Sneeuw

Dik pak sneeuw voor de deur. Het bos is schitterend nu, maar wat is het een gedoe als je ergens heen moet...

Ik blijf lekker thuis.

Huis in het bos

Sinds we hier wonen, nu een maand of vier, hebben we iedere dag genoten van onze tuin en het bos dat er achter ligt. In de eerste weken kwam er zelfs een keer een hertje de tuin ingelopen. Daarna zagen we het langzaam herfst worden in het bos. Het fraaie groene bos werd langzaam rood, oranje en geel. De bladeren vielen en nu is de tuin wit, door de dikke vlokken sneeuw die de afgelopen weken zijn gevallen.
Stiekem hoop ik wel dat het huis snel verkocht wordt. Omdat wij dan op zoek kunnen naar een echt huis voor onszelf. En dat de ouders van V. dan van de rompslomp af zijn en verder kunnen met hun eigen plannen.
Tot die tijd knappen wij de tuin op en gooien we af en toe wat verf tegen de muur, bouwen we kamers om tot gezellige logeerkamers en vullen we dozen met de spullen van opa. En tussen de bedrijven door doen we inspiratie op voor ons eigen droomhuis.

30 Day Challenge: De laatste

In dit blogje zou je een laatste keer van iets moeten schrijven. Maar ik weet geen memorabele laatste keren. Ik heb nog niet zoveel laatstes gehad. Ik ben nog jong, van alles is het nog het begin. Ik werk net, ik woon net samen. Ik kom pas net kijken. :-)Daarom geen laatste.
Alleen een laatste blog. Dertig dagen achter elkaar bloggen. Het was best leuk. Al zaten er wel een hoop 'zware' onderwerpen bij. Ik had het ook leuk gevonden om over wat luchtigere onderwerpen te schrijven of na te denken.
Dit zal natuurlijk niet mijn laatste blog hier zijn, want ik houd dit blog nu al zo lang bij. Maar voorlopig ben ik even uitgeluld.

Tot later!

30 Day Challenge: Mijn aspiraties

Dat ik heb moeten zoeken naar de betekenis van aspiraties zegt eigenlijk genoeg. Maar natuurlijk heb ik bepaalde ambities in het leven. Ik wil graag hogerop komen in mijn werk. Meer verantwoordelijkheid krijgen. Maar ook zekerder worden over de dingen die ik nu al kan en ontdekken waar ik goed in ben en mijn kwaliteiten liggen.
Ook in de privésfeer heb ik ambities. Ik wil ons huis netjes op orde hebben. Het liefst een eigen huisje kopen. Een goede en lieve vriendin zijn voor V. en later als ik groot ben samen met V. goede ouders zijn.
Genoeg aspiraties dus...

Morgen laatste blog. En dan ben ik er ook wel weer ff klaar mee. ;-)

30 Day Challenge: Iets wat je mist

Ik zou niet zo gauw iets weten wat ik mis. Qua materiële dingen heb ik alles wat m'n hartje begeert. Natuurlijk heb ik nog wel wensen, maar geen echt grote dingen.
Als ik terug kijk op mijn leven denk ik wel dat ik iets heb gemist. Tijdens mijn studententijd bijvoorbeeld. Ik woonde thuis en ging altijd linea recta na de colleges naar huis. Achteraf had ik er best wat meer uit kunnen halen.
Ook heb ik qua uitgaan wel wat gemist. Na mijn 18e eigenlijk niet vaak meer wezen stappen, maar gelukkig heb ik de afgelopen jaren wel wat memorabele avonden gehad die dat meer dan goed maken.
Verder zijn er natuurlijk mensen die ik mis. Er zijn, vooral de laatste jaren, heel veel mensen overleden. De eerste keer dat je zoiets bewust mee maakt doet het je heel veel. Naar mate je ouder wordt, leer je er mee omgaan, op welke manier dan ook. Je raakt bekend met de dingen en rituelen die erbij horen. Begrafenissen, de muziek, de toespraken, de droge cake achteraf. Maar het verdriet en het gemist blijf je altijd voelen. Als kleine littekens op je hart.

30 Day Challenge: Een favoriete plek

Thuis is mijn favoriete plek. Nu is dat in B. Drie maanden geleden was dat H. Daarvoor was dat S. Thuis is voor mij de plek waar mijn spulletjes zijn, maar ook een plek waar ik lekker mezelf kan zijn. Lekker schoenen uit en op de bank. Open haard aan. Liefde naast me op de bank. Lekker kopje thee erbij.

30 Day Challenge: Mijn angsten

Mijn angsten. Daar kan ik heel kort over zijn... Ik ben als de dood voor kikkers en padden. Het idee dat ze naar me toe springen of ik op ze ga staan, dat vind ik het allerergste.
Meeste mensen komen zelden tot nooit een kikker tegen. Ik heb dan weer de pech dat we in onze vorige woonplaats bij veel sloten en een groot meer in de buurt woonden en dus ook veel kikkers. Natuurlijk vond een kikker ook zijn lievelingsslaapplekje in een plantenmandje voor onze voordeur. Gelukkig hadden we twee voordeuren...

30 Day Challenge: Een eerste keer

Ik vind alle eerste keren spannend. Van eerste keer naar de sauna, tot eerste werkdagen, tot eerste zoen. Omdat deze blogjes wel een beetje origineel en interessant moeten blijven, een blog over mijn eerste keer naar de psycholoog. In 2008 ging ik voor de eerste keer naar de psycholoog. In 2008 ging ik overigens ook voor de laatste keer naar de psycholoog.

