30 Day Challenge: De laatste

In dit blogje zou je een laatste keer van iets moeten schrijven. Maar ik weet geen memorabele laatste keren. Ik heb nog niet zoveel laatstes gehad. Ik ben nog jong, van alles is het nog het begin. Ik werk net, ik woon net samen. Ik kom pas net kijken. :-)Daarom geen laatste.
Alleen een laatste blog. Dertig dagen achter elkaar bloggen. Het was best leuk. Al zaten er wel een hoop 'zware' onderwerpen bij. Ik had het ook leuk gevonden om over wat luchtigere onderwerpen te schrijven of na te denken.
Dit zal natuurlijk niet mijn laatste blog hier zijn, want ik houd dit blog nu al zo lang bij. Maar voorlopig ben ik even uitgeluld.

Tot later!

30 Day Challenge: Mijn aspiraties

Dat ik heb moeten zoeken naar de betekenis van aspiraties zegt eigenlijk genoeg. Maar natuurlijk heb ik bepaalde ambities in het leven. Ik wil graag hogerop komen in mijn werk. Meer verantwoordelijkheid krijgen. Maar ook zekerder worden over de dingen die ik nu al kan en ontdekken waar ik goed in ben en mijn kwaliteiten liggen.
Ook in de privésfeer heb ik ambities. Ik wil ons huis netjes op orde hebben. Het liefst een eigen huisje kopen. Een goede en lieve vriendin zijn voor V. en later als ik groot ben samen met V. goede ouders zijn.
Genoeg aspiraties dus...

Morgen laatste blog. En dan ben ik er ook wel weer ff klaar mee. ;-)

30 Day Challenge: Iets wat je mist

Ik zou niet zo gauw iets weten wat ik mis. Qua materiële dingen heb ik alles wat m'n hartje begeert. Natuurlijk heb ik nog wel wensen, maar geen echt grote dingen.
Als ik terug kijk op mijn leven denk ik wel dat ik iets heb gemist. Tijdens mijn studententijd bijvoorbeeld. Ik woonde thuis en ging altijd linea recta na de colleges naar huis. Achteraf had ik er best wat meer uit kunnen halen.
Ook heb ik qua uitgaan wel wat gemist. Na mijn 18e eigenlijk niet vaak meer wezen stappen, maar gelukkig heb ik de afgelopen jaren wel wat memorabele avonden gehad die dat meer dan goed maken.
Verder zijn er natuurlijk mensen die ik mis. Er zijn, vooral de laatste jaren, heel veel mensen overleden. De eerste keer dat je zoiets bewust mee maakt doet het je heel veel. Naar mate je ouder wordt, leer je er mee omgaan, op welke manier dan ook. Je raakt bekend met de dingen en rituelen die erbij horen. Begrafenissen, de muziek, de toespraken, de droge cake achteraf. Maar het verdriet en het gemist blijf je altijd voelen. Als kleine littekens op je hart.

30 Day Challenge: Een favoriete plek

Thuis is mijn favoriete plek. Nu is dat in B. Drie maanden geleden was dat H. Daarvoor was dat S. Thuis is voor mij de plek waar mijn spulletjes zijn, maar ook een plek waar ik lekker mezelf kan zijn. Lekker schoenen uit en op de bank. Open haard aan. Liefde naast me op de bank. Lekker kopje thee erbij.

30 Day Challenge: Mijn angsten

Mijn angsten. Daar kan ik heel kort over zijn... Ik ben als de dood voor kikkers en padden. Het idee dat ze naar me toe springen of ik op ze ga staan, dat vind ik het allerergste.
Meeste mensen komen zelden tot nooit een kikker tegen. Ik heb dan weer de pech dat we in onze vorige woonplaats bij veel sloten en een groot meer in de buurt woonden en dus ook veel kikkers. Natuurlijk vond een kikker ook zijn lievelingsslaapplekje in een plantenmandje voor onze voordeur. Gelukkig hadden we twee voordeuren...

30 Day Challenge: Een eerste keer

Ik vind alle eerste keren spannend. Van eerste keer naar de sauna, tot eerste werkdagen, tot eerste zoen. Omdat deze blogjes wel een beetje origineel en interessant moeten blijven, een blog over mijn eerste keer naar de psycholoog. In 2008 ging ik voor de eerste keer naar de psycholoog. In 2008 ging ik overigens ook voor de laatste keer naar de psycholoog.

