Vogelvriendjes

Ze zijn weer terug van weggeweest, mijn vogelvriendjes. Ze snacken weer volop van de snacktak voor het raam en vliegen weer druk door de tuin.

Ik zal ze even aan je voorstellen:

Horst; onze favoriete roodborst. Horst duikt eigenlijk iedere dag wel even op. Soms staat ie V. op te wachten als ie uit zijn werk komt, of zit ie in zn eentje voor de deur als ik naar mijn werk ga. Heel gezellig. Ik herken Horst uit duizenden. Hij is net iets te dik, net als ik. En heeft hele leuke vleugeltjes. Ze zeggen dat roodborstjes geluk brengen...

Jeroen & co. Jeroen is een boomklever en heeft een blits uiterlijk. Net alsof ie een stoere zonnebril op heeft. Hij zit altijd heel eigenwijs op de snacktak. Jeroen is erg handig met bomen en kan onwijs hard pikken met zn puntige snavel. Jeroen heeft heel veel vriendjes. Ik stel me zo voor dat zij met zn allen kattekwaad uithalen, omdat ze zo eigenwijs kijken.

Kees & co. Kees de Koolmees is ook vaak te vinden in de tuin. Hij neemt altijd vriendjes mee. En veel ook. Ze vliegen dan keihard de veranda onder en hangen lekker aan de vetbolletjes. Ze houden alles goed in de gaten, want als er een andere vogel aankomt, verstoppen Kees en zijn vriendjes zich snel in de struiken.

Pim. Pim is een pimpelmeesje en is het neefje van Kees. Hij is vaak alleen en lijkt een beetje op een oud mannetje door zijn grijze kuifje. Sinds deze week neemt Pim wel eens een vriendje mee. Tim.

Yusuf is de boomkruiper. Hij is een beetje een vreemde eend in de bijt. Hij komt nooit op de snacktak zitten, maar kruipt tegen de bomen in de tuin op. Hij kan alleen maar van beneden naar boven kruipen. Yusuf is een beetje een klein dikkerdje. Mar wel een gezellige dikkerd.


Sanne. Sanne is een stoere specht. Ze laat zich niet zo vaak zien, maar als ze er is, kun je haar goed horen en zien, met haar rode kuif.

Dries en Roel. Dit zijn de vinkjes die lekker in de tuin rondscharrelen. Ze zijn er niet zo vaak, maar als ze er zijn, maken ze flink wat lawaai.

Henk & Ingrid. Een merel-echtpaar. Proberen wel in de buurt van de snacktak te komen, maar worden vaak door de anderen weggestuurd.

En dan hebben we ook Evi, de Vlaamse Gaai nog, Dirk de Duif en de Jack de roofvogel. En een avonturen dat ze beleven bij ons in de achtertuin.

...

Winterdip
Koude wangen,
Warme tranen.

Verschil

Daar liep ik dus vanochtend in de stad om kleertjes te kopen voor t pasgeboren kindje van vriendinnetje L. Even snel een belletje naar vriendinnetje M, want die woont in de stad. Het regende en had wel zin in een kopje thee en wat bijkletsen. Toen ze opnam klonk haar stem al wat schor, maar ik had er nooit bij nagedacht dat ik haar wakker zou bellen. Maar dat deed ik dus wel. Het was kwart voor twee op zaterdagmiddag... En waarschijnlijk lag ze niet alleen in bed, maar met haar verovering van vrijdagavond. Ik was iig niet welkom voor een kop thee.
Daar liep ik dus, vanochtend in de stad. Vrijdagavond deed ik boodschappen samen met V. En daarna keken we samen tv. Op datzelfde tijdstip gaf vriendinnetje L. waarschijnlijk haar lieve dochtertje borstvoeding. En even later ging vriendinnetje M de stad in op zoek naar een nieuwe verovering voor de nacht. Wat een verschil kan er zijn in de levens van drie vrouwen. Wat een verschil kan er zijn tussen mij en vriendinnen.
Er zijn momenten dat ik met allebei wel zou willen ruilen. Een kindje samen met V. lijkt me fantastisch. Maar een avondje de stad in lijkt me ook geweldig. Aan de andere kant ben ik nu op de plek waar ik hoor en leef ik nu. En dat betekent dat Vin en ik samen lekker op de bank tv kijken op vrijdagavond. Stapavonden hebben we al gehad en een kindje komt er vast nog wel eens. Maar nu moet ik van dit moment genieten.
Klinkt trouwens gemakkelijker gezegd dan gedaan, want ik ben nou eenmaal iemand die graag vooruit kijkt... Dus als we dan net zoals gisteravond weer op de bank zitten en tv kijken, droom ik soms over een avondje stappen en een baby van ons samen. Ssst...

Sneeuw

Dik pak sneeuw voor de deur. Het bos is schitterend nu, maar wat is het een gedoe als je ergens heen moet...

Ik blijf lekker thuis.

Huis in het bos

Sinds we hier wonen, nu een maand of vier, hebben we iedere dag genoten van onze tuin en het bos dat er achter ligt. In de eerste weken kwam er zelfs een keer een hertje de tuin ingelopen. Daarna zagen we het langzaam herfst worden in het bos. Het fraaie groene bos werd langzaam rood, oranje en geel. De bladeren vielen en nu is de tuin wit, door de dikke vlokken sneeuw die de afgelopen weken zijn gevallen.
Stiekem hoop ik wel dat het huis snel verkocht wordt. Omdat wij dan op zoek kunnen naar een echt huis voor onszelf. En dat de ouders van V. dan van de rompslomp af zijn en verder kunnen met hun eigen plannen.
Tot die tijd knappen wij de tuin op en gooien we af en toe wat verf tegen de muur, bouwen we kamers om tot gezellige logeerkamers en vullen we dozen met de spullen van opa. En tussen de bedrijven door doen we inspiratie op voor ons eigen droomhuis.

30 Day Challenge: De laatste

In dit blogje zou je een laatste keer van iets moeten schrijven. Maar ik weet geen memorabele laatste keren. Ik heb nog niet zoveel laatstes gehad. Ik ben nog jong, van alles is het nog het begin. Ik werk net, ik woon net samen. Ik kom pas net kijken. :-)Daarom geen laatste.
Alleen een laatste blog. Dertig dagen achter elkaar bloggen. Het was best leuk. Al zaten er wel een hoop 'zware' onderwerpen bij. Ik had het ook leuk gevonden om over wat luchtigere onderwerpen te schrijven of na te denken.
Dit zal natuurlijk niet mijn laatste blog hier zijn, want ik houd dit blog nu al zo lang bij. Maar voorlopig ben ik even uitgeluld.

Tot later!

30 Day Challenge: Mijn aspiraties

Dat ik heb moeten zoeken naar de betekenis van aspiraties zegt eigenlijk genoeg. Maar natuurlijk heb ik bepaalde ambities in het leven. Ik wil graag hogerop komen in mijn werk. Meer verantwoordelijkheid krijgen. Maar ook zekerder worden over de dingen die ik nu al kan en ontdekken waar ik goed in ben en mijn kwaliteiten liggen.
Ook in de privésfeer heb ik ambities. Ik wil ons huis netjes op orde hebben. Het liefst een eigen huisje kopen. Een goede en lieve vriendin zijn voor V. en later als ik groot ben samen met V. goede ouders zijn.
Genoeg aspiraties dus...

Morgen laatste blog. En dan ben ik er ook wel weer ff klaar mee. ;-)

30 Day Challenge: Iets wat je mist

Ik zou niet zo gauw iets weten wat ik mis. Qua materiële dingen heb ik alles wat m'n hartje begeert. Natuurlijk heb ik nog wel wensen, maar geen echt grote dingen.
Als ik terug kijk op mijn leven denk ik wel dat ik iets heb gemist. Tijdens mijn studententijd bijvoorbeeld. Ik woonde thuis en ging altijd linea recta na de colleges naar huis. Achteraf had ik er best wat meer uit kunnen halen.
Ook heb ik qua uitgaan wel wat gemist. Na mijn 18e eigenlijk niet vaak meer wezen stappen, maar gelukkig heb ik de afgelopen jaren wel wat memorabele avonden gehad die dat meer dan goed maken.
Verder zijn er natuurlijk mensen die ik mis. Er zijn, vooral de laatste jaren, heel veel mensen overleden. De eerste keer dat je zoiets bewust mee maakt doet het je heel veel. Naar mate je ouder wordt, leer je er mee omgaan, op welke manier dan ook. Je raakt bekend met de dingen en rituelen die erbij horen. Begrafenissen, de muziek, de toespraken, de droge cake achteraf. Maar het verdriet en het gemist blijf je altijd voelen. Als kleine littekens op je hart.

30 Day Challenge: Een favoriete plek

Thuis is mijn favoriete plek. Nu is dat in B. Drie maanden geleden was dat H. Daarvoor was dat S. Thuis is voor mij de plek waar mijn spulletjes zijn, maar ook een plek waar ik lekker mezelf kan zijn. Lekker schoenen uit en op de bank. Open haard aan. Liefde naast me op de bank. Lekker kopje thee erbij.

30 Day Challenge: Mijn angsten

Mijn angsten. Daar kan ik heel kort over zijn... Ik ben als de dood voor kikkers en padden. Het idee dat ze naar me toe springen of ik op ze ga staan, dat vind ik het allerergste.
Meeste mensen komen zelden tot nooit een kikker tegen. Ik heb dan weer de pech dat we in onze vorige woonplaats bij veel sloten en een groot meer in de buurt woonden en dus ook veel kikkers. Natuurlijk vond een kikker ook zijn lievelingsslaapplekje in een plantenmandje voor onze voordeur. Gelukkig hadden we twee voordeuren...

30 Day Challenge: Een eerste keer

Ik vind alle eerste keren spannend. Van eerste keer naar de sauna, tot eerste werkdagen, tot eerste zoen. Omdat deze blogjes wel een beetje origineel en interessant moeten blijven, een blog over mijn eerste keer naar de psycholoog. In 2008 ging ik voor de eerste keer naar de psycholoog. In 2008 ging ik overigens ook voor de laatste keer naar de psycholoog.

Aanleiding was een moment eind 2007, ik had een interview gehad in Utrecht waar ik een half uur te laat was gekomen, omdat ik de weg niet kon vinden. Toen ik weer naar huis wilde, raakte ik weer hopeloos verdwaald. Eenmaal op de weg terug naar huis schoten er alleen nog maar nare dingen door mijn hoofd. Ik was op dat moment niet gelukkig op mijn werk en ook niet in mijn privéleven. Ik voelde me alleen, verloren, verlaten, ongelukkig. Ik zag in een vlaag van verstandsverbijstering geen andere uitweg dan mijn auto tegen 'n boom te rijden. (Wat ik dus niet gedaan heb...) Ik schrok zo van dat stemmetje in mijn hoofd en de gedachte op zich, dat ik de rest van de weg alleen maar kon huilen en naar mijn ouders ben gegaan. Ik wilde niet meer zo denken. Ik wilde weer gelukkig zijn, maar wist zelf echt niet meer hoe ik dat voor elkaar zou kunnen krijgen. Mijn hart en hoofd waren zwart en leeg.

Dus kreeg ik een doorverwijsbrief van de huisarts en zat ik op een dag bij de psycholoog. Niks geen sofa, maar wel een doos tissues en een aardige vrouw om mijn ei bij kwijt te kunnen. Ze zette een eierwekker, zodat we binnen de tijd klaar zouden zijn. De eerste sessie van 45 minuten heb ik haar uitgelegd wat er aan de hand was. Het was een verademing om tegen iemand die niets van mijn omgeving wist of iemand uit mijn omgeving kende te vertellen hoe ik me voelde.

Na die eerste keer ben ik nog 7 keer bij haar geweest. Ze leerde me anders te denken, maar ook om steviger in mijn schoenen te staan.
De eerste keer naar de psycholoog was voor mij een goede eerste keer. Het is niet niks om zo'n stap te nemen, maar ik zou het nu iedereen aanraden. Het is goed om eens na te denken en te praten over wie je bent, wat je doet en waarom je dingen doet. Ik heb er nooit spijt van gehad, want door die afspraken bij de psycholoog lukte het me heel langzaam om mijn hoofd en hart minder zwart te krijgen.

30 Day Challenge: Waar je van gaat huilen

Stom die blogs waar je de hele tijd over nare dingen moet gaan nadenken. Ik heb al een tijdje niet meer echt gehuild. Ik kan het me in ieder geval niet herinneren. Ik huil wel eens bij films, bij Into the Wild echt heel hard, of bij series, bij de seizoenfinale van Grey's Anatomy ook heel hard. Maar dat zijn maar vreemde emoties. Ik huil ook wel eens als ik baal van m'n leven, m'n werk of m'n liefde. Soms is het ook wel eens gewoon lekker om te huilen, vind ik. Even alle frustraties eruit.

30 Day Challenge: Dingen waardoor ik me beter voel

Als ik me niet zo goed voel, zijn er een paar dingen die helpen om me weer beter te voelen.

-Wat altijd helpt: koekjes of taart. ;-)

-Vroeg naar bed na een lekker warm bad.

-Kijken naar een feel good movie, zoals Little Miss Sunshine, Alles is Liefde.

-Lekker muziek luisteren.

-Kletsen met mn lief met de open haard aan.

-Afleveringen Friends, Big Bang Theory.

-Bellen met mn moedertje.

-Gezellige dingen afspreken met vriendinnetjes.

En na al die dingen voel ik me weer helemaal happy.

30 Day Challenge: Waar ik verdrietig van word...

Ik probeer zo min mogelijk verdrietig te zijn en het leven zo zonnig mogelijk in te zien. Maar dat is niet altijd even gemakkelijk voor iemand wiens glas altijd half leeg is. De ene keer lukt het dan ook beter dan de andere keer.

Verdrietig word ik meestal wanneer ik word teleurgesteld. Dat kan zijn dat ik mezelf teleurstel, maar ook dat ik teleurgesteld word door mensen die dichtbij me staan. Gelukkig gaan dat soort momenten snel weer over.

30 Day Challenge: Nog een moment

Er zijn zoveel momenten waar ik nog wel eens stil bij zou willen staan. Leuke en minder leuke, maar laat ik het alleen bij de leuke momenten houden.

-Eerste keer vliegen, in een hele oude Dakota voor mijn stage bij De Gooi- en Eemlander.
-Dat V. na 3 maanden stage in Peru weer thuis kwam en we elkaar op Schiphol in de armen vlogen.
-Voor het eerst op mezelf wonen. Mijn eigen spulletjes en eigen plekje.
-De eerste keer naar de bioscoop, naar De Kleine Zeemeermin.
-Concert van Caro Emerald op Pinkpop en Vampire Weekend op Rock in Park.
-Twee keer muziektheater op de middelbare school.
-Mijn eerste artikel in Margriet/Yes.
-De voorpagina van De Telegraaf halen na een weekje stage.

30 Day Challenge: Deze maand

Deze maand, oktober, stond in het teken van meerdere dingen.


De maand begon op Ameland. Samen met V. lekker een paar dagen uitgewaaid op het eiland. Lekker eten, lekker gefietst en lekker bijgekletst. En een fijn weekend om nog even te genieten van mijn 'vrije' tijd.

Daarmee komen we meteen aan bij het tweede 'hoogtepunt' van deze maand. Mijn nieuwe baan. Op 4 oktober was de eerste dag op mijn nieuwe werkplek. Iets waar ik erg tegen op zag en ook wel een tijdje aan heb moeten wennen. Nieuwe mensen, nieuwe plek. Mijn draai begin ik nu steeds beter te vinden op mijn werk. Ik ben nog veel alleen, maar ik heb wel genoeg te doen en ik heb duidelijke taken/doelen.

Verder deze maand ook een belangrijke maand voor vriendin A. Drie weken geleden een zwangerschapstest en afgelopen week de eerste echo. Iets waar ze anderhalf jaar naar uit heeft gekeken en ook iets waar ik anderhalf jaar mee heb meegeleefd.

De komende week is de week van mijn moeder. Ze vertrekt morgen naar Spanje om de laatste 125 km van de bedevaartstocht Santiago de Compostela te lopen. Ze heeft de afgelopen maanden heel hard getraind. Op 30 oktober zal ze de eindstreep halen, maar ik ben nu al trots.

30 Day Challenge: Iets waar ik spijt van heb...

Ergens spijt van hebben. Ik heb wel eens spijt van bepaalde aankopen. Laarzen die te groot zijn (zie eerder blog), broeken die niet lekker zitten, ga zo maar door. Spijt heb ik ook wel eens van de keuze om mijn baan bij S. na 3 maanden op te zeggen. Het spijt me ook dat ik het een paar jaar geleden uitmaakte met V. , maar gelukkig vonden we elkaar na een jaar weer. Dat ik niet meer van mijn studententijd in Zwolle heb gemaakt, vind ik ook wel eens iets waar ik spijt van heb. Nooit op vakantie ben gegaan met vriendinnen naar een of ander door God verlaten oord toen ik 17 was. Dat ik de 10 kilo die eraf Sonja Bakkerde er weer aan at.

Maar eigenlijk heb ik het meeste spijt van dit blog, want ergens spijt van hebben is eigenlijk maar zonde van je tijd. Want ondertussen gaat het leven gewoon door en is er gebeurd wat er gebeurd is, en hoeveel spijt ik er ook van heb, ongedaan maken kan ik het niet meer.

30 Day Challenge: Je lievelingsverjaardag

Dit blog moet gaan over mijn lievelingsverjaardag. Om eerlijk te zijn kan ik me geen spectaculaire verjaardagen herinneren. Wel dat ik altijd als klein meisje heel erg zenuwachtig was voor mijn verjaardag. Dat ik de ochtend van mijn verjaardag al supervroeg wakker werd.
Gelukkig heb ik dat de laatste jaren niet meer. Als kleine Kim kreeg ik op mijn verjaardag altijd hele grote kado's voor mijn gevoel. Twee keer een fiets van opa en oma bijvoorbeeld. En meestal waren de kado's ook van die dingen die je al een hele tijd op je verlanglijstje had staan. Naast de kado's waren vroeger natuurlijk ook de partijtjes een hoogtepunt. Eerst nog alleen spelletjes doen thuis, met koekhappen, smurfen happen, smaken proeven en stoelendans. Later naar de dierentuin of naar de bioscoop.
Mijn verjaardag vier ik niet meer echt. Meestal alleen op de dag zelf komen er wat mensen langs om taart te eten, maar geen feesten oid.

30 Day Challenge: Een favoriete herinnering

Pff.. moeilijk om 1 favoriete herinnering te moeten kiezen. Maar als ik dan toch een uniek moment moet kiezen dan is het de barbecue onder de sterrenhemel in de woestijn in Jordanië. Het was een van de meest spectaculaire vakanties die ik ooit heb gemaakt en samen met V. We reisden 10 dagen lang samen met de auto door Jordanië.

De avond van de woestijnovernachting hadden we behoorlijk wat uurtjes doorgebracht in de auto en eenmaal op de plek van bestemming werden we met een 4X4 naar de tent gebracht midden in de woestijn. Daar zat een Egyptenaar op ons te wachten. Hij bleef de hele nacht bij ons. Het eten werd een paar uur later 'bezorgd'. Twee jongens kwamen het meest lekkere eten brengen wat je je maar kan bedenken. Broodjes, salades, vlees, drinken. Alles was zo lekker en veel te veel. Maar het was niet alleen het eten wat het moment tot een van mijn favoriete herinneringen maakt, maar ook de plek. We zaten daar met z'n tweeën, midden in de woestijn. De sterren waren zo helder, het kampvuur erbij. Het was gewoon perfect. Na het eten hebben we thee gedronken bij het kampvuur en later maakte de Egyptenaar een waterpijp voor ons aan.

30 Day Challenge: Eerste kus

Hmm, toch wel een beetje genant dit blog over mijn eerste kus. Het is al even geleden, 13 jaar ongeveer, en op een klassenfeestje. Van die feestjes die iedereen gaf toen je 14 was. Gewoon thuis met muziek, chips en cola. En dan een beetje giechelen en schuifelen.

Dat was dus ook 13 jaar geleden op een verjaardag van een klasgenoot in B. Ik had toen net eem week of 3/4 'verkering' met R. Het was de meest knullige 'verkering' ooit. We liepen wel hand in hand door de gangen op school, maar dat was het dan wel. Die avond ging er gezoend worden. Ik moest wel, want ja, ik zag mezelf langzaam steeds ouder, ehm 15, worden en had mezelf een doel gesteld. (Gelukkig ben ik niet zo heel veel veranderd...)

Maar goed, het was een gezellig feestje en m'n verkering en ik gingen naar buiten en daar op een romantische parkeerplaats in een woonwijk in B. gebeurde het. Het feestje was op zaterdag en maandag op school maakte ik het uit. En dat zegt dan ook weer genoeg over die eerste zoen. Haha!