Everybody Hurts

Afgelopen zaterdag zaten Vincent en ik om tien uur in een kerk in H. Samen met nog honderden anderen. Het was op zichzelf een mooie dag. De zon scheen en het geluid van de kerkklokken klonk in de mooie, volgens mij gothische, kerk. Toch hadden we allebei zo graag ergens anders willen zijn, dan in die kerk daar in H. Zaterdag was namelijk de herdenkingsdienst van N. een vriend van Vincent, die hij kent van z'n studie. Hij is vorige week maandag omgekomen bij een auto-ongeluk. De kerkdienst was mooi, mooie muziek. REM - Everybody Hurts, Anouk - One Word, The Verve - Bitter Sweet Symphony, Van Dik Hout - Stil in mij. Mooie, zelfs leuke toespraken. Ik kende N. alleen van de verhalen van Vincent. Had hem nog nooit ontmoet, maar na die dienst had ik wel een goed beeld van hoe hij was. De rest van de dag zaten Vin en ik lamgeslagen op de bank. Het besef dat hij er echt niet meer was, is bij Vin die ochtend pas echt gekomen. Ik kon alleen maar denken: laten we dit alsjeblieft niet nog een keer mee moeten maken. Het is nog veel te vroeg...

Het leed dat mug heet...

Zo'n lange zomer heeft ook weer als nadeel dat die rottige muggen langer vrolijk rond blijven zoemen en mij vervolgens ook weten te vinden. Een been of arm dat net buiten het dekbed steekt en het is weer raak. De stand van vandaag is:

Linkerhand: 2
Linkerarm: 1
Rechterhand: 0
Rechterarm: 3
Linkervoet: 0
Linkerbeen: 1
Rechtervoet: 1
Rechterbeen: 2
Rug: 1
TOTAAL: 11 stuks

De paden op....

Ik ga vandaag wandelen over de Veluwe met boswachter Joris. We vertrekken vanuit het altijd mooie Ugchelen, vlakbij Apeldoorn vanuit het kantoor van Staatsbosbeheer en daarna maken we een wildwandeling. Die ik dan weer heel mooi mag gaan beschrijven voor Midi. Ik had er best veel zin in, totdat ik vanochtend mijn gordijnen open deed en concludeerde dat het er de afgelopen dagen toch een stuk beter en vooral droger uit zag buiten. Dus, dat heb ik weer...wandelen op de Veluwe en dan ook nog eens compleet natregenen. Grootste nadeel is toch wel dat ik dan mn schrijfblok ook niet kan gebruiken om mee te schrijven. Ga nu dus eerst mn harde schijfje even deleten, zodat ik alles in mn hoofd kan onthouden...

Er gaat niets boven Groningen

Dit weekend met m'n moeder en zus naar Groningen geweest. Heerlijk geshopt, gegeten en gedronken, gewandeld en geslapen. Hadden geboekt in het Eden City Hotel, maar daar was geen 3-perskamer meer. Dus verkast naar het NH Hotel Groningen. Erg mooi hotel met fijne bedden en een chocolaatje op het kussen.

Wat is t alweer lang geleden...

Tolk

Gister interview gehad... in het Engels. En nu moet ik het naar het Nederlands vertalen en ook nog eens mooi opschrijven. Lastig. Spreektaal is sowieso al moeilijk om te zetten in schrijftaal, maar goed, daar ben ik voor opgeleid, maar om het vervolgens nog eens in een hele andere taal te moeten omzetten, is nog moeilijker. In het Engels kun je alles zo simpel zeggen. In het Nederlands leg je alles zo anders uit. Geen idee waar dat nou precies in zit. Maar neem van mij aan, het is moeilijk.
Verder vandaag naar de Buurtsuper geweest. Voor de krant, was ook leuk. Echt zo'n klein, fijn, vakantiegevoel winkeltje. Daar morgen maar eens een zonnetje van brouwen.
De Veluwse boswachter laat het overigens een beetje afweten. Heb m nu al bijna twee weken gestalkt, maar nog helemaal niets gehoord. En mn deadline is de 25e. Dan moet ik gewandeld en geïnterviewd en alles opgeschreven hebben. Ik ben natuurlijk allang blij dat die boswachter gewoon Nederlands praat, want hoe een kastanje nou in het Engels heet...

