Omdat het leuk is om volgend jaar te kijken of er iets is gelukt, toch maar een lijstje met goede voornemens voor het komende jaar.
- Afvallen (alweer), het liefst flink wat kilo's vóór 2 april 2010.
- Staatsloterij winnen. ;-)
- Mooie reis maken.
- Duidelijke plannen hebben voor de toekomst.
- Iets nieuws leren.
donderdag, december 31, 2009
Dag 2009 - Hallo 2010
Wat ik wilde in 2009?
Een groter huis, waar ik samen met V. in kon wonen. De staatsloterij winnen en gelukkig zijn in mn werk. Minder snoepen, meer sporten. Positiever zijn en ontdekken wat ik echt wil.
Zoals het altijd gaat met goede voornemens, lukken sommige wel, sommige niet.
Het huis is gelukt en V. en ik wonen écht samen. Sinds deze week zijn we zelfs in het bezit van een gezamelijke rekening.
De Staatsloterij wonnen we niet, maar we hebben gister wel weer een oudejaarslot gekocht en vannacht maakten we weer plannen wat we zouden doen met het geld. Om waarschijnlijk morgenochtend te ontdekken dat we niets gewonnen hebben, maar dat het leven toch wel door gaat, zonder al die miljoenen en dat we toch wel gelukkig zijn met wat we nu hebben.
Mijn baan verloor ik in 2009. Maar ik kreeg er wel weer 1 voor terug. Op de valreep. Ik heb ook niet stil gezeten. Behalve in mei en juni dan. Maar dat mocht van mezelf. Daarna een half jaar nieuwe ervaringen opgedaan. Leuke mensen ontmoet en nieuwe dingen geleerd. Een goede manier om te ontdekken dat je beter kunt worden in dingen waar je vroeger enorm tegenop zag. En een goede manier om te ontdekken dat iets niets voor jou is.
Positiever ben ik niet geworden, misschien zit dat gewoon niet in mijn aard. En ben ik echt zoals V. wel eens zegt een van die moppermannetjes die op het balkon zit bij de muppetshow. Ik bekijk alles altijd vanuit een negatief oogpunt, om achteraf te ontdekken dat het allemaal wel mee viel. Accepteren dat ik dat doe is misschien wel de grootste winst geweest. En daar zit dan misschien ook het laatst puntje bij. Ontdekken wat ik echt wil. Ach, dat weet ik dus nog steeds niet. Ik weet niet waar ik over 5 jaar werk, waar ik woon en met wie ik ben. Ik weet wel dat ik nu tevreden ben met wat ik heb. En hoe dat er volgend jaar weer voor staat? Geen idee?! Maar dat is ook wel een geruststelling, want wat zou het leven saai zijn als ik nu al wist wat het jaar me zou brengen.
Een groter huis, waar ik samen met V. in kon wonen. De staatsloterij winnen en gelukkig zijn in mn werk. Minder snoepen, meer sporten. Positiever zijn en ontdekken wat ik echt wil.
Zoals het altijd gaat met goede voornemens, lukken sommige wel, sommige niet.
Het huis is gelukt en V. en ik wonen écht samen. Sinds deze week zijn we zelfs in het bezit van een gezamelijke rekening.
De Staatsloterij wonnen we niet, maar we hebben gister wel weer een oudejaarslot gekocht en vannacht maakten we weer plannen wat we zouden doen met het geld. Om waarschijnlijk morgenochtend te ontdekken dat we niets gewonnen hebben, maar dat het leven toch wel door gaat, zonder al die miljoenen en dat we toch wel gelukkig zijn met wat we nu hebben.
Mijn baan verloor ik in 2009. Maar ik kreeg er wel weer 1 voor terug. Op de valreep. Ik heb ook niet stil gezeten. Behalve in mei en juni dan. Maar dat mocht van mezelf. Daarna een half jaar nieuwe ervaringen opgedaan. Leuke mensen ontmoet en nieuwe dingen geleerd. Een goede manier om te ontdekken dat je beter kunt worden in dingen waar je vroeger enorm tegenop zag. En een goede manier om te ontdekken dat iets niets voor jou is.