Aanleiding was een moment eind 2007, ik had een interview gehad in Utrecht waar ik een half uur te laat was gekomen, omdat ik de weg niet kon vinden. Toen ik weer naar huis wilde, raakte ik weer hopeloos verdwaald. Eenmaal op de weg terug naar huis schoten er alleen nog maar nare dingen door mijn hoofd. Ik was op dat moment niet gelukkig op mijn werk en ook niet in mijn privéleven. Ik voelde me alleen, verloren, verlaten, ongelukkig. Ik zag in een vlaag van verstandsverbijstering geen andere uitweg dan mijn auto tegen 'n boom te rijden. (Wat ik dus niet gedaan heb...) Ik schrok zo van dat stemmetje in mijn hoofd en de gedachte op zich, dat ik de rest van de weg alleen maar kon huilen en naar mijn ouders ben gegaan. Ik wilde niet meer zo denken. Ik wilde weer gelukkig zijn, maar wist zelf echt niet meer hoe ik dat voor elkaar zou kunnen krijgen. Mijn hart en hoofd waren zwart en leeg.

Dus kreeg ik een doorverwijsbrief van de huisarts en zat ik op een dag bij de psycholoog. Niks geen sofa, maar wel een doos tissues en een aardige vrouw om mijn ei bij kwijt te kunnen. Ze zette een eierwekker, zodat we binnen de tijd klaar zouden zijn. De eerste sessie van 45 minuten heb ik haar uitgelegd wat er aan de hand was. Het was een verademing om tegen iemand die niets van mijn omgeving wist of iemand uit mijn omgeving kende te vertellen hoe ik me voelde.

Na die eerste keer ben ik nog 7 keer bij haar geweest. Ze leerde me anders te denken, maar ook om steviger in mijn schoenen te staan.
De eerste keer naar de psycholoog was voor mij een goede eerste keer. Het is niet niks om zo'n stap te nemen, maar ik zou het nu iedereen aanraden. Het is goed om eens na te denken en te praten over wie je bent, wat je doet en waarom je dingen doet. Ik heb er nooit spijt van gehad, want door die afspraken bij de psycholoog lukte het me heel langzaam om mijn hoofd en hart minder zwart te krijgen.

30 Day Challenge: Waar je van gaat huilen

Stom die blogs waar je de hele tijd over nare dingen moet gaan nadenken. Ik heb al een tijdje niet meer echt gehuild. Ik kan het me in ieder geval niet herinneren. Ik huil wel eens bij films, bij Into the Wild echt heel hard, of bij series, bij de seizoenfinale van Grey's Anatomy ook heel hard. Maar dat zijn maar vreemde emoties. Ik huil ook wel eens als ik baal van m'n leven, m'n werk of m'n liefde. Soms is het ook wel eens gewoon lekker om te huilen, vind ik. Even alle frustraties eruit.

30 Day Challenge: Dingen waardoor ik me beter voel

Als ik me niet zo goed voel, zijn er een paar dingen die helpen om me weer beter te voelen.

-Wat altijd helpt: koekjes of taart. ;-)

-Vroeg naar bed na een lekker warm bad.

-Kijken naar een feel good movie, zoals Little Miss Sunshine, Alles is Liefde.

-Lekker muziek luisteren.

-Kletsen met mn lief met de open haard aan.

-Afleveringen Friends, Big Bang Theory.

-Bellen met mn moedertje.

-Gezellige dingen afspreken met vriendinnetjes.

En na al die dingen voel ik me weer helemaal happy.

30 Day Challenge: Waar ik verdrietig van word...

Ik probeer zo min mogelijk verdrietig te zijn en het leven zo zonnig mogelijk in te zien. Maar dat is niet altijd even gemakkelijk voor iemand wiens glas altijd half leeg is. De ene keer lukt het dan ook beter dan de andere keer.

Verdrietig word ik meestal wanneer ik word teleurgesteld. Dat kan zijn dat ik mezelf teleurstel, maar ook dat ik teleurgesteld word door mensen die dichtbij me staan. Gelukkig gaan dat soort momenten snel weer over.

30 Day Challenge: Nog een moment

Er zijn zoveel momenten waar ik nog wel eens stil bij zou willen staan. Leuke en minder leuke, maar laat ik het alleen bij de leuke momenten houden.

-Eerste keer vliegen, in een hele oude Dakota voor mijn stage bij De Gooi- en Eemlander.
-Dat V. na 3 maanden stage in Peru weer thuis kwam en we elkaar op Schiphol in de armen vlogen.
-Voor het eerst op mezelf wonen. Mijn eigen spulletjes en eigen plekje.
-De eerste keer naar de bioscoop, naar De Kleine Zeemeermin.
-Concert van Caro Emerald op Pinkpop en Vampire Weekend op Rock in Park.
-Twee keer muziektheater op de middelbare school.
-Mijn eerste artikel in Margriet/Yes.
-De voorpagina van De Telegraaf halen na een weekje stage.

30 Day Challenge: Deze maand

Deze maand, oktober, stond in het teken van meerdere dingen.


De maand begon op Ameland. Samen met V. lekker een paar dagen uitgewaaid op het eiland. Lekker eten, lekker gefietst en lekker bijgekletst. En een fijn weekend om nog even te genieten van mijn 'vrije' tijd.

Daarmee komen we meteen aan bij het tweede 'hoogtepunt' van deze maand. Mijn nieuwe baan. Op 4 oktober was de eerste dag op mijn nieuwe werkplek. Iets waar ik erg tegen op zag en ook wel een tijdje aan heb moeten wennen. Nieuwe mensen, nieuwe plek. Mijn draai begin ik nu steeds beter te vinden op mijn werk. Ik ben nog veel alleen, maar ik heb wel genoeg te doen en ik heb duidelijke taken/doelen.

