Huis

De eerste week in mn eigen huisje zit erop. Na een nachtje hopeloos wakker te hebben gelegen, voelt mijn huisje al bijna als mijn thuis. Er is gekookt, geslapen, gewassen, opgeruimd en thee gedronken.
Vandaag nog even de rit gewaagd naar de Ikea. En ik kan nu oprecht zeggen dat ik even ben genezen van het Scandinavische woonwarenhuis. Wat was het druk! We liepen bijna schuifelend langs de ingerichte woonkamers en sommigen stonden echt in de rij om een bepaalde bank of stoel te testen alvorens het rij en vak nummer te kunnen noteren. De rijen bij de kassa waren ook ontzettend lang. En je moet eens opletten hoeveel mensen tijdens het wachten toch nog de vaas van anderhalve euro in hun grote gele tas stoppen of de twaalf glazen voor bijna drie euro.
Om na het afrekenen gewoon weer in de rij te gaan staan voor een hotdog en een beker frisdrank voor een euro.
Maar toch, ondanks alles: ik hou van die winkel. Mijn huisje zou zelfs onderdeel kunnen zijn van een van de showrooms. ('Ik woon op 25 m2') Maar voorlopig zie je mij er niet meer. Mijn kabouterhuisje is vol. ..

Een tipje van de sluier....

Dit is het dan...een klein stukje van mn nieuwe huisje. Mijn keukentje...
en op de onderste foto: Links mn bed, rechts mn woonkamertje.

Echt

Woehoe! Vanaf vandaag is het ECHT! Ik woon in mn eigen huisje! Gelukkig slaapt Vin de komende weken wel gezellig bij me, want het lijkt me nog wel een beetje raar zo in mn uppie.
Morgen nog wat puntjes op de i zetten. Plantjes, waxinelichtjes, lampolie. Kijken voor een stoeltje, bergen karton wegbrengen en dan is het echt klaar.

Nu slapen. In mn nieuwe bed, in mn nieuwe huis, onder mn nieuwe dekbed...

Update: Huisje

Verf zit tegen de muren (en hier en daar ook per ongeluk een beetje tegen het plafond), zaterdag wordt het laminaat gelegd en ondertussen ben ik aan het shoppen alsof mijn leven er van af hangt. Ik dacht dat ik al zoveel had, maar er moet nog zoveel worden gekocht. Simpele dingen als een bestekla, een wcrolhouder, een wasmand en een strijkplank; ik heb ze nog niet. En t zijn ook van die vreselijk saaie dingen om te kopen. Heb Vincent ook al twee keer verblijd met de mededeling: zullen we even naar de Ikea gaan? Om vervolgens met een volledig volgestouwde Mitsubisch huiswaarts te keren. Dacht ik niet zo goed te zijn in geld uitgeven, inmiddels ben ik erachter dat ik ook voor grote bedragen mijn hand niet omkeer. Heb inmiddels een mooie laminaatvloer gekocht, compleet met ondervloer en aantiklatje en afstandhoudertjes, een kast en een bed gekocht. Nu alleen Vin er nog van overtuigen dat ik in ieder geval nog een keer richting de grote geelblauwe blokkendoos moet om een eettafeltje te halen...