BZV

Woehoe! Boer zoekt Vrouw is terug! Ik heb er lang naar uitgekeken en nu is er eindelijk weer iets dat me uit mn herfstdipje kan helpen. Yvon Jaspers met Boer zoekt Vrouw. Ik was altijd al fan van Yvon, wel beetje jammer dat ze haar dochter Keesje moest noemen, dat vind ik namelijk wel zielig, maar Boer zoekt Vrouw is ook echt te leuk. Hopelijk wordt het dit jaar weer net zo leuk als vorig jaar. Het was ook altijd zo heerlijk om op maandag weer op kantoor (goede oude tijd) te komen en dan even bij te kletsen over BZV. Ik was bijvoorbeeld een van de weinige aanbidders van biologische Joris. Geweldig, zo zenuwachtig als hij altijd was! Heerlijk, met een klein gevoel van plaatsvervangende schaamte maar ondertussen me ook zo goed voorstellend dat hij zo zenuwachtig werd. Naar Piet en Sita kon ik daarentegen weer niet kijken. Al waren ze wel echt verliefd. Het kon gewoon niet. Hans en Conny waren ook leuk, al zou ik het echt niet trekken met zulke schoonouders. En wie hadden we nog meer, oh ja, Peter! Rare Peter. Hmmm..ik heb echt zin in de nieuwe boeren. :-)
Alleen die namen al Dirk-Jan, Gerrit, Martijn, Jochum en Hans. Ik weet nog niet precies wie ik de leukste vind, eerst volgende week maar eens naar de speed-date kijken. Vorig jaar werd ik tijdens die aflevering ook verliefd op Joris... die rode vlekken in zijn nek en die gesprekken die niet liepen. Heerlijk vreselijk. Ben ik even blij dat ik gewoon op de bank kan zitten en kijken.

Herfstdip

Grijze wolken pakken zich samen. Niet alleen in de lucht ook in mijn hoofd. Jak, heb geen zin in de herfst. Regenachtige dagen, de wind die om het huis waait en de spinnenwebben in je gezicht als je buitenloopt.

Fruitig

Haar gewassen met perzikshampoo, gedoucht met abrikozendouchegel en gescrubt met zeezout met grapefruit.

Een wonder

Bijna 45 procent van de Nederlanders gelooft in wonderen. Ik zou willen dat ik er ook in geloofde, maar volgens mij ben ik van nature bijzonder pessimistisch ingesteld. Ik ben een meester in het bedenken van worst-case-scenario's. Je had me tijdens de vakantie mee moeten maken. Stel nou dat... Wat doen we als... Straks is er geen... Ga zo maar door. Mijn vriendje werd er soms gillend gek van, maar ik was juist weer extra opgelucht als het allemaal goed ging. Dan voelde het bijna als een wonder, want er kon immers zoveel mis gaan... in mijn hoofd.
Een vriendin vertelde me ooit dat alles altijd goed komt en weet je: dat is ook wel zo. Daar zijn geen wonderen voor nodig. Uiteindelijk komt alles goed, al zal het dan misschien niet zo gaan als je vantevoren had bedacht. Mijn leventje gaat op het moment ook helemaal niet zoals ik het had bedacht. Hoopte na mijn studie een fijne baan te vinden en de rest van mijn leventje daar te werken. Het liefst bij een leuk tijdschrift en ik schreef natuurlijk alleen maar leuke artikelen en ontmoette leuke mensen.
En nu zit ik alweer thuis, zonder vaste baan, met (ok, ok!) genoeg werk. Maar toch ontbreekt er iets. Soms geloof ik ook niet meer dat het ooit goed gaat komen. Die vaste leuke baan, waar ik leuke mensen ontmoet en mooie artikelen schrijf. Misschien moet ik toch maar in een wonder gaan geloven...

Kantoor aan huis

Daar zit ik dan weer, in mijn kantoor aan huis. Afgelopen donderdag was mijn laatste dag bij KidsPlanet. Met een mooie bos bloemen (alweer!) het pand verlaten, maar toch, die bloemen hadden me gestolen kunnen worden. Had veel liever gewoon blijven zitten waar ik zat. Maar goed, dat zat er nou eenmaal niet in en dat wist ik natuurlijk van te voren ook wel.
Nu moet ik de komende weken weer opdrachtjes zien binnen te halen en ondertussen houd ik mijn ogen open voor een (liefst leuke) baan. Er is alleen zo weinig! Gelukkig heb ik de komende tijd genoeg te doen. Ik ga boswandelen, zonnetjes schrijven, verzameling bezoeken, hopelijk weer een mooi interview maken en op de multiculti-tour.

Granada

Tis net een schilderij daar op de achtergrond, maar tis echt echt. Granada en het Alhambra waar je hier een stukje van ziet, waren geweldig! Van alle vier de steden die we hebben bezocht daar echt de mooiste dingen gezien, in het grappigste hostel geslapen, het lekkerst gegeten, het leukst geshopt en in de koelste busjes rondgescheurd.... Alhoewel, Malaga, Sevilla en Cordoba waren ook te gek, maar weer heel anders.