Positiever ben ik niet geworden, misschien zit dat gewoon niet in mijn aard. En ben ik echt zoals V. wel eens zegt een van die moppermannetjes die op het balkon zit bij de muppetshow. Ik bekijk alles altijd vanuit een negatief oogpunt, om achteraf te ontdekken dat het allemaal wel mee viel. Accepteren dat ik dat doe is misschien wel de grootste winst geweest. En daar zit dan misschien ook het laatst puntje bij. Ontdekken wat ik echt wil. Ach, dat weet ik dus nog steeds niet. Ik weet niet waar ik over 5 jaar werk, waar ik woon en met wie ik ben. Ik weet wel dat ik nu tevreden ben met wat ik heb. En hoe dat er volgend jaar weer voor staat? Geen idee?! Maar dat is ook wel een geruststelling, want wat zou het leven saai zijn als ik nu al wist wat het jaar me zou brengen.
donderdag, december 03, 2009
zondag, november 01, 2009
donderdag, oktober 29, 2009
Life is what happens while you're busy making other plans
Dus dat... Ik maak plannen, droom over later, ben nog steeds op zoek naar een vaste baan en wil nog een hele hoop. Maar ondertussen zijn we druk bezig om ons te settelen in het mooie plaatsje H. Gaan we iedere ochtend vroeg de deur uit en komen we als het donker wordt weer thuis. Proberen we tijd voor elkaar te maken, willen we nog een beetje sportief blijven, leuke dingen blijven doen. Het huis nog een beetje op te pimpen en van ons te maken. Maar vaak doen we dus minder dan we allemaal van plan zijn, maar gaan de dagen wel supersnel voorbij. Ach, moeten we maar niet teveel bij stil staan en gewoon verder gaan waar we mee bezig waren...
maandag, oktober 05, 2009
Vakantie
Jordanië was indrukwekkend. De eerste dagen in Amman meteen de auto flink kunnen uittesten. Een woestijnkasteel (1 vd 3, de rest redden we niet meer, vanwege de Ramadan) en een Romeinse stad en de plek waar Mozes Israël voor het eerst zag en ook stierf. Had vast meer waarde gehad als ik in God had geloofd, maar nu erg genoten van het uitzicht.
Na 3 dagen vertrokken naar het eerste echte hoogtepunt van de reis, Petra. althans dat dachten we dat dat het hoogtepunt zijn. We kregen als kers op de taart een rit over de Kings Highway, een weg die ons door de Grand Canyon van Jordanie leidde. Bijna 5 uur lang oh en ah. En eenmaal bij Petra op het terras van het hotel ook veel ge-oh en ah, maar dan vanuit de moskee. De volgende dag vroeg op om de rose-red city te bewonderen. Teveel te zien en te weinig tijd. Dus highlights gezien en gefotografeerd. 's Middags vertrokken naar 2e hoogtepunt. Wadi Rum. De woestijn. We brengen de nacht in de woestijn door. V., ik en een Egyptenaar die voor ons zorgt, maar geen woord Engels spreekt. Hij steekt de waterpijp voor ons en en we bbq-en op de meest bizarre plek ooit. Midden in de woestijn. 's Nachts is het fris en horen we rare geluiden om de tent. De volgende dag maken we een jeeptour van 4 uur in de oudste jeep van de hele woestijn. Krijgen een tour langs inscripties, de set van Lawrence of Arabia en zien veel mooie zandheuvels, rotsen en nog meer zand. Gave ervaring.
Na de woestijn dompelen we ons onder in wat meer luxe. Aqaba, een badplaats aan de Rode Zee. Gaan snorkelen en wanen ons met ons hoofd in een subtropisch aquarium. Zien Nemo, zeeslangen, egels en verbazen ons over de kleuren en hoeveelheid vissen in de zee. Na 2 dagen luxe aan de Rode Zee rijden we door naar de Dode Zee. Een once in a lifetime ervaring, die je gedaan moet hebben. Drijven in een zee, die zo zout is dat het bijna zuur is. Na de Dode Zee rijden we door naar het eindpunt Amman. We stoppen nog even om de plek te zien waar Jezus is gedoopt en leveren dat onze Peugeot in en kunnen nog 1 dag in de stad rondstruinen om vervolgens om half 8 's ochtends weer in het vliegtuig te stappen richting huis.
