Everybody Hurts

Afgelopen zaterdag zaten Vincent en ik om tien uur in een kerk in H. Samen met nog honderden anderen. Het was op zichzelf een mooie dag. De zon scheen en het geluid van de kerkklokken klonk in de mooie, volgens mij gothische, kerk. Toch hadden we allebei zo graag ergens anders willen zijn, dan in die kerk daar in H. Zaterdag was namelijk de herdenkingsdienst van N. een vriend van Vincent, die hij kent van z'n studie. Hij is vorige week maandag omgekomen bij een auto-ongeluk. De kerkdienst was mooi, mooie muziek. REM - Everybody Hurts, Anouk - One Word, The Verve - Bitter Sweet Symphony, Van Dik Hout - Stil in mij. Mooie, zelfs leuke toespraken. Ik kende N. alleen van de verhalen van Vincent. Had hem nog nooit ontmoet, maar na die dienst had ik wel een goed beeld van hoe hij was. De rest van de dag zaten Vin en ik lamgeslagen op de bank. Het besef dat hij er echt niet meer was, is bij Vin die ochtend pas echt gekomen. Ik kon alleen maar denken: laten we dit alsjeblieft niet nog een keer mee moeten maken. Het is nog veel te vroeg...

Het leed dat mug heet...

Zo'n lange zomer heeft ook weer als nadeel dat die rottige muggen langer vrolijk rond blijven zoemen en mij vervolgens ook weten te vinden. Een been of arm dat net buiten het dekbed steekt en het is weer raak. De stand van vandaag is:

Linkerhand: 2
Linkerarm: 1
Rechterhand: 0
Rechterarm: 3
Linkervoet: 0
Linkerbeen: 1
Rechtervoet: 1
Rechterbeen: 2
Rug: 1
TOTAAL: 11 stuks

De paden op....

Ik ga vandaag wandelen over de Veluwe met boswachter Joris. We vertrekken vanuit het altijd mooie Ugchelen, vlakbij Apeldoorn vanuit het kantoor van Staatsbosbeheer en daarna maken we een wildwandeling. Die ik dan weer heel mooi mag gaan beschrijven voor Midi. Ik had er best veel zin in, totdat ik vanochtend mijn gordijnen open deed en concludeerde dat het er de afgelopen dagen toch een stuk beter en vooral droger uit zag buiten. Dus, dat heb ik weer...wandelen op de Veluwe en dan ook nog eens compleet natregenen. Grootste nadeel is toch wel dat ik dan mn schrijfblok ook niet kan gebruiken om mee te schrijven. Ga nu dus eerst mn harde schijfje even deleten, zodat ik alles in mn hoofd kan onthouden...

Er gaat niets boven Groningen

Dit weekend met m'n moeder en zus naar Groningen geweest. Heerlijk geshopt, gegeten en gedronken, gewandeld en geslapen. Hadden geboekt in het Eden City Hotel, maar daar was geen 3-perskamer meer. Dus verkast naar het NH Hotel Groningen. Erg mooi hotel met fijne bedden en een chocolaatje op het kussen.

Wat is t alweer lang geleden...

Tolk

Gister interview gehad... in het Engels. En nu moet ik het naar het Nederlands vertalen en ook nog eens mooi opschrijven. Lastig. Spreektaal is sowieso al moeilijk om te zetten in schrijftaal, maar goed, daar ben ik voor opgeleid, maar om het vervolgens nog eens in een hele andere taal te moeten omzetten, is nog moeilijker. In het Engels kun je alles zo simpel zeggen. In het Nederlands leg je alles zo anders uit. Geen idee waar dat nou precies in zit. Maar neem van mij aan, het is moeilijk.
Verder vandaag naar de Buurtsuper geweest. Voor de krant, was ook leuk. Echt zo'n klein, fijn, vakantiegevoel winkeltje. Daar morgen maar eens een zonnetje van brouwen.
De Veluwse boswachter laat het overigens een beetje afweten. Heb m nu al bijna twee weken gestalkt, maar nog helemaal niets gehoord. En mn deadline is de 25e. Dan moet ik gewandeld en geïnterviewd en alles opgeschreven hebben. Ik ben natuurlijk allang blij dat die boswachter gewoon Nederlands praat, want hoe een kastanje nou in het Engels heet...

BZV

Woehoe! Boer zoekt Vrouw is terug! Ik heb er lang naar uitgekeken en nu is er eindelijk weer iets dat me uit mn herfstdipje kan helpen. Yvon Jaspers met Boer zoekt Vrouw. Ik was altijd al fan van Yvon, wel beetje jammer dat ze haar dochter Keesje moest noemen, dat vind ik namelijk wel zielig, maar Boer zoekt Vrouw is ook echt te leuk. Hopelijk wordt het dit jaar weer net zo leuk als vorig jaar. Het was ook altijd zo heerlijk om op maandag weer op kantoor (goede oude tijd) te komen en dan even bij te kletsen over BZV. Ik was bijvoorbeeld een van de weinige aanbidders van biologische Joris. Geweldig, zo zenuwachtig als hij altijd was! Heerlijk, met een klein gevoel van plaatsvervangende schaamte maar ondertussen me ook zo goed voorstellend dat hij zo zenuwachtig werd. Naar Piet en Sita kon ik daarentegen weer niet kijken. Al waren ze wel echt verliefd. Het kon gewoon niet. Hans en Conny waren ook leuk, al zou ik het echt niet trekken met zulke schoonouders. En wie hadden we nog meer, oh ja, Peter! Rare Peter. Hmmm..ik heb echt zin in de nieuwe boeren. :-)
Alleen die namen al Dirk-Jan, Gerrit, Martijn, Jochum en Hans. Ik weet nog niet precies wie ik de leukste vind, eerst volgende week maar eens naar de speed-date kijken. Vorig jaar werd ik tijdens die aflevering ook verliefd op Joris... die rode vlekken in zijn nek en die gesprekken die niet liepen. Heerlijk vreselijk. Ben ik even blij dat ik gewoon op de bank kan zitten en kijken.

Herfstdip

Grijze wolken pakken zich samen. Niet alleen in de lucht ook in mijn hoofd. Jak, heb geen zin in de herfst. Regenachtige dagen, de wind die om het huis waait en de spinnenwebben in je gezicht als je buitenloopt.

Fruitig

Haar gewassen met perzikshampoo, gedoucht met abrikozendouchegel en gescrubt met zeezout met grapefruit.

Een wonder

Bijna 45 procent van de Nederlanders gelooft in wonderen. Ik zou willen dat ik er ook in geloofde, maar volgens mij ben ik van nature bijzonder pessimistisch ingesteld. Ik ben een meester in het bedenken van worst-case-scenario's. Je had me tijdens de vakantie mee moeten maken. Stel nou dat... Wat doen we als... Straks is er geen... Ga zo maar door. Mijn vriendje werd er soms gillend gek van, maar ik was juist weer extra opgelucht als het allemaal goed ging. Dan voelde het bijna als een wonder, want er kon immers zoveel mis gaan... in mijn hoofd.
Een vriendin vertelde me ooit dat alles altijd goed komt en weet je: dat is ook wel zo. Daar zijn geen wonderen voor nodig. Uiteindelijk komt alles goed, al zal het dan misschien niet zo gaan als je vantevoren had bedacht. Mijn leventje gaat op het moment ook helemaal niet zoals ik het had bedacht. Hoopte na mijn studie een fijne baan te vinden en de rest van mijn leventje daar te werken. Het liefst bij een leuk tijdschrift en ik schreef natuurlijk alleen maar leuke artikelen en ontmoette leuke mensen.
En nu zit ik alweer thuis, zonder vaste baan, met (ok, ok!) genoeg werk. Maar toch ontbreekt er iets. Soms geloof ik ook niet meer dat het ooit goed gaat komen. Die vaste leuke baan, waar ik leuke mensen ontmoet en mooie artikelen schrijf. Misschien moet ik toch maar in een wonder gaan geloven...

Kantoor aan huis

Daar zit ik dan weer, in mijn kantoor aan huis. Afgelopen donderdag was mijn laatste dag bij KidsPlanet. Met een mooie bos bloemen (alweer!) het pand verlaten, maar toch, die bloemen hadden me gestolen kunnen worden. Had veel liever gewoon blijven zitten waar ik zat. Maar goed, dat zat er nou eenmaal niet in en dat wist ik natuurlijk van te voren ook wel.
Nu moet ik de komende weken weer opdrachtjes zien binnen te halen en ondertussen houd ik mijn ogen open voor een (liefst leuke) baan. Er is alleen zo weinig! Gelukkig heb ik de komende tijd genoeg te doen. Ik ga boswandelen, zonnetjes schrijven, verzameling bezoeken, hopelijk weer een mooi interview maken en op de multiculti-tour.

Granada

Tis net een schilderij daar op de achtergrond, maar tis echt echt. Granada en het Alhambra waar je hier een stukje van ziet, waren geweldig! Van alle vier de steden die we hebben bezocht daar echt de mooiste dingen gezien, in het grappigste hostel geslapen, het lekkerst gegeten, het leukst geshopt en in de koelste busjes rondgescheurd.... Alhoewel, Malaga, Sevilla en Cordoba waren ook te gek, maar weer heel anders.

Terug

Vorige week woensdag om tien over half tien geland op Schiphol Airport. Wat een dag, we waren om kwart over vijf opgestaan en een uur later trokken we de deur van ons hostel in Sevilla achter ons dicht, op weg naar Malaga. Gelukkig ging alles precies zoals we gepland hadden en om half drie konden we inchecken op Malaga. Vervolgens hadden we een uur vertraging, waardoor er een kans was dat we ons vliegtuig op Madrid zouden missen. Maar goed, alles kwam natuurlijk, net als tijdens de rest van de vakantie allemaal op zijn pootjes terecht. En om tien uur stonden we op Schiphol met onze rugtassen alweer op onze rug.
Raar hoe snel je er alweer aan gewend bent om thuis te zijn. Ik had zo'n zin om naar huis te gaan die laatste dag, niet omdat het niet leuk was, gewoon het idee om weer in je eigen bed te liggen, uit de kraan te kunnen drinken, een kop thee te kunnen zetten en mijn ouders weer te zien. Nadat ik een paar uur thuis was, dacht ik, hmmm..ik zou best weer terug willen. Het weer was zo heerlijk en we hebben zoveel leuke dingen gedaan!
We zijn van Malaga naar Granada, Cordoba en Sevilla gereisd met de trein. Het ging allemaal supergoed. We konden steeds snel een hostel vinden en ook met de trein was alles goed geregeld. De steden waren mooi en warm, vooral Cordoba, daar hebben we de temperatuur naar de 46 graden zien stijgen. Ja, het was echt geweldig, zo'n mooie streek, waar zoveel te doen en te zien is. En nu maar weer wennen aan thuis zijn, niet met zijn tweetjes, dat is wel jammer, want het was zo relaxt om met zn tweeën te zijn. Het is hier ook stuk koeler, wat niet eens zo erg is, maar morgen moet ik dan ook weer aan het werk en vertrekt Vin weer naar Enschede, en dan gaan we gewoon weer verder waar we gebleven waren.

Oh ja

Vin is aangenomen voor die stage bij Spyker. Hij begint 1 september. Goed heh!

P.S.

Vin hoort morgen of-ie bij Spyker aan de slag mag. Het gesprek ging heel goed, maar morgen krijgen ze nog twee kandidaten... Spannend!

Nog 2 nachtjes...