Terug

Vorige week woensdag om tien over half tien geland op Schiphol Airport. Wat een dag, we waren om kwart over vijf opgestaan en een uur later trokken we de deur van ons hostel in Sevilla achter ons dicht, op weg naar Malaga. Gelukkig ging alles precies zoals we gepland hadden en om half drie konden we inchecken op Malaga. Vervolgens hadden we een uur vertraging, waardoor er een kans was dat we ons vliegtuig op Madrid zouden missen. Maar goed, alles kwam natuurlijk, net als tijdens de rest van de vakantie allemaal op zijn pootjes terecht. En om tien uur stonden we op Schiphol met onze rugtassen alweer op onze rug.
Raar hoe snel je er alweer aan gewend bent om thuis te zijn. Ik had zo'n zin om naar huis te gaan die laatste dag, niet omdat het niet leuk was, gewoon het idee om weer in je eigen bed te liggen, uit de kraan te kunnen drinken, een kop thee te kunnen zetten en mijn ouders weer te zien. Nadat ik een paar uur thuis was, dacht ik, hmmm..ik zou best weer terug willen. Het weer was zo heerlijk en we hebben zoveel leuke dingen gedaan!
We zijn van Malaga naar Granada, Cordoba en Sevilla gereisd met de trein. Het ging allemaal supergoed. We konden steeds snel een hostel vinden en ook met de trein was alles goed geregeld. De steden waren mooi en warm, vooral Cordoba, daar hebben we de temperatuur naar de 46 graden zien stijgen. Ja, het was echt geweldig, zo'n mooie streek, waar zoveel te doen en te zien is. En nu maar weer wennen aan thuis zijn, niet met zijn tweetjes, dat is wel jammer, want het was zo relaxt om met zn tweeën te zijn. Het is hier ook stuk koeler, wat niet eens zo erg is, maar morgen moet ik dan ook weer aan het werk en vertrekt Vin weer naar Enschede, en dan gaan we gewoon weer verder waar we gebleven waren.

Oh ja

Vin is aangenomen voor die stage bij Spyker. Hij begint 1 september. Goed heh!

P.S.

Vin hoort morgen of-ie bij Spyker aan de slag mag. Het gesprek ging heel goed, maar morgen krijgen ze nog twee kandidaten... Spannend!

Nog 2 nachtjes...

...en dan zijn we echt weg. Mijn tas nog een keertje ingepakt en waarschijnlijk morgen nog 1 keer uit en weer in pakken. Hij weegt nu tien kilo, wat in principe weinig is als je bedenkt dat er best 20 kilo in kan, maar ik vind hem zwaar genoeg zo. Ik heb er alles in zitten wat ik denk nodig te hebben de komende twee weken en waarschijnlijk komen er ook nog dingen ongebruikt terug. Op de valreep toch besloten twee boeken mee te sjouwen. Als ik aan vakantie denk, hoort lezen daar namelijk echt bij. Dan maar meeslepen.
Zit ook nog te twijfelen of ik nou nog een paar schoenen mee zal nemen of het bij slippers en mn sandalen zal laten. Moeilijk, want alles wat ik mee wil, moet op mijn rug. Ik slaap er nog een nachtje over...of twee.

Vakantie

Nog drie nachtjes en dan vliegen Vincent en ik naar Malaga. De tijd is echt zo snel gegaan, maar de timing kon eigenlijk niet beter. Het begint hier nu wat koeler en vooral natter te worden en dus kunnen wij lekker richting het zuiden. De was is gewassen, de rugtas staat klaar, de inkopen zijn gedaan, ik ben klaar om te gaan.. Nou ja, klaar, klaar, vind het wel moeilijk om alles hier achter me te moeten laten. Vooral omdat mijn ouders nu ook op vakantie zijn en ik dus moet controleren of het gas inderdaad uit is enzo.
We gaan woensdagochtend rond een uur of negen met de trein richting Schiphol en dan stijgen we om 12.20 als het goed is, op. We vliegen immers met Iberia. Hadden toen we de tickets boekte de keuze om over te stappen op Madrid of op Barcelona en hebben er toen, godzijdank, voor gekozen om op Madrid over te stappen. Anders waren we waarschijnlijk nooit aangekomen. Maar nu is het ook nog afwachten. De eerste drie nachten hebben we in ieder geval al een hostel geboekt. Wel een fijn idee en de rest van de twee weken zien we dan wel weer. We kijken daar waar we heen willen en hoe lang we willen blijven. Best avontuurlijk voor ons doen. Gingen we normaalgesproken altijd braaf met ons tentje en de auto naar Frankrijk, nu pakken we het wel echt anders aan. Ach, wie weet bevalt het wel en gaan we volgend jaar wel weer met de rugzak. We hebben hem nu toch.
Vincent heeft trouwens morgen nog een oriënterend gesprek voor zijn stage bij Spyker. (van de auto's) Ben benieuwd. Zou wel goed zijn als ie twee dagen voor de vakantie hoort dat ie straks aan de slag kan, anders moet ie na de vakantie nog hard op zoek naar een stageplek...

Mooi

Al ben ik helemaal niet gek op IOS. Toch vind ik dit een mooi liedje.

Er is altijd wel iemand die meer aan je denkt
altijd wel iemand voor wie je de hele wereld bent
er is vast wel een man vast wel een vrouw
die beter luistert dan ik
en die alles zou doen voor jou

Maar als het moet
weet je dan niet dat ik naast je sta
weet je dan niet dat ik alles voor je achterlaat
en met jou verder ga

Er is altijd wel iemand die je beter begrijpt
die er veel vaker is
en ook veel langer blijft

want ik ben er haast nooit
ach je weet hoe het gaat m'n lief
ik ben altijd op zoek,
ik kom altijd te laat

Maar als het moet
weet je dan niet dat ik naast je sta
weet je dan niet dat ik alles voor je achterlaat
ik ga altijd weer naar je op zoek
al lijkt het of ik niet meer aan je denk
je geeft me de rust die ik als geen ander nodig heb
om te zijn wie ik ben

Als geen ander begrijp je de onrust in mij
als geen ander verleid je me bij je te zijn
en hoe vaak ik ook weg ben
hoe vaak ik ook vlucht
ik kom altijd terug

Want als het moet
weet je dan niet dat ik voor je sta?
weet je dan niet dat ik alles voor je achterlaat?
ik ga altijd weer naar je op zoek
al lijkt het of ik niet meer aan je denk
je geeft me de rust die ik als geen ander nodig heb
om te zijn wie ik ben

Er is altijd wel iemand
maar niemand als jij ...

Nog dertien....

Nog dertien dagen en dan vliegen Vin en ik naar Malaga. De tijd gaat echt snel, vooral als ik me bedenk dat ik nog allemaal van die goede voornemens had. Afvallen, oefenen met mn rugzak, plannen maken voor die twee weken in Spanje, zo'n snelcursus Spaans van de HEMA. Maar niets van volbracht. Tis gewoon te druk en te warm. Vooral te warm.
De weken bij KidsPlanet gaan snel. Was ik de vorige keer dat ik bij Planet werkte best aant aftellen, nu vind ik het wel jammer dat na augustus mijn toekomst weer onzeker is. Ik heb het nu naar mijn zin. De dagen gaan snel en omdat we lekker dicht bij de stad zitten, is het leuk om af en toe eens de stad in te gaan. Het is gezellig. Maar ja, eerst maar eens afwachten voor hoe lang nog. Werk nog een week, dan ben ik drie weken vrij en dan nog twee weken op kantoor. En dan... als ik dat eens wist!

Warm

Alweer een hittegolf, nou ja, een naderende dan. Ik zag net op de thermometer van de Rabo dat het al 31 graden was. Pff..vandaar dat alles vandaag zo langzaam gaat. Ik ben gigalui, echt niet vooruit te branden. Gelukkig hoef ik ook niet veel vandaag. Stond om half negen naast mn bed, klaar voor de nieuwe week.Maar echt veel hoefde ik gelukkig niet te doen vandaag. Stond om tien uur bij mevrouw met zandloperverzameling op de stoep. Daar even gekletst en toen weer richting 'thuis'.
Vin en ik hebben de afgelopen week heerlijk in het huis van zijn ouders samengewoond. Ik werd iedere dag fijn naar het station gebracht en 's avonds weer opgehaald en dan stond ook wel wat te eten klaar of bijna klaar. Wat een luxe, zo'n huisman. Maar deze week is alles anders. Zijn we allebei aan het werk en moeten we uit t werk nog koken. En is er niemand die me naar mn werk brengt. Beetje jammer.
Vin en ik zijn er overigens ook achter dat we niet zulke boodschaphelden zijn. Of althans, niet samen. We kiezen allebei de verkeerde dingen uit..en ik loop te snel vooruit..en Vin heeft een hekel aan dat karretje, want daar rijdt hij dan weer steeds bij alle andere boodschappende mensen in de weg. Denkt-ie. En zo komen we dus lachend binnen in de winkel en gaan we er gigachagrijnig weer uit. Teveel geld uitgegeven aan dan wel weer lekkere dingen.
Vanavond moeten we weer..wat een feest...