Na 3 dagen vertrokken naar het eerste echte hoogtepunt van de reis, Petra. althans dat dachten we dat dat het hoogtepunt zijn. We kregen als kers op de taart een rit over de Kings Highway, een weg die ons door de Grand Canyon van Jordanie leidde. Bijna 5 uur lang oh en ah. En eenmaal bij Petra op het terras van het hotel ook veel ge-oh en ah, maar dan vanuit de moskee. De volgende dag vroeg op om de rose-red city te bewonderen. Teveel te zien en te weinig tijd. Dus highlights gezien en gefotografeerd. 's Middags vertrokken naar 2e hoogtepunt. Wadi Rum. De woestijn. We brengen de nacht in de woestijn door. V., ik en een Egyptenaar die voor ons zorgt, maar geen woord Engels spreekt. Hij steekt de waterpijp voor ons en en we bbq-en op de meest bizarre plek ooit. Midden in de woestijn. 's Nachts is het fris en horen we rare geluiden om de tent. De volgende dag maken we een jeeptour van 4 uur in de oudste jeep van de hele woestijn. Krijgen een tour langs inscripties, de set van Lawrence of Arabia en zien veel mooie zandheuvels, rotsen en nog meer zand. Gave ervaring.
Na de woestijn dompelen we ons onder in wat meer luxe. Aqaba, een badplaats aan de Rode Zee. Gaan snorkelen en wanen ons met ons hoofd in een subtropisch aquarium. Zien Nemo, zeeslangen, egels en verbazen ons over de kleuren en hoeveelheid vissen in de zee. Na 2 dagen luxe aan de Rode Zee rijden we door naar de Dode Zee. Een once in a lifetime ervaring, die je gedaan moet hebben. Drijven in een zee, die zo zout is dat het bijna zuur is. Na de Dode Zee rijden we door naar het eindpunt Amman. We stoppen nog even om de plek te zien waar Jezus is gedoopt en leveren dat onze Peugeot in en kunnen nog 1 dag in de stad rondstruinen om vervolgens om half 8 's ochtends weer in het vliegtuig te stappen richting huis.
zondag, september 27, 2009
Supervakantie
donderdag, september 03, 2009
Dag huis!
Daar gaan we dan. De spullen in dozen, de vloeren geboend. De lampen van het plafond, de kasten leeg. Dag huis! Daar gaan we dan. Geen knus kabouterhuis meer. Geen ieniemienie balkon. Geen oh en ah's meer, van wat is het klein. Maar oh en ah, wat is het groot. Dag huis! Daar gaan we dan. Niet meer mopperen over het gebrek aan ruimte, maar dansen in de woonkamer of verstoppertje spelen in alle slaapkamers. Dag huis! Dag klein kabouterhuis. Dag S. Dag pap en mam om de hoek. Dag vertrouwde omgeving. Hallo H. Hallo groot superhuis. Hallo verandering. Daar gaan we dan en pff, ik vind het allemaal maar wat spannend.
zondag, augustus 30, 2009
Verhuisbericht
Er staan al 4 volle dozen opgestapeld in de woonkamer. De boekenkast is helemaal leeg en een deel van de voorraadkast ook. En er is al een hele berg oud papier weggebracht. V. rijdt ook al 2 weken rond met zijn spullen uit z'n studentenhuis in de auto.
Dinsdag krijgen we de sleutel en zaterdag gaan we verhuizen! Spannend!
We hebben vandaag even stiekem door de ramen van het nieuwe huis gekeken. Ik kon m'n nieuwsgierigheid niet meer bedwingen, dus we zijn samen naar ons nieuwe stekkie gaan kijken. Neus tegen het raam. Ik kan na het gluren echt niet meer wachten tot we echt kunnen verhuizen. Oké, 1 muur is knalroze en 1 muur is felgroen, maar de keuken ziet er supermooi uit! Een 6-pits gasfornuis met grote oven en volgens mij zelfs een afwasmachine. De tuin zag er nog een beetje rommelig uit, maar een rommelige tuin is 1000 x beter dan geen tuin. :-)
Dinsdag krijgen we de sleutel en zaterdag gaan we verhuizen! Spannend!