...en dan zijn we echt weg. Mijn tas nog een keertje ingepakt en waarschijnlijk morgen nog 1 keer uit en weer in pakken. Hij weegt nu tien kilo, wat in principe weinig is als je bedenkt dat er best 20 kilo in kan, maar ik vind hem zwaar genoeg zo. Ik heb er alles in zitten wat ik denk nodig te hebben de komende twee weken en waarschijnlijk komen er ook nog dingen ongebruikt terug. Op de valreep toch besloten twee boeken mee te sjouwen. Als ik aan vakantie denk, hoort lezen daar namelijk echt bij. Dan maar meeslepen.
Zit ook nog te twijfelen of ik nou nog een paar schoenen mee zal nemen of het bij slippers en mn sandalen zal laten. Moeilijk, want alles wat ik mee wil, moet op mijn rug. Ik slaap er nog een nachtje over...of twee.

Vakantie

Nog drie nachtjes en dan vliegen Vincent en ik naar Malaga. De tijd is echt zo snel gegaan, maar de timing kon eigenlijk niet beter. Het begint hier nu wat koeler en vooral natter te worden en dus kunnen wij lekker richting het zuiden. De was is gewassen, de rugtas staat klaar, de inkopen zijn gedaan, ik ben klaar om te gaan.. Nou ja, klaar, klaar, vind het wel moeilijk om alles hier achter me te moeten laten. Vooral omdat mijn ouders nu ook op vakantie zijn en ik dus moet controleren of het gas inderdaad uit is enzo.
We gaan woensdagochtend rond een uur of negen met de trein richting Schiphol en dan stijgen we om 12.20 als het goed is, op. We vliegen immers met Iberia. Hadden toen we de tickets boekte de keuze om over te stappen op Madrid of op Barcelona en hebben er toen, godzijdank, voor gekozen om op Madrid over te stappen. Anders waren we waarschijnlijk nooit aangekomen. Maar nu is het ook nog afwachten. De eerste drie nachten hebben we in ieder geval al een hostel geboekt. Wel een fijn idee en de rest van de twee weken zien we dan wel weer. We kijken daar waar we heen willen en hoe lang we willen blijven. Best avontuurlijk voor ons doen. Gingen we normaalgesproken altijd braaf met ons tentje en de auto naar Frankrijk, nu pakken we het wel echt anders aan. Ach, wie weet bevalt het wel en gaan we volgend jaar wel weer met de rugzak. We hebben hem nu toch.
Vincent heeft trouwens morgen nog een oriënterend gesprek voor zijn stage bij Spyker. (van de auto's) Ben benieuwd. Zou wel goed zijn als ie twee dagen voor de vakantie hoort dat ie straks aan de slag kan, anders moet ie na de vakantie nog hard op zoek naar een stageplek...

Mooi

Al ben ik helemaal niet gek op IOS. Toch vind ik dit een mooi liedje.

Er is altijd wel iemand die meer aan je denkt
altijd wel iemand voor wie je de hele wereld bent
er is vast wel een man vast wel een vrouw
die beter luistert dan ik
en die alles zou doen voor jou

Maar als het moet
weet je dan niet dat ik naast je sta
weet je dan niet dat ik alles voor je achterlaat
en met jou verder ga

Er is altijd wel iemand die je beter begrijpt
die er veel vaker is
en ook veel langer blijft

want ik ben er haast nooit
ach je weet hoe het gaat m'n lief
ik ben altijd op zoek,
ik kom altijd te laat

Maar als het moet
weet je dan niet dat ik naast je sta
weet je dan niet dat ik alles voor je achterlaat
ik ga altijd weer naar je op zoek
al lijkt het of ik niet meer aan je denk
je geeft me de rust die ik als geen ander nodig heb
om te zijn wie ik ben

Als geen ander begrijp je de onrust in mij
als geen ander verleid je me bij je te zijn
en hoe vaak ik ook weg ben
hoe vaak ik ook vlucht
ik kom altijd terug

Want als het moet
weet je dan niet dat ik voor je sta?
weet je dan niet dat ik alles voor je achterlaat?
ik ga altijd weer naar je op zoek
al lijkt het of ik niet meer aan je denk
je geeft me de rust die ik als geen ander nodig heb
om te zijn wie ik ben

Er is altijd wel iemand
maar niemand als jij ...

Nog dertien....

Nog dertien dagen en dan vliegen Vin en ik naar Malaga. De tijd gaat echt snel, vooral als ik me bedenk dat ik nog allemaal van die goede voornemens had. Afvallen, oefenen met mn rugzak, plannen maken voor die twee weken in Spanje, zo'n snelcursus Spaans van de HEMA. Maar niets van volbracht. Tis gewoon te druk en te warm. Vooral te warm.
De weken bij KidsPlanet gaan snel. Was ik de vorige keer dat ik bij Planet werkte best aant aftellen, nu vind ik het wel jammer dat na augustus mijn toekomst weer onzeker is. Ik heb het nu naar mijn zin. De dagen gaan snel en omdat we lekker dicht bij de stad zitten, is het leuk om af en toe eens de stad in te gaan. Het is gezellig. Maar ja, eerst maar eens afwachten voor hoe lang nog. Werk nog een week, dan ben ik drie weken vrij en dan nog twee weken op kantoor. En dan... als ik dat eens wist!

Warm

Alweer een hittegolf, nou ja, een naderende dan. Ik zag net op de thermometer van de Rabo dat het al 31 graden was. Pff..vandaar dat alles vandaag zo langzaam gaat. Ik ben gigalui, echt niet vooruit te branden. Gelukkig hoef ik ook niet veel vandaag. Stond om half negen naast mn bed, klaar voor de nieuwe week.Maar echt veel hoefde ik gelukkig niet te doen vandaag. Stond om tien uur bij mevrouw met zandloperverzameling op de stoep. Daar even gekletst en toen weer richting 'thuis'.
Vin en ik hebben de afgelopen week heerlijk in het huis van zijn ouders samengewoond. Ik werd iedere dag fijn naar het station gebracht en 's avonds weer opgehaald en dan stond ook wel wat te eten klaar of bijna klaar. Wat een luxe, zo'n huisman. Maar deze week is alles anders. Zijn we allebei aan het werk en moeten we uit t werk nog koken. En is er niemand die me naar mn werk brengt. Beetje jammer.
Vin en ik zijn er overigens ook achter dat we niet zulke boodschaphelden zijn. Of althans, niet samen. We kiezen allebei de verkeerde dingen uit..en ik loop te snel vooruit..en Vin heeft een hekel aan dat karretje, want daar rijdt hij dan weer steeds bij alle andere boodschappende mensen in de weg. Denkt-ie. En zo komen we dus lachend binnen in de winkel en gaan we er gigachagrijnig weer uit. Teveel geld uitgegeven aan dan wel weer lekkere dingen.
Vanavond moeten we weer..wat een feest...

Sportief

Tja, ik had zelf dit woord ook nooit op mijn weblogje verwacht, maar toch staat het er nu heel mooi boven aan. Sportief. Ik ben zo waar sportief aan het worden. Op dinsdagavond sta ik fijn te tennissen en op woensdagavond lig ik in het zwembad om te spinnen. Best goed van mezelf. Ik: sporthater. Begin t al steeds leuker te vinden dat sporten. Er zijn van die mooie zaterdag- of zondagmiddagen dat ik ineens zin krijg om te gaan tennissen.

Verder ben ik wel nog even druk als altijd. Bij KidsPlanet gaat alles z'n gangetje. Allemaal leuke dingetjes aan het maken voor de zomerspecial en de dierentuin was ook leuk. Mocht gratis naar binnen en heb lekker twee uur lang kunnen rondlopen. Het was ontzettend druk en lekker weer, dus mijn dag was helemaal goed.

Na afloop nog even snel de stad in geweest en lekker in mn eentje geshopt. In een uur tijd heel wat euro's over de balk gesmeten. Maar wel allemaal leuke dingetjes gekocht.

Voor de vakantie ook nog wel aardig wat nodig. Wil goede schoenen en hebben natuurlijk ook allebei nog een grote rugzak nodig. We zullen hem wel regelmatig op onze rug hebben, dus hij mag ook weer niet te goedkoop zijn. En er moet ook wel het een en ander in kunnen. Help: geen dertig shirtjes en hempjes en zes paar schoenen meer mee. Vincent heeft eindelijk zijn zin, travel light zegt hij altijd. Dus ik moet er nu echt aan gaan geloven...

Zucht...

...te veel te doen, te weinig tijd. Zoek ook nog wanhopig naar zonnetje voor dinsdag. :S
Niet leuk. Wel lekker weekje bij Kids achter de rug. Leuke dingen gedaan en van het weekend naar de dierentuin voor een fotorepo. Hopelijk mag ik nog even blijven, maar nu iig tot 1 september.

Een dagje mee met Carry Slee

en Jim was er ook...
Ik ging afgelopen woensdag een dagje naar Amsterdam om te kijken hoe een dag uit het leven van schrijfster Carry Slee eruit ziet. Druk, druk, druk. Interviews, op de foto, boeken signeren en een boek overhandigen aan Jim. Was een leuk dagje en ik heb alles op de gevoelige plaat vast gelegd.

Zou Jim naar iedereen fotograaf zo lief lachen? ;-)

Update WKPoule enzo

Inmiddels gezakt naar een niet noemenswaardige 6000e plek. Toch heb ik nog steeds meer punten dan vriendjelief. Wel grappig. Vrouwen hebben denk ik sowieso meer geluk met gokken. De oranje-gepimpte toilet doet t erg goed hier. Zaterdagmiddag de wc versierd met oranjesjaals, posters en het WK-invulschema. Er hangen ook vlaggetjes in de tuin. Wij zijn helemaal in de stemming, wel jammer dat de rest van de buurt dat HELEMAAL niet heeft. Ach, als wij maar lol hebben.
Gister dagje meegeweest met Carry Slee. Ze signeerde in de H&M en overhandigde het eerste exemplaar aan Jim Bakkum. En ik was er bij. Heb wel 100 foto's gemaakt en een interview gehad en dat allemaal voor Kidsplanet. Volgende week staat t allemaal online.
De nieuwe Midi lag ook in de bus vandaag. Voor de rubriek Mensen zou ik 1 pagina gaan vullen, maar t komt er deze maand op neer dat ik eigenlijk alle drie de pagina's vol heb gekalkt. Best leuk eigenlijk. Over twee weken ben ik alweer aan de beurt.
Ondertussen staat er ook weer een nieuwe rubriek voor de krant op de stoep: over verzamelingen. Lijkt me erg leuk om te doen. Maar ik vraag me ook wel eens af waar ik de tijd vandaan moet halen. Maar meestal komt ook dat allemaal weer goed.

WKPoule

Ik ben er helemaal klaar voor..heb al 14 punten gehaald op de Oranje.nl wkpoule. Sta op plaats 489 en dat terwijl mijn vriendje 1200e staat ofzo. Heb ik goed gedaan...

Sammie

Wat een mooi kaartje heh?

Bah

Het lijkt wel alsof er een soort verversing der wereldbewoners plaats vindt. Er gaan zoveel mensen dood, maar er worden ook zo snel weer baby's geboren. Vorige week is de vader van een vriendin overleden, vandaag was de crematie. Niks aan. Mooie muziek, mooie toespraken dat wel. Maar je vader of moeder kwijt raken lijkt me het ergste dat er is. Bah.
Van t weekend is het zoontje van mijn baas geboren. 7,5 pond schoon aan de haak en hij heet Sam. Alles is goed gegaan, gelukkig. En die week daarvoor werd Daan geboren, het zoontje van mijn nicht. En zo gaat dat dus. De een overlijdt en de ander krijgt een kind. Het zal wel bij het leven horen, maar het is soms wel een beetje gek.

