dat het inderdaad verstandig is om er eens over na te denken.

Mopjes

Lekker ondeugend stelletje...

Koophonger

Mijn koophonger is nog steeds niet gestild. Zo bevond ik me gister weer in Amsterdam met mijn pinpas in de aanslag en ook volgende week ben ik weer in de winkelstraten te vinden. Gister twee hemdjes en een mooi zwart shirtje zonder mouwen gescoord. Ook nog een rok en een spijkerbroek, maar die laatste moet ik volgende week ff terugbrengen. Dan trouwens op jacht naar schoenen. Weet nog niet of t gympies, ballerina's of laarzen worden of misschien wel gewoon alledrie. Of is dat te erg?

Balkon

Mijn balkon is er een uit duizenden. Eigenlijk durf ik er niet eens op te zitten of staan. Een plank van mijn balkon is namelijk verrot. Hij zit los en als je er een beetje op staat, wiebelt-ie. Doodeng eigenlijk. Want volgens mij zijn ook balkons zo sterk als de zwakste plank. Meestal zit ik dus gewoon binnen buiten. Met de deur wagenwijd en mijn comfortabele stoel voor de deur geparkeerd, kun je heerlijk in het zonnetje zitten. Zo heb ik toch een beetje het gevoel alsof ik buiten ben. Straks komen mijn ouders mijn nieuwste aanwinst voor mijn balkon brengen. Ik heb namelijk gister zo'n balkonbak gekocht en plantjes. Mijn moeder, die wel groene vingers heeft, heeft de plantjes erin gestopt en straks is mijn balkonnetje dus bijna een soort tuintje. Verder ook nog een rozemarijnstruik gekocht. Ruikt lekker en mocht ik een keer in een culinaire bui zijn, dan kan ik heel profi mijn eigen rozemarijn plukken.

Rotdag

Vandaag was echt zo'n maandag. Een rotdag dus. Geen zin om te werken en een naar gevoel in mn buik of toch mijn hoofd? Kun je uberhaupt een rotgevoel in je hoofd hebben? Mijn hoofd zit vol en de gedachten blijven maar door mn hoofd schieten. Ik kan gewoon geen secondelang niet nadenken.
Wat wil ik nu eigenlijk? Ik heb werkelijk geen idee! Wist ik een paar jaar geleden nog precies wat ik wilde, daar lijkt nu niets meer van over.
Het is maandag..en ik heb een rotdag.

Zomer

Een beetje vertwijfeld stapte ik vanochtend de deur uit met mijn driekwartbroek, zomergympies en zonder jas de deur uit. Maar die twijfels waren nergens voor nodig! Het was ineens zomer en dat op 14 april!
In mijn rieten tas een heerlijke fruitsalade, glaasjes voor de rosé en fijne tijdschriften en op naar Amsterdam. Een heerlijke middag gehad. Lekker in het zonnetje gezeten en leuk gekletst, mensen gekeken en gesnackt.
Jammer dat het volgende week alweer over is met deze vroege zomer...

Pasen

Zelden zo'n relaxte tweede paasdag gehad. Vanochtend om 9 uur ff gecheckt of alle artikelen op Het Net er netjes bij stonden en nog een sportartikeltje geplaatst en daarna weer lekker mn bed ingedoken, om pas om half twaalf er weer uit te kruipen. Lang leve de eenkamerflat!
Verder gewoon een hele relaxte pyjama-dag gehouden. DVDtjes gekeken, hele smerige taart gebakken en die vervolgens weer de prullenbak in gegooid. Nog meer DVD's gekeken. Op de bank gehangen, mn voeten in een voetenbruisbadje gehouden..en zo gaat zo'n dag heerlijk langzaam voorbij. Straks nog een fijne aflevering van Grey's Anatomy en dan is mn dag echt, echt relaxt.

Dank!

Lieve vriendinnen en vrienden, collega's, mam, pap, zus, die vlinder die ik net zag terwijl ik op de fiets zat, de geur van pasgemaaid gras op de Birkstraat, de zon die zo heerlijk mijn huiskamertje binnenschijnt, de liedjes van Acda en de Munnik...Bedankt! Dit heeft de afgelopen dagen iets draaglijker gemaakt...

Kritische man...

Gevonden op het wereldwijde web....Op de vraag: waar knap je op af bij een vrouw komt iemand op dit lijstje...en dan zeggen ze dat vrouwen kunnen zeuren...


