Nesteldrang

Oh no!
Het is begonnen. Nesteldrang. 29 weken zwanger en ik wil ineens van alles.
Ik wil alle spulletjes, kleertjes, rommeltjes etc in huis hebben voor de kleine muppet.
Het kan allemaal niet meer wachten.

Gisteren kochten we een matrasje voor het bedje, bleek het matrasje te groot. Daar heb ik me dus uren druk over gemaakt. Want moeten we dan nu een ander bedje kopen, of een ander matrasje? Of allebei?
We hebben ook nog steeds geen oplossing voor de te lage commode. Die ontzettend leuk is, maar laag dus. Is dat erg? Geen idee. Ik hoor van 'iedereen' dat ie hoger moet, maar zie zelf nu het probleem niet zo.

Morgen maar eens op pad met mn moedertje. En dan is ook de kinderkamer klaar, dus kan ik echt gaan nestelen...

Shoppen

Ik ben in principe best een goeie shopper. Het liefst ga ik in mijn eentje de stad in om nieuwe kleren te kopen. Gewoon lekker alleen de winkels in die ik leuk vind en dan in mijn eentje passen en beoordelen of ik het leuk vind of niet. Voor non-kleding ga ik meestal naar de Hema en daar vermaak ik me ook prima. Ik kom eigenlijk nooit met lege handen de winkel uit.
Totdat ik zwanger raakte. Ja, voor mezelf kan ik prima shoppen, maar ik vind het zo moeilijk om spullen te kopen voor de kleine muppet.
Als ik in een babywinkel kom, klap ik helemaal dicht. Wat moet ik in godsnaam kopen? Moet ik dit allemaal kopen? Wat is het allemaal duur! Heb ik dit allemaal nodig? Vind ik die kleertjes leuk? Past dat lakentje wel in het bed? Wil ik dit of dat?
Moeilijk!
Gelukkig bestaan er lijsten van dingen die je nodig hebt en heb ik een lieve moeder die gewoon met me mee gaat om knopen door te hakken.

Another year

Zo, dat was me het jaar wel, 2012.
Ik wisselde voor de verandering weer eens van werkgever. Gek genoeg begin ik daar al steeds beter in te worden. Al deed het deze keer toch wel meer pijn om weg te gaan. Het was immers niet mijn eigen keuze, maar de beslissing van mijn werkgever om me geen nieuw contract te geven, zodra ze hoorde dat ik zwanger was. 'Een te groot risico...' Gelukkig heeft het me een mooie nieuwe baan opgeleverd, terwijl ik het echt wel even somber in zag. Dat duurde uiteindelijk maar een dag of 3, want toen zat ik al bij mijn nieuwe werkgever voor een sollicitatiegesprek en ging ik daar weg met een heel goed gevoel. Wat klopte, 2 weken later ging ik aan de slag. Inmiddels zijn de laatste 8 weken dat ik zal werken alweer aangebroken. Wat vliegt de tijd!
Op 1 maart ga ik met zwangerschapsverlof. Ik kijk er stiekem al een beetje naar uit. Maar het lijkt me ook gek om thuis te zitten en te wachten tot de kleine muppet zich zal aan dienen. En daarna... geen idee wat er daarna op me staat te wachten. Maar weet zeker dat er vast weer mooie dingen op mijn pad komen.
Het afgelopen jaar stond ook grotendeels in het teken van de zwangerschap. Eerst met het zwanger worden, wat toch echt wel een spannende tijd is, later met het zwanger zijn, want ik echt alleen maar heb ervaren als een feest. Niet alleen omdat ik me tot nu toe gewoon hartstikke goed voel, maar ook omdat het een hele leuke en bijzondere tijd is met V. en met familie.
Je maakt keuzes en doet dingen waarvan je nooit verwacht had dat je ze zou doen. Kinderwagens kopen, trots met je dikke buik showen, onder de douche praten tegen je ongeboren kind. Ik geniet van iedere minuut, want wie weet is dit de enige keer dat ik zwanger zal zijn.
Wat 2012 verder nog bracht? Een fijne vakantie naar Santorini, op de valreep een nieuw bad in de badkamer, veel leuke concertjes en dagjes weg en nog veel meer dingen, die ik nu niet eens meer weet.
Wat 2013 gaat brengen? Geen idee, maar 1 ding is zeker, een bijzonder jaar gaat het worden, samen met  onze lieve, kleine muppet.