De spreekwoordelijke vork

Soms heb je daar teveel hooi op. Zoals ik nu...Drie deadlines op 1 dag en te weinig tijd. Ik probeer nu ik weer 3 dagen in de week bij Kidsplanet werk wel mijn freelanceklusjes aan te houden, maar dat valt niet altijd mee. Ik wilde op maandag braaf aan het werk gaan maar ja, afgelopen maandag moest ik gewoon werken, vanwege Hemelvaartsdag. En deze maandag ga ik weer eens naar Hoofddorp. Volgende week maandag is het Pinksteren. En die week daarna zou t toch een keer moeten lukken om thuis te kunnen werken. We zullen zien.
Maar goed, nu mijn (arme) ouders op de camping staan, kan ik vandaag lekker aan het werk.

Mopjes

Afgelopen zondag deelde Vincent Pringles uit...:) Habibi en Zakaria waren er natuurlijk als de kippen bij... Wat een mopjes heh?

Zomers

Net twintig minuutjes in de tuin gezeten en hoppa, meteen al gekleurd door de zon. Relaxt hoor, dat zomerse weer. Verder natuurlijk deze dag gewoon hard aan het werk, vanuit huis dat wel. Het is wel erg verleidelijk om de tuin in te duiken met een boekje en een groot glas met koud drinken. Maar nee, ik blijf braaf zitten typen. Zouden de Kidsplanet kids wel weten dat ik hier in mn uppie me alleen voor hun aant uitsloven ben? Ik hoop 't maar!

Weekendje Enschede

Afgelopen weekend vierden Vincent en ik ons 6-jarig jubileum. Al stond mn hoofd er in het begin van de week helemaal niet naar, we hebben toch een heerlijk weekend gehad. Vrijdagavond met zn tweetjes in de Mitsu naar Enschede gereden en we hebben het hele weekend alleen maar leuke dingen gedaan. Hadden we wel verdiend na dat weekje...

Gek

Wat toch wel gek is, dat ik op de dag dat ik de foto's van mijn oma plaatste nog helemaal niet wist dat mijn oma binnenkort zou overlijden. Ook al ging t niet zo lekker met haar, dat t zo snel zou gaan, hadden we allemaal nooit verwacht. De begrafenis was mooi. We hadden mooie muziek uitgekozen en het was best druk. Het was bovendien een ontzettend mooie dag. Een mooie dag voor de dood, zoals ze van Blof zouden zeggen. Het was ook nog wel bijzonder om met de hele familie bijelkaar te zijn. Dat zijn we namelijk niet zo vaak. Maar nu was het grootste deel er. Mijn achternicht Sunny maakte daarom een foto van ons allemaal...

We are family(2)

Wat een grote familie hebben wij opeens!
Dit zijn we (bijna) met z'n allen, na de begrafenis van mijn oma...

Dag omaatje

Gister is mijn omaatje overleden.. Ineens.. Natuurlijk wisten we wel dat ze niet zo erg lekker meer in haar velletje stak. Maar nu is het wel heel snel gegaan. Gister zijn we een hele tijd bij haar geweest en vannacht is ze overleden. Zondagochtend gelukkig nog de kans gekregen om haar iets helderder te zien. Er krulde een soort glimlachje om haar lippen toen ze me zag. Herkenning? Ik hoop 't. Donderdag wordt ze begraven.
Eigenlijk geloof ik niet in dat geklets van Char, het Medium, maar nu hoop ik stiekem wel een beetje dat ze bij mijn opa is. Wie weet.

We are family

We vonden in het huis van mijn oma een hele doos vol met oude foto's. Hier zie je mijn oma met mijn opa. Mijn opa was een flink aantal jaar jonger dan mijn oma toen ze elkaar leerden kennen. Bovendien had mijn oma al een heel stel kinderen.

Ze trouwden in 1962 en mijn vader en mijn tante mochten de bruidskinderen zijn. Zien ze er niet keurig uit?

En dit zijn mijn ouders op hun trouwdag...

En daaruit kwamen wij dan weer voort...

Change of plans

Net zoals het weer zijn ook het vriendje en ik erg veranderlijk. Mexico is van de baan. Na wat research over vliegtickets enzo, kwamen we tot de ontdekking dat ons budget het niet toelaat om naar Mexico te vliegen. Dus vrijdag naar de Baarnse bibliotheek geweest en daar reisboeken gehaald over het mooie Andalusië. Iets dichterbij huis en goedkoper om naar toe te vliegen. We zijn (op dit moment) van plan om naar Malaga te vliegen en van daaruit met de trein naar o.a. Sevilla, Cordoba, Granada en Cadiz te reizen. We hebben twee weken in de planning, dus we zullen veel onderweg zijn, maar daardoor ook juist weer heel veel zien. Ik denk wel dat dit onze vakantie wordt, maar we moeten nog wel even onze tickets gaan boeken. Spannend.

Weer 'ns wat anders

Het is weer eens wat anders als de kerkklokken op zondag. Het is virjdagmiddag dus de nabijgelegen moskee roept zijn bezoekers op...jahalahaaaaaaijamalaaaaaa...

Vakantie

Ik ben toe aan vakantie. Vincent en ik zijn al een tijdje aan het nadenken wat we nu precies willen deze zomer. Een ding is zeker, het wordt niet weer met de tent naar Frankrijk. Dat heb ik nu wel een beetje gezien. Maar waar moeten we dan heen. Mexico staat hoog op ons verlanglijstje. Maar Costa Rica of Belize lijkt mij ook te gek. Ik droom nog even verder.

Sportief

Gister met windkracht zes en ijskoude regen op mn pannetje staan tennissen. Voelde me wel een bikkel, daar op die tennisbaan. De wind maakte het wel lastig om de bal een beetje leuk te kunnen slaan, want je kunt mikken wat je wilt, een windvlaag en de bal gaat heel ergens anders heen. Vanavond ook weer spinnen. Ik krijg alleen door de spierpijn van t tennis wel last tijdens het spinnen van mijn polsen en armen. Wat een zeikerd ben ik. (zelfkennis)

Met de Pasen op komst draai ik ook weer lekker wat overuurtjes in de winkel. Vanmiddag gewerkt en vrijdag en zaterdag ook weer aan de bak. Ik vind het wel gezellig. Ik heb deze week ook niet al te veel freelanceklusjes, dus dat komt goed uit. Het is wel raar, want zo zat ik vorige week met mijn handen in het haar om alles op tijd af te kunnen krijgen. Deze week is het wel weer erg rustig. Maar goed, misschien moet ik daar maar aan wennen.

Geeft me morgen wel weer de gelegenheid om met mn moedertje de stad in te kunnen. Ze heeft nieuwe kleren nodig. Dus zorgen we dat we om negen uur thuis weg rijden. Dan slaan we even onze slag en gaan we weer naar huis.

Tennis

Vanavond weer tennisles. Beetje jammer alleen dat die tent die ons vorige nog beschermde tegen de hagel er vanaf vanavond niet meer staat. Brr..zie er nu al tegen op.

Rondje internet

Even een lijstje met mijn favo-adresjes op het internet.
www.nu.nl
www.gooieneemlander.nl
www.gmail.com
www.wieisdemol.nl
www.uitzendinggemist.nl
www.hyves.nl
www.exposur3.nl

Altijd handig
www.zoekenbel.nl
www.telefoongids.nl

Chinees

Waarom zegt een Chinees als je bij de Chinees een rijsttafel voor 4 bestelt, zelf al dat dat dan voor 8 personen is. Waarom zetten ze dat er dan niet gewoon neer?

Mijn reputatie

Na mijn verjaardag is het me helemaal duidelijk: ik praat teveel over eten of iedereen ziet aan me dat ik een zoetekauw ben. Zo kreeg ik van mijn vriendje o.a. een fonduestel, een kookboek en paaseitjes, van Zaka en Habibi kreeg ik ook paaseieren, van Chantal een boekje met recepten met chocolade en een zakje (heerlijke) bonbons, van Ans kreeg ik een kookboekstandaard met de Bakbijbel. Zucht...en het is allemaal ook nog eens superlekker. Ondertussen vliegen de kilo's er vast aan, maar kan ik het toch niet laten om m'n paaseitjes en bonbonnetjes op te eten. Slecht heh. Ik ben ook zo verknipt dat ik eten associeer met gezelligheid. Televisiekijken op zaterdagavond is toch ook veel gezelliger met wat drinken en een chipje of een toastje erbij? Of misschien ligt het wel echt aan mij en maakt dat gekraak van t chipje het televisiekijken er echt niet leuker op. Met de komst van de paaseitjes en de bonbons op mijn kamer zijn trouwens ook mijn tennislessen begonnen. Gisteravond om kwart over negen was de eerste keer. Best eng, want ik heb het nog nooit echt gedaan. Ja wel op school met gym, maar het enige wat ik daar aan over heb gehouden is een litteken op mijn kin. (mijn klasgenoot zwaaide wel erg mooi door met zijn racket, beetje jammer dat mijn kin in de weg zat en ik naar het ziekenhuis moest worden overgebracht...) Maar goed, op een nog overdekte baan stonden we gisteravond dus te tennissen. De ene keer overwoog ik al bijna om mijn tweede naam Claudia te veranderen in Michaëla, maar de andere keer sloeg ik de bal weer zo krom of hard, dat ik nog iets te voorbarig was met die naamsverandering. De basis is er in ieder geval, vertelde mijn tennisleraar me, en daar moet ik het dan maar mee doen. Ik sla een aardige backhand en mijn service wil soms ook nog wel eens in het juiste vak terecht komen. Wie weet wordt het nog wat. Als het weer mee zit, hebben we nog negen lessen te gaan. Vanaf volgende week op een onoverdekte baan...Brrr..al had ik het gister binnen no-time lekker warm. Ik heb ook aardig mn best gedaan getuige de spierpijn. Vanavond weer sporten (pff..ik word nog sportief), nu in het zwembad en daarna even een klein zonnebankkuurtje. De zomer komt er aan...(ja, daar heel in de verte)

Droom

Ik droom de laatste tijd de raarste dingen. Zo droomde ik gister nog dat roofovervallers de kamer van mijn ouders binnen waren gedrongen en mijn ouders hadden vermoord. Ik lag met een hartslag van minstens 200 te trillen als een rietje toen ik wakker schrok. Ik twijfelde zelfs of ik het nou gedroomd had of niet...
Vannacht was ook weer zo bizar, ik had een reflector ingegroeid vlak onder mijn linkeroog en nu komt het beste gedeelte. Ik ging proberen om het ding van mijn gezicht af te krijgen. Brr..het was wel heel smerig. In een ander gedeelte van de nacht droomde ik dat ik verdwaald was in het KPN gebouw. Ik kwam steeds een andere trap af en kwam dan weer bij een andere uitgang terecht. Heel irritant. Maar niet zo smerig als die reflector....Jak!

Wist je dat...

-het freelancen me eigenlijk best goed bevalt?
-ik aanstaande vrijdag mijn 23e verjaardag vier?
-dit dan de laatste keer is dat ik het vier?
-mijn collectebus van de negen bussen uit mijn wijk het volst zat?
-ik verslaafd ben aan televisie kijken?
-ik shoppen in mijn eentje eigenlijk het fijnst vind? (sorry Vin)
-ik de film The New World erg vond tegen vallen?

Google Idols

Ze zijn al op tv geweest, op de radio en stonden in de krant. Pomme en Kelly. Twee Nederlandse meisjes die door hun playbackfilmpje van Aretha Fraklin wereldberoemd zijn geworden. Ze doen mee aan GoogleIdols en ik ben fan!

We zijn er al lid van...