Vrouwen die: arrogant of brutaal zijn, die bij alles gillen of alles lief vinden, onverzorgd zijn, preuts zijn, roken of echt overmatig drinken, niet weten wat ze willen (toekomst etc), geen eigen mening hebben of die gewoon niet durven te uiten, saai zijn, tuttig zijn (teveel roze en/of snel bang), onsportief zijn, een slechte kledingsmaak hebben, teveel make-up ophebben, te verlegen dom of dik zijn, elk weekend uit willen (een keer op de bank hangen is ook leuk), kinderachtig zijn, niet kunnen koken, ongezond eten, liegen, hysterisch zijn, slordig zijn (opruimtic hoeft ook niet maar ik wil bijvoorbeeld wel in een schoon huis wonen), lui zijn, verwend zijn, een irritante lach en/of stem hebben, geen vrouwelijke vormen hebben, een koopziekte hebben, zeiken dat ze niks hebben om aan te trekken terwijl de hele kast vol met kleren hangt, kort en/of blond/rood/roze/groen/blauw etc haar hebben, overdreven roddelen, smerig zijn, erg religieus zijn, niet van voetbal houden, onzeker zijn (zoals de hele tijd vragen of ik nog wel van haar hou, of ik haar nog wel mooi vind, of ze niet dik is, snel jaloers zijn etc), niet trouw kunnen zijn (once a cheater always a cheater ), een erg lelijk gebit en/of huid hebben, zich meer mannelijk dan vrouwelijk gedragen, echt heel veel praten, niks nieuws willen proberen (op elk gebied), verder geen sociaal leven hebben en dus overal met mij heen willen, piercings of tattoos hebben (1 kleine tattoo kan dan nog wel leuk staan), geen klasse hebben, te makkelijk te versieren zijn, een overdreven accent hebben, alles over mij willen bepalen, alles voor mij willen regelen, me dingen gaan verbieden....

En dan heeft ie naar eigen zeggen nog een vriendin ook..

Pssst...

Ik hou van geheimen. Als iemand begint met het zinnetje: dit mag je niet tegen iemand vertellen...ga ik al glunderen. Mijn hart slaat een slag over en mn ademhaling gaat wat sneller. Een geheim! Voordat het geheim aan me onthuld word bedenk ik dan wat het zal zijn. Zwanger, in het geheim getrouwd, stiekem verliefd, op zoek naar een andere baan...Het kan van alles zijn... Maar vaak lijkt het in de verste verte weer niet op het geheim dat ik in mn hoofd had bedacht en dan valt t soms best een beetje tegen...Maar toch..als iemand begint met het zinnetje: dit mag je tegen niemand vertellen...slaan mijn gedachten alweer op hol.

Tijd vliegt...

De weken gaan snel de laatste tijd. Mijn gebrek aan vrije tijd veroorzaakt het gebrek aan nieuwe post op mijn weblog. Ik vind iedere dag werken eigenlijk helemaal niet zo erg. Het werk is nog steeds leuk en de dagen vliegen voorbij. 's Avonds lekker sporten of even eten bij mijn ouders, boodschappen doen, lekker voor de tv hangen. Heerlijk.
Geniet nog iedere dag van mijn eigen huisje. Begin ook al wat minder schoonmakerig te worden, maar heb wel graag dat t netjes is en dat is het nog steeds wel hoor. Koken vind ik niks, het is ook zo moeilijk om iedere avond weer iets lekkers en voedzaams te maken. Soms verlang ik dan ook stiekem terug naar de aardappels en groenten van mn moedertje. Maar goed, ik leef nog!
Tja, eigenlijk gaat alles zn welbekende gangetje. Dit weekend weer een keertje naar Enschede gegaan. Heerlijk over de Twentsche Autobahn gescheurd naar Vin toe. Muziek hard en veel vrachtwagens inhalen. Het duurt allemaal even, maar dan heb je ook wat. Vin had gisteravond heerlijke zelfgemaakte patatjes voor me klaarstaan.
Vandaag even de stad in geweest. Ik ben eindelijk in het bezit van een iPod! Liep in de Mediamarkt en ik had ineens heel erg zin om zo'n ding te kopen. Handig voor op de fiets naar Amersfoort of tijdens het fitnessen. En tis ook gewoon een leuk ding om te hebben.
De Mediamarkt is de afgelopen weken sowieso erg rijk van mij geworden. Ik heb een maandje geleden ook een laptopje gekocht om ook thuis te kunnen werken, alleen ben ik 'm nu alweer kwijt. Op wonderbaarlijke wijze deed ie het van de een op andere dag niet meer. Afgelopen woensdag hebben ze 'm opgehaald en ik hoop m over 3 weken weer terug te hebben.
Mijn eerste kadootje voor mn verjaardag al wel binnen: ik ga 4 april met Vin naar Ilse deLange in de Heineken Music Hall. Lijkt me erg leuk. Deze week de cd maar wat vaker luisteren. Vin is trouwens van plan om twee weken na mijn verjaardag naar Zuid-Amerika te vliegen voor een maand. En hopelijk vliegt de tijd die maand ook.