Verder deze maand ook een belangrijke maand voor vriendin A. Drie weken geleden een zwangerschapstest en afgelopen week de eerste echo. Iets waar ze anderhalf jaar naar uit heeft gekeken en ook iets waar ik anderhalf jaar mee heb meegeleefd.

De komende week is de week van mijn moeder. Ze vertrekt morgen naar Spanje om de laatste 125 km van de bedevaartstocht Santiago de Compostela te lopen. Ze heeft de afgelopen maanden heel hard getraind. Op 30 oktober zal ze de eindstreep halen, maar ik ben nu al trots.

30 Day Challenge: Iets waar ik spijt van heb...

Ergens spijt van hebben. Ik heb wel eens spijt van bepaalde aankopen. Laarzen die te groot zijn (zie eerder blog), broeken die niet lekker zitten, ga zo maar door. Spijt heb ik ook wel eens van de keuze om mijn baan bij S. na 3 maanden op te zeggen. Het spijt me ook dat ik het een paar jaar geleden uitmaakte met V. , maar gelukkig vonden we elkaar na een jaar weer. Dat ik niet meer van mijn studententijd in Zwolle heb gemaakt, vind ik ook wel eens iets waar ik spijt van heb. Nooit op vakantie ben gegaan met vriendinnen naar een of ander door God verlaten oord toen ik 17 was. Dat ik de 10 kilo die eraf Sonja Bakkerde er weer aan at.

Maar eigenlijk heb ik het meeste spijt van dit blog, want ergens spijt van hebben is eigenlijk maar zonde van je tijd. Want ondertussen gaat het leven gewoon door en is er gebeurd wat er gebeurd is, en hoeveel spijt ik er ook van heb, ongedaan maken kan ik het niet meer.

30 Day Challenge: Je lievelingsverjaardag

Dit blog moet gaan over mijn lievelingsverjaardag. Om eerlijk te zijn kan ik me geen spectaculaire verjaardagen herinneren. Wel dat ik altijd als klein meisje heel erg zenuwachtig was voor mijn verjaardag. Dat ik de ochtend van mijn verjaardag al supervroeg wakker werd.
Gelukkig heb ik dat de laatste jaren niet meer. Als kleine Kim kreeg ik op mijn verjaardag altijd hele grote kado's voor mijn gevoel. Twee keer een fiets van opa en oma bijvoorbeeld. En meestal waren de kado's ook van die dingen die je al een hele tijd op je verlanglijstje had staan. Naast de kado's waren vroeger natuurlijk ook de partijtjes een hoogtepunt. Eerst nog alleen spelletjes doen thuis, met koekhappen, smurfen happen, smaken proeven en stoelendans. Later naar de dierentuin of naar de bioscoop.
Mijn verjaardag vier ik niet meer echt. Meestal alleen op de dag zelf komen er wat mensen langs om taart te eten, maar geen feesten oid.

30 Day Challenge: Een favoriete herinnering

Pff.. moeilijk om 1 favoriete herinnering te moeten kiezen. Maar als ik dan toch een uniek moment moet kiezen dan is het de barbecue onder de sterrenhemel in de woestijn in Jordanië. Het was een van de meest spectaculaire vakanties die ik ooit heb gemaakt en samen met V. We reisden 10 dagen lang samen met de auto door Jordanië.

De avond van de woestijnovernachting hadden we behoorlijk wat uurtjes doorgebracht in de auto en eenmaal op de plek van bestemming werden we met een 4X4 naar de tent gebracht midden in de woestijn. Daar zat een Egyptenaar op ons te wachten. Hij bleef de hele nacht bij ons. Het eten werd een paar uur later 'bezorgd'. Twee jongens kwamen het meest lekkere eten brengen wat je je maar kan bedenken. Broodjes, salades, vlees, drinken. Alles was zo lekker en veel te veel. Maar het was niet alleen het eten wat het moment tot een van mijn favoriete herinneringen maakt, maar ook de plek. We zaten daar met z'n tweeën, midden in de woestijn. De sterren waren zo helder, het kampvuur erbij. Het was gewoon perfect. Na het eten hebben we thee gedronken bij het kampvuur en later maakte de Egyptenaar een waterpijp voor ons aan.

30 Day Challenge: Eerste kus

Hmm, toch wel een beetje genant dit blog over mijn eerste kus. Het is al even geleden, 13 jaar ongeveer, en op een klassenfeestje. Van die feestjes die iedereen gaf toen je 14 was. Gewoon thuis met muziek, chips en cola. En dan een beetje giechelen en schuifelen.

Dat was dus ook 13 jaar geleden op een verjaardag van een klasgenoot in B. Ik had toen net eem week of 3/4 'verkering' met R. Het was de meest knullige 'verkering' ooit. We liepen wel hand in hand door de gangen op school, maar dat was het dan wel. Die avond ging er gezoend worden. Ik moest wel, want ja, ik zag mezelf langzaam steeds ouder, ehm 15, worden en had mezelf een doel gesteld. (Gelukkig ben ik niet zo heel veel veranderd...)

Maar goed, het was een gezellig feestje en m'n verkering en ik gingen naar buiten en daar op een romantische parkeerplaats in een woonwijk in B. gebeurde het. Het feestje was op zaterdag en maandag op school maakte ik het uit. En dat zegt dan ook weer genoeg over die eerste zoen. Haha!