Gister moest ik er dan echt aan geloven; de collecte voor het Reumafonds. Gewapend met mijn collectebus en mijn tekst: "Heeft u iets over voor het Reumafonds?" ging ik om kwart over zes op pad. Anderhalf uur later kwam ik als een ijsklompje thuis, maar met een volle rinkelende collectebus. Het is best een leerzame ervaring dat collecteren. Zo hoor je bijvoorbeeld de beste smoezen om mensen met een collectebus af te wimpelen. Vb: Wij doen niet aan collecte en mijn vrouw is net weg en ze heeft mijn portemonnee meegenomen. Een moeder liet haar dochter zeggen: We zijn zelf ook helemaal blut. Maar de allermooiste was toch wel: Ik hoor net dat we daar al lid van zijn. Maar goed er waren ook genoeg aardige, gulle mensen bij. Ik heb bijvoorbeeld ook geleerd dat biljetten van vijf euro erg moeilijk de collectebus in gaan. Vanavond nog paar huizen langs en dan kan ik morgen mijn bus weer afgeven en het geld gaan tellen. Ben eigenlijk best benieuwd hoeveel geld ik heb opgehaald. Hopelijk is het een beetje de moeite waard geweest.

Ben deze week ook aan het afkicken van Kidsplanet. Wel raar om ineens weer vrije tijd te hebben. Moet er even aan wennen. En weet ook nog niet zeker of ik er echt heel erg blij mee ben. Had ik eerst te weinig tijd om mijn geld uit te geven, nu heb ik teveel tijd en eigenlijk te weinig geld om te spenden, want ik moet natuurlijk ook nog wel een beetje om mijn spaarcentjes denken.

Klaas Jan en de Stampertjes

Ik ben fan van Klaas Jan, niet op de eerste plaats omdat ie zo lijkt om de Stampertjes die onder Pluk van de Petteflet woonden. Alhoewel, eigenlijk juist daarom... :D
Dat ie leuk kan voetballen is mooi meegenomen, maar t is vooral dat gekke kapsel en die wipneus die t doen. Pluk van de Petteflet is sowieso een van mijn lievelingskinderboeken. Zaza, de kakkerlak, Mevrouw Helderder, en Langhors niet te vergeten. Geweldig. Later als ik groot ben, ga ik mijn kinderen er tot vervelens toe uit voorlezen.

Deze week zit mijn tijd bij Kidsplanet er alweer op. Het is eigenlijk achteraf wel hartstikke snel gegaan. Veel geleerd. Zoals dat je wanneer je bij KPN werkt, dat niet wil zeggen dat ze daar dan ultrasnel internet hebben. Dat die man in dat paarse pakje van de reclame Fred van het Net heet. Afterlunch wandelen niks voor mij is. Kinderen van 12 jaar dE vReSeLiJkE gEwOoNtE hebben om met hoofdletters en kleine letters door elkaar te typen. Maar vooral dat internet niet mijn medium is. Ik heb het schrijven zo erg gemist! En alles gaat zo snel weer voorbij. Een tijdschrift kun je lekker nog eens doorbladeren, maar op het internet is alles snel, sneller, snelst.

Het is pas maandag, maar heb nu al zin in het weekend. Ga lekker richting het Oosten met t autootje. Vrijdag eerst de hele dag werken en dan een uurtje scheuren. We gaan leuke dingen doen, wat dat weten we nog niet, maar t is iig heerlijk dat we lekker met zn tweeën zijn. Idols staat natuurlijk op het programma. Maar ook een overheerlijke kaasfondue. Er moet gewinkeld worden en we hebben al in geen eeuwen meer een goede film gezien. Genoeg te doen dus.

En maandag begint de week van de collecte. Zoals ik al eerder had verteld heb ik me over laten halen om te gaan collecteren. En dat begint dus volgende week. Als het goed is, wordt deze week mijn collectebus gebracht en dan mag ik volgende week gaan lopen. Nu maar hopen dat het een beetje goed weer is, alhoewel... als ik daar in de regen voor de deur sta, zijn mensen misschien wel veel guller. Hoe dan ook: Geef gul!

Weekend

Zo een heerlijke zaterdag om een te niksen. Heerlijk..nou ja niksen. Aardig lang op pad geweest voor een paar leuke slofjes voor Habibi, die wordt morgen alweer 1 jaar. Maar ja, die slofjes zien er allemaal zo klein uit... Ik heb op de gok maar twee paar meegenomen en ik kan ze altijd nog ruilen. Of ze nog even in de kast leggen totdat haar pootjes groot genoeg zijn..
Verder staat er nog een zonnetje op het programma. Vanochtend een vrouw geïnterviewd van Het Kwatrijn in Soest, een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking. Tussen het roeren in de macaroni door heeft ze wat leuke dingetjes verteld. Nu daar alleen nog een gezellig stukje over schrijven.
Verder niet veel dingen gepland voor dit weekend. Vin en ik zijn altijd blij dat we op zondag gewoon niks hoeven te doen, omdat we de rest van de week al zo druk zijn. :-) Dus vooral heel lang uitslapen en dan lekker ontbijten met eitje..(zo lang t nog kan...) en voor de rest zien we t wel. Ik vind het trouwens best wel creepy hoor die vogelgriep. Ik ben allang blij dat ik niet in Barneveld woon, haha. Maar ja, we zien wel weer wat het wordt.
Nu snel aan het typen, want straks begint het schaatsen weer....

Op de helft

Zo, ik ben alweer op de helft van mijn tijd bij KidsPlanet. Gaat echt gigasnel. Vandaag weer dagje gewerkt. Op dagen als vandaag duurt de dag behoorlijk lang, omdat het systeem continu plat lag. Dan ben je dus een kwartier aan het wachten voordat je een artikel hebt opgeslagen. Behoorlijk vermoeiend. Maar goed, uiteindelijk wordt het ook wel weer vijf uur. Vandaag staat er een leuk interview met Francine Oomen op KidsPlanet. Zij is echt megapopulair, vanwege de Hoe overleef ik...boeken die ze heeft geschreven.
Gisteren hebben mijn moeder en ik de cursus Kaas Verkopen goed afgerond. We kregen zelfs een certificaat. Woehoe! Ben blij dat het achter de rug is, was toch meestal wel een lange zit, al werd er genoeg voorgschoteld om te proeven, maar toch. Wel weer veel geleerd, dat ik weer in de winkel kan gebruiken.
Verder niet veel nieuws. Vanavond weer lekker spinnen en naar verjaardag van Anniek.
Dit weekend heerlijk genikst. Zaterdag natuurlijk voor de buis om Idols te zien..en zondag uitgeslapen, in alle haast nog een zonnetje geschreven en vervolgens met Vin naar de Kabouterhut geweest om een pannekoek te eten. Beetje afgezaagd, maar zo lekker! Ik had gister ook nog een joekel van een Valentijnskaart gekregen. En een KinderBueno in mijn dashboardkastje.
Was vanochtend echt een hel op de snelweg. De regen sloeg echt tegen de ruiten aan, vooral toen ik achter een mega vrachtwagen reed. Nadat ik die vakkundig had ingehaald, werd het gelukkig wel wat minder. Vanmiddag, op de weg terug stond er dan weer helemaal geen file of wat. Dus kon heerlijk met 120 km/ u naar huis kachelen.
Nou, ik ga mijn spullen maar weer pakken en op naar t spinnen...

Kidsplanet a la Kim

De afgelopen dagen helemaal alleen bij Kidsplanet gezeten. Wel ff spannend. Gelukkig had ik wel hulp via MSN. Maar het ging allemaal verrassend goed.

Verder is het allemaal best wel vermoeiend. Je zit toch acht uur lang achter die pc en niet zo maar te niksen. Je moet overal zo erg over nadenken. Klinkt een beetje suf, maar zo gedreven ben ik nog niet met dat internetgedoe.

Ik ben dus allang blij als ik op vrijdag weer in de winkel kaas sta te verkopen. Daar hoef ik tenminste niet zo over na te denken.
Morgenochtend eerst nog even langs de fysio met mn overbelaste achillespees. Heb er gelukkig al een stuk minder last van.

Verder niet veel nieuws...Oh ja, Charles Groenhuijsen (van de NOS) was hier vanochtend op de redactie en hij zwaaide naar me toen ie weg ging..woehoe...;)

Glad

Iedereen had het over de gladheid, maar ik heb vanochtend nergens last van gehad. Zat om negen uur keurig achter mijn bureau en was met 110 km/u gewoon naar mijn werk gecrosst. Ik had ook geen tien minuten later van huis moeten vertrekken, want dan was t glijden geweest.
Vandaag een interview gehad met Wim Hofman in Amsterdam. Hij heeft ontzettend veel kinderboeken geschreven, maar eigenlijk heb ik er geen 1 van gelezen. Maar hij was ontzettend aardig. Ik vond het vooral grappig dat hij zelf nog steeds kon lachen om bepaalde woordgrapjes die die misschien al wel 30 jaar geleden had opgeschreven. Op www.stoorworm.nl vind je meer info over een stichting die hem een beetje promoten.

Nu weer een telefonisch interview voor de krant...druk druk druk..

Morgen ook afspraak met de dokter, heb sowieso griepje onder de leden en al bijna twee weken last van mijn achillespees..Wil eens weten hoe dat komt en hoe ik er vanaf kom..

Weekend

Het meest relaxte aan een werrkweek van veertig uur is toch wel het weekend. Je geniet er zoveel meer van als dat echt de enige twee dagen van de week zijn dat je vrij bent. Die twee dagen gaan overigens ook wel weer te snel voorbij, maar dat terzijde. Mijn eerste weekend na mn veertigurige werkweek was extreem rustig, aangezien Vin in Enschede moest blijven vanwege zijn tentamens.
Gisteren met mijn even de stad in geweest en 's middags heerlijk genikst. Ik heb al bijna twee weken last van een achillespeesblessure, dus dat was wel even goed. Vandaag lekker uitgeslapen. Zo even een tiramisu in elkaar draaien, want mijn ouders krijgen eters en die krijgen dus een lekker toetje. Ik eet vanavond bij mijn zus. We gaan straks de oude koelkast naar haar toe brengen en dan blijf ik daar. Ga ik even twee broeken ruilen die ik gister gekocht heb, had geen zin om te passen vandaar. En nog even kijken voor een andere broek.
En dan maandag weer aan de bak..dinsdagavond ook weer cursus voor de Kaasspecialist en woensdag een interview met schrijver Wim Hofman in Amsterdam. En dan zitten we alweer op de helft van de week en is het weekend weer in zicht. Heerlijk!

Kidsplanet

Deze week begonnen bij Kidsplanet. Het was ff wennen, maar begin t allemaal onder de knie te krijgen. Dus heb je niets te doen, kom eens langs. Voor een leuke quiz of een spelletje.

In t zonnetje

Voor de krant zet ik mensen in het zonnetje. Het valt me op dat mensen die ik daarvoor nomineer, helemaal niet in het zonnetje willen staan. Ze staan liever in de schaduw en dan moet ik ze dus helemaal gaan overhalen om het wel te doen. Raar toch? Laat je toch eens lekker overrompeld worden door complimentjes, bovendien is het enige wat je moet doen wat vertellen over je zelf. That's it. Maar blijkbaar valt dat niet mee.

Keuken

Mijn ouders hebben er gigalang voor moeten sparen, maar nu staat ie er dan echt, al is t nog in stukjes; de nieuwe keuken. Vandaag zijn de kastjes, de oven, de afwasmachine (halleluja) en de koelkast, het inbouwzeeppompje en wat er allemaal niet meer in zo'n keuken hoort gebracht. De hele huiskamer staat vol, kan me nog niet voorstellen dat dat allemaal in ons keukentje gaat passen. Donderdag komen ze hem inbouwen en zondag kunnen we hem dan als het goed is echt inwijden met zijn zessen.

