'Nieuwe' hobby

Ik bakte altijd al graag cakes en taarten, maar nu maak ik ze ook mooi met marsepein enzo. Lekker soort creatieve therapie. Inspiratie loopt gewoon rond in de tuin. En verder is het internet een goede bron van informatie en inspiratie. Dus paar weken geleden spullen besteld in een webshop en dit weekend mijn eerste taart gebakken, gevuld, afgesmeerd, bekleed en gedecoreerd. Hij is nog lang niet perfect, maar was stiekem toch al een beetje trots op het eindresultaat.

Social Media

Ik ben sociaal. Ik ben geïnteresseerd in andere mensen. Hoop dat het goed met ze gaat en als het niet goed met ze gaat, wil ik ze helpen of naar hun verhaal luisteren. Ik ben graag op de hoogte van wat andere mensen doen. Ik vind het fijn om te weten van iemand die zwanger is, ook al is het de zus van de nicht van de tante van de kapster, wat 'het' geworden is en hoe het heet. Of iemand die erg ziek was alweer beter is of dat werkloze mensen alweer een baan hebben gevonden. Ik leef met iedereen mee. Misschien bizar, want soms/meestal ken ik die mensen nauwelijks. Ik lees blogs van mensen die ik nog nooit gezien heb, omdat ik de verhalen leuk/interessant/grappig/indrukwekkend vind.
Daarom houd ik dus ook van social media. Het is een mooie manier om in contact met mensen te komen en te blijven. Op de hoogte te blijven van wat mensen doen die je nog kent van vroeger en om zelf te delen waar je mee bezig bent.
Door al die tweets, foto's die anderen plaatsen, blogs die ik kan schrijven en mailtjes die ik krijg en verstuur voel ik me nooit eenzaam, ook al zit ik toch echt hele dagen alleen thuis, zonder ook maar 1 woord hardop te zeggen.

Verhuisd!

Alles is verhuisd. Alle dozen, meubels, tv's en kleding. We hebben alle spullen ingeladen in H. en uitgeladen in B.
Het huis is anders dan anders. Je gaat bijna terug in de tijd als je hier binnen komt. Het huis staat vol met jaren '50 designmeubels, waar menigeen jaloers op zou worden. Als je in de keukenkastjes duikt kom je de meest bijzondere dingen tegen. Maar ook een -ik-weet-niet-hoeveel-delig Engels porseleinen servies met bloemetjes.
De ouders van V. beseffen nu, een jaar nadat opa is overleden, dat het nu echt tijd wordt om de kasten leeg te ruimen. De spullen die ze eerst niet goed weg konden doen, verdwijnen nu langzaam in de container of worden naar de kringloop gebracht. En onze spullen vinden hun plek en maken het huis steeds meer van ons.

Verhuizen

Nog 1 nachtje in ons fijne, grote huis in H. en dan gaan we verhuizen. De woonkamer is momenteel een chaos. Er staan overal dozen en kratten en overal liggen van die rommeltjes waarvan je eigenlijk niet weet hoe je ze moet gaan verhuizen, of je ze wel wilt verhuizen en in welke doos ze dan moeten. Wat waarschijnlijk zal resulteren in 1 grote doos gevuld met alleen maar troepjes, die ergens in een kelder verdwijnt om bij de volgende verhuizing weer gevonden te worden.
Tijdens de verhuisvoorbereidingen erachter gekomen dat onze inboedel vooral uit boeken bestaat. Ik denk dat 50% vd dozen die we nu in hebben gepakt vol zit met boeken. Sorry verhuishulp!
Vanaf morgen wonen we dus in het mooie plaatsje B. Iets kleiner dan we nu hadden, maar wel vrijstaand en als je de tuin uitloopt sta je in het bos. Het schijnt dat als je vroeg op staat er zo maar een hert in de tuin kan staan en er zijn regelmatig eekhoorns gespot. Leuk!
Verder zal het vooral gek zijn aan het begin om in dit huis te wonen. Er staan nog veel spullen van de opa van V. in het huis, die verkocht of weg moeten. En daar komt onze belachelijkse hoeveelheid aan spullen ook nog bij.
Ik kan niet wachten tot ik alles een plekje heb kunnen geven en het huis meer van ons is dan het oude huis van opa.

