Ik weet het! Denk ik...

Gerrit is mijn favoriete Boer Zoekt Vrouw-boer! Of toch Dirk Jan? En Martijn doet het ook wel leuk. En Hans is ook grappig. Een ding weet ik wel zeker die suffe Jochum valt af. Ik zit me aan een stuk door te irriteren als hij in beeld zit. Dat twijfelachtige zenuwachtige, zweverige, sokkige gedoe. Bah. Ik zou hem wel eens door elkaar willen rammelen. Kijk Gerrit pakt het een stuk beter aan. Maakt flauwe, seksistische grappen tijdens het pottenbakken en lokt 'zijn' vrouwen een beetje uit de tent. Dat is tenminste nog leuk om te kijken, daar gebeurt tenminste iets. Jochum kijkt alleen maar eng voor zich uit, wachtend tot 'zijn' vrouwen hem weer eens wat vragen.

Zwartboek

Oh ja, ben naar Zwartboek geweest. Zondagmiddag om half vier. Bioscoop was helemaal vol, inclusief schattige hoogbejaarde echtparen, die de oorlog zelf nog mee hadden gemaakt. We waren benieuwd, Vin en ik, of ze het wel aan konden, zo'n Nederlandse film over de oorlog. Maar ze bleven gewoon zitten en ik heb ze ook niet horen mopperen. Misschien vond 'opa' het wel leuk om cultureel verantwoord naar de boezem van Carice te kijken.
Om zeven uur thuis en met het bord met kip, gebakken aardappeltjes en sla op schoot, voor de tv met De Wedstrijden op, kunnen concluderen dat we t een mooie film vonden.
Ik heb me wel eens eerder afgevraagd wat ik gedaan zou hebben in de oorlog. Niet dat ik zou overwegen om te gaan heulen met de vijand, maar ik zie me zelf ook weer niet als een verzetsheldin. Alhoewel zo'n ondergronds krantje wel weer erg spannend is...

Sonja B.

Sonja B. wordt mijn nieuwe beste vriendin. Negen weken lang gaan we samen doorbrengen. Sonja B. en ik. En zij schotelt me de heerlijkste dingen voor, zegt ze. Bakjes rauwkost met dressing, tartaartjes, crackers met 30+ kaas en bakjes Japanse mix. Voor iedere pond die my new best friend me af laat vallen, ga ik 2 euro sparen. En aan het eind van die negen weken, ga ik daar dan iets leuks voor kopen. Sonja B. noemt dat belonen.
Gelukkig staat Sonja B. pas maandag voor de deur. Kan ik nog een paar dagen genieten van koek, chocolade, zelf gebakken appeltaart, chips, nootjes en echte kaas. Hoezee...voor Sonja B.

Everybody Hurts

Afgelopen zaterdag zaten Vincent en ik om tien uur in een kerk in H. Samen met nog honderden anderen. Het was op zichzelf een mooie dag. De zon scheen en het geluid van de kerkklokken klonk in de mooie, volgens mij gothische, kerk. Toch hadden we allebei zo graag ergens anders willen zijn, dan in die kerk daar in H. Zaterdag was namelijk de herdenkingsdienst van N. een vriend van Vincent, die hij kent van z'n studie. Hij is vorige week maandag omgekomen bij een auto-ongeluk. De kerkdienst was mooi, mooie muziek. REM - Everybody Hurts, Anouk - One Word, The Verve - Bitter Sweet Symphony, Van Dik Hout - Stil in mij. Mooie, zelfs leuke toespraken. Ik kende N. alleen van de verhalen van Vincent. Had hem nog nooit ontmoet, maar na die dienst had ik wel een goed beeld van hoe hij was. De rest van de dag zaten Vin en ik lamgeslagen op de bank. Het besef dat hij er echt niet meer was, is bij Vin die ochtend pas echt gekomen. Ik kon alleen maar denken: laten we dit alsjeblieft niet nog een keer mee moeten maken. Het is nog veel te vroeg...