Vandaag de hele dag gewerkt in de winkel. Om acht uur begonnen, moest ook de winkel openen enzo. Best leuk, behalve dan om de vlaggen in de vlaggenstokken te moeten stoppen. Dan voel ik me altijd zo'n hark. Vrijdag moet ik er nog eens aan geloven en donderdag hoef ik ze er alleen maar uit te halen, dat is altijd minder erg.

Gister trouwens met Miranda naar Rumor has it geweest, film dus. Met Kevin Costner, blijft leuk al is ie wel tien jaar ouder dan mn vader...(hmmm) en Jennifer Aniston. Ervoor beetje door de stad heen geslenterd en een hapje gegeten. Was een soort van farewell-date, want Miranda gaat over pakweg drie weken naar Australië. Voor twee maandjes maar, maar toch. Als het goed is gaat ze haar belevenissen bijhouden op het door mij gegeven weblog: http://mirandadownunder.blogspot.com

Verder niet veel nieuws, net tranen met tuiten gehuild om het boek van Kluun..

Harry P.

De vakantie vliegt voorbij, vandaag eigenlijk ons laatste dagje dat Vin en ik samen vakantie hebben. Morgen moet ik weer om negen uur werken en zaterdag staat Vincent weer de hele dag in zn toko. Maar ja, het waren wel twee heerlijke weekjes.
Gisteren naar Harry Potter en de Vuurbeker geweest in de bios. Ik vond m erg leuk. Wel een lange zit, maar zeker de moeite waard. Ik met mijn verzamelwoede had weer een gratis kaartje bijelkaar gespaard en Vin kreeg korting met zijn OV, dus al met al hebben we nog een goedkoop avondje uit gehad ook.
Dinsdag is ook Lieke geboren, Vincent zijn nichtje. Een paar weken te vroeg, maar ze is kerngezond. En 1600 gram schoon aan de haak. Vincent zijn ouders gaan vandaag even kijken.

Nu de saté saus even maken voor bij het eten...

Gemiste kans

Ik kreeg van een vrouw die ik geïnterviewd had voor de krant een goed nieuw(s)jaar toegwenst. Geniaal. Die had ik zelf moeten verzinnen..

Een prettige jaarwisseling!
Fijne oud en nieuw!
Een goed uiteinde!

Vooral die laatste is zo lelijk om te zeggen, maar goed, vanochtend moest ik er toch aan geloven en heb ik mensen na ze eerst een paar heerlijke stukjes kaas te hebben verkocht toch echt een prettige jaarwisseling gewenst. Om elf uur was het uit met de pret, want toen mocht ik weer naar huis. Het was erg rustig, maar ik verwacht dat het vanmiddag behoorlijk druk is geweest. Iedereen kwam gewoon wat langzamer op gang, met het slechte weer.

Voor nu, alvast een heel gelukkig 2006!

Dat was 'm?

Het afgelopen jaar is weer voorbij gevlogen. Niet normaal. Ik kan me nog zo goed herinneren dat ik vorig jaar kerstavond op Schiphol stond om Vincent op te halen en nu is ie alweer een jaar thuis.

En wat gebeurt er allemaal in zo'n jaar. Misschien niet eens zo veel. In maart rondde ik mijn stages af en in juni studeerde ik af. Mijn zus kreeg een nieuwe vriend. Vincent en ik waren 5 jaar bijelkaar in mei. In augustus vond ik een baan. En in oktober was ik diezelfde baan weer kwijt. Werd fulltime werkzoekende en freelance journalist. Kreeg mijn eigen rubriek in de Gooi-en Eemlander. Naar Barcelona geweest. Ging weer bij de Kaasspecialist werken, voor 1 dag in de week. Kreeg steeds meer freelanceklusjes. Vincent kreeg er naast Zakaria een pleegzusje bij, Habibi. Mijn vader zag na vijftig jaar zijn twee broers terug. Ik kreeg er dus twee ooms bij. Met aanhang enzo.

Niet eens echt spectaculaire dingen, al hebben sommige dingen wel een onuitwisbare indruk achter gelaten.

Al met al beloofd het weer veel goeds voor 2006, want alles kan alleen maar beter worden. Wie weet vind ik wel een vaste baan en een huisje voor mezelf of voor mij en Vin samen. Je weet maar nooit. Je hoort het over een jaar...

Gezellig kerstfeest

In het kader van een vrolijk kerstfeest:

AMSTERDAM - Een 35-jarige vrouw in de wijk Betondorp in Amsterdam is afgelopen weekeinde thuis door haar echtgenoot aan een vleesvork geregen. De man stak in de nacht van zaterdag op zondag met de vork in op zijn vrouw na een huiselijke ruzie, meldde de politie dinsdag. Het is niet bekend waar de ruzie over ging.
Het slachtoffer is ter observatie in een ziekenhuis opgenomen, maar verkeert niet in levensgevaar. De politie sloeg haar 42-jarige echtgenoot in de boeien. Hij moest dinsdag voor de officier van justitie verschijnen om uitleg te geven over zijn daad.

Bij ons was het overigens wel echt gezellig. Eerste kerstdag heerlijk bij mijn ouders gegeten. Mijn zus en Koen en mn oma waren er ook. Eerst 's middags kadootjes uitgepakt: een schrijfbord voor op mn kantoor, cd van Katie Melua, oorbellen en een tas. Toen lekker spelletjes gedaan. Kolonisten en Jenga.
Het eten was ook lekker. Alleen jammer dat we een beetje moesten haasten omdat mijn oma om tien uur weer thuis moest zijn.

Tweede Kerstdag bij Vin gevierd. Ook kadootjes gekregen: wederom oorbellen en het lichtje Sunset van Naomi Campbell. 's Avonds met zn veertienen gegourmet. En als toetje chocoladefondue; echt geweldig lekker. Met zelfgemaakte schuimpjes, spekjes en fruit kon je heerlijk dopen. Ik ben overigens geen een keer in de verleiding gekomen om iemand op het fonduevorkje te spiezen...

5 stars baby

Vannacht overnacht in het heerlijk luxe Krasnapolsky Hotel ***** op de Dam in Amsterdam. Het was een aanbieding van de hotelketen Nh Hoteles. Je mocht overnachten in het hotel en de volgende dag betalen wat je het verblijf waard vond. Dat kon dus variëren van 0 euro tot 200 euro of als je wilt meer.
Gisteren in de namiddag stonden we na het shoppen in de rij om in te checken, tussen allerlei andere stelletjes in de ultrasjieke hal van het hotel. We moesten nog wat invullen en konden toen naar onze kamer. Het was echt supermooi. Toen we binnen kwamen sprong de tv aan en stond er: Welcome KC van B! Echt cool. De badkamer was ook geweldig met alle mogelijk toiletspulletjes die je maar denken kon. Er lagen ook badjassen, heerlijke grote witte handdoeken en slofjes. Een chocolaatje op ons kussen om het af te maken.
Om half zes kwam Rachel even een kijkje nemen in onze room en zijn we samen met haar en Koen naar de Nieuwmarkt gegaan om daar wat te gaan eten. Was erg gezellig. Op de weg ernaartoe nog even naar de ramen gestaard. Blijf dat toch wel schokkend vinden van die prostituees, die soms bijna jonger zijn dan ik, of nog niet helemaal volledig omgebouwd...
Na het eten zijn Vin en ik lekker terug naar het hotel gegaan. Heerlijk half uurtje in bad gelegen en daarna vanuit ons kingsize bed tv gekeken.
Vanochtend hadden we ook nog een ontbijt. Ook al zo luxe! Er was een buffet waar je zelfs champagne voor jezelf kon inschenken. Verder was er echt alles waar je maar zin in kon hebben. Allerlei soorten broodjes, vers fruit, vers geperst sap, kerststol, allerlei soorten kaas en vleeswaren, cornflakes, yoghurt, zes soorten hagelslag, gebakken eieren, spek, worstjes. Teveel om op te noemen. Heerlijk zitten schranzen dus. ;-) Toen we een half uurtje later in de trein onderweg naar huis zaten, had ik gewoon spijt dat ik niet nog meer had gegeten. Hoe erg..
We hebben overigens slechts 50 euro betaald voor die overnachting + ontbijt. Normaal betaal je daar zeker 170 euro voor. Al vond het meisje aan de receptioniste het geloof ik nog steeds veel. Het was iig zeker de moeite waard om daar eens te logeren.

Journalistiek

Ik heb geloof ik de laatste tijd niet veel gemeld over mijn journalistieke werkzaamheden. Eigenlijk gaat het best goed. Ik heb mijn eigen rubriekje in de Gooi-en Eemlander en ik freelance er verder lekker op los. Vanaf half januari tot half maart heb ik zelf een tijdelijke vaste baan. Dat ik daarna weer op straat sta, laat ik maar even achterwege.
Dat freelancen is dus de grootste bron van inkomsten en daarnaast werk ik nu iedere vrijdag en tijdens de feestdagen natuurlijk wat meer bij De Kaasspecialist. Ik heb daar een jaar geleden ook gewerkt, totdat ik stage ging lopen. Het is natuurlijk niet echt mijn droombaan, maar ik vind het voor de vrijdagen even heerlijk om in de winkel te kunnen staan. Is weer eens wat anders dan mijn kantoortje met uitzicht op de achtertuin...

Prettige feestdagen en dan op naar 2006!

Het goede doel

Het woord 'nee' zeggen is soms best moeilijk. Op de een of andere manier komt ja er veel makkelijker/sneller uit. In sommige gevallen ben ik heel goed in 'nee' zeggen. Tegen ECI-abonnee-aansmeerders in winkelstraten bijvoorbeeld of tegen koffie, de vraag: wil je even afwassen? en meer van dat soort dingen.
Maar soms valt het dus niet mee. Vandaag was nou typisch zo'n dag.
Situatie: Kim hangt de freelance journalist uit. (Lees: zit zich hele dag beetje in d'r uppie te vervelen ) Er wordt gebeld door een mevrouw van het Reumafonds. Ze zoeken commissieleden die collectebussen naar mensen gaan brengen enzo. Mevrouw hangt verhaal van bijan een kwartier op. Let op: Kim zegt nee. Kim denkt niet dat het iets voor haar is. Oh, zegt mevrouw Reumafonds. Wil je dan misschien wel collecteren voor het Reumafonds. Let op: Kim zegt ja! Kim wil diep in haar hart, heel hard nee zeggen, maar kan t niet. Kim denkt, ik mag nu ethisch verantwoord geen nee zeggen. Ik moet iets voor het goede doel doen.
Dus, ik ga in de derde week van maart langs de deuren met mn collectebus, voor het Reumafonds.Misschien had ik het wel liever voor iets anders gedaan..al heb ik niets tegen t Reumafonds, maar de Kankerbestrijding ofzo, daar heb ik meer mee..Alhoewel daar heb ik dit jaar ook al iets aan gedoneerd.
Ik kan me er gelukkig nog drie volle maanden op voorbereiden. En misschien is dit wel iets wat je een keer gedaan moet hebben...Mijn deze-goede-doelen-heb-ik-allemaal-gesteund-lijstje wordt zo wel steeds langer en dat is ook wat waard.

Voor de liefhebbers die ook in een gulle bui zijn een paar links.

Voor de slachtoffers van de aardbeving in Pakistan

Artsen zonder Grenzen

De Kankerbestrijding

En al die andere goede doelen die wel een donatie kunnen gebruiken.

Welterusten!