Portscatho - Zuid-Engeland

V. en ik gaan lekker op vakantie naar het schattige Portscatho in Cornwall, Zuid-Engeland.

V. en ik slapen hier.
Het weer in Cornwall vind je hier.
Wat we willen gaan doen:
Maritiem Museum
Land's End
St.Michaels Mount
Hier wil ik wel eten: Gylly Beach

En verder gaan we gewoon lekker uitslapen, lange strandwandelingen maken en de rest zien we wel...

Mooie tekst

Het leven is heerlijk, het leven is mooi
Maar - vlieg uit in de lucht en kruip niet in een kooi
Mens, durf te leven
Je kop in de hoogte, je neus in de wind
En lap aan je laars hoe een ander het vindt
Hou een hart vol van warmte en van liefde in je borst
Maar wees op je vierkante meter een vorst!
Wat je zoekt, kan geen ander je geven
Mens, durf te leven!

(c) Ramses Shaffy

Groene vingers

Wie had dat ooit gedacht? Ik heb groene vingers! Sinds de zon is gaan schijnen en we een behoorlijke grote tuin hebben, heb ik het te pakken. Ik vind het leuk om een beetje in de tuin te mutsen. Onkruid eruit trekken. Zaadjes in de grond te stoppen en iedere dag kijken of er iets gebeurt.
Van de ouders van V. kreeg ik aardbeienplantjes en frambozenstruikjes en tomatenplanten. Hoe leuk is dat! De eerste aardbei heb ik al geoogst en er hangen er nog veel meer aan. De frambozen staan nu in bloei en ook de tomaatjes hebben hun eerste bloemetjes.
Vandaag als extra aan onze moestuin nog sla en wortels toegevoegd. De slaplantjes heb ik gekocht, de wortels vond ik gratis tussen de tegels. Meegelift met een vogeltje denk ik.

Jobhunt

In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Dat blijkt maar weer. Vorig jaar, nadat ik mijn baan bij Moviq kwijt raakte was ik binnen no time weer aan het werk. Ik genoot even van het mooie weer en werd nog lekker een tijdje uitbetaald voor het thuiszitten. En toen, hop, weer aan het werk. En de sollicitatiebrieven die ik verstuurde kwamen meestal wel goed aan en ben dus ook aardig vaak op gesprek geweest.
Dat doe ik nog wel een keer dacht ik. Toen ik precies een jaar na het Moviq-debacle weer zonder baan kwam te zitten. Maar het tegendeel is waar. Ik zit nu 2 maanden thuis. Ik speur iedere dag het hele internet af op zoek naar een leuke baan. Maar de spoeling is dun en als je solliciteert, moet je echt veel geluk hebben. En dat heb ik nog niet.
Gelukkig vandaag wel een positieve reactie op een brief. Dus volgende week op gesprek. Heb ik gelukkig nog even de tijd om een goede outfit bij elkaar te zoeken en me goed voor te bereiden, want deze baan is van mij!

Tien jaar later

Boarderbride

Dagje Efteling

Geluk

-Uitslapen op zaterdagochtend, na een week lang om 6.21 uur gewekt te worden door Simon & Garfunkel die The Sound of Silence zingen. Eerst de twijfel of je je nog wel een keertje kunt omdraaien en dan beseffen dat het echt kan. Het is zaterdag!

- Ontbijten in de zon met V. Warme broodjes, een eitje en verse jus. De warmte voelen en met je ogen moeten knijpen omdat de zon al fel schijnt. Praten en plannen voor de dag maken. Muziekje op de achtergrond.

- Een dagje naar de Efteling met Z. en H. Weer voelen hoe je je voelde toen je zelf voor het eerst Holle Bolle Gijs zag. Een ritje in de zweefmolen, draaiierig gevoel in je buik en met zwalkende benen uitstappen. Moe en met rode wangen weer in de auto zitten. Slapende kids op de achterbank.

-Een warm bad met badolie. Langzaam in bad stappen en je laten omringen met de warmte. Een boek, een tijdschrift of gewoon even niks. Rozig worden van de warmte. De ultieme ontspanning.

- Uiteten met een vriendin. Eindeloze gesprekken. Lekker eten. Stokbroodje vooraf. Fijn glas witte wijn. Tijd die vliegt en snel weer een nieuwe afspraak maken.

- Zingen in de auto. Het volume op standje 10. Doen alsof niemand je ziet en maar mee zingen. Als je mazzel hebt ziet en hoort niemand je.

- Taart. Chocoladetaart, kwarktaart, appeltaart, frambozentaart. Het maakt mij niets uit. Ik geniet van het bakken. Een chaos op het aanrecht van meel, eierschalen, boter. Mengkommen, een mixer. De warme oven. De verrassing als de taart of cake uit de oven komt. Dan wachten tot ie is afgekoeld. Hoe ziet ie eruit en nog belangrijker, hoe smaakt ie? Aansnijden en dan het eerste hapje.

- Thuis komen bij mn ouders. Aanbellen terwijl ik een sleutel heb, omdat het dan voelt alsof ik op visite kom. Maar altijd blijft het thuis. Een kop thee en verder hoeft er niks.

- V. die voor me heeft gekookt als ik thuis kom. Hij rent naar de deur om 'm voor me open te doen en sprint dan weer richting de pannen. Alles is precies getimed. Het aanrecht is netjes. Glas drinken staat klaar. Samen eten en klagen/praten over onze werkdag.

Ach, eigenlijk zijn er zoveel geluksmomenten. Meer dan de momenten waar ik minder happy van word. Nu dan. De zon schijnt weer, na een tijd van bewolking. Gelukkig weet ik nu dat dat ook weer over gaat. Al ben je je altijd meer bewust van de dagen dat je je minder goed voelt als van de dagen waarin je simpelweg gelukkig bent.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Een nieuwe baan met veel verwachtingen. Werken bij een bedrijf waar ik, toen ik afstudeerde, van droomde om ooit te kunnen werken. Er worden maar liefst 180 websites gemaakt en heel veel bladen die ik graag lees. Nog geen drie maanden geleden begon ik dus aan die nieuwe uitdaging. En nog geen drie maanden later komt aan die nieuwe uitdaging alweer een einde.
Misschien niet de meest verstandige keuze, maar mijn gevoel zegt wel dat het goed is. Iedere ochtend hopen dat het al vrijdag is, terwijl het pas maandagochtend is... Daar word je niet gelukkig van. En het is juist dat ik heb besloten dat gelukkig zijn eigenlijk het belangrijkste is in mijn leven. En werk is een belangrijk onderdeel van mijn leven. Vijf dagen in de week, meer dan 8 uur per dag ben je bezig met werk en dan is het wel prettig als dat werk is waar je blij van wordt.
Iedere dag ellenlange issuelijsten afwerken, bugs opsporen en rapporteren, tickets inschieten en deploys testen zijn dingen waar ik in mijn werk niet gelukkig van wordt, vooral niet als er daardoor geen tijd meer is voor creativiteit. De zoektocht naar een nieuwe baan begint dus weer opnieuw.

Geen woorden

Dag Melissa

Goede voornemens

Omdat het leuk is om volgend jaar te kijken of er iets is gelukt, toch maar een lijstje met goede voornemens voor het komende jaar.

- Afvallen (alweer), het liefst flink wat kilo's vóór 2 april 2010.
- Staatsloterij winnen. ;-)
- Mooie reis maken.
- Duidelijke plannen hebben voor de toekomst.
- Iets nieuws leren.

Dag 2009 - Hallo 2010

Wat ik wilde in 2009?

Een groter huis, waar ik samen met V. in kon wonen. De staatsloterij winnen en gelukkig zijn in mn werk. Minder snoepen, meer sporten. Positiever zijn en ontdekken wat ik echt wil.

Zoals het altijd gaat met goede voornemens, lukken sommige wel, sommige niet.
Het huis is gelukt en V. en ik wonen écht samen. Sinds deze week zijn we zelfs in het bezit van een gezamelijke rekening.
De Staatsloterij wonnen we niet, maar we hebben gister wel weer een oudejaarslot gekocht en vannacht maakten we weer plannen wat we zouden doen met het geld. Om waarschijnlijk morgenochtend te ontdekken dat we niets gewonnen hebben, maar dat het leven toch wel door gaat, zonder al die miljoenen en dat we toch wel gelukkig zijn met wat we nu hebben.

Mijn baan verloor ik in 2009. Maar ik kreeg er wel weer 1 voor terug. Op de valreep. Ik heb ook niet stil gezeten. Behalve in mei en juni dan. Maar dat mocht van mezelf. Daarna een half jaar nieuwe ervaringen opgedaan. Leuke mensen ontmoet en nieuwe dingen geleerd. Een goede manier om te ontdekken dat je beter kunt worden in dingen waar je vroeger enorm tegenop zag. En een goede manier om te ontdekken dat iets niets voor jou is.

Positiever ben ik niet geworden, misschien zit dat gewoon niet in mijn aard. En ben ik echt zoals V. wel eens zegt een van die moppermannetjes die op het balkon zit bij de muppetshow. Ik bekijk alles altijd vanuit een negatief oogpunt, om achteraf te ontdekken dat het allemaal wel mee viel. Accepteren dat ik dat doe is misschien wel de grootste winst geweest. En daar zit dan misschien ook het laatst puntje bij. Ontdekken wat ik echt wil. Ach, dat weet ik dus nog steeds niet. Ik weet niet waar ik over 5 jaar werk, waar ik woon en met wie ik ben. Ik weet wel dat ik nu tevreden ben met wat ik heb. En hoe dat er volgend jaar weer voor staat? Geen idee?! Maar dat is ook wel een geruststelling, want wat zou het leven saai zijn als ik nu al wist wat het jaar me zou brengen.

Sintermaarten is langs geweest

Restje vakantiefoto's

Tickets



Valt niet mee dat Engels....


Jordaanse McDonalds

Weer eens wat anders dan overstekend wild

Weekend

High Tea bij de Bakkerswinkel met Annemieke

Wandelen in t Gooisch Natuurreservaat (de hei dus...)

Life is what happens while you're busy making other plans

Dus dat... Ik maak plannen, droom over later, ben nog steeds op zoek naar een vaste baan en wil nog een hele hoop. Maar ondertussen zijn we druk bezig om ons te settelen in het mooie plaatsje H. Gaan we iedere ochtend vroeg de deur uit en komen we als het donker wordt weer thuis. Proberen we tijd voor elkaar te maken, willen we nog een beetje sportief blijven, leuke dingen blijven doen. Het huis nog een beetje op te pimpen en van ons te maken. Maar vaak doen we dus minder dan we allemaal van plan zijn, maar gaan de dagen wel supersnel voorbij. Ach, moeten we maar niet teveel bij stil staan en gewoon verder gaan waar we mee bezig waren...

Vakantie

Jordanië was indrukwekkend. De eerste dagen in Amman meteen de auto flink kunnen uittesten. Een woestijnkasteel (1 vd 3, de rest redden we niet meer, vanwege de Ramadan) en een Romeinse stad en de plek waar Mozes Israël voor het eerst zag en ook stierf. Had vast meer waarde gehad als ik in God had geloofd, maar nu erg genoten van het uitzicht.
Na 3 dagen vertrokken naar het eerste echte hoogtepunt van de reis, Petra. althans dat dachten we dat dat het hoogtepunt zijn. We kregen als kers op de taart een rit over de Kings Highway, een weg die ons door de Grand Canyon van Jordanie leidde. Bijna 5 uur lang oh en ah. En eenmaal bij Petra op het terras van het hotel ook veel ge-oh en ah, maar dan vanuit de moskee. De volgende dag vroeg op om de rose-red city te bewonderen. Teveel te zien en te weinig tijd. Dus highlights gezien en gefotografeerd. 's Middags vertrokken naar 2e hoogtepunt. Wadi Rum. De woestijn. We brengen de nacht in de woestijn door. V., ik en een Egyptenaar die voor ons zorgt, maar geen woord Engels spreekt. Hij steekt de waterpijp voor ons en en we bbq-en op de meest bizarre plek ooit. Midden in de woestijn. 's Nachts is het fris en horen we rare geluiden om de tent. De volgende dag maken we een jeeptour van 4 uur in de oudste jeep van de hele woestijn. Krijgen een tour langs inscripties, de set van Lawrence of Arabia en zien veel mooie zandheuvels, rotsen en nog meer zand. Gave ervaring.
Na de woestijn dompelen we ons onder in wat meer luxe. Aqaba, een badplaats aan de Rode Zee. Gaan snorkelen en wanen ons met ons hoofd in een subtropisch aquarium. Zien Nemo, zeeslangen, egels en verbazen ons over de kleuren en hoeveelheid vissen in de zee. Na 2 dagen luxe aan de Rode Zee rijden we door naar de Dode Zee. Een once in a lifetime ervaring, die je gedaan moet hebben. Drijven in een zee, die zo zout is dat het bijna zuur is. Na de Dode Zee rijden we door naar het eindpunt Amman. We stoppen nog even om de plek te zien waar Jezus is gedoopt en leveren dat onze Peugeot in en kunnen nog 1 dag in de stad rondstruinen om vervolgens om half 8 's ochtends weer in het vliegtuig te stappen richting huis.

Supervakantie

We zagen: - Het Beloofde Land - Overblijfselen van Romeinse steden - The rose-red city Petra - Zand, veel zand en de zon - Koraal en superveel mooie visjes en de Rode Zee - De Dode Zee - De Citadel - De rivier de Jordaan - De plek waar Jezus werd gedoopt - Kamelen en pakezeltjes

Dag huis!

Daar gaan we dan. De spullen in dozen, de vloeren geboend. De lampen van het plafond, de kasten leeg. Dag huis! Daar gaan we dan. Geen knus kabouterhuis meer. Geen ieniemienie balkon. Geen oh en ah's meer, van wat is het klein. Maar oh en ah, wat is het groot. Dag huis! Daar gaan we dan. Niet meer mopperen over het gebrek aan ruimte, maar dansen in de woonkamer of verstoppertje spelen in alle slaapkamers. Dag huis! Dag klein kabouterhuis. Dag S. Dag pap en mam om de hoek. Dag vertrouwde omgeving. Hallo H. Hallo groot superhuis. Hallo verandering. Daar gaan we dan en pff, ik vind het allemaal maar wat spannend.

Verhuisbericht

Er staan al 4 volle dozen opgestapeld in de woonkamer. De boekenkast is helemaal leeg en een deel van de voorraadkast ook. En er is al een hele berg oud papier weggebracht. V. rijdt ook al 2 weken rond met zijn spullen uit z'n studentenhuis in de auto.
Dinsdag krijgen we de sleutel en zaterdag gaan we verhuizen! Spannend!
We hebben vandaag even stiekem door de ramen van het nieuwe huis gekeken. Ik kon m'n nieuwsgierigheid niet meer bedwingen, dus we zijn samen naar ons nieuwe stekkie gaan kijken. Neus tegen het raam. Ik kan na het gluren echt niet meer wachten tot we echt kunnen verhuizen. Oké, 1 muur is knalroze en 1 muur is felgroen, maar de keuken ziet er supermooi uit! Een 6-pits gasfornuis met grote oven en volgens mij zelfs een afwasmachine. De tuin zag er nog een beetje rommelig uit, maar een rommelige tuin is 1000 x beter dan geen tuin. :-)

LMS 09 Nurburgring

Zand met Zus

V. heeft een nieuwe camera

Bizar

Help! Nog niets ingepakt. De huur nog niet opgezegd. Water, licht, tv & internet nog niet opgezegd. Het nieuwe huis nog niet van binnen gezien...
Maar over een week of 3 gaan we toch echt verhuizen. Bizar idee. Komt vast wel goed. Deze week een beginnetje maken met spullen in dozen stoppen.
Stom genoeg hebben we ook de komende weekenden allerlei dingen te doen die niets met verhuizen te maken hebben. Verjaardagen, herdenkingsdienst, concert, dagje Nurburgring, familiebbq. Oh ja en we gaan ook al bijna op vakantie.

Mooi

Opa M. is een bijzondere man. Een Vrijmetselaar in hart en nieren, wat hem weer een beetje mysterieus maakt. Hij had liever geen kleine kinderen om zich heen. De drukte vond hij niets en soms leek hij vergeten te zijn dat hij zelf ook een kind was geweest. Niet zo gek, hij was al 91.
In de garage nog steeds zijn geliefde witte Porsche en wanneer je zijn huis binnenloopt, dat ontworpen werd door een architect in de jaren 60, ga je terug in de tijd. Designstoelen en lampen, die nu weer helemaal hip zijn.
Afgelopen maandag liep Opa M. nog gewoon door het centrum van B. Zich stiekem een beetje zorgen makend om T. die de laatste tijd toch wat kwakkelde met haar gezondheid en voor wie er een heupoperatie in het verschiet lag. Eenmaal thuis voelde hij zich niet zo goed. Maar niets ernstigs. Bronchitis dachten hij en T.
Ook dinsdag voelt Opa M. zich nog niet helemaal goed. 's Middags gaat hij even op bed liggen en terwijl zijn grote liefde T. hem zijn lievelingseten (soep) geeft, zakt hij langzaam weg... Zijn hart laat hem in de steek, maar wat wil je na 91 jaar trouwe dienst.
Een mooier einde kan je iemand niet wensen, eigenlijk. Al hadden hij en T. natuurlijk nog veel langer van hun leven samen willen genieten.

Huis

Mijn huis is klein maar fijn. Als ik de deur achter me dicht doe, ben ik thuis. Het is knus, gezellig, praktisch. Maar het is ook echt een kabouterhuis. Vooral sinds V. en ik samen in mijn huis wonen. Ik loop dan ook regelmatig vloekend en tierend door het huis als ik het zat ben dat ik geen aparte slaapkamer heb, de was het hele huis in beslag neemt, ik kleding of schoenen kwijt ben in mn volgepropte inbouwkast, de motorlaarzen van V. in de weg staan of als het warm is buiten en we geen tuin of balkon hebben.
De huizenjacht wilde tot nu toe nog niet echt lukken. De huren zijn torenhoog. We weten niet goed waar we willen wonen. Een huis kopen vonden we 'n tijdje terug nog te spannend en nu kan het niet meer, omdat ik nu zonder werk zit. Maar er zijn nieuwe ontwikkelingen in onze huizenzoekmissie en de kans is groot dat we eind augustus de deur van ons kabouterhuis achter ons dicht trekken en we in 'ons nieuwe huis' trekken.
Superspannend! Ik kan aan de ene kant niet wachten om meer ruimte te hebben en nog beter, een tuin. Maar aan de andere kant voel ik me hier in m'n kabouterhuis in S. zo thuis dat het vast wel even wennen zal zijn om voor het eerst van mn leven in een andere plaats te wonen en om m'n knusse huisje in te moeten ruilen voor een grote mensenhuis.
Zou dat dan het moment zijn waarop ik volwassen word? Groei ik mee met de grootte van mijn huis? De tijd zal het leren, ik hoop alleen dat wanneer het zo is, dat het alleen figuurlijk is en niet letterlijk. ;-)

Mexicaanse griep

De stand: 152 griepgevallen in Nederland, waarvan er 58 mensen besmet zijn in Nederland zelf. Het klinkt eigenlijk helemaal niet zo schokkend. Maar toch lees je in de kranten en zie je op tv dat er Tamiflu wordt gehamsterd en dat de fabrikant van mondkapjes, 3M, overuren maakt. Gaan we dan straks allemaal over straat met een mondkapje op? En moeten we allemaal een milde vorm van smetvrees ontwikkelen?

Leuke dingen doen

Zondag - Varen Loosdrechtse Plassen

Zondag - De Ka krijgt een wasbeurtje

Vrijdag - Uiteten met Lori-Lisa in Haarlem

Donderdag - BBQ bij Fleur met Loes en rosé

Pannekoeken en speeltuin

Vandaag Zaka en Bieb weer opgehaald om iets leuks te doen. Ik weet niet wie het nu leuker vindt, wij of zij. Maar in ieder geval worden we er allemaal superblij van. Eerst pannekoeken gaan eten en daarna nog even naar de grote speeltuin.

Recepten

Omdat Vin en ik iedere keer weer in onze mail moeten spitten om onze favoriete receptjes te vinden, heb ik ze nu allemaal online gezet, op 1 plek. Hier dus!

Voordelen

Je zou t niet zeggen, maar er zitten wel degelijk voordelen aan werkloos zijn:

-Ik kan nu iedere dag heerlijk uitslapen.
-Ik hoef niet alles meer in het weekend te plannen.
-Ik kokkerel iedere dag een heerlijk maaltje voor m'n lief in elkaar.
-Twee maanden lang gewoon salaris, zonder er maar iets voor te hebben gedaan.
-Al meer boeken kunnen lezen dan ik normaal in een heel jaar zou doen.
-Genoeg tijd om te bedenken wat je wilt in het leven. (Ben er nog niet helemaal uit hoor.)

Nadelen zijn er ook genoeg:

-Je wordt wel een beetje wanhopig als je na 2 maanden nog geen baan hebt kunnen vinden.
-Je hebt bijzonder weinig te vertellen aan het eind van de dag als je alleen maar heb uitgeslapen en een boek hebt uitgelezen.
-Je hebt ineens geen/weinig contact meer met mensen die je eerst iedere dag zag.
-Je moet actief op zoek naar een baan.
-Een uitkering aanvragen is een hoop bureaucratisch geneuzel.
-Als je 3 verschillende sollicitaties hebt lopen, kun je nog wel eens in de knoop raken met afspraken en keuzes die je moet maken.

Kunst met een grote K

Een 'bekend' kunstwerk in het echt zien, blijf ik bijzonder vinden. Je kent de schilderijen, beelden of gebouwen wel van plaatjes of foto's, maar op het moment dat je oog in oog met het originele werk staat, lijkt het alsof je terug in de tijd gaat. Je voelt je even heel dichtbij de kunstenaar. Omdat je weet dat eeuwen geleden een schilder, beeldhouwer of architect uren werk in heeft gestoken.

Ik vind dan ook dat je als Nederlander - in dit geval Hollander- wel een keer in het Rijksmuseum geweest moet zijn om het schilderij der schilderijen te zien. De Nachtwacht.

Omdat V. nog nooit in het Rijksmuseum was geweest, vandaag dus naar Amsterdam gegaan en de toerist uitgehangen. (We waren volgens mij echt de enige niet-toeristen in het hele museum.)

Jammergenoeg is het Rijks nog steeds under construction , dus de Meesterwerken zijn tijdelijk (tot 2013!) in één vleugel van het museum tentoongesteld. Gevolg is dat alle meesterwerkjes van o.a. Jan Steen (mooie schilderijen mét humor), Frans Hals (je ziet de penseelstreken op het doek staan), Hendrick Avercamp (leuke winterse landschapjes van een dove schilder) en natuurlijk Rembrandt (heeft geen notitie nodig) een beetje hutje-mutje naast elkaar zijn gehangen.

Het melkmeisje van Vermeer, het eerste zelfportret van Rembrandt, het winterlandschap van Hendrick Avercamp en het huisgezin van Jan Steen komen gelukkig nog wel redelijk goed uit de verf (haha). En last but not least, na heel veel zalen met prachtige schilderijen, kwamen we dan uiteindelijk bij de Nachtwacht. Hoewel ik 'm al een keer in het echt heb mogen aanschouwen, was het toch weer bijzonder. En het blijft een geniaal verhaal dat ze er aan 3 zijden een stuk van af hebben gesneden in 1715, omdat ie anders niet paste op zn nieuwe plek in het stadhuis op de Dam. En in 1975 was er nog een psycho die de Nachtwacht met een mes te lijf ging. Bijna alle schade werd keurig gerestaureerd, maar boven het hondje zie je een iets donkere plek en zie je een 'litteken' van het incident. En bovenal het is gewoon een gigantisch kunstwerk waar Rembrandt bijna een jaar aan heeft gewerkt. En dat zie je er aan af.

Na de Nachtwacht word je linea recta de museumshop in geloodst, maar daar lukte het ons gelukkig om ons te onderscheiden van alle (andere) toeristen, door zonder tasje met reproductie of kaartspel van de Nachtwacht naar buiten te lopen.

Want er gaat niets boven het origineel.