Pannekoeken en speeltuin

Vandaag Zaka en Bieb weer opgehaald om iets leuks te doen. Ik weet niet wie het nu leuker vindt, wij of zij. Maar in ieder geval worden we er allemaal superblij van. Eerst pannekoeken gaan eten en daarna nog even naar de grote speeltuin.

Recepten

Omdat Vin en ik iedere keer weer in onze mail moeten spitten om onze favoriete receptjes te vinden, heb ik ze nu allemaal online gezet, op 1 plek. Hier dus!

Voordelen

Je zou t niet zeggen, maar er zitten wel degelijk voordelen aan werkloos zijn:

-Ik kan nu iedere dag heerlijk uitslapen.
-Ik hoef niet alles meer in het weekend te plannen.
-Ik kokkerel iedere dag een heerlijk maaltje voor m'n lief in elkaar.
-Twee maanden lang gewoon salaris, zonder er maar iets voor te hebben gedaan.
-Al meer boeken kunnen lezen dan ik normaal in een heel jaar zou doen.
-Genoeg tijd om te bedenken wat je wilt in het leven. (Ben er nog niet helemaal uit hoor.)

Nadelen zijn er ook genoeg:

-Je wordt wel een beetje wanhopig als je na 2 maanden nog geen baan hebt kunnen vinden.
-Je hebt bijzonder weinig te vertellen aan het eind van de dag als je alleen maar heb uitgeslapen en een boek hebt uitgelezen.
-Je hebt ineens geen/weinig contact meer met mensen die je eerst iedere dag zag.
-Je moet actief op zoek naar een baan.
-Een uitkering aanvragen is een hoop bureaucratisch geneuzel.
-Als je 3 verschillende sollicitaties hebt lopen, kun je nog wel eens in de knoop raken met afspraken en keuzes die je moet maken.

Kunst met een grote K

Een 'bekend' kunstwerk in het echt zien, blijf ik bijzonder vinden. Je kent de schilderijen, beelden of gebouwen wel van plaatjes of foto's, maar op het moment dat je oog in oog met het originele werk staat, lijkt het alsof je terug in de tijd gaat. Je voelt je even heel dichtbij de kunstenaar. Omdat je weet dat eeuwen geleden een schilder, beeldhouwer of architect uren werk in heeft gestoken.

Ik vind dan ook dat je als Nederlander - in dit geval Hollander- wel een keer in het Rijksmuseum geweest moet zijn om het schilderij der schilderijen te zien. De Nachtwacht.

Omdat V. nog nooit in het Rijksmuseum was geweest, vandaag dus naar Amsterdam gegaan en de toerist uitgehangen. (We waren volgens mij echt de enige niet-toeristen in het hele museum.)

Jammergenoeg is het Rijks nog steeds under construction , dus de Meesterwerken zijn tijdelijk (tot 2013!) in één vleugel van het museum tentoongesteld. Gevolg is dat alle meesterwerkjes van o.a. Jan Steen (mooie schilderijen mét humor), Frans Hals (je ziet de penseelstreken op het doek staan), Hendrick Avercamp (leuke winterse landschapjes van een dove schilder) en natuurlijk Rembrandt (heeft geen notitie nodig) een beetje hutje-mutje naast elkaar zijn gehangen.

Het melkmeisje van Vermeer, het eerste zelfportret van Rembrandt, het winterlandschap van Hendrick Avercamp en het huisgezin van Jan Steen komen gelukkig nog wel redelijk goed uit de verf (haha). En last but not least, na heel veel zalen met prachtige schilderijen, kwamen we dan uiteindelijk bij de Nachtwacht. Hoewel ik 'm al een keer in het echt heb mogen aanschouwen, was het toch weer bijzonder. En het blijft een geniaal verhaal dat ze er aan 3 zijden een stuk van af hebben gesneden in 1715, omdat ie anders niet paste op zn nieuwe plek in het stadhuis op de Dam. En in 1975 was er nog een psycho die de Nachtwacht met een mes te lijf ging. Bijna alle schade werd keurig gerestaureerd, maar boven het hondje zie je een iets donkere plek en zie je een 'litteken' van het incident. En bovenal het is gewoon een gigantisch kunstwerk waar Rembrandt bijna een jaar aan heeft gewerkt. En dat zie je er aan af.

Na de Nachtwacht word je linea recta de museumshop in geloodst, maar daar lukte het ons gelukkig om ons te onderscheiden van alle (andere) toeristen, door zonder tasje met reproductie of kaartspel van de Nachtwacht naar buiten te lopen.

Want er gaat niets boven het origineel.

Van je familie moet je het hebben...