donderdag, oktober 28, 2010

30 Day Challenge: Een eerste keer


Ik vind alle eerste keren spannend. Van eerste keer naar de sauna, tot eerste werkdagen, tot eerste zoen. Omdat deze blogjes wel een beetje origineel en interessant moeten blijven, een blog over mijn eerste keer naar de psycholoog. In 2008 ging ik voor de eerste keer naar de psycholoog. In 2008 ging ik overigens ook voor de laatste keer naar de psycholoog.

Aanleiding was een moment eind 2007, ik had een interview gehad in Utrecht waar ik een half uur te laat was gekomen, omdat ik de weg niet kon vinden. Toen ik weer naar huis wilde, raakte ik weer hopeloos verdwaald. Eenmaal op de weg terug naar huis schoten er alleen nog maar nare dingen door mijn hoofd. Ik was op dat moment niet gelukkig op mijn werk en ook niet in mijn privéleven. Ik voelde me alleen, verloren, verlaten, ongelukkig. Ik zag in een vlaag van verstandsverbijstering geen andere uitweg dan mijn auto tegen 'n boom te rijden. (Wat ik dus niet gedaan heb...) Ik schrok zo van dat stemmetje in mijn hoofd en de gedachte op zich, dat ik de rest van de weg alleen maar kon huilen en naar mijn ouders ben gegaan. Ik wilde niet meer zo denken. Ik wilde weer gelukkig zijn, maar wist zelf echt niet meer hoe ik dat voor elkaar zou kunnen krijgen. Mijn hart en hoofd waren zwart en leeg.

Dus kreeg ik een doorverwijsbrief van de huisarts en zat ik op een dag bij de psycholoog. Niks geen sofa, maar wel een doos tissues en een aardige vrouw om mijn ei bij kwijt te kunnen. Ze zette een eierwekker, zodat we binnen de tijd klaar zouden zijn. De eerste sessie van 45 minuten heb ik haar uitgelegd wat er aan de hand was. Het was een verademing om tegen iemand die niets van mijn omgeving wist of iemand uit mijn omgeving kende te vertellen hoe ik me voelde.

Na die eerste keer ben ik nog 7 keer bij haar geweest. Ze leerde me anders te denken, maar ook om steviger in mijn schoenen te staan.
De eerste keer naar de psycholoog was voor mij een goede eerste keer. Het is niet niks om zo'n stap te nemen, maar ik zou het nu iedereen aanraden. Het is goed om eens na te denken en te praten over wie je bent, wat je doet en waarom je dingen doet. Ik heb er nooit spijt van gehad, want door die afspraken bij de psycholoog lukte het me heel langzaam om mijn hoofd en hart minder zwart te krijgen.

Geen opmerkingen: