Huishoudbeurs 2009

Ik weet niet waarom, maar ik liep vandaag op de Huishoudbeurs. Na vandaag ook besloten om daar nooit meer heen te gaan. Waarom niet: zie de foto's.

Iris gaat los op de koopjes. Twee zakken macaroni voor 2 euro!




Hepie en Hepie denken dat roze cowboy hoeden hip zijn.

Het is idioot druk!

Sorbo Blue Wonder Dames en Heren. U wilt toch ook geen vlekken in uw vloerbedekking?

Mooi! Promotie voor het eten van kalfsvlees. Jammie! Dit gevierd met een broodje Van Dobben Kalfscroquet.

Nee hoor, mevrouw, u ziet er niet vreemd uit met die laser op uw opengesperde mond. U wilt toch ook wel van die prachtige witte tanden voor slechts 199,-!

Zwarte kat

Gets, stak er net toch echt een zwarte kat over vlak voor mijn neus... Dat zou je net zien. Heb juist geen zin in leed en onheil.

"Als je pad gekruist wordt door een zwarte kat kun je leed en onheil verwachten. Katten en heksen schijnen familie van elkaar te zijn, dus als je een kat tegenkomt zou het ook een boze heks kunnen zijn."

Dus nu op zoek naar een klavertje vier, hoefijzertje ophangen en gelukkig gister al een glas laten vallen.

Me & my Valentine

Scheveningen, zondagmiddag. Wie bedenkt er om een dagje naar het strand te gaan....? Wij dus... en er waren nog veel meer mensen die richting Scheveningen gingen, want we stonden in de file... Eenmaal op het strand bleken onze meegebrachte mutsen geen overbodige luxe. Heerlijk uitgewaaid....

Ranzigheid

Ik ben niet vies van ongezonde dingen. Een patatje op zn tijd (met een glaasje melk erbij ;-)) , chocolaatje, koekje, chipje. Ik lust het allemaal. Ik ben dan ook niet verbaasd dat mijn weegschaal me af en toe in de steek laat.
Gelukkig zijn ze in the US of A, vééél erger dan ik. Daar eten ze nl. bizarre vette, ranzige dingen... ik noem een Deep Fried Peanut Butter-Covered Brownie Wrapped In Cookie Dough.

Meer ranzige combi's te vinden op deze site: http://thisiswhyyourefat.com. Ik neem nog een koekje.

Zie je wel...V. is een professional

Bron: Spitsnieuws.nl

Outfit

Mondhoeken

Carice van Houten bij Heerlijk Eerlijk Heertje:

"Op straat zeggen mensen vaak, lach eens. Maar dit is mijn basisblik. Wat kun je er aan doen dat je met je mondhoeken naar beneden wordt geboren?"

Poken

Na hyven, twitteren, sonjabakkeren en meer van dat soort nieuwe werkwoorden is er weer wat nieuws: poken.

Het is niet alleen een werkwoord, maar ook een ding. Een klein hebbedingetje met een handje waaraan een usb-stickje zit.

Je gebruikt je poken als visitekaartje, maar dan de nieuwe versie. Dus geen suffe papieren versie mee. Je poken neem je dus voortaan mee naar ieder feestje, bedrijfsuitje, meetings enz., enz. en dan kun je de mensen die je ontmoet een high-5 geven met je poken. Vervolgens wisselen jullie pokens gegevens uit. Eenmaal terug op de werkplek steek je het handje in je pc en zo verzamel je online alle gegevens van je (zakelijke) contacten. Enorm handig... denk ik... maar het ziet er vooral te leuk uit. En het oog wil ook wat.

volgens t snelnieuws ben ik vandaag al jarig...

Lichtpuntjes

-Een nieuw jaar is begonnen, nieuwe ronden, nieuwe kansen
-Het is bijna februari
-Hyacinten, tulpen en narcissen mogen weer
-Warm en bruin worden onder de zonnebank
-Eten én huisje kijken bij LL a.k.a Boarderbabe
-Bowlen en eten met collega's
-Eindelijk weer doen waar ik voor gemaakt ben: schrijven

Soesterduinen

Historische dag

Leuk spelletje: http://obamiconme.com/

Bob Dylan meets Anton Heijboer

Bob Dylan is de Anton Heijboer van de popmuziek. Hij heeft oneindig veel nummers geschreven. De een nog mooier dan de ander. Gelukkig zien artiesten van nu ook de schoonheid van zijn liedjes en maken ze er covers van, zodat niet alleen de wat oudere liefhebbers van Bob zijn teksten leren te waarderen. Adèle doet het nu met Make you feel my love. Supermooi. Misschien wel mooier dan de nog veel melodramatischere versie van Bob himself.