Het leed dat mug heet...

Zo'n lange zomer heeft ook weer als nadeel dat die rottige muggen langer vrolijk rond blijven zoemen en mij vervolgens ook weten te vinden. Een been of arm dat net buiten het dekbed steekt en het is weer raak. De stand van vandaag is:

Linkerhand: 2
Linkerarm: 1
Rechterhand: 0
Rechterarm: 3
Linkervoet: 0
Linkerbeen: 1
Rechtervoet: 1
Rechterbeen: 2
Rug: 1
TOTAAL: 11 stuks

De paden op....

Ik ga vandaag wandelen over de Veluwe met boswachter Joris. We vertrekken vanuit het altijd mooie Ugchelen, vlakbij Apeldoorn vanuit het kantoor van Staatsbosbeheer en daarna maken we een wildwandeling. Die ik dan weer heel mooi mag gaan beschrijven voor Midi. Ik had er best veel zin in, totdat ik vanochtend mijn gordijnen open deed en concludeerde dat het er de afgelopen dagen toch een stuk beter en vooral droger uit zag buiten. Dus, dat heb ik weer...wandelen op de Veluwe en dan ook nog eens compleet natregenen. Grootste nadeel is toch wel dat ik dan mn schrijfblok ook niet kan gebruiken om mee te schrijven. Ga nu dus eerst mn harde schijfje even deleten, zodat ik alles in mn hoofd kan onthouden...

Er gaat niets boven Groningen

Dit weekend met m'n moeder en zus naar Groningen geweest. Heerlijk geshopt, gegeten en gedronken, gewandeld en geslapen. Hadden geboekt in het Eden City Hotel, maar daar was geen 3-perskamer meer. Dus verkast naar het NH Hotel Groningen. Erg mooi hotel met fijne bedden en een chocolaatje op het kussen.

Wat is t alweer lang geleden...

Tolk

Gister interview gehad... in het Engels. En nu moet ik het naar het Nederlands vertalen en ook nog eens mooi opschrijven. Lastig. Spreektaal is sowieso al moeilijk om te zetten in schrijftaal, maar goed, daar ben ik voor opgeleid, maar om het vervolgens nog eens in een hele andere taal te moeten omzetten, is nog moeilijker. In het Engels kun je alles zo simpel zeggen. In het Nederlands leg je alles zo anders uit. Geen idee waar dat nou precies in zit. Maar neem van mij aan, het is moeilijk.
Verder vandaag naar de Buurtsuper geweest. Voor de krant, was ook leuk. Echt zo'n klein, fijn, vakantiegevoel winkeltje. Daar morgen maar eens een zonnetje van brouwen.
De Veluwse boswachter laat het overigens een beetje afweten. Heb m nu al bijna twee weken gestalkt, maar nog helemaal niets gehoord. En mn deadline is de 25e. Dan moet ik gewandeld en geïnterviewd en alles opgeschreven hebben. Ik ben natuurlijk allang blij dat die boswachter gewoon Nederlands praat, want hoe een kastanje nou in het Engels heet...