Sinterklaasje bonne, bonne, bonne

Ik ben al helemaal in de stemming voor Sinterklaas. Nou was ik dat al een paar weken hoor. In oktober hebben we volgens mij al lootjes getrokken, omdat het anders niet lukte om iedereen bij elkaar te krijgen. Dus ik heb weken kunnen nadenken over een kado en een gedicht en evt. een surprise.
Dat gedicht dat lukt me altijd wel, kado's ook, maar een surprise. In mijn hoofd wordt zoiets altijd veel mooier dan het uiteindelijke resultaat. Zo ook deze keer.
Als iets niet wil plakken met lijm, hoppa, dan jets ik er gewoon een flink stuk plakband overheen. Dat plakt namelijk altijd. Vandaar dus dat mijn surprise dit jaar grotendeels bestaat uit plakband.
Eigenlijk was Sinterklaas vroeger ook veel cooler. Niets geen gedoe met suprises en gedichten. Ik zat gister een stukje te kijken van I love Sinterklaas op Net5 en kreeg weer last van onvervalst jeugdsentiment. Toen mijn zus en ik nog heilig geloofden in het bestaan van deze vreemde man met rood gewaad en zijn zwart geschminkte vriend woonden wij namelijk nog op een flat. Gelukkig op de bovenste verdieping, anders had Zwarte Piet onze schoentjes nooit kunnen vinden natuurlijk. We zetten onze schoentjes namelijk bij de kachel, aan de zijkant, want daar zat ook zo'n handig deurtje/klepje. Als je het opendeed, kon je ook een stukje van de schoorsteen zien. Hartstikke logisch natuurlijk dat Piet daardoor heen kwam. Het was ook bij dat kleine klepje dat wij de Sinterklaas liedjes zongen. We kregen wel eens zo'n gevulde muis in onze schoen. Mijn zus vond die dingen geloof ik wel lekker, maar ik niet echt. Vind ze nu nog steeds niet lekker. Doe mij maar een chocoladeletter.
Met pakjesavond kwam Zwarte Piet altijd met een grote zak drie trappen naar boven gerend en klopte keihard op de deur. Wij moesten dan altijd eventjes wachten voordat we de deur mochten open doen. Als we dan in de portiek stonden met de zakkenvol kado's moesten we altijd nog wel even roepen: Dankjewel Sinterklaas! Echt leuk.
Alle kadootjes verdwenen onder een laken ofzo en dan moesten we een voor een een kadootje eronder vandaan toveren. De ene keer was ie dan voor jezelf, maar ook voor mn ouders en zus.
Weken vantevoren hadden we al onze letters in t speelgoedboek van Blokker of Bart Smit gezet bij de kado's die we wilden hebben. Een walkie-talkie stond altijd hoog aan ons verlanglijstje, maar dat kregen we nooit. Wel zat er ieder jaar een nieuwe pyjama bij en ondergoed en sokken. Alhoewel we ons niet konden herinneren dat we dat hadden gezien in t speelgoedboek.
Ik kan me niet meer herinneren hoe t me uiteindelijk duidelijk is geworden dat het hele verhaal van Sinterklaas niet waar is. Het is dus geen trauma geworden, maar achteraf sla je jezelf natuurlijk wel drie keer voor je kop; Natuurlijk kan Zwarte Piet niet door de kachel! En ja, Sinterklaas was inderdaad steeds een andere man!
Toch blijft het een van mn lievelingsfeesten. Het liefst kijk ik ook ieder jaar nog naar de intocht op tv. Die man is gewoon Sinterklaas. En het is ook onvoorstelbaar hoe erg we ons best doen om die illusie van Sinterklaas en Zwarte Piet voor al die kinderen in stand te houden. Ik kan nu al niet wachten tot ik zelf kinderen heb die in Sinterklaas geloven. Wat zal ik ze veel liedjes laten zingen...

Lieverds

Deze twee knappe mannen hebben allebei 1 passie: auto's. En samen gaan ze dus ook ieder weekend op pad om auto's te kijken en wat is er dan leuker om op de knopjes van de stoplichten te drukken en even stiekem achter het stuur van een auto te kruipen...

Foto's

Ikke op de Sagrada Familia...

Dit was bij het heerlijke tapasrestaurant op de laatste avond

Hola!

Zo, gisteren terug gekomen uit Barcelona. Hoewel het een prachtige stad is en we ontzettend veel hebben gezien en we ook nog ontzettend veel niet hebben gezien, was ik blij dat ik weer thuis was. Niets slaapt lekkerder dan mijn eigen bedje en niets is relaxter dan gewoon bij mijn ouders aan te kunnen schuiven voor een bord met spruiten, aardappels en rollade. Heerlijk!
Ik zal in t kort proberen (!) te vertellen hoe onze citytrip is verlopen.

Donderdag 17 nov

Om tien uur van huis vertrokken richting Schiphol. Mijn koffer natuurlijk propvol, maar met een bescheiden tien kilo aan kleding, schoenen en toiletspulletjes. Ingecheckt en door de douane gegaan. het spreekt allemaal voor zich natuurlijk. Maar voor mij was alles nieuw. Tijdens het fouilleren moest ik ook mijn schoenen uit doen. Echt belachelijk. Maar goed, die ook onder de scanner door en niks aan het handje.
Het vliegtuig was van binnen wel kleiner dan ik verwacht had. Weinig beenruimte, maar goed, ik vond het wel leuk om bij t raam te zitten. Het vliegen was ook wel oké. Ik vond het niet eng ofzo. Twee uur na vertrek kwamen we aan in Barcelona en moest t ergste beginnen. Naar t hotel. Met de trein en metro wel tweeuur ofzo onderweg geweest om bij t hotel aan te komen. Chantal met d'r 20 kilo wegende koffer was ook erg blij met het buiten dienst zijnde roltrappen in de metro stations..Maar goed, om half acht waren we dan eindelijk in het hotel Santa Marta. Koffers uitgepakt gedoucht en de stad in gegaan. We moesten namelijk nog eten. Gegeten bij Al Passatore een Italiaans restaurant. Na t eten lekker naar t hotel gegaan om een beetje te relaxen.

Vrijdag 18 november

Na een onrustige nacht, veel lawaai van glasbakophalers en straatvegers en sirenes gaat om half negen de wekker. Tijd voor een ontbijt en een douche. Het continental breakfast stelt niet veel voor. Twee broodjes een beetje jam en koffie of thee. Maar goed, het gaat er allemaal in.Om half elf de stad in gegaan. De Ramblas stond op t programma en de Sagrada Familia. Beetje jammer dat t op een gegeven moment begon te miezeren. De hele winkelstraat afgelopen en ook lopend naar de Sagrada gegaan. Echt een geweldig gebouw. De torens met trappen beklommen. En na een paar honderd trappen stonden we dus bovenin de toren en hadden we een schitterend uitzicht over de stad. Na de Sagrada het Chocolademuseum ingeweest, maar daar was echt geen reet aan! 's Avonds heel lang gezocht naar iets om te eten. Het is moeilijk als je niet weet waar je moet zijn en je niet dichtbij de tentjes zit die in je anwbboekje staan. Terecht gekomen bij een tapasrestaurant waar we giga werden afgezet. Lonja de Tapas. Geen aanrader dus. Na t eten de Irish Pub ingegaan. Was wel leuk. Leuke barman en leuke muziek, U2, natuurlijk.

Zaterdag 19 november

's Ochtends opgeschrikt voor sirenes van wel acht politieautos en motoren voor ons hotel. Er werd iemand gearresteerd die drugs aant gebruiken was. De portier van ons hotel had gebeld, maar niet verwacht dat er zoveel politie voor zou komen. Na t ontbijt naar het stadion van FC Barcelona geweest. Erg leuk. Beeld van Koeman gezien. het veld bekeken, maar ook leuk de kleedkamer en de perskamer.
Na t stadion naar t strand gegaan vlakbij t Olympisch Dorp en daar aan zee geluncht. We hadden een heerlijk zonnetje erbij, dus t was helemaal niet koud. Na de tosti met naturel chips (gekke combi) de Ramblas opgegaan en als een stel idioten souvenirs geshopt.Om zes uur terug bij t hotel. Ik was half dood. Had behoorlijk spierpijn van t beklimmen van de Sagrada. Nou ja, behoorlijk is licht uitgedrukt. Ik kon eigenlijk gewoon bijna niet meer lopen. Als ik naar mijn bovenbeen keek deed t al pijn. Daarom tot negen uur op bed gelegen, helemaal niks gedaan. Om tien uur naar de Ramblas gelopen, op zoek naar eten.
Aangeschoven bij Mickies. Wederom geen aanrader. We bestelden twee cola light en kregen vervolgens allebei een pul met minstens een liter cola voorgeschoteld. Het eten was ook niet om naar huis te schrijven. Na t eten snel naar t hotel gelopen, want t was nogal onrustig in de stad. Barcelona had die avond gewonnen van Real Madrid.

Zondag 20 november

De laatste dag alweer. Om kwart over negen opgestaan om te ontbijten. Om elf uur zijn we richting Park Guëll gegaan. Het laatste ding op onze 2 do-list. Het park was echt mooi. Onvoorstelbaar dat alles van afval van een keramiekfabriek is gemozaiekt. Na een uurtje door t park te hebben gewandeld weer richting bus gegaan. Met de bus naar Place de la Catalunya gegaan en vanaf daar weer over de Ramblas naar t hotel gelopen. Nog het een en ander geshopt. Gelunchd bij de Burger King en nog even bij de haven langs alle illegalen gelopen die er Prada, Gucci en D&G tassen enzo verkochten. Ik heb er twee gebrande cd's gekocht. Robbie Williams, die ik aan mijn moeder heb gegeven en de laatste van Bon Jovi.
's Avonds de koffers alvast ingepakt en dan eindelijk een restaurant gevonden waar we lekker konden eten. Taller de Tapas. Heerlijk tapas gegeten. Gefrituurde visjes, kipbrochettes, salade, kikkererwten met spinazie, catalaanse broodjes en gebakken aardappels met knoflookmayo. Ook nog een toetje genomen. Het mocht wat kosten maar voor de laatste avond en voor de eerste keer dat t echt lekker was, was het de moeite waard.
Terug in t hotel konden we natuurlijk helemaal niet slapen. Tot kwart voor 1 wakker gelegen, met in ons achterhoofd dat we om drie uur weer op moesten staan. Maar goed, toch nog wat geslapen. Om half vier stond de taxi voor en werden we naar t vliegveld gebracht.
Om kwart over zes vlogen we weg en om 8.22 zijn we geland. Heerlijk om weer veilig thuis te zijn. Het is hier wel erg koud,vergeleken met Barcelona, maar dat went ook snel genoeg. En nu moeten we weer over tot de orde van de dag. Solliciteren en een hoop niksen...

Joepie!

Nog een laatste bagagecheck en dan ben ik weg. Op naar Barcelona!

Tot maandag!

Alweer verkouden...

