Weekend

High Tea bij de Bakkerswinkel met Annemieke

Wandelen in t Gooisch Natuurreservaat (de hei dus...)

Life is what happens while you're busy making other plans

Dus dat... Ik maak plannen, droom over later, ben nog steeds op zoek naar een vaste baan en wil nog een hele hoop. Maar ondertussen zijn we druk bezig om ons te settelen in het mooie plaatsje H. Gaan we iedere ochtend vroeg de deur uit en komen we als het donker wordt weer thuis. Proberen we tijd voor elkaar te maken, willen we nog een beetje sportief blijven, leuke dingen blijven doen. Het huis nog een beetje op te pimpen en van ons te maken. Maar vaak doen we dus minder dan we allemaal van plan zijn, maar gaan de dagen wel supersnel voorbij. Ach, moeten we maar niet teveel bij stil staan en gewoon verder gaan waar we mee bezig waren...

Vakantie

Jordanië was indrukwekkend. De eerste dagen in Amman meteen de auto flink kunnen uittesten. Een woestijnkasteel (1 vd 3, de rest redden we niet meer, vanwege de Ramadan) en een Romeinse stad en de plek waar Mozes Israël voor het eerst zag en ook stierf. Had vast meer waarde gehad als ik in God had geloofd, maar nu erg genoten van het uitzicht.
Na 3 dagen vertrokken naar het eerste echte hoogtepunt van de reis, Petra. althans dat dachten we dat dat het hoogtepunt zijn. We kregen als kers op de taart een rit over de Kings Highway, een weg die ons door de Grand Canyon van Jordanie leidde. Bijna 5 uur lang oh en ah. En eenmaal bij Petra op het terras van het hotel ook veel ge-oh en ah, maar dan vanuit de moskee. De volgende dag vroeg op om de rose-red city te bewonderen. Teveel te zien en te weinig tijd. Dus highlights gezien en gefotografeerd. 's Middags vertrokken naar 2e hoogtepunt. Wadi Rum. De woestijn. We brengen de nacht in de woestijn door. V., ik en een Egyptenaar die voor ons zorgt, maar geen woord Engels spreekt. Hij steekt de waterpijp voor ons en en we bbq-en op de meest bizarre plek ooit. Midden in de woestijn. 's Nachts is het fris en horen we rare geluiden om de tent. De volgende dag maken we een jeeptour van 4 uur in de oudste jeep van de hele woestijn. Krijgen een tour langs inscripties, de set van Lawrence of Arabia en zien veel mooie zandheuvels, rotsen en nog meer zand. Gave ervaring.
Na de woestijn dompelen we ons onder in wat meer luxe. Aqaba, een badplaats aan de Rode Zee. Gaan snorkelen en wanen ons met ons hoofd in een subtropisch aquarium. Zien Nemo, zeeslangen, egels en verbazen ons over de kleuren en hoeveelheid vissen in de zee. Na 2 dagen luxe aan de Rode Zee rijden we door naar de Dode Zee. Een once in a lifetime ervaring, die je gedaan moet hebben. Drijven in een zee, die zo zout is dat het bijna zuur is. Na de Dode Zee rijden we door naar het eindpunt Amman. We stoppen nog even om de plek te zien waar Jezus is gedoopt en leveren dat onze Peugeot in en kunnen nog 1 dag in de stad rondstruinen om vervolgens om half 8 's ochtends weer in het vliegtuig te stappen richting huis.

Supervakantie

We zagen: - Het Beloofde Land - Overblijfselen van Romeinse steden - The rose-red city Petra - Zand, veel zand en de zon - Koraal en superveel mooie visjes en de Rode Zee - De Dode Zee - De Citadel - De rivier de Jordaan - De plek waar Jezus werd gedoopt - Kamelen en pakezeltjes

Dag huis!

Daar gaan we dan. De spullen in dozen, de vloeren geboend. De lampen van het plafond, de kasten leeg. Dag huis! Daar gaan we dan. Geen knus kabouterhuis meer. Geen ieniemienie balkon. Geen oh en ah's meer, van wat is het klein. Maar oh en ah, wat is het groot. Dag huis! Daar gaan we dan. Niet meer mopperen over het gebrek aan ruimte, maar dansen in de woonkamer of verstoppertje spelen in alle slaapkamers. Dag huis! Dag klein kabouterhuis. Dag S. Dag pap en mam om de hoek. Dag vertrouwde omgeving. Hallo H. Hallo groot superhuis. Hallo verandering. Daar gaan we dan en pff, ik vind het allemaal maar wat spannend.