Aanleiding was een moment eind 2007, ik had een interview gehad in Utrecht waar ik een half uur te laat was gekomen, omdat ik de weg niet kon vinden. Toen ik weer naar huis wilde, raakte ik weer hopeloos verdwaald. Eenmaal op de weg terug naar huis schoten er alleen nog maar nare dingen door mijn hoofd. Ik was op dat moment niet gelukkig op mijn werk en ook niet in mijn privéleven. Ik voelde me alleen, verloren, verlaten, ongelukkig. Ik zag in een vlaag van verstandsverbijstering geen andere uitweg dan mijn auto tegen 'n boom te rijden. (Wat ik dus niet gedaan heb...) Ik schrok zo van dat stemmetje in mijn hoofd en de gedachte op zich, dat ik de rest van de weg alleen maar kon huilen en naar mijn ouders ben gegaan. Ik wilde niet meer zo denken. Ik wilde weer gelukkig zijn, maar wist zelf echt niet meer hoe ik dat voor elkaar zou kunnen krijgen. Mijn hart en hoofd waren zwart en leeg.

Dus kreeg ik een doorverwijsbrief van de huisarts en zat ik op een dag bij de psycholoog. Niks geen sofa, maar wel een doos tissues en een aardige vrouw om mijn ei bij kwijt te kunnen. Ze zette een eierwekker, zodat we binnen de tijd klaar zouden zijn. De eerste sessie van 45 minuten heb ik haar uitgelegd wat er aan de hand was. Het was een verademing om tegen iemand die niets van mijn omgeving wist of iemand uit mijn omgeving kende te vertellen hoe ik me voelde.

Na die eerste keer ben ik nog 7 keer bij haar geweest. Ze leerde me anders te denken, maar ook om steviger in mijn schoenen te staan.
De eerste keer naar de psycholoog was voor mij een goede eerste keer. Het is niet niks om zo'n stap te nemen, maar ik zou het nu iedereen aanraden. Het is goed om eens na te denken en te praten over wie je bent, wat je doet en waarom je dingen doet. Ik heb er nooit spijt van gehad, want door die afspraken bij de psycholoog lukte het me heel langzaam om mijn hoofd en hart minder zwart te krijgen.

30 Day Challenge: Waar je van gaat huilen

Stom die blogs waar je de hele tijd over nare dingen moet gaan nadenken. Ik heb al een tijdje niet meer echt gehuild. Ik kan het me in ieder geval niet herinneren. Ik huil wel eens bij films, bij Into the Wild echt heel hard, of bij series, bij de seizoenfinale van Grey's Anatomy ook heel hard. Maar dat zijn maar vreemde emoties. Ik huil ook wel eens als ik baal van m'n leven, m'n werk of m'n liefde. Soms is het ook wel eens gewoon lekker om te huilen, vind ik. Even alle frustraties eruit.

30 Day Challenge: Dingen waardoor ik me beter voel

Als ik me niet zo goed voel, zijn er een paar dingen die helpen om me weer beter te voelen.

-Wat altijd helpt: koekjes of taart. ;-)

-Vroeg naar bed na een lekker warm bad.

-Kijken naar een feel good movie, zoals Little Miss Sunshine, Alles is Liefde.

-Lekker muziek luisteren.

-Kletsen met mn lief met de open haard aan.

-Afleveringen Friends, Big Bang Theory.

-Bellen met mn moedertje.

-Gezellige dingen afspreken met vriendinnetjes.

En na al die dingen voel ik me weer helemaal happy.

30 Day Challenge: Waar ik verdrietig van word...

Ik probeer zo min mogelijk verdrietig te zijn en het leven zo zonnig mogelijk in te zien. Maar dat is niet altijd even gemakkelijk voor iemand wiens glas altijd half leeg is. De ene keer lukt het dan ook beter dan de andere keer.

Verdrietig word ik meestal wanneer ik word teleurgesteld. Dat kan zijn dat ik mezelf teleurstel, maar ook dat ik teleurgesteld word door mensen die dichtbij me staan. Gelukkig gaan dat soort momenten snel weer over.