We hebben vandaag even stiekem door de ramen van het nieuwe huis gekeken. Ik kon m'n nieuwsgierigheid niet meer bedwingen, dus we zijn samen naar ons nieuwe stekkie gaan kijken. Neus tegen het raam. Ik kan na het gluren echt niet meer wachten tot we echt kunnen verhuizen. Oké, 1 muur is knalroze en 1 muur is felgroen, maar de keuken ziet er supermooi uit! Een 6-pits gasfornuis met grote oven en volgens mij zelfs een afwasmachine. De tuin zag er nog een beetje rommelig uit, maar een rommelige tuin is 1000 x beter dan geen tuin. :-)
maandag, augustus 24, 2009
dinsdag, augustus 11, 2009
Bizar
Help! Nog niets ingepakt. De huur nog niet opgezegd. Water, licht, tv & internet nog niet opgezegd. Het nieuwe huis nog niet van binnen gezien...
Maar over een week of 3 gaan we toch echt verhuizen. Bizar idee. Komt vast wel goed. Deze week een beginnetje maken met spullen in dozen stoppen.
Stom genoeg hebben we ook de komende weekenden allerlei dingen te doen die niets met verhuizen te maken hebben. Verjaardagen, herdenkingsdienst, concert, dagje Nurburgring, familiebbq. Oh ja en we gaan ook al bijna op vakantie.
Maar over een week of 3 gaan we toch echt verhuizen. Bizar idee. Komt vast wel goed. Deze week een beginnetje maken met spullen in dozen stoppen.
Stom genoeg hebben we ook de komende weekenden allerlei dingen te doen die niets met verhuizen te maken hebben. Verjaardagen, herdenkingsdienst, concert, dagje Nurburgring, familiebbq. Oh ja en we gaan ook al bijna op vakantie.
woensdag, juli 29, 2009
Mooi
Opa M. is een bijzondere man. Een Vrijmetselaar in hart en nieren, wat hem weer een beetje mysterieus maakt. Hij had liever geen kleine kinderen om zich heen. De drukte vond hij niets en soms leek hij vergeten te zijn dat hij zelf ook een kind was geweest. Niet zo gek, hij was al 91.
In de garage nog steeds zijn geliefde witte Porsche en wanneer je zijn huis binnenloopt, dat ontworpen werd door een architect in de jaren 60, ga je terug in de tijd. Designstoelen en lampen, die nu weer helemaal hip zijn.
Afgelopen maandag liep Opa M. nog gewoon door het centrum van B. Zich stiekem een beetje zorgen makend om T. die de laatste tijd toch wat kwakkelde met haar gezondheid en voor wie er een heupoperatie in het verschiet lag. Eenmaal thuis voelde hij zich niet zo goed. Maar niets ernstigs. Bronchitis dachten hij en T.
Ook dinsdag voelt Opa M. zich nog niet helemaal goed. 's Middags gaat hij even op bed liggen en terwijl zijn grote liefde T. hem zijn lievelingseten (soep) geeft, zakt hij langzaam weg... Zijn hart laat hem in de steek, maar wat wil je na 91 jaar trouwe dienst.
Een mooier einde kan je iemand niet wensen, eigenlijk. Al hadden hij en T. natuurlijk nog veel langer van hun leven samen willen genieten.
In de garage nog steeds zijn geliefde witte Porsche en wanneer je zijn huis binnenloopt, dat ontworpen werd door een architect in de jaren 60, ga je terug in de tijd. Designstoelen en lampen, die nu weer helemaal hip zijn.
Afgelopen maandag liep Opa M. nog gewoon door het centrum van B. Zich stiekem een beetje zorgen makend om T. die de laatste tijd toch wat kwakkelde met haar gezondheid en voor wie er een heupoperatie in het verschiet lag. Eenmaal thuis voelde hij zich niet zo goed. Maar niets ernstigs. Bronchitis dachten hij en T.