Verhuisbericht

Er staan al 4 volle dozen opgestapeld in de woonkamer. De boekenkast is helemaal leeg en een deel van de voorraadkast ook. En er is al een hele berg oud papier weggebracht. V. rijdt ook al 2 weken rond met zijn spullen uit z'n studentenhuis in de auto.
Dinsdag krijgen we de sleutel en zaterdag gaan we verhuizen! Spannend!
We hebben vandaag even stiekem door de ramen van het nieuwe huis gekeken. Ik kon m'n nieuwsgierigheid niet meer bedwingen, dus we zijn samen naar ons nieuwe stekkie gaan kijken. Neus tegen het raam. Ik kan na het gluren echt niet meer wachten tot we echt kunnen verhuizen. Oké, 1 muur is knalroze en 1 muur is felgroen, maar de keuken ziet er supermooi uit! Een 6-pits gasfornuis met grote oven en volgens mij zelfs een afwasmachine. De tuin zag er nog een beetje rommelig uit, maar een rommelige tuin is 1000 x beter dan geen tuin. :-)

LMS 09 Nurburgring

Zand met Zus

V. heeft een nieuwe camera

Bizar

Help! Nog niets ingepakt. De huur nog niet opgezegd. Water, licht, tv & internet nog niet opgezegd. Het nieuwe huis nog niet van binnen gezien...
Maar over een week of 3 gaan we toch echt verhuizen. Bizar idee. Komt vast wel goed. Deze week een beginnetje maken met spullen in dozen stoppen.
Stom genoeg hebben we ook de komende weekenden allerlei dingen te doen die niets met verhuizen te maken hebben. Verjaardagen, herdenkingsdienst, concert, dagje Nurburgring, familiebbq. Oh ja en we gaan ook al bijna op vakantie.

Mooi

Opa M. is een bijzondere man. Een Vrijmetselaar in hart en nieren, wat hem weer een beetje mysterieus maakt. Hij had liever geen kleine kinderen om zich heen. De drukte vond hij niets en soms leek hij vergeten te zijn dat hij zelf ook een kind was geweest. Niet zo gek, hij was al 91.
In de garage nog steeds zijn geliefde witte Porsche en wanneer je zijn huis binnenloopt, dat ontworpen werd door een architect in de jaren 60, ga je terug in de tijd. Designstoelen en lampen, die nu weer helemaal hip zijn.
Afgelopen maandag liep Opa M. nog gewoon door het centrum van B. Zich stiekem een beetje zorgen makend om T. die de laatste tijd toch wat kwakkelde met haar gezondheid en voor wie er een heupoperatie in het verschiet lag. Eenmaal thuis voelde hij zich niet zo goed. Maar niets ernstigs. Bronchitis dachten hij en T.
Ook dinsdag voelt Opa M. zich nog niet helemaal goed. 's Middags gaat hij even op bed liggen en terwijl zijn grote liefde T. hem zijn lievelingseten (soep) geeft, zakt hij langzaam weg... Zijn hart laat hem in de steek, maar wat wil je na 91 jaar trouwe dienst.
Een mooier einde kan je iemand niet wensen, eigenlijk. Al hadden hij en T. natuurlijk nog veel langer van hun leven samen willen genieten.

Huis

Mijn huis is klein maar fijn. Als ik de deur achter me dicht doe, ben ik thuis. Het is knus, gezellig, praktisch. Maar het is ook echt een kabouterhuis. Vooral sinds V. en ik samen in mijn huis wonen. Ik loop dan ook regelmatig vloekend en tierend door het huis als ik het zat ben dat ik geen aparte slaapkamer heb, de was het hele huis in beslag neemt, ik kleding of schoenen kwijt ben in mn volgepropte inbouwkast, de motorlaarzen van V. in de weg staan of als het warm is buiten en we geen tuin of balkon hebben.
De huizenjacht wilde tot nu toe nog niet echt lukken. De huren zijn torenhoog. We weten niet goed waar we willen wonen. Een huis kopen vonden we 'n tijdje terug nog te spannend en nu kan het niet meer, omdat ik nu zonder werk zit. Maar er zijn nieuwe ontwikkelingen in onze huizenzoekmissie en de kans is groot dat we eind augustus de deur van ons kabouterhuis achter ons dicht trekken en we in 'ons nieuwe huis' trekken.
Superspannend! Ik kan aan de ene kant niet wachten om meer ruimte te hebben en nog beter, een tuin. Maar aan de andere kant voel ik me hier in m'n kabouterhuis in S. zo thuis dat het vast wel even wennen zal zijn om voor het eerst van mn leven in een andere plaats te wonen en om m'n knusse huisje in te moeten ruilen voor een grote mensenhuis.
Zou dat dan het moment zijn waarop ik volwassen word? Groei ik mee met de grootte van mijn huis? De tijd zal het leren, ik hoop alleen dat wanneer het zo is, dat het alleen figuurlijk is en niet letterlijk. ;-)

Mexicaanse griep

De stand: 152 griepgevallen in Nederland, waarvan er 58 mensen besmet zijn in Nederland zelf. Het klinkt eigenlijk helemaal niet zo schokkend. Maar toch lees je in de kranten en zie je op tv dat er Tamiflu wordt gehamsterd en dat de fabrikant van mondkapjes, 3M, overuren maakt. Gaan we dan straks allemaal over straat met een mondkapje op? En moeten we allemaal een milde vorm van smetvrees ontwikkelen?