30 Day Challenge: Nog een moment

Er zijn zoveel momenten waar ik nog wel eens stil bij zou willen staan. Leuke en minder leuke, maar laat ik het alleen bij de leuke momenten houden.

-Eerste keer vliegen, in een hele oude Dakota voor mijn stage bij De Gooi- en Eemlander.
-Dat V. na 3 maanden stage in Peru weer thuis kwam en we elkaar op Schiphol in de armen vlogen.
-Voor het eerst op mezelf wonen. Mijn eigen spulletjes en eigen plekje.
-De eerste keer naar de bioscoop, naar De Kleine Zeemeermin.
-Concert van Caro Emerald op Pinkpop en Vampire Weekend op Rock in Park.
-Twee keer muziektheater op de middelbare school.
-Mijn eerste artikel in Margriet/Yes.
-De voorpagina van De Telegraaf halen na een weekje stage.

30 Day Challenge: Deze maand

Deze maand, oktober, stond in het teken van meerdere dingen.


De maand begon op Ameland. Samen met V. lekker een paar dagen uitgewaaid op het eiland. Lekker eten, lekker gefietst en lekker bijgekletst. En een fijn weekend om nog even te genieten van mijn 'vrije' tijd.

Daarmee komen we meteen aan bij het tweede 'hoogtepunt' van deze maand. Mijn nieuwe baan. Op 4 oktober was de eerste dag op mijn nieuwe werkplek. Iets waar ik erg tegen op zag en ook wel een tijdje aan heb moeten wennen. Nieuwe mensen, nieuwe plek. Mijn draai begin ik nu steeds beter te vinden op mijn werk. Ik ben nog veel alleen, maar ik heb wel genoeg te doen en ik heb duidelijke taken/doelen.

Verder deze maand ook een belangrijke maand voor vriendin A. Drie weken geleden een zwangerschapstest en afgelopen week de eerste echo. Iets waar ze anderhalf jaar naar uit heeft gekeken en ook iets waar ik anderhalf jaar mee heb meegeleefd.

De komende week is de week van mijn moeder. Ze vertrekt morgen naar Spanje om de laatste 125 km van de bedevaartstocht Santiago de Compostela te lopen. Ze heeft de afgelopen maanden heel hard getraind. Op 30 oktober zal ze de eindstreep halen, maar ik ben nu al trots.

30 Day Challenge: Iets waar ik spijt van heb...

Ergens spijt van hebben. Ik heb wel eens spijt van bepaalde aankopen. Laarzen die te groot zijn (zie eerder blog), broeken die niet lekker zitten, ga zo maar door. Spijt heb ik ook wel eens van de keuze om mijn baan bij S. na 3 maanden op te zeggen. Het spijt me ook dat ik het een paar jaar geleden uitmaakte met V. , maar gelukkig vonden we elkaar na een jaar weer. Dat ik niet meer van mijn studententijd in Zwolle heb gemaakt, vind ik ook wel eens iets waar ik spijt van heb. Nooit op vakantie ben gegaan met vriendinnen naar een of ander door God verlaten oord toen ik 17 was. Dat ik de 10 kilo die eraf Sonja Bakkerde er weer aan at.

Maar eigenlijk heb ik het meeste spijt van dit blog, want ergens spijt van hebben is eigenlijk maar zonde van je tijd. Want ondertussen gaat het leven gewoon door en is er gebeurd wat er gebeurd is, en hoeveel spijt ik er ook van heb, ongedaan maken kan ik het niet meer.

30 Day Challenge: Je lievelingsverjaardag

Dit blog moet gaan over mijn lievelingsverjaardag. Om eerlijk te zijn kan ik me geen spectaculaire verjaardagen herinneren. Wel dat ik altijd als klein meisje heel erg zenuwachtig was voor mijn verjaardag. Dat ik de ochtend van mijn verjaardag al supervroeg wakker werd.
Gelukkig heb ik dat de laatste jaren niet meer. Als kleine Kim kreeg ik op mijn verjaardag altijd hele grote kado's voor mijn gevoel. Twee keer een fiets van opa en oma bijvoorbeeld. En meestal waren de kado's ook van die dingen die je al een hele tijd op je verlanglijstje had staan. Naast de kado's waren vroeger natuurlijk ook de partijtjes een hoogtepunt. Eerst nog alleen spelletjes doen thuis, met koekhappen, smurfen happen, smaken proeven en stoelendans. Later naar de dierentuin of naar de bioscoop.
Mijn verjaardag vier ik niet meer echt. Meestal alleen op de dag zelf komen er wat mensen langs om taart te eten, maar geen feesten oid.

30 Day Challenge: Een favoriete herinnering

Pff.. moeilijk om 1 favoriete herinnering te moeten kiezen. Maar als ik dan toch een uniek moment moet kiezen dan is het de barbecue onder de sterrenhemel in de woestijn in Jordanië. Het was een van de meest spectaculaire vakanties die ik ooit heb gemaakt en samen met V. We reisden 10 dagen lang samen met de auto door Jordanië.

De avond van de woestijnovernachting hadden we behoorlijk wat uurtjes doorgebracht in de auto en eenmaal op de plek van bestemming werden we met een 4X4 naar de tent gebracht midden in de woestijn. Daar zat een Egyptenaar op ons te wachten. Hij bleef de hele nacht bij ons. Het eten werd een paar uur later 'bezorgd'. Twee jongens kwamen het meest lekkere eten brengen wat je je maar kan bedenken. Broodjes, salades, vlees, drinken. Alles was zo lekker en veel te veel. Maar het was niet alleen het eten wat het moment tot een van mijn favoriete herinneringen maakt, maar ook de plek. We zaten daar met z'n tweeën, midden in de woestijn. De sterren waren zo helder, het kampvuur erbij. Het was gewoon perfect. Na het eten hebben we thee gedronken bij het kampvuur en later maakte de Egyptenaar een waterpijp voor ons aan.

30 Day Challenge: Eerste kus

Hmm, toch wel een beetje genant dit blog over mijn eerste kus. Het is al even geleden, 13 jaar ongeveer, en op een klassenfeestje. Van die feestjes die iedereen gaf toen je 14 was. Gewoon thuis met muziek, chips en cola. En dan een beetje giechelen en schuifelen.

Dat was dus ook 13 jaar geleden op een verjaardag van een klasgenoot in B. Ik had toen net eem week of 3/4 'verkering' met R. Het was de meest knullige 'verkering' ooit. We liepen wel hand in hand door de gangen op school, maar dat was het dan wel. Die avond ging er gezoend worden. Ik moest wel, want ja, ik zag mezelf langzaam steeds ouder, ehm 15, worden en had mezelf een doel gesteld. (Gelukkig ben ik niet zo heel veel veranderd...)

Maar goed, het was een gezellig feestje en m'n verkering en ik gingen naar buiten en daar op een romantische parkeerplaats in een woonwijk in B. gebeurde het. Het feestje was op zaterdag en maandag op school maakte ik het uit. En dat zegt dan ook weer genoeg over die eerste zoen. Haha!

30 Day Challenge: Wat ik vandaag aan had

Alweer een kleding-blog. En vannacht heb ik zelfs wakker gelegen omdat ik niet wist wat ik aan moest trekken. Te erg. Ik weet t. Maar goed, eenmaal in m'n hoofd gaat het er niet meer uit.
Eenmaal wakker lukte het me toch om iets aan te trekken.

Dit is wat ik aan had vandaag:
-hipster en beha
-sokken
-zwart hempje
-grijshempje
-spijkerbroek
-zwart shirt met v-hals
-gympies

30 Day Challenge: Mijn week

De afgelopen week was de tweede week op mijn nieuwe werkplek. Dus op maandag ging ik met frisse tegenzin naar mijn werk. Gelukkig had ik en overleg dat tot en met de lunch (met kroketten) duurde. Daarna ging de rest van de dag vrij snel voorbij. Maandagavond lekker voor de buis gehangen. BNTM gekeken en daarna Project Catwalk.

Dinsdag was een beetje een dieptepunt op kantoor. De hele dag in mijn eentje en eigenlijk kon ik ook niet zo goed bedenken wat te doen. Gelukkig kwam de uitgever ff checken hoe het ging en kon ik gelijk even aan de bel trekken. Dinsdagavond alleen gegeten en tv gekeken en nog wat gewerkt aan projectje.