30 Day Challenge: Wat ik vandaag aan had

Alweer een kleding-blog. En vannacht heb ik zelfs wakker gelegen omdat ik niet wist wat ik aan moest trekken. Te erg. Ik weet t. Maar goed, eenmaal in m'n hoofd gaat het er niet meer uit.
Eenmaal wakker lukte het me toch om iets aan te trekken.

Dit is wat ik aan had vandaag:
-hipster en beha
-sokken
-zwart hempje
-grijshempje
-spijkerbroek
-zwart shirt met v-hals
-gympies

30 Day Challenge: Mijn week

De afgelopen week was de tweede week op mijn nieuwe werkplek. Dus op maandag ging ik met frisse tegenzin naar mijn werk. Gelukkig had ik en overleg dat tot en met de lunch (met kroketten) duurde. Daarna ging de rest van de dag vrij snel voorbij. Maandagavond lekker voor de buis gehangen. BNTM gekeken en daarna Project Catwalk.

Dinsdag was een beetje een dieptepunt op kantoor. De hele dag in mijn eentje en eigenlijk kon ik ook niet zo goed bedenken wat te doen. Gelukkig kwam de uitgever ff checken hoe het ging en kon ik gelijk even aan de bel trekken. Dinsdagavond alleen gegeten en tv gekeken en nog wat gewerkt aan projectje.

Woensdag kwam de online manager naar kantoor om samen een planning te maken van de dingen waar ik me de komende tijd mee kan bezig houden. Was wel ff prettig om te weten wat ze van me verwachten en dat ik niet alleen maar ben aangenomen om domweg berichtjes te tikken en te plaatsen. De dag gaat weer lekker snel voorbij. Zou eigenlijk gaan sporten, maar A. zegt af. Ik was eerst nog wel van plan om te gaan sporten, maar uiteindelijk toch op de bank beland.

Donderdag lekker aan het werk geweest, maar weer de hele dag alleen op kantoor. Soms voel ik me wel erg eenzaam, ook al heb ik een radio aan en kan ik Twitteren. Maar goed, gelukkig weet ik nu wel wat ik allemaal kan doen. Flink bezig geweest met het opzetten van rapportages en planningen.

Vrijdag was het eindelijk vrijdag. Wat had ik daar naar uitgekeken zeg! Gelukkig wel gezelschap op kantoor, dus eindelijk ook nog een beetje kunnen kletsen. En uiteindelijk ging de dag toch ook wel snel voorbij. 's Avonds lekker met V. op de bank gehangen.

Zaterdag met R. en mijn moeder gaan winkelen in Utrecht. Een paar laarzen rijker en nog een vestje en een t-shirtje gekocht. Jammer genoeg ging de geplande high-tea niet door. 's Avonds Millenium 3 gekeken.

Vandaag heerlijk uitgeslapen tot 10 uur en om half 12 lekker uitgebreid ontbijt. Nu staan de stoofpeertjes op en hoeven we de rest van de dag eigenlijk helemaal niks.

Niet echt een spectaculaire week, maar goed.

30 Day Challenge: De inhoud van mijn tas

In mijn tas die ik bij me had vandaag zat eigenlijk niet veel bijzonders. Eigenlijk voor het hoognodige. Dus een portemonnee, mijn telefoon, sleutels, lipgloss en tampons. :-)

In mijn werktas vind je ook nog een deo-bus, een spiegeltje, mijn agenda, een pen, een schriftje, mijn ov-chipkaart, tampons, lipgloss, potje lipsmeerspul, handcreme en losslingerende zoetjes.

30 Day Challenge: Mijn zus

Een blog over mijn zus dus. R. is 30 en mijn oudere zus. Ze woont in Amsterdam en heeft net haar eigen huis gekocht. R. werkt bij Sanquin, nadat ze 2 jaar geleden is gepromoveerd.
R. en ik hebben meestal erg veel lol samen.
Vroeger maakten we samen een radio-uitzending op cassette. Inclusief reclames die we imiteerden (Punica Tropical) en nieuwsbulletin (De Rijn snakt naar water; toen het peil van de Rijn heel laag stond). En we zongen ook nog (Swinglo Sweet Chariot). Gelukkig voor de gehele mensheid zijn we daar niet mee doorgegaan. :-) Later lieten we de cassettebandjes voor wat het was. R. ging in Amsterdam wonen en ik bleef bij mijn ouders wonen. Nu spreken we af om naar de sauna te gaan of we gaan samen naar concerten. We zien elkaar eigenlijk niet zo heel vaak, maar het komt vaak voor dat we op een werkdag een uur lang heen en weer aan het mailen zijn. Soms over niks, soms over van alles.
Natuurlijk botst het ook wel eens tussen ons. Dat was vroeger al (krabben en schreeuwen) en dat is nu ook nog wel eens (maar dan zonder krabben en schreeuwen). Maar uiteindelijk is het meestal juist heel gezellig om een zus te hebben en zou ik haar ook niet willen missen.

30 Day Challenge: Mijn dromen

Mijn dromen kunnen iedere dag anders zijn. En het zijn er nog heel veel.

Ik droom van
-mijn eigen taart&koffiewinkel.
-een mooi, eigen droomhuis voor V. en mij.
-trouwen in een fantastische jurk en daarna lieve, mooie kindjes krijgen.
-lang en ver op reis gaan.
-de loterij winnen en nooit meer hoeven werken.
-superslank zijn, maar nog wel alles kunnen eten.
-een keer eten bij De Librije.
-een keuken met afwasmachine, mega-oven, vijfpitsgasfornuis en kokend waterkraan.
-iedere dag uit kunnen slapen.
-het vinden van mijn droombaan.
-een mini-Zwaluwhoeve in de tuin.
-nooit meer piekeren.