Voor mijn gevoel is het niet eens zo lang geleden dat ik verkouden was, maar goed, gisteravond kreeg ik het weer te pakken. Ik denk dat het komt door het winkelen gisteren. Hele tijd winkel in, winkel uit en dus ook airco in, airco uit. Ik kan daar geloof ik niet zo goed tegen.
Vannacht dus echt heeel slecht geslapen. Mijn hele kop zat vol met snot. Ik kon niet eens een piepklein vleugje lucht door mijn neus heen krijgen..Heel irritant. Toen kreeg ik nog eens een gigantische droge keel..En natuurlijk val je dan pas in slaap een half uurtje voordat de wekker gaat. Grrr.
Verder een leuk weekend gehad. Vrijdag feestje van mijn tante. Ik in mijn door mijn moeder gehaakte seventies poncho. Zo dan denk je dat zo'n ding niet echt warm is, want het zijn eigenlijk alleen maar gaten, maar zweten! Pfff..niet normaal! Wat wel leuk was dat ik mn twee 'nieuwe' ooms heb ontmoet. Twee oudere broers van mijn vader met wie hij en mijn tante sinds kort weer contact hebben waren ook op het feestje. Verder zaterdag een beetje genikst. 's Avonds voetbal gekeken, geheel tegen mn principes in. En zondag dus gewinkeld. Eigenlijk niet zo veel gekocht. Een heel basic zwart shirtje met lange mouwen. En twee van die lange kralen kettingen, staan er erg leuk bij. Gaat allemaal in de koffer voor Barcelona.
Hopelijk voel ik me donderdag een beetje beter en sta ik niet straks met mijn suffe snothoofd de Saggrada Familia te bewonderen. :S

Barcelona!

Ik ben al helemaal klaar voor Barcelona. Gister met Chantal even besproken wat we allemaal willen zien..en dat is veel! De Sagrada Familia en Park Guell staan bovenaan mijn must-see lijstje. En Chantal gaat voor Camp Nou. Ook het Chocolade Museum lijkt mij geweldig, maar een Picassa wil ik ook wel een keer in t echt zien.Daarnaast moet er natuurlijk flink geshopt, ge'flamenco't en gedanst worden. We moeten tapas eten en tussendoor ook nog in ons hotel slapen en ontbijten.
Ik heb al wat kleren bij elkaar gezocht om even te zien hoe groot mn koffer moet zijn. Maar zoveel ga ik niet meenemen. Voor vier dagen moet ik toch een beetje bescheiden kunnen pakken zou je denken. Alhoewel..ik twijfel nu al over hoeveel paar schoenen ik mee zal nemen. Twee of drie..Hoeveel broeken en shirtjes. En tassen niet te vergeten. Kijk een rugtas is praktisch, maar niet leuk om mee rond te lopen. Moet dus ook nog een leuk tasje inpakken, of misschien daar gewoon kopen..
In ieder geval: ik heb er zin in. Dat vliegen lijkt me te gek, de stad lijkt me geweldig. Alleen zo jammer dat t zoveel geld kost....

Die goede oude tijd...

Dit zijn niet zo maar twee schoffies. Dit zijn mijn zus en ik. Heel lang, lang geleden. Links Rachel inclusief tuinbroek, dat was toen nog hip, die is aant zeven..En daar gehurkt met die uiterst charmante trainingsbroek op half elf, dat ben ik.
Ik vind het echt een geniale foto. Hij is genomen op de camping en daar konden we uren spelen met niks. Geef ons modder, een schepje en een zeef en uren waren we zoet. Zo ziet het er tenminste uit op de foto.
Toen we wat groter werden, gingen we ook heksensoep maken; met een grote emmer met slootwater en daar dan modder en brandnetels en andere planten in gooien. Roeren met een stokje..en wat we er mee deden geen idee.
Het was echt een soort speelparadijs, die camping van ons. We bleven er dan ook zes weken. De hele zomervakantie. Lieveheersbeestjes verzamelen, slootje springen, kanoën, zwemmen, naar 't strandje aan de overkant, naar de markt. Iedere ochtend brood halen bij de bakker. Oefenen voor de playbackshow, fietswedstrijdjes over de camping. Of ons gewoon gigantisch vervelen.
Dan was er gelukkig altijd wel iemand die ons geld gaf voor een ijsje. De één was dan wat guller dan de ander. Het was in de tijd dat de Magnum nog twee gulden vijftig kostte. Wij mochten altijd een ijsje tot een gulden en bij hoge uitzondering een Push Up (later een Calippo), die was dan een gulden vijfentwintig. Op een gegeven moment waren er steeds meer nieuwe ijsjes. Een kikker, die was groen en smaakte naar appelwaterijs. En een Choco en die zag er uit als een chocoladereep en was van chocoladeroomijs.
Mijn moeder die nam altijd een Choco Block, zo'n ding met twee van die koekjes erbij. Die was wel een gulden vijftig en mochten wij dus bijna nooit. Gelukkig kregen we een keer in de zoveel tijd geld voor een Magnum en dat maakte alles goed.
Op de plek waar deze foto is genomen kwam later een omgekeerde sloep te liggen. Daar hadden we dan onze hut in. We hadden een stuk uitgegraven en op die manier konden we onder die boot zitten. We hadden er een kleed in liggen en allemaal tijdschriften. Drie jaargangen van de Tina en de Penny. Geen idee hoe we daar aan kwamen.
Toen ik dertien was ging de camping failliet. Er is nu niets meer van over. Ik geloof dat er een recreatiegebied is gemaakt en er zijn voetbalvelden gekomen. Ach, die goede oude tijd...

Mama Mia

Zo, alweer een weekend achter me gelaten. En wat voor een. Na de shocking-vrijdagavond-avonturen met Miranda, zaterdag heerlijk genikst. Alleen even naar de videotheek gecrosst (zouden ze die dingen ondertussen niet eens een keer dvd-theek moeten gaan noemen) om The Notebook te huren. Had er leuke verhalen over gehoord en ik had het rijk voor mij alleen, dus ik heb heerlijk gezwijmeld. 's Avonds wederom genoten van Idols...
Zondag bij gebrek aan een vriendje om lekker mee uit te slapen om negen uur al opgestaan. Lekker ontbeten met mijn ouders samen en om een uur of twaalf richting Utrecht vertrokken met mn moedertje en mn tante. Ik wilde al minstens een jaar naar de musical Mama Mia, maar nu zijn we dus echt geweest. Mijn zus ging ook mee, die stond in Utrecht op ons te wachten.
We hadden de goedkoopste kaartjes gekocht, al waren die nog belachelijk duur, maar gelukkig was t zicht goed. We zaten helemaal achterin en heel hoog. Dus de 'sterren' keken ons niet aan, maar wij hadden een soort overview. (of hoe noem je dat...)
De liedjes waren leuk, al had ik verwacht dat t een beetje sneu zou klinken als ze de teksten in het Nederlands gingen zingen. Maar dat viel eigenlijk wel mee. De vertalingen waren erg goed. Helaas niet Simone Kleinsma gezien, maar ook deze vrouw zong erg mooi. En hard, potverdorie zeg..
Mijn zus had overigens een hele fijne buurvrouw die waarschijnlijk al zes keer eerder was geweest en dus ieder liedje monotoon en hard mee ging neurien. Heel irritant, na een aantal woedende blikken haar kant op ging ze alleen maar harder neurien. Grrr...
Vandaag geen wilde plannen, deze hele week eigenlijk niet. Ingka komt vanmiddag even kletsen. Ik moet deze week nog iemand regelen voor de krant en woensdag heb ik met Chantal een voorbespreking over Barcelona. Omdat we wel een beetje gepland op reis willen gaan. Vrijdag hebben we de verjaardag van mijn tante. We moeten in 60's/70's stijl gekleed en mijn moeder is al weken bezig om een poncho voor me te haken. Ja, ze is erg crea. Op die verjaardag zal ik dan ook mijn twee 'nieuwe' ooms ontmoeten.Mijn vader en tante hebben namelijk sinds kort weer contact met twee broers die ze al vijftig jaar niet hebben gezien. Geinig heh.

Elizabethtown

Gister met Miranda naar de bioscoop geweest. Na een niet al te slimme start van de avond (ik had mijn autosleutels in de auto laten liggen en de deuren allemaal netjes op slot gedaan...:S) konden we de kaartjes gelukkig nog op tijd ophalen. We hadden best relaxte plekken. Maar de film (Elizabethtown) was niet echt bijzonder. Hij was wel leuk hoor, maar het had van ons wel een tikkeltje smeuiger/zoeter/romantischer gekund. Mijn moeder kwam ons overigens redden bij de parkeerplaats. We hadden gelukkig nog een soort reservesleutel die het niet doet in het contact maar wel op de achterbak. Miranda is dus als een ware acrobate de auto ingeklommen en heeft de sleutels gepakt en nog belangrijker; mijn telefoon... Na de film nog even wat wezen drinken. En om twee uur lag ik weer in mn bedje, nog even gezelllig tegen mijn slaperige vriendje te kletsen, die ik wakker ge-smst had. ;-) Morgen met mijn moeder, zus en tante naar Mama Mia, ik heb er echt superzin in. Lijkt me echt een hele leuke musical. In de zomer van 1999 heb ik de cd van Abba met alle bekendste liedjes bijna grijsgedraaid. Ik vind het echt geweldige muziek. Afgelopen dinsdag trouwens een achterneefje erbij gekregen. Basje. Zie kaartje hieronder..Hij ligt nog eventjes in het ziekenhuis, maar maandag mag ie er weer uit.

Heh?

Ik wist niet eens dat ik erop zat, maar net kwam ie toch echt voorbij zeilen. De roze wolk.

Vroeger...

Ik heb de laatste tijd een beetje een hang naar vroeger. Ik droom (ja, daar is ie weer!) bijvoorbeeld vaak over klasgenoten van de middelbare school die ik al in geen eeuwen meer gezien heb en sinds ik een fanatieke Hyver ben, probeer ik zoveel mogelijk oud-klasgenoten in mijn eigen Van der Huchtschool-hyve te krijgen.
Vandaag las ik dat Anne van Veen..(jaja, de dochter van)..een oud-klasgenootje van de basisschool gaat afstuderen door in de musical Jan, Jans en de Kinderen mee te spelen. Ik had haar vorige week al gespot in de Libelle, maar nu las ik het op internet. Toch wel grappig om op die manier nog eens wat te horen van ex-klasgenootjes. Dit jaar zijn we alweer tien jaar van de basisschool af en voor zover ik het weet zijn er toch aardig wat spectaculaire dingen gebeurd. In ieder geval twee bruiloften en één kind. En nu dus ook een beroemdheid...

Dromen

Ik droom de laatste tijd de meest bizarre dingen. Laatst was ik aant winkelen in New York met een van de karakters uit een tv-serie die ik altijd kijk. Maar ik droomde ook dat er hier achter in t brandgangetje iemand te pletter was gevallen..ik hoorde echt een keiharde knal..en toen lag-ie daar. Vannacht droomde ik ook raar, maar toen ik vanochtend de wekker uit moest zetten was de bizarre ervaring uit mijn droom meteen mijn hoofd uitgevlogen. Dat is ook altijd zo raar..dat je je dromen zo snel vergeet.
Vincent droomt altijd hele scenarios van de spannendste films. Inclusief bloedstollende achtervolgingen en dreigingen van kernbommen. Bij mij slaan de gebeurtenissen die ik droom nergens op, bovendien kan ik er geen verbanden tussen vinden, terwijl het toen ik het droomde toch echt 1 verhaal leek te zijn. Ook kunnen dingen uit het echte leven integreren in mijn dromen. Als in mijn droom de telefoon gaat, dan is dat dus mijn wekker. Ik heb jaren geleden ook wel eens gedroomd dat iemand heel hard stond te roepen en toen was dat onze kat die voor mijn deur stond te miauwen. Als klein meisje droomde ik eens over ijsjes die voor me zweefden. Dat waren nog eens tijden..alleen is de kater dan zo groot als blijkt dat je het droomt. Als het echt eng werd, kwamen Suske en Wiske in mijn droom voor. Die zijn natuurlijk ook heeel eng...

Kabouters

Foto: Ton Kastermans
Afgelopen zaterdag artikel geschreven, bij deze foto. Rick is namelijk het 100e jeugdlid van HEES. Hij kreeg dit voetbalshirt uitgereikt en daarna gingen ze voetballen. Het was echt geweldig. Al die vier- vijf- en zesjarigen die als gekken achter 1 bal aanrenden. Het werd 0-9 voor TOV dus, beetje jammer.

Obladi Oblada

Ja..'t leven gaat gewoon verder..en in razend tempo ook. Verbaas me nu ik zoveel thuis niks over het feit hoe snel de dagen voorbij gaan. Het is alweer bijna weekend. Treurig genoeg, want betekent ook weer dat er weer een hele week voorbij is. Maar ja, betekent ook dat er weer een nieuwe week zal beginnen. Obladi, oblada.

Saai

Heb steeds minder te vertellen in mijn nieuwe postjes. Het werk zoeken loopt op zn zachtst gezegd niet zo soepel. Zelfs een tijdelijke baan is moeilijk te vinden. Al twee weken niets van Randstad gehoord. Gelukkig wel twee opdrachtjes staan voor de krant. Morgen interview voor In t zonnetje en zaterdag het voetbalveld op..Kan flink wat declareren aan t eind van deze maand. Zo komt mijn spaarpotje voor Barcelona toch aardig vol te zitten. Gelukkig. Nog een week of drie en dan gaan we. Hopelijk is t daar dan wel beter weer dan dat het nu hier is. Maar dat zal haast wel.
We hebben ook weer lootjes getrokken voor Sinterklaas met de familie De Groot. Ben al meteen in de Sinterklaas stemming. We doen geen surprise, alleen een gedicht en een cadeau. Eigenlijk wel makkelijk, maar misschien dat ik toch nog een kleine surprise in elkaar knutsel. Gewoon voor de lol. Zo lang ik nog Toos Werkloos ben, heb ik er tijd genoeg voor. Zucht....

Maandag

Alweer een weekend voorbij. Getver..gaat altijd zo snel. Zaterdag wel gigantisch gelachen om Idols. Het is makkelijk scoren, ik weet t maar t blijft gewoon leuk om te zien. Daarna Hostage gekeken met Bruce Willis. Goede film. Ik dacht in eerste instantie dat t weer zo'n standaardontvoeringsfilm zou zijn, maar nee, hij was goed.
Zondag uitgeslapen, zoals altijd. Ontbeten met entertainment aan tafel van Zakaria en 's middags naar de bioscoop geweest. Het Schnitzelparadijs. Heel wat anders dan Hostage, maar toch ook leuk.
Vandaag stonden we al om zeven uur naast ons bed, omdat Vin naar de tandarts moest. Gaaap! Wel vroeg, vooral omdat ik heel slecht had geslapen. Maar ja, ik was allang blij dat ik zelf niet naar de tandarts hoefde. ;-)
En vandaag dus alweer bijna de maandag overleefd. Die dag gaat altijd zo snel. Verbaas ik me altijd over..Iig is er weer een nieuwe week begonnen. Heb wel paar dingetjes te doen, dus dat scheelt en the search continues...

Troosteloos

Jeetje, wat ben je die herfst snel zat. Mijn bureau staat onder een schuin dakraam en als het regent lijkt het hier nog harder te regenen door het geluid van de grote dikke druppels die op het raam vallen. Plok, plok, plok, plok...steeds sneller en harder. Ik word er een beetje troosteloos van..Hartstikke leuk hoor, die vallende blaadjes, oranje, rood en geel..maar doe mij maar de zomer.
De week is weer omgevlogen. Ik had zoveel goede voornemen, maar op een of andere manier kwam t er niet van. Ik kon me er niet toe zetten. Voelde me echt moedeloos en troosteloos net als het weer eigenlijk.
Gisteren gereageerd op een vacature, maar eigenlijk was ik al te laat. Gelukkig nog steeds genoeg te doen voor de krant. Dan verdien ik daar iig wat geld mee. Wel fijn om straks mee te kunnen shoppen in Barcelona.
Straks mn lieve vriendje ophalen van t station, dan is ie weer lekker een weekendje thuis. Eigenlijk nog niet echt plannen voor dit weekend. Misschien nog eventjes naar de bioscoop..hebben nog een gratis kaartje, altijd leuk.
Verder komt Miranda morgen nog even op de thee. Kunnen we nog even bijkletsen. Gezellie.En wat het weekend verder nog brengt. We zullen zien..

Lachen naar t vogeltje

Vandaag interview gehad bij Foto Koch, de oudste schoolfotograaf van Nederland. Kreeg ineens allemaal nare herinneringen aan de basisschool. Ik vond het afschuwelijk om op de foto te gaan. Vooral die pasfoto's. Vind ik nu nog. En vooral die slechte grappen van de fotograaf..Gelukkig heb ik die tijd al lang achter me gelaten en nu ben ik juist wel blij met de foto's die ik nog heb van die tijd. Mezelf met een beugel..Wel twee jaar achterelkaar. Foute houthakkersblouses, door mijn moeder gemaakte gilets, van die fluorescerende tule in mijn haar, zonder voortanden, met mn zus. Hartstikke leuk..ahum..

Tja..

Na een paar dagen sippen, moet ik nu toch echt weer aan de slag. Eerst met sollicitatiebrieven schrijven, maar gelukkig deze week ook twee opdrachtjes voor de krant. Iets over schoolfotografen en een in 't zonnetje maken. Heb ik in ieder geval iets te doen. Voelde me vorige week behoorlijk doelloos. Ik kon eigenlijk gewoon hele dagen in mn bed blijven liggen, want ik hoefde voor niemand iets te doen. Vorige week wel naar uitzendbureau geweest, maar nog niets concreets van gehoord. Ze wilden me achter de lopende band zetten, maar dat heb ik vriendelijk geweigerd. Na een korte carriere als lopende band meisje bij Keune op mijn zestiende, heb ik besloten dat nooit meer te doen. En zeker niet met een HBO-diploma op zak.
Verder een heerlijk weekend gehad. Gelukkig. Vincent hoefde niet te werken, dus we konden ook zaterdag heerlijk samen uitslapen. Gezellig geluncht en 's avonds naar de verjaardag van mn zus geweest. Zondag lekker burgerlijk wezen wandelen in t bos bij de duinen en daarna een panne(n)koek gegeten bij de Kabouterhut. (Oh oh oh wat hebben we t slecht) Ook nog even een fotosessie gehouden met Zaka achter het stuur van de (mitsu)Bishi. Hij ging echt helemaal uit zn dak. :) Hij leek al een echte autocoureur als je zag hoe hij de versnellingspook onder handen nam.
Chantal en ik hebben trouwens vorige week maandag wel een weekend Barcelona geboekt. We vertrekken op donderdag de 17e en we komen maandagochtend de 22e om kwart over acht weer aan. Mooie tijd ja, maar ja, zo kunnen we wel het uiterste uit het weekend halen. Drie hele dagen Barcelona, ik heb er nu al zin in. We konden zelfs onze plekjes in het vliegtuig al uit kiezen. Ik zit op de heenweg bij t raam. Wel leuk, aangezien ik nog nooit in zo'n echt vliegtuig heb gezeten. (ach wat lief! :S) Nog precies een maandje er naar toe leven dus. Veel info opsnorren en we willen ook een beetje een programma opstellen, zodat we zoveel mogelijk kunnen zien en beleven. Zal wel goed komen, want Chantal en ik zijn allebei control freaks. ;)
Nou, c'est tout voor vandaag.

Ik ben..

..verdrietig en teleurgesteld..

Maar vooral:

..op zoek naar een nieuwe baan.. Wie biedt?

Nieuw kantoortje

Onze pc is verhuisd naar boven en dus heb ik vanaf nu mijn eigen kantoortje, met uitzicht. Heb de afgelopen paar uur al dertig voorbijvliegende vliegtuigen gespot en de vogels vinden het ook wel gezellig om even te komen koekeloeren wat ik aant doen ben, geloof ik. Wel ff wennen om zo in mijn eentje in een hokje te moeten zitten. De huiskamer was toch echt een stuk knusser en ter afleiding was het soms best relaxt om de televisie aan te hebben. Maar nu doe ik het met Sky Radio, ook erg...afleidend.
Het weekend is weer voorbijgevlogen. Begon eigenlijk al op donderdag toen we naar Enschede gingen om Vincent zijn bachelor-uitreiking bij te wonen. Een lange zit, maar ben weer helemaal op de hoogte van de ins en outs van de werktuigbouwkunde. Vrijdag naar Ingka (oh nee Inkipinki) geweest. Ze speelde een poppenkastvoorstelling in een pannenkoekenhuis. Was erg leuk, ook al ben ik dan allang geen zes jaar meer. Zaterdag dus voor de krant weggeweest en zondag naar de bioscoop geweest (40 year old virgin) en een herfstwandeling gemaakt. En dan gaat t dus inderdaad erg snel.
Vanmiddag even naar het reisbureau want Chantal en ik willen een weekendje naar Barcelona. Gaan dus even kijken of ze daar een leuke aanbieding hebben. We willen de 28e al weg, dus is al best snel. Verder geen nieuws. Het is weer maandag...

Heuvelrug

Vandaag een heerlijke busrit gehad voor de krant. Ingestapt op de plaats waar ik ongeveer geboren moet zijn, Ziekenhuis Zonnegloren, maar waar nu verbazend weinig meer is te herkennen van een ziekenhuis. Je kunt er nu wandelen en dat deden dus ook veel mensen, want het is nu een prachtig natuurgebied. Maar goed, de busrit. Met half 60+ Soest in een oude dubbeldekker gestapt en een rondje langs allerlei spannende plekken in Soest en Soesterberg gereden. Erg leuk! Eindelijk gezien waar het ecoduct dan moet komen en we mochten een een kijkje nemen op een tanktestbaan van Defensie. Na een uurtje rijden waren we terug bij af en nu moet ik dus wat gaan schrijven. Heb nog niet veel inspiratie. Ook al was het erg leuk. Moet me eerst ff gaan verdiepen in de Heuvelrug. gaat goedkomen, heb morgen ook nog de hele dag. Verder mag ik voor de krant een vaste rubriek gaan maken. Erg blij mee. De eerste op 21 oktober inleveren.

Wanhoop

Gister Try before you die op BNN gekeken. Nasst alle belachelijk items ook 1 indrukwekkend filmpje. Katja Schuurman ging naar een weeshuis in Zuid-Afrika. Er worden daar namelijk heel veel kinderen te vondeling gelegd. Omdat hun moeders prostituees zijn of heel jong en nog niet voor hun kind kunnen zorgen. Uit pure wanhoop leggen ze hun kind dan te vondeling. Dan maar hopen dat het goed terecht komt. Een christelijke organisatie heeft daarom een Door of Hoop gemaakt. Een luik waarachter je je baby'tje kunt leggen, zodat je weet dat het in ieder geval goed terecht komt. Zodra het kindje namelijk achter het luik neer wordt gelegd gaat er een alarm af in het nabij gelegen weeshuis en kunnen de mensen van het weeshuis het kindje achter het luik vandaan halen en er goed voor zorgen. Mooi!

Nieuw log

Vandaag een extra log begonnen, omdat ik nog niet genoeg te doen heb..(ahum)
Maar goed, het nieuwe log gaat eens een keer niet over mij en mijn razend spannende leventje...(ahum), maar over leuk, goed nieuws.
Op het nieuwe nieuwslog alleen maar vrolijk nieuws. Gekke, leuke, vrolijke en grappige nieuwtjes komen daar dus terecht. Ik had ineens dat liedje van Kinderen voor Kinderen in mijn hoofd. Je weet wel..als ik de baas zou zijn van het journaal...dan werd meteen het nieuws een heel stuk positiever!
Dus vandaar dat nu http://leuknieuws.web-log.nl bestaat!