When the rain is blowing in your face
And the whole world is on your case
I could offer you a warm embrace
To make you feel my love

When the evening shadows and the stars appear
And there is no one there to dry your tears
I could hold you for a million years
To make you feel my love

I know you haven't made your mind up yet
But I would never do you wrong
I've known it from the moment that we met
No doubt in my mind where you belong

I'd go hungry, I'd go black and blue
I'd go crawling down the avenue
There's nothing that I wouldn't do
To make you feel my love

The storms are raging on the rollin' sea
And on the highway of regret
The winds of change are blowing wild and free
You ain't seen nothing like me yet

I could make you happy, make your dreams come true
Nothing that I wouldn't do
Go to the ends of the earth for you
To make you feel my love

Nog meer sneeuw- en ijspret

Zaka en Bieb komen V. & co toejuichen tijdens schaatstocht van 30 km over het Kleine Zeetje.

Schaatsen op Groeneveld

Wat doe je en waar zit je?

De twee meest gestelde vragen in telefoongesprekken, smsjes en mails. Want je wilt nu eenmaal weten wat je 'naasten' aan het doen zijn. Tenminste, nieuwsgierige mensen zoals ik, vinden dat leuk om te weten. En gelukkig ben ik niet de enige die nieuwsgierig is of de behoefte heeft aan een soort spreekbuis waar je kunt laten weten wat je aan het doen bent en waar je dus ook weer kunt zien wat anderen aan het doen zijn.
Maar een MSN-account, een Google-talk account, een Skype-account, Hyves-profiel, Twitter-account en een weblog verder, weet ik van gekkigheid niet meer waar ik moet beginnen met updaten of aanmelden. En zo ben ik dus de hele dag op alle mogelijke manier kenbaar aan het maken dat ik aan het werk ben.

IJs

Het is koud, spekglad en levensgevaarlijk wanneer je er doorheen zakt, maar wat is het leuk als er ijs ligt. De schaatsen kunnen weer uit het vet (of je koopt net als ik voor het eerst sinds 12 jaar eens nieuwe schaatsen) en je voelt de kriebels al langzaam opwellen in je buik. Er ligt ijs!
Gaat de baan open of niet? En hoe is het ijs? Kan ik het nog? Zouden ze nog steeds datzelfde cassettebandje hebben als voorgaande jaren?
En ja, de baan ging open. Dinsdagmiddag 30 december opende IJsbaan Baarn haar deuren en diezelfde avond trokken wij onze schaatsen aan, na eerst toch zeker wel een kwartier in de rij te hebben gestaan. Het ijs was goed, weinig scheuren en nauwelijks natte plekken. Na twee rondjes aan de hand van V. kreeg ik het gevoel weer een beetje te pakken en verloor ik langzaam het gevoel in mn tenen. Op liedjes van The Kelly Family en The Spice Girls (ja, ze hadden het cassettebandje nog steeds) bedwongen wij het Baarnse ijs.
Het geluid van de schaatsen op het ijs, het geklap van de klapschaatsen van de pro's die je inhalen en het gekke gevoel dat je hebt als je na een paar uur schaatsen weer je schoenen aan hebt. Ik had het niet willen missen.