Leuke dingen doen

Zondag - Varen Loosdrechtse Plassen

Zondag - De Ka krijgt een wasbeurtje

Vrijdag - Uiteten met Lori-Lisa in Haarlem

Donderdag - BBQ bij Fleur met Loes en rosé

Pannekoeken en speeltuin

Vandaag Zaka en Bieb weer opgehaald om iets leuks te doen. Ik weet niet wie het nu leuker vindt, wij of zij. Maar in ieder geval worden we er allemaal superblij van. Eerst pannekoeken gaan eten en daarna nog even naar de grote speeltuin.

Recepten

Omdat Vin en ik iedere keer weer in onze mail moeten spitten om onze favoriete receptjes te vinden, heb ik ze nu allemaal online gezet, op 1 plek. Hier dus!

Voordelen

Je zou t niet zeggen, maar er zitten wel degelijk voordelen aan werkloos zijn:

-Ik kan nu iedere dag heerlijk uitslapen.
-Ik hoef niet alles meer in het weekend te plannen.
-Ik kokkerel iedere dag een heerlijk maaltje voor m'n lief in elkaar.
-Twee maanden lang gewoon salaris, zonder er maar iets voor te hebben gedaan.
-Al meer boeken kunnen lezen dan ik normaal in een heel jaar zou doen.
-Genoeg tijd om te bedenken wat je wilt in het leven. (Ben er nog niet helemaal uit hoor.)

Nadelen zijn er ook genoeg:

-Je wordt wel een beetje wanhopig als je na 2 maanden nog geen baan hebt kunnen vinden.
-Je hebt bijzonder weinig te vertellen aan het eind van de dag als je alleen maar heb uitgeslapen en een boek hebt uitgelezen.
-Je hebt ineens geen/weinig contact meer met mensen die je eerst iedere dag zag.
-Je moet actief op zoek naar een baan.
-Een uitkering aanvragen is een hoop bureaucratisch geneuzel.
-Als je 3 verschillende sollicitaties hebt lopen, kun je nog wel eens in de knoop raken met afspraken en keuzes die je moet maken.

Kunst met een grote K

Een 'bekend' kunstwerk in het echt zien, blijf ik bijzonder vinden. Je kent de schilderijen, beelden of gebouwen wel van plaatjes of foto's, maar op het moment dat je oog in oog met het originele werk staat, lijkt het alsof je terug in de tijd gaat. Je voelt je even heel dichtbij de kunstenaar. Omdat je weet dat eeuwen geleden een schilder, beeldhouwer of architect uren werk in heeft gestoken.

Ik vind dan ook dat je als Nederlander - in dit geval Hollander- wel een keer in het Rijksmuseum geweest moet zijn om het schilderij der schilderijen te zien. De Nachtwacht.

Omdat V. nog nooit in het Rijksmuseum was geweest, vandaag dus naar Amsterdam gegaan en de toerist uitgehangen. (We waren volgens mij echt de enige niet-toeristen in het hele museum.)

Jammergenoeg is het Rijks nog steeds under construction , dus de Meesterwerken zijn tijdelijk (tot 2013!) in één vleugel van het museum tentoongesteld. Gevolg is dat alle meesterwerkjes van o.a. Jan Steen (mooie schilderijen mét humor), Frans Hals (je ziet de penseelstreken op het doek staan), Hendrick Avercamp (leuke winterse landschapjes van een dove schilder) en natuurlijk Rembrandt (heeft geen notitie nodig) een beetje hutje-mutje naast elkaar zijn gehangen.

Het melkmeisje van Vermeer, het eerste zelfportret van Rembrandt, het winterlandschap van Hendrick Avercamp en het huisgezin van Jan Steen komen gelukkig nog wel redelijk goed uit de verf (haha). En last but not least, na heel veel zalen met prachtige schilderijen, kwamen we dan uiteindelijk bij de Nachtwacht. Hoewel ik 'm al een keer in het echt heb mogen aanschouwen, was het toch weer bijzonder. En het blijft een geniaal verhaal dat ze er aan 3 zijden een stuk van af hebben gesneden in 1715, omdat ie anders niet paste op zn nieuwe plek in het stadhuis op de Dam. En in 1975 was er nog een psycho die de Nachtwacht met een mes te lijf ging. Bijna alle schade werd keurig gerestaureerd, maar boven het hondje zie je een iets donkere plek en zie je een 'litteken' van het incident. En bovenal het is gewoon een gigantisch kunstwerk waar Rembrandt bijna een jaar aan heeft gewerkt. En dat zie je er aan af.

Na de Nachtwacht word je linea recta de museumshop in geloodst, maar daar lukte het ons gelukkig om ons te onderscheiden van alle (andere) toeristen, door zonder tasje met reproductie of kaartspel van de Nachtwacht naar buiten te lopen.

Want er gaat niets boven het origineel.

Van je familie moet je het hebben...

En het bleef nog lang onrustig in Utrecht