
Dik pak sneeuw voor de deur. Het bos is schitterend nu, maar wat is het een gedoe als je ergens heen moet...
Ik blijf lekker thuis.
Ik ga lopen tot de zon komt
Tot de zon me achterhaalt
Lopen tot de zon komt
Tot ie straalt
Acda en de Munnik
Sinds we hier wonen, nu een maand of vier, hebben we iedere dag genoten van onze tuin en het bos dat er achter ligt. In de eerste weken kwam er zelfs een keer een hertje de tuin ingelopen. Daarna zagen we het langzaam herfst worden in het bos. Het fraaie groene bos werd langzaam rood, oranje en geel. De bladeren vielen en nu is de tuin wit, door de dikke vlokken sneeuw die de afgelopen weken zijn gevallen.