Dit blog moet gaan over mijn lievelingsverjaardag. Om eerlijk te zijn kan ik me geen spectaculaire verjaardagen herinneren. Wel dat ik altijd als klein meisje heel erg zenuwachtig was voor mijn verjaardag. Dat ik de ochtend van mijn verjaardag al supervroeg wakker werd.
Gelukkig heb ik dat de laatste jaren niet meer. Als kleine Kim kreeg ik op mijn verjaardag altijd hele grote kado's voor mijn gevoel. Twee keer een fiets van opa en oma bijvoorbeeld. En meestal waren de kado's ook van die dingen die je al een hele tijd op je verlanglijstje had staan. Naast de kado's waren vroeger natuurlijk ook de partijtjes een hoogtepunt. Eerst nog alleen spelletjes doen thuis, met koekhappen, smurfen happen, smaken proeven en stoelendans. Later naar de dierentuin of naar de bioscoop.
Mijn verjaardag vier ik niet meer echt. Meestal alleen op de dag zelf komen er wat mensen langs om taart te eten, maar geen feesten oid.
Gelukkig heb ik dat de laatste jaren niet meer. Als kleine Kim kreeg ik op mijn verjaardag altijd hele grote kado's voor mijn gevoel. Twee keer een fiets van opa en oma bijvoorbeeld. En meestal waren de kado's ook van die dingen die je al een hele tijd op je verlanglijstje had staan. Naast de kado's waren vroeger natuurlijk ook de partijtjes een hoogtepunt. Eerst nog alleen spelletjes doen thuis, met koekhappen, smurfen happen, smaken proeven en stoelendans. Later naar de dierentuin of naar de bioscoop.
Mijn verjaardag vier ik niet meer echt. Meestal alleen op de dag zelf komen er wat mensen langs om taart te eten, maar geen feesten oid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten