
Dik pak sneeuw voor de deur. Het bos is schitterend nu, maar wat is het een gedoe als je ergens heen moet...
Ik blijf lekker thuis.
Ik ga lopen tot de zon komt
Tot de zon me achterhaalt
Lopen tot de zon komt
Tot ie straalt
Acda en de Munnik
Sinds we hier wonen, nu een maand of vier, hebben we iedere dag genoten van onze tuin en het bos dat er achter ligt. In de eerste weken kwam er zelfs een keer een hertje de tuin ingelopen. Daarna zagen we het langzaam herfst worden in het bos. Het fraaie groene bos werd langzaam rood, oranje en geel. De bladeren vielen en nu is de tuin wit, door de dikke vlokken sneeuw die de afgelopen weken zijn gevallen.
Thuis is mijn favoriete plek. Nu is dat in B. Drie maanden geleden was dat H. Daarvoor was dat S. Thuis is voor mij de plek waar mijn spulletjes zijn, maar ook een plek waar ik lekker mezelf kan zijn. Lekker schoenen uit en op de bank. Open haard aan. Liefde naast me op de bank. Lekker kopje thee erbij.
Mijn angsten. Daar kan ik heel kort over zijn... Ik ben als de dood voor kikkers en padden. Het idee dat ze naar me toe springen of ik op ze ga staan, dat vind ik het allerergste.

De maand begon op Ameland. Samen met V. lekker een paar dagen uitgewaaid op het eiland. Lekker eten, lekker gefietst en lekker bijgekletst. En een fijn weekend om nog even te genieten van mijn 'vrije' tijd.
Op 4 oktober was de eerste dag op mijn nieuwe werkplek. Iets waar ik erg tegen op zag en ook wel een tijdje aan heb moeten wennen. Nieuwe mensen, nieuwe plek. Mijn draai begin ik nu steeds beter te vinden op mijn werk. Ik ben nog veel alleen, maar ik heb wel genoeg te doen en ik heb duidelijke taken/doelen.



In mijn tas die ik bij me had vandaag zat eigenlijk niet veel bijzonders. Eigenlijk voor het hoognodige. Dus een portemonnee, mijn telefoon, sleutels, lipgloss en tampons. :-)