30 Day Challenge: Mijn kleren van vandaag

Ik wist niet wat ik aan moest trekken vanochtend. Sinds ik weer werk, anderhalve week nu, vind ik het erg lastig om iedere dag weer te moeten bedenken wat ik aan zal trekken. Toen ik thuiswerkte dacht ik er geen moment over na wat aan te trekken, maar nu moet ik wel. Het is 's ochtends koud buiten, maar 's middags warmer op kantoor. Wat een keuzes... ;-)

Vanochtend is het dit het geworden.

-Hipster & beha
-Twee paar sokken (mn laarzen zijn een maat te groot)

-Beenwarmers (mn laarzen zijn een maat te groot)

-Wit hemdje

-Rood t-shirt

-Spijkerbroek

-Zwart vestje

30 Day Challenge: Waar je in gelooft

Ik heb geen geloof. Mijn ouders hebben me opgevoed zonder geloof. Wel ging ik naar een christelijke middelbare school. Daar kregen we godsdienst en ging ik wel eens mee naar de kerk met een vriendin. Ik vond het allemaal wel interessant, maar geloven deed en doe ik het niet. Ik vind het prima als anderen wel geloven, zolang ze mij er maar niet mee lastig vallen.

Wat misschien indirect met geloof heeft te maken is mijn hoop dat er wel iets is na dit leven. Dat dit leven hier niet zo maar eindigt en dat er dus een plek is waar iedereen nu is die in de afgelopen jaren afscheid hebben moeten nemen. Maar dat is dus vooral iets wat ik hoop, niet iets waar ik in geloof.

30 Day Challenge: Een moment

Voor mensen die mij kennen is dit niet echt een verrassend moment. In september 2007 ben ik voor een persreis 8 dagen naar Curacao geweest. Het was een heel bijzondere reis. Ik ging voor het eerst alleen op reis en dan meteen naar zo'n gave plek.
De 8 dagen waren geweldig. Het hotel was prachtig, een kamer voor mij alleen en iedere ochtend een lekker ontbijtje. Bovendien had ik ook nog 2 gezellige reisgenoten. We deden iedere dag wel iets leuks. Quad rijden, stranden bezoeken, duiken, snorkelen, kajakken, catamaran zeilen,lekker eten, maar hét moment van de vakantie was toch het zwemmen met dolfijnen. Iets wat al heel lang op mijn verlanglijstje stond. Maar ook iets waarvan ik nooit had gedroomd dat ik het ooit zou doen. Toch werd mijn droom werkelijkheid die dag in september. Een half uur lang zwemmen met 2 dolfijnen. Bovendien was een van de dolfijnen behoorlijk fan van mij. Tijdens het losse zwemmen kwam ze telkens bij me zwemmen en kon ik haar heel goed aaien. Op dat moment, zwemmend naast de dolfijn, voelde ik me zooo gelukkig. De zon op m'n gezicht, het warme water, de lieve dolfijn. Het was echt een waanzinnige spirituele, leuke, bijzondere ervaring die ik nooit meer vergeten zal.

30 Day Challenge: Mijn beste vrienden

Ik geloof dat het in mijn vriendschappen meer om kwaliteit draait dan om kwantiteit. Ik heb dus niet heel veel vrienden, maar de vrienden die ik heb zijn me heel veel waard.

A. ken ik nu een jaar of 6, we kennen elkaar van sport, hydrospinnen, en zijn later ook gaan tennissen en zwemmen. Nu fitnessen we nog twee keer in de week. Al is het de ene maand vaker dan de andere. A. is nu zwanger en hangt regelmatig misselijk boven de pot. Sporten zal de komende weken dus wat minder zijn. Gelukkig kunnen we dan gewoon lekker thee drinken en kletsen. Naast sporten, winkelen we ook regelmatig en dan komen we meestal met teveel tasjes thuis. Ook horen saunadagjes tot onze favoriete bezigheid, maar dat zit er de komende maanden ook even niet in.

L. ken ik sinds december 2007. Toen ging ik bij Moviq werken. In het begin waren we vooral collega's, maar later werden L. & vriendinnetjes. Ik weet niet precies wanneer dat keerpunt kwam. Misschien tijdens een avondje tapas eten in het Nachtrestaurant in Utrecht met het hele team of juist in Milaan waar we vaak met zn tweeën de beurs onveilig maakten. In ieder geval zien we elkaar nu, paar jaar na Moviq nog regelmatig op onze eetdates waar we dan rustig 4 uur non-stop kletsen. L. is net al A. zwanger. Dus we kletsen veel over baby's en dat soort dingen. Verder houden we veel contact via de mail en Twitter, ook omdat we gewoon niet echt dichtbijelkaar wonen een prima oplossing.

M. ken ik al 15 jaar. We zien elkaar niet heel vaak, maar oude vriendschappen moet je koesteren. Ik vind het heel bijzonder dat we elkaar al zo lang kennen en ook heel veel van elkaar weten, van vroeger.