Ook dinsdag voelt Opa M. zich nog niet helemaal goed. 's Middags gaat hij even op bed liggen en terwijl zijn grote liefde T. hem zijn lievelingseten (soep) geeft, zakt hij langzaam weg... Zijn hart laat hem in de steek, maar wat wil je na 91 jaar trouwe dienst.
Een mooier einde kan je iemand niet wensen, eigenlijk. Al hadden hij en T. natuurlijk nog veel langer van hun leven samen willen genieten.
vrijdag, juli 10, 2009
Huis
Mijn huis is klein maar fijn. Als ik de deur achter me dicht doe, ben ik thuis. Het is knus, gezellig, praktisch. Maar het is ook echt een kabouterhuis. Vooral sinds V. en ik samen in mijn huis wonen. Ik loop dan ook regelmatig vloekend en tierend door het huis als ik het zat ben dat ik geen aparte slaapkamer heb, de was het hele huis in beslag neemt, ik kleding of schoenen kwijt ben in mn volgepropte inbouwkast, de motorlaarzen van V. in de weg staan of als het warm is buiten en we geen tuin of balkon hebben.
De huizenjacht wilde tot nu toe nog niet echt lukken. De huren zijn torenhoog. We weten niet goed waar we willen wonen. Een huis kopen vonden we 'n tijdje terug nog te spannend en nu kan het niet meer, omdat ik nu zonder werk zit. Maar er zijn nieuwe ontwikkelingen in onze huizenzoekmissie en de kans is groot dat we eind augustus de deur van ons kabouterhuis achter ons dicht trekken en we in 'ons nieuwe huis' trekken.
Superspannend! Ik kan aan de ene kant niet wachten om meer ruimte te hebben en nog beter, een tuin. Maar aan de andere kant voel ik me hier in m'n kabouterhuis in S. zo thuis dat het vast wel even wennen zal zijn om voor het eerst van mn leven in een andere plaats te wonen en om m'n knusse huisje in te moeten ruilen voor een grote mensenhuis.
Zou dat dan het moment zijn waarop ik volwassen word? Groei ik mee met de grootte van mijn huis? De tijd zal het leren, ik hoop alleen dat wanneer het zo is, dat het alleen figuurlijk is en niet letterlijk. ;-)
De huizenjacht wilde tot nu toe nog niet echt lukken. De huren zijn torenhoog. We weten niet goed waar we willen wonen. Een huis kopen vonden we 'n tijdje terug nog te spannend en nu kan het niet meer, omdat ik nu zonder werk zit. Maar er zijn nieuwe ontwikkelingen in onze huizenzoekmissie en de kans is groot dat we eind augustus de deur van ons kabouterhuis achter ons dicht trekken en we in 'ons nieuwe huis' trekken.
Superspannend! Ik kan aan de ene kant niet wachten om meer ruimte te hebben en nog beter, een tuin. Maar aan de andere kant voel ik me hier in m'n kabouterhuis in S. zo thuis dat het vast wel even wennen zal zijn om voor het eerst van mn leven in een andere plaats te wonen en om m'n knusse huisje in te moeten ruilen voor een grote mensenhuis.
Zou dat dan het moment zijn waarop ik volwassen word? Groei ik mee met de grootte van mijn huis? De tijd zal het leren, ik hoop alleen dat wanneer het zo is, dat het alleen figuurlijk is en niet letterlijk. ;-)
Mexicaanse griep
De stand: 152 griepgevallen in Nederland, waarvan er 58 mensen besmet zijn in Nederland zelf. Het klinkt eigenlijk helemaal niet zo schokkend. Maar toch lees je in de kranten en zie je op tv dat er Tamiflu wordt gehamsterd en dat de fabrikant van mondkapjes, 3M, overuren maakt. Gaan we dan straks allemaal over straat met een mondkapje op? En moeten we allemaal een milde vorm van smetvrees ontwikkelen?
maandag, juli 06, 2009
zaterdag, juni 20, 2009
Pannekoeken en speeltuin
Abonneren op:
Posts (Atom)



























