Mooi

Opa M. is een bijzondere man. Een Vrijmetselaar in hart en nieren, wat hem weer een beetje mysterieus maakt. Hij had liever geen kleine kinderen om zich heen. De drukte vond hij niets en soms leek hij vergeten te zijn dat hij zelf ook een kind was geweest. Niet zo gek, hij was al 91.
In de garage nog steeds zijn geliefde witte Porsche en wanneer je zijn huis binnenloopt, dat ontworpen werd door een architect in de jaren 60, ga je terug in de tijd. Designstoelen en lampen, die nu weer helemaal hip zijn.
Afgelopen maandag liep Opa M. nog gewoon door het centrum van B. Zich stiekem een beetje zorgen makend om T. die de laatste tijd toch wat kwakkelde met haar gezondheid en voor wie er een heupoperatie in het verschiet lag. Eenmaal thuis voelde hij zich niet zo goed. Maar niets ernstigs. Bronchitis dachten hij en T.
Ook dinsdag voelt Opa M. zich nog niet helemaal goed. 's Middags gaat hij even op bed liggen en terwijl zijn grote liefde T. hem zijn lievelingseten (soep) geeft, zakt hij langzaam weg... Zijn hart laat hem in de steek, maar wat wil je na 91 jaar trouwe dienst.
Een mooier einde kan je iemand niet wensen, eigenlijk. Al hadden hij en T. natuurlijk nog veel langer van hun leven samen willen genieten.