30 Day Challenge: Mijn dag

Vandaag was best een relaxte dag. Er ging geen wekker, dus we konden opstaan wanneer we wilden. Om half 11 richting de supermarkt gegaan en boodschappen voor de hele week gedaan. Vervolgens thuis de boodschappen ingeruimd en was uitgezocht en gedaan. Niet echt mijn hobby, maar goed, t moet gebeuren. Daarna V. uitgezwaaid, die heeft dit weekend OLD van zijn studentenvereniging. Eenmaal het rijk alleen heb ik een afleveringetje van TopChef gekeken en daarna heb ik de auto naar Amersfoort gepakt. Vanavond met mijn moeder naar de bioscoop, dus alvast de kaartjes opeghaald. Ook nog een rokje gekocht, een taartplateau en wat toiletspulletjes. Daarna langs gegaan bij een vriendinnetje in S. die haar eigen kinderkledingzaakje heeft. Even gekletst en ook nog even bij de winkel van haar moeder geloerd. Daar liep ik mijn eigen moeder dan weer tegen het lijf. Daarna naar huis en thuis weer even verder gegaan met de was. Ook nog een piepklein powernapje op de bank gedaan, want was gister best laat terug van een verjaardag. Gelukkig had ik tijdens het powernapje een cake in de oven staan. Die heb ik tijdens nog 2 afleveringen van TopChef goed laten afkoelen en daarna heb ik een lekkere mokka-roomtaart ervan gemaakt, zodat ik die straks mee kan nemen naar mijn ouders. Ik eet lekker soep met brood vanavond bij ze en daarna ga ik dus naar Eat, Pray, Love met mn moedertje.

30 Day Challenge: Mijn definitie van de liefde

Mijn definitie van de liefde. Pff... Moeilijk te omschrijven. Een lijstje dan maar van wat ik nu belangrijk en leuk vind.

-Je op je gemak voelen bij de ander
-Graag bij elkaar willen zijn
-Je ei kwijt kunnen bij elkaar
-Met elkaar kunnen praten, lachen en huilen
-Interesses delen

-Lekker uiteten

-Kletsen in de auto terug van een feestje
-Moeite voor elkaar willen doen
-Voor elkaar klaar staan
-Stiltes die niet erg zijn
-In je joggingbroek nog steeds de mooiste zijn
-Samen serietjes kijken
-Samen naar concerten
-Samen mooie reizen maken

-Uitslapen en ontbijten op zondagochtend

30 Day Challenge : Wat heb je vandaag gegeten

Een confronterende vraag, want ik houd van eten. Ik kan er uren over praten en ik heb bijna altijd zin in iets. Meestal zoet, maar hartig is ook lekker.
Vandaag heb ik gegeten:
Melk met Cruesli Balans
Twee koekjes
Plakje cake
Panini met parma ham en rucola
Appel
Vanavond staat er Chicken Tonight met rijst op het menu. En als toetje ananas, frambozen en kiwi met slagroom.

30 Day Challenge: Over mijn ouders

Mijn ouders zijn de beste ouders die iemand zich kan wensen. (Mijn moeder leest mee.. ;-)) Ze staan altijd voor mij en mijn zus klaar en maken zich soms ten onrechte te druk over ons. Ik vind het bovendien altijd gezellig om bij ze langs te gaan. Een hapje en een drankje, bij mijn ouders heb je eigenlijk nooit honger of dorst.

Mijn vader is een druktemaker op feestjes en partijen, maar thuis ligt ie soms wel erg lekker en rustig op de bank. Hij doet aan tennis, heeft lang gevoetbald en speelt gitaar en basgitaar. Hij rookt wel eens een sigaartje om stoer te doen, want inhaleren doet ie niet en hij drinkt graag een biertje (of 2..) in het weekend. Hij is doordeweeks de beste shovelmachinist van NL. :-)



Mijn moeder is rustig en kan heel goed luisteren. Als ik mijn ei kwijt moet bel ik haar. Soms vergeet ik wel eens te vragen hoe het met haar gaat... Ze gaat in oktober naar Santiago de Compostela lopen, wat ik echt heel knap van haar vind. Ik doe graag gezellige dingen met mijn moeder. Winkelen, naar een tuincentrum, pannekoeken eten of naar de film. Het is altijd leuk. Doordeweeks is mijn moeder de beste kaasspecialiste van NL en de netste huisvrouw van de hele wereld.

30 Day Challenge: Mijn eerste liefde

Op mijn 17e werd ik voor het eerst echt verliefd. Voor die tijd heb ik niet veel vriendjes gehad, maar toen ik verliefd werd op V. wist ik dat dat het was. Verliefd zijn. Echt vlinders in je buik voelen. Een lach op je gezicht krijgen, die je niet kunt tegenhouden als je elkaar ziet. Glunderen als je over 'm praat. Altijd bij elkaar willen zijn en alles van elkaar willen weten.

Mijn eerste liefde is nog steeds mijn grote liefde. Iets wat eigenlijk wel heel bijzonder is. Maar ook iets waar we voor hebben moeten vechten. Want al is verliefd zijn en het hebben van een relatie aan het begin nog zo gemakkelijk, later besef je dat je er ook moeite voor moet blijven doen om het leuk te houden samen. Het is dan ook niet voor niets dat mijn eerste liefde en ik een tijdje uit elkaar gingen. Maar des te fijner was het om te voelen dat V. en ik echt elkaars liefde waren. We konden helemaal niet zonder elkaar, maar hadden wel even de tijd nodig om dat te kunnen beseffen. En nu weten we dat dit het is, niet alleen onze eerste liefde, maar ook de echte, grote, ware en eeuwige liefde.

30 Day Challenge: Wie ben je

Online dingetje, bloggen 30 dagen over een voorgeschreven onderwerp.

Het eerste onderwerp: Wie ben je?

