Terugval

Mijn Staatsloterij verslaving is weer terug van weggeweest. Was een tijdje genezen, maar inmiddels weer in het bezit van 1 heel lot en 2 halve loten. Mijn ouders & zus hebben hetzelfde recept in huis. We moeten nu toch wel iets winnen?
Gelukkig is het me vooral vanwege de voorpret te doen. Want wat ga ik doen met al die miljoenen? Daar droom ik dus de dagen voor de trekking uren van.
In ieder geval een nieuwe auto, eentje die niet stuk kan en die gloedjenieuw van de band komt rollen, zodat ik zeker weet dat er geen hele nare dingen mee kunnen zijn. En dan wel eentje zonder die vieze nieuwe-auto-lucht. Verder koop ik een idioot groot huis met een belachelijk grote tuin voor V. en mij. Woon nu bijna 2 jaar in mn kabouterhuis en vind dat ik wel genoeg heb afgezien. Een boot lijkt me ook te gek. En V. wil ook wel een auto denk ik.
Als we beetje gesetteld zijn neem ik een jaar vrij en ga ik samen met mn lief op wereldreis, want nu kan t nog. Iets nuttigs leren. Tango leren dansen in Argentinië, leren duiken in de Caraibische Zee en dan nog iets waarvoor we naar Nieuw-Zeeland of Australië moeten.
Wil ook heel graag nog een keer met dolfijnen zwemmen, maar dan niet 20 minuutjes, maar een uur ofzo. Parachute springen staat ook op mijn lijstje. Olifanten wassen. Een weeshuis in Afrika of Brazilië bezoeken en daar dan een tijdje werken. Trouwen op een eiland met witte stranden en blauwe zee. Naar het casino in Las Vegas. Shoppen in New York. Ik geloof dat ik zelf dan wel redelijk tevreden moet zijn. Dus dan geef ik de rest weg aan mijn ouders, zus, V. zijn ouders en broertjes en zusjes en andere aardige mensen die ik ken.
Ik heb trouwens wel bedacht dat we het tegen niemand gaan zeggen als we winnen. Dus als ik binnenkort een grote reis boek en voorlopig niet meer terugkom, dan weet je hoe het zit.

28/12/2008 02:00

Mijn aangevraagde liedje van Serious Request op de radio! Op nummer 1146.

Een jaar later

Een jaar later en hoewel er echt veel is veranderd, zijn er ook zoveel dingen weer hetzelfde. Dezelfde kerstballen, hetzelfde huis, dezelfde liedjes en alweer een nieuw jaar in het vooruitzicht.

Wat ik wil in 2009?

-Een groter, mooier, minder lekkend huis
-Echt samenwonen.
-Nog steeds de Staatsloterij winnen
-Gelukkig zijn in m'n werk
-Ietsje minder snoepen
-Ietsje meer sporten
-Positiever zijn
-Ontdekken wat ik echt wil

Kerstkado's?

Terwijl er allemaal pakjes onder de kerstboom klaar liggen voor onze families, krijgen V. en ik minder leuke kerstkado's. Zo lag er van de week kerstpost van het CJIB in de bus. Te hard gereden (V. dan) en 28 euro boete. Op vrijdagavond was er nog een verrassing: alweer lekkage. En dat terwijl het vorige week gerepareerd was, niet dus! Het is nu erger dan ooit! Een donkere, natte plek op het plafond en gedruppel op de grond en op het bed. Grrr.
Mijn laatste kerstverrassing was gister toen ik met mn Ka'tje over een hobbelweggetje reed en mijn auto opeens als een hele snelle sportwagen klonk, maar niet zo snel was als een sportwagen. Uitlaat, stuk, kapot, kaduk, naar de filistijnen. Gelukkig kan ie volgende week meteen gemaakt worden, zal wel niet goedkoop zijn. :-(

Kerstgedachte

Ik word sentimenteel van kerst. Ik weet niet of het door de kerstlichtjes komt of door het gure winterse weer, de slechte kerstliedjes of mijn zielige kerstboom, maar ik krijg rond deze tijd van het jaar altijd de behoefte om voor anderen te zorgen, kadootjes voor mn familie te kopen en slijmerige teksten op kaartjes te zetten. Het was ook die kerstgedachte die er in een vlaag van verstandsverbijstering voor zorgde dat ik dacht op mijn werk wel wat geld in te kunnen zamelen voor mijn favo benefiet-actie. Ik vroeg op de site van 3fm een collectebus aan en plantte 'm vanochtend naast de koffie-automaat. Mailtje naar mijn collega's met de oproep om vooral geld erin te stoppen voor de vluchtelingen. Laat maar komen die euro's, dacht ik.
Misschien was het naief om te denken dat mensen die geld zat hebben ook maar iets over hebben voor een ander. Nog geen kwartier na het neerzetten van de bus zat er een briefje op met de tekst: Een vluchteling is een vluchteling, omdat ie te laf is om te vechten, en te dom om onder te duiken.
Weg kerstgedachte...

Maar..... nu ik weet dat mijn collega's nou eenmaal niet bereid zijn om "zo maar" geld aan een goed doel te doneren, doe ik de komende week alle klusjes voor diezelfde collega's alleen maar tegen donatie van 1 of 2 euro...

UPDATE:
Tussenstand op 19 december 2008: 40, 35 euro. En ik heb samen met de controller de verdubbelaar in gezet.

UPDATE 2:
Eindstand op 24 december: 220,36. Mooi bedrag geworden dus, met hulp van het lunchbudget.

Eten

Ik ben gek op eten. Ik lees graag kookboeken, zoek graag receptjes online, praat er over en doe het graag. Ik vind eten ook gezellig en dat is dan ook het probleem. Koekje bij de thee, gezellig. Chipje bij de film, gezellig. Toetje na het eten, gezellig. Chocolaatje bij de koffie, gezellig. M&M's in de bioscoop, gezellig. Dankzij collega A. hoef ik nu niet meer van alles op te eten, maar kan ik nu eindeloos naar eten kijken op Tastespotting.com. Wel minder belastend voor mijn weegschaal. Dat dan weer wel.

Geluiden die mijn oren niet verdragen

-Lekkage gedruppel
-Nagels die geknipt worden
-De reclame van Ditzo
-Muziek van Deftones
-Dolf Jansen op de radio

De Weerribben

Dit weekend op het mooste plekje van Nederland geslapen: de Weerribben. Het was in 1 woord geweldig. Het huisje was super. Klein, maar niet zo klein als mijn eigen huisje. Met een houtkacheltje en een bedstee. Verder was er niks, echt niks. Eén en al natuur. Watertjes, heel veel riet en molentjes, smalle weggetjes en waanzinnig mooie roofvogels. Wat is het heerlijk om er af en toe eens helemaal uit te zijn!