Welk cijfer geef je je leven?

Bij de Reünie (tv-programma KRO) wordt de vraag gesteld welk cijfer je je leven geeft.
Moeilijke vraag, vind ik.
Ik ben altijd iemand van de zevens geweest. Op school dan. Ik kon ook tevreden zijn met een zeven, waar anderen juist streefden naar een 9 of hoger, was ik al blij met een 7. Wel een voldoende en geen 6, want dat was dan wel weer aan de magere kant.
Dus ik denk dat ik mijn leven ook een 7 geef. Ik mag niet klagen, heb een huis, een baan en een lief vriendje. Maar een 9 of 10 krijgt mijn leven nog niet. Wat daar nog voor nodig is? Een iets groter huis, het liefst met een tuin of een ruim balkon. Ook wil ik daar niet alleen wonen, maar het allerliefst met vriendje samen. En dan zou mijn levenscijfer nog hoger worden als we dan allebei een leuke baan hebben en leuke dingen kunnen doen. Mijn leven krijgt denk ik een 10 als ik moeder word, maar dat duurt denk ik nog wel een paar jaartjes.
Voorlopig ben ik nog wel even tevreden met mijn 7. Maar werk wel aan die 8 of 9. :-)

Promotie Zus

Hormonen

Ik hou niet van hormonen. Het is zo vervelend dat stofjes die in je hersenen worden gemaakt, je kunnen beïnvloeden.
Onder invloed van hormonen word ik bijvoorbeeld heel erg onhandig. Bordjes, bekers, papieren, en al het andere dat je kunt laten vallen of kapot maken, maak ik ook kapot of laat ik vallen.
Ik heb het gevoel dat de hele wereld tegen me is. Ik ben hels, chagrijnig, kortlontig, op zoek naar ruzie en onredelijk.
Ik heb zin in eten, veel verschillende dingen, door elkaar en achterelkaar. Yoghurt, ontbijtkoek, chips, crackers, kokosbrood... and so on.
Er is maar 1 voordeel aan de invloed van m'n hormonen... ik krijg ook last van schoonmaakhormonen. Dus.... glanzende vloeren, schone badkamer, frisse was... én de kapotte bordjes liggen in de prullenbak, m'n vriendje is gillend weggerend en de voorraadkasten en koelkast is leeg.