Ik ben Kim, 27 jaar en webredacteur/contentmanager. Geboren in het mooie plaatsje S. waar ik tot mijn 26e heb gewoond. Na een uitstapje samen met V. naar H. zijn we in augustus in B. gaan wonen.

Ik ben de dochter van mijn ouders en het jongere zusje van mijn zus. Ik ben de vriendin van V. Al meer dan 10 jaar.

Ik ben impulsief, maar ook een control freak, soms jaloers, maar vooral een sociaal dier.

Ik ben onzeker, over de keuzes die ik moet maken of al gemaakt heb. Ik probeer altijd mijn gevoel te volgen, maar mijn hoofd gooit soms roet in het eten.

Ik ben wie ik ben. Niet meer en niet minder.

In the 90's

Het is 90's week op 3fm. Dus de hele week alleen maar muziek uit de jaren 90. Wat deed ik eigenlijk in de jaren 90?
In de jaren 90 was ik 7 en in de jaren 90 was ik ook 16. Ik woonde eerst nog op de flat en liep iedere dag naar de basisschool. Iedere zomer gingen we 6 weken naar de camping in Spakenburg. Daar playbackten we alsof ons leven ervan af hing. We deden aan elastieken en ik ging voor het eerst naar de bioscoop. In de jaren 90 was je fan van Ace of Base óf van 2 Unlimited. We hielden voor het eerst klassenfeestjes met cola en chips.
Later fietste ik iedere dag met vriendinnen naar de middelbare school. We droegen geruite rokjes met overknees, sokken tot over je knie. We hielden slaapfeestjes met vriendinnen. Maar gingen ook met tassen vol cd's naar klassenfeestjes, waar soms door klasgenoten al te diep in het glaasje werd gekeken. Ik ging voor het eerst naar een concert van Ilse de Lange. Ik droeg felle kleuren nagellak. Ocean Pacific truien. Geruite tuinbroeken. Op mijn 16e mocht ik voor het eerst 'uit'. Met vriendinnen naar de kroeg op de fiets. Bessen-ijs drinken. Met een kater aan het werk in de ijssalon.
In 1999, op de valreep dus, leerde ik V. kennen. Op een Millennium-feestje in de plaatselijke sporthal op 30 december hebben we zitten kletsen over de cd van Anouk, Urban Solitude. Gek dat ik me dat nog precies herinner. Een half jaar later kregen we echt 'verkering'... en nu zijn we alweer 10 jaar verder en voel ik me soms nog steeds 7 of 16. :-)

Geluksolifant

Twee maanden geleden gaf ik A. een geluksolifantje voor haar verjaardag. Een klein geel houten olifantje van de Wereldwinkel. Ze kon wel wat geluk gebruiken want al 1,5 jaar gedoe om zwanger te raken.
Ze legde het geluksolifantje naast haar bed en wat denk je? Gister stond ze voor de deur en vertelde ze me dat het geluksolifantje heeft gewerkt! Eindelijk zwanger!

Ik geloof niet dat ik ooit zo blij ben geweest voor iemand anders. Ik kon alleen maar 'Echt!?' zeggen en toen stonden we allebei met tranen in onze ogen. Het is echt waar!

Tijdens het kopje thee zei A. alleen maar: 'Ik kan het zelf eigenlijk niet eens geloven'.

Nu hopen dat het geluksolifantje de komende weken ook zijn werk nog doet, want de zwangerschap is nog heel pril...

Taart

Alle taartjes die ik tot nu toe gemaakt heb.

Cupcakes

Ook leuk en vooral heel lekker! Cupcakes.

Ssslang

Freek de Eekhoorn heeft er een vriendje bij: Sis de Slang. (die eigenlijk geen slang maar een hazelworm is, maar slang klinkt veel cooler)

Blijft leuk zo'n groot bos in de tuin. Nu hopen dat Desi-Ree ;-) nog een keer langs komt. Ik moet toch een keer een hertje op de foto krijgen.

Wordt vervolgd dus...

'Nieuwe' hobby

Ik bakte altijd al graag cakes en taarten, maar nu maak ik ze ook mooi met marsepein enzo. Lekker soort creatieve therapie. Inspiratie loopt gewoon rond in de tuin. En verder is het internet een goede bron van informatie en inspiratie. Dus paar weken geleden spullen besteld in een webshop en dit weekend mijn eerste taart gebakken, gevuld, afgesmeerd, bekleed en gedecoreerd. Hij is nog lang niet perfect, maar was stiekem toch al een beetje trots op het eindresultaat.

Social Media

Ik ben sociaal. Ik ben geïnteresseerd in andere mensen. Hoop dat het goed met ze gaat en als het niet goed met ze gaat, wil ik ze helpen of naar hun verhaal luisteren. Ik ben graag op de hoogte van wat andere mensen doen. Ik vind het fijn om te weten van iemand die zwanger is, ook al is het de zus van de nicht van de tante van de kapster, wat 'het' geworden is en hoe het heet. Of iemand die erg ziek was alweer beter is of dat werkloze mensen alweer een baan hebben gevonden. Ik leef met iedereen mee. Misschien bizar, want soms/meestal ken ik die mensen nauwelijks. Ik lees blogs van mensen die ik nog nooit gezien heb, omdat ik de verhalen leuk/interessant/grappig/indrukwekkend vind.
Daarom houd ik dus ook van social media. Het is een mooie manier om in contact met mensen te komen en te blijven. Op de hoogte te blijven van wat mensen doen die je nog kent van vroeger en om zelf te delen waar je mee bezig bent.
Door al die tweets, foto's die anderen plaatsen, blogs die ik kan schrijven en mailtjes die ik krijg en verstuur voel ik me nooit eenzaam, ook al zit ik toch echt hele dagen alleen thuis, zonder ook maar 1 woord hardop te zeggen.