Woensdag kwam de online manager naar kantoor om samen een planning te maken van de dingen waar ik me de komende tijd mee kan bezig houden. Was wel ff prettig om te weten wat ze van me verwachten en dat ik niet alleen maar ben aangenomen om domweg berichtjes te tikken en te plaatsen. De dag gaat weer lekker snel voorbij. Zou eigenlijk gaan sporten, maar A. zegt af. Ik was eerst nog wel van plan om te gaan sporten, maar uiteindelijk toch op de bank beland.

Donderdag lekker aan het werk geweest, maar weer de hele dag alleen op kantoor. Soms voel ik me wel erg eenzaam, ook al heb ik een radio aan en kan ik Twitteren. Maar goed, gelukkig weet ik nu wel wat ik allemaal kan doen. Flink bezig geweest met het opzetten van rapportages en planningen.

Vrijdag was het eindelijk vrijdag. Wat had ik daar naar uitgekeken zeg! Gelukkig wel gezelschap op kantoor, dus eindelijk ook nog een beetje kunnen kletsen. En uiteindelijk ging de dag toch ook wel snel voorbij. 's Avonds lekker met V. op de bank gehangen.

Zaterdag met R. en mijn moeder gaan winkelen in Utrecht. Een paar laarzen rijker en nog een vestje en een t-shirtje gekocht. Jammer genoeg ging de geplande high-tea niet door. 's Avonds Millenium 3 gekeken.

Vandaag heerlijk uitgeslapen tot 10 uur en om half 12 lekker uitgebreid ontbijt. Nu staan de stoofpeertjes op en hoeven we de rest van de dag eigenlijk helemaal niks.

Niet echt een spectaculaire week, maar goed.

30 Day Challenge: De inhoud van mijn tas

In mijn tas die ik bij me had vandaag zat eigenlijk niet veel bijzonders. Eigenlijk voor het hoognodige. Dus een portemonnee, mijn telefoon, sleutels, lipgloss en tampons. :-)

In mijn werktas vind je ook nog een deo-bus, een spiegeltje, mijn agenda, een pen, een schriftje, mijn ov-chipkaart, tampons, lipgloss, potje lipsmeerspul, handcreme en losslingerende zoetjes.

30 Day Challenge: Mijn zus

Een blog over mijn zus dus. R. is 30 en mijn oudere zus. Ze woont in Amsterdam en heeft net haar eigen huis gekocht. R. werkt bij Sanquin, nadat ze 2 jaar geleden is gepromoveerd.
R. en ik hebben meestal erg veel lol samen.
Vroeger maakten we samen een radio-uitzending op cassette. Inclusief reclames die we imiteerden (Punica Tropical) en nieuwsbulletin (De Rijn snakt naar water; toen het peil van de Rijn heel laag stond). En we zongen ook nog (Swinglo Sweet Chariot). Gelukkig voor de gehele mensheid zijn we daar niet mee doorgegaan. :-) Later lieten we de cassettebandjes voor wat het was. R. ging in Amsterdam wonen en ik bleef bij mijn ouders wonen. Nu spreken we af om naar de sauna te gaan of we gaan samen naar concerten. We zien elkaar eigenlijk niet zo heel vaak, maar het komt vaak voor dat we op een werkdag een uur lang heen en weer aan het mailen zijn. Soms over niks, soms over van alles.
Natuurlijk botst het ook wel eens tussen ons. Dat was vroeger al (krabben en schreeuwen) en dat is nu ook nog wel eens (maar dan zonder krabben en schreeuwen). Maar uiteindelijk is het meestal juist heel gezellig om een zus te hebben en zou ik haar ook niet willen missen.

30 Day Challenge: Mijn dromen

Mijn dromen kunnen iedere dag anders zijn. En het zijn er nog heel veel.

Ik droom van
-mijn eigen taart&koffiewinkel.
-een mooi, eigen droomhuis voor V. en mij.
-trouwen in een fantastische jurk en daarna lieve, mooie kindjes krijgen.
-lang en ver op reis gaan.
-de loterij winnen en nooit meer hoeven werken.
-superslank zijn, maar nog wel alles kunnen eten.
-een keer eten bij De Librije.
-een keuken met afwasmachine, mega-oven, vijfpitsgasfornuis en kokend waterkraan.
-iedere dag uit kunnen slapen.
-het vinden van mijn droombaan.
-een mini-Zwaluwhoeve in de tuin.
-nooit meer piekeren.