BZV

Woehoe! Boer zoekt Vrouw is terug! Ik heb er lang naar uitgekeken en nu is er eindelijk weer iets dat me uit mn herfstdipje kan helpen. Yvon Jaspers met Boer zoekt Vrouw. Ik was altijd al fan van Yvon, wel beetje jammer dat ze haar dochter Keesje moest noemen, dat vind ik namelijk wel zielig, maar Boer zoekt Vrouw is ook echt te leuk. Hopelijk wordt het dit jaar weer net zo leuk als vorig jaar. Het was ook altijd zo heerlijk om op maandag weer op kantoor (goede oude tijd) te komen en dan even bij te kletsen over BZV. Ik was bijvoorbeeld een van de weinige aanbidders van biologische Joris. Geweldig, zo zenuwachtig als hij altijd was! Heerlijk, met een klein gevoel van plaatsvervangende schaamte maar ondertussen me ook zo goed voorstellend dat hij zo zenuwachtig werd. Naar Piet en Sita kon ik daarentegen weer niet kijken. Al waren ze wel echt verliefd. Het kon gewoon niet. Hans en Conny waren ook leuk, al zou ik het echt niet trekken met zulke schoonouders. En wie hadden we nog meer, oh ja, Peter! Rare Peter. Hmmm..ik heb echt zin in de nieuwe boeren. :-)
Alleen die namen al Dirk-Jan, Gerrit, Martijn, Jochum en Hans. Ik weet nog niet precies wie ik de leukste vind, eerst volgende week maar eens naar de speed-date kijken. Vorig jaar werd ik tijdens die aflevering ook verliefd op Joris... die rode vlekken in zijn nek en die gesprekken die niet liepen. Heerlijk vreselijk. Ben ik even blij dat ik gewoon op de bank kan zitten en kijken.

Herfstdip

Grijze wolken pakken zich samen. Niet alleen in de lucht ook in mijn hoofd. Jak, heb geen zin in de herfst. Regenachtige dagen, de wind die om het huis waait en de spinnenwebben in je gezicht als je buitenloopt.

Fruitig

Haar gewassen met perzikshampoo, gedoucht met abrikozendouchegel en gescrubt met zeezout met grapefruit.

Een wonder

Bijna 45 procent van de Nederlanders gelooft in wonderen. Ik zou willen dat ik er ook in geloofde, maar volgens mij ben ik van nature bijzonder pessimistisch ingesteld. Ik ben een meester in het bedenken van worst-case-scenario's. Je had me tijdens de vakantie mee moeten maken. Stel nou dat... Wat doen we als... Straks is er geen... Ga zo maar door. Mijn vriendje werd er soms gillend gek van, maar ik was juist weer extra opgelucht als het allemaal goed ging. Dan voelde het bijna als een wonder, want er kon immers zoveel mis gaan... in mijn hoofd.
Een vriendin vertelde me ooit dat alles altijd goed komt en weet je: dat is ook wel zo. Daar zijn geen wonderen voor nodig. Uiteindelijk komt alles goed, al zal het dan misschien niet zo gaan als je vantevoren had bedacht. Mijn leventje gaat op het moment ook helemaal niet zoals ik het had bedacht. Hoopte na mijn studie een fijne baan te vinden en de rest van mijn leventje daar te werken. Het liefst bij een leuk tijdschrift en ik schreef natuurlijk alleen maar leuke artikelen en ontmoette leuke mensen.
En nu zit ik alweer thuis, zonder vaste baan, met (ok, ok!) genoeg werk. Maar toch ontbreekt er iets. Soms geloof ik ook niet meer dat het ooit goed gaat komen. Die vaste leuke baan, waar ik leuke mensen ontmoet en mooie artikelen schrijf. Misschien moet ik toch maar in een wonder gaan geloven...

Kantoor aan huis

Daar zit ik dan weer, in mijn kantoor aan huis. Afgelopen donderdag was mijn laatste dag bij KidsPlanet. Met een mooie bos bloemen (alweer!) het pand verlaten, maar toch, die bloemen hadden me gestolen kunnen worden. Had veel liever gewoon blijven zitten waar ik zat. Maar goed, dat zat er nou eenmaal niet in en dat wist ik natuurlijk van te voren ook wel.
Nu moet ik de komende weken weer opdrachtjes zien binnen te halen en ondertussen houd ik mijn ogen open voor een (liefst leuke) baan. Er is alleen zo weinig! Gelukkig heb ik de komende tijd genoeg te doen. Ik ga boswandelen, zonnetjes schrijven, verzameling bezoeken, hopelijk weer een mooi interview maken en op de multiculti-tour.