Verhuisd!

Alles is verhuisd. Alle dozen, meubels, tv's en kleding. We hebben alle spullen ingeladen in H. en uitgeladen in B.
Het huis is anders dan anders. Je gaat bijna terug in de tijd als je hier binnen komt. Het huis staat vol met jaren '50 designmeubels, waar menigeen jaloers op zou worden. Als je in de keukenkastjes duikt kom je de meest bijzondere dingen tegen. Maar ook een -ik-weet-niet-hoeveel-delig Engels porseleinen servies met bloemetjes.
De ouders van V. beseffen nu, een jaar nadat opa is overleden, dat het nu echt tijd wordt om de kasten leeg te ruimen. De spullen die ze eerst niet goed weg konden doen, verdwijnen nu langzaam in de container of worden naar de kringloop gebracht. En onze spullen vinden hun plek en maken het huis steeds meer van ons.

Verhuizen

Nog 1 nachtje in ons fijne, grote huis in H. en dan gaan we verhuizen. De woonkamer is momenteel een chaos. Er staan overal dozen en kratten en overal liggen van die rommeltjes waarvan je eigenlijk niet weet hoe je ze moet gaan verhuizen, of je ze wel wilt verhuizen en in welke doos ze dan moeten. Wat waarschijnlijk zal resulteren in 1 grote doos gevuld met alleen maar troepjes, die ergens in een kelder verdwijnt om bij de volgende verhuizing weer gevonden te worden.
Tijdens de verhuisvoorbereidingen erachter gekomen dat onze inboedel vooral uit boeken bestaat. Ik denk dat 50% vd dozen die we nu in hebben gepakt vol zit met boeken. Sorry verhuishulp!
Vanaf morgen wonen we dus in het mooie plaatsje B. Iets kleiner dan we nu hadden, maar wel vrijstaand en als je de tuin uitloopt sta je in het bos. Het schijnt dat als je vroeg op staat er zo maar een hert in de tuin kan staan en er zijn regelmatig eekhoorns gespot. Leuk!
Verder zal het vooral gek zijn aan het begin om in dit huis te wonen. Er staan nog veel spullen van de opa van V. in het huis, die verkocht of weg moeten. En daar komt onze belachelijkse hoeveelheid aan spullen ook nog bij.
Ik kan niet wachten tot ik alles een plekje heb kunnen geven en het huis meer van ons is dan het oude huis van opa.

Portscatho - Zuid-Engeland

V. en ik gaan lekker op vakantie naar het schattige Portscatho in Cornwall, Zuid-Engeland.

V. en ik slapen hier.
Het weer in Cornwall vind je hier.
Wat we willen gaan doen:
Maritiem Museum
Land's End
St.Michaels Mount
Hier wil ik wel eten: Gylly Beach

En verder gaan we gewoon lekker uitslapen, lange strandwandelingen maken en de rest zien we wel...

Mooie tekst

Het leven is heerlijk, het leven is mooi
Maar - vlieg uit in de lucht en kruip niet in een kooi
Mens, durf te leven
Je kop in de hoogte, je neus in de wind
En lap aan je laars hoe een ander het vindt
Hou een hart vol van warmte en van liefde in je borst
Maar wees op je vierkante meter een vorst!
Wat je zoekt, kan geen ander je geven
Mens, durf te leven!

(c) Ramses Shaffy

Groene vingers

Wie had dat ooit gedacht? Ik heb groene vingers! Sinds de zon is gaan schijnen en we een behoorlijke grote tuin hebben, heb ik het te pakken. Ik vind het leuk om een beetje in de tuin te mutsen. Onkruid eruit trekken. Zaadjes in de grond te stoppen en iedere dag kijken of er iets gebeurt.
Van de ouders van V. kreeg ik aardbeienplantjes en frambozenstruikjes en tomatenplanten. Hoe leuk is dat! De eerste aardbei heb ik al geoogst en er hangen er nog veel meer aan. De frambozen staan nu in bloei en ook de tomaatjes hebben hun eerste bloemetjes.
Vandaag als extra aan onze moestuin nog sla en wortels toegevoegd. De slaplantjes heb ik gekocht, de wortels vond ik gratis tussen de tegels. Meegelift met een vogeltje denk ik.

Jobhunt

In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Dat blijkt maar weer. Vorig jaar, nadat ik mijn baan bij Moviq kwijt raakte was ik binnen no time weer aan het werk. Ik genoot even van het mooie weer en werd nog lekker een tijdje uitbetaald voor het thuiszitten. En toen, hop, weer aan het werk. En de sollicitatiebrieven die ik verstuurde kwamen meestal wel goed aan en ben dus ook aardig vaak op gesprek geweest.
Dat doe ik nog wel een keer dacht ik. Toen ik precies een jaar na het Moviq-debacle weer zonder baan kwam te zitten. Maar het tegendeel is waar. Ik zit nu 2 maanden thuis. Ik speur iedere dag het hele internet af op zoek naar een leuke baan. Maar de spoeling is dun en als je solliciteert, moet je echt veel geluk hebben. En dat heb ik nog niet.
Gelukkig vandaag wel een positieve reactie op een brief. Dus volgende week op gesprek. Heb ik gelukkig nog even de tijd om een goede outfit bij elkaar te zoeken en me goed voor te bereiden, want deze baan is van mij!

Tien jaar later