Terugval

Mijn Staatsloterij verslaving is weer terug van weggeweest. Was een tijdje genezen, maar inmiddels weer in het bezit van 1 heel lot en 2 halve loten. Mijn ouders & zus hebben hetzelfde recept in huis. We moeten nu toch wel iets winnen?
Gelukkig is het me vooral vanwege de voorpret te doen. Want wat ga ik doen met al die miljoenen? Daar droom ik dus de dagen voor de trekking uren van.
In ieder geval een nieuwe auto, eentje die niet stuk kan en die gloedjenieuw van de band komt rollen, zodat ik zeker weet dat er geen hele nare dingen mee kunnen zijn. En dan wel eentje zonder die vieze nieuwe-auto-lucht. Verder koop ik een idioot groot huis met een belachelijk grote tuin voor V. en mij. Woon nu bijna 2 jaar in mn kabouterhuis en vind dat ik wel genoeg heb afgezien. Een boot lijkt me ook te gek. En V. wil ook wel een auto denk ik.
Als we beetje gesetteld zijn neem ik een jaar vrij en ga ik samen met mn lief op wereldreis, want nu kan t nog. Iets nuttigs leren. Tango leren dansen in Argentinië, leren duiken in de Caraibische Zee en dan nog iets waarvoor we naar Nieuw-Zeeland of Australië moeten.
Wil ook heel graag nog een keer met dolfijnen zwemmen, maar dan niet 20 minuutjes, maar een uur ofzo. Parachute springen staat ook op mijn lijstje. Olifanten wassen. Een weeshuis in Afrika of Brazilië bezoeken en daar dan een tijdje werken. Trouwen op een eiland met witte stranden en blauwe zee. Naar het casino in Las Vegas. Shoppen in New York. Ik geloof dat ik zelf dan wel redelijk tevreden moet zijn. Dus dan geef ik de rest weg aan mijn ouders, zus, V. zijn ouders en broertjes en zusjes en andere aardige mensen die ik ken.
Ik heb trouwens wel bedacht dat we het tegen niemand gaan zeggen als we winnen. Dus als ik binnenkort een grote reis boek en voorlopig niet meer terugkom, dan weet je hoe het zit.

28/12/2008 02:00

Mijn aangevraagde liedje van Serious Request op de radio! Op nummer 1146.

Een jaar later

Een jaar later en hoewel er echt veel is veranderd, zijn er ook zoveel dingen weer hetzelfde. Dezelfde kerstballen, hetzelfde huis, dezelfde liedjes en alweer een nieuw jaar in het vooruitzicht.

Wat ik wil in 2009?

-Een groter, mooier, minder lekkend huis
-Echt samenwonen.
-Nog steeds de Staatsloterij winnen
-Gelukkig zijn in m'n werk
-Ietsje minder snoepen
-Ietsje meer sporten
-Positiever zijn
-Ontdekken wat ik echt wil

Kerstkado's?

Terwijl er allemaal pakjes onder de kerstboom klaar liggen voor onze families, krijgen V. en ik minder leuke kerstkado's. Zo lag er van de week kerstpost van het CJIB in de bus. Te hard gereden (V. dan) en 28 euro boete. Op vrijdagavond was er nog een verrassing: alweer lekkage. En dat terwijl het vorige week gerepareerd was, niet dus! Het is nu erger dan ooit! Een donkere, natte plek op het plafond en gedruppel op de grond en op het bed. Grrr.
Mijn laatste kerstverrassing was gister toen ik met mn Ka'tje over een hobbelweggetje reed en mijn auto opeens als een hele snelle sportwagen klonk, maar niet zo snel was als een sportwagen. Uitlaat, stuk, kapot, kaduk, naar de filistijnen. Gelukkig kan ie volgende week meteen gemaakt worden, zal wel niet goedkoop zijn. :-(

Kerstgedachte

Ik word sentimenteel van kerst. Ik weet niet of het door de kerstlichtjes komt of door het gure winterse weer, de slechte kerstliedjes of mijn zielige kerstboom, maar ik krijg rond deze tijd van het jaar altijd de behoefte om voor anderen te zorgen, kadootjes voor mn familie te kopen en slijmerige teksten op kaartjes te zetten. Het was ook die kerstgedachte die er in een vlaag van verstandsverbijstering voor zorgde dat ik dacht op mijn werk wel wat geld in te kunnen zamelen voor mijn favo benefiet-actie. Ik vroeg op de site van 3fm een collectebus aan en plantte 'm vanochtend naast de koffie-automaat. Mailtje naar mijn collega's met de oproep om vooral geld erin te stoppen voor de vluchtelingen. Laat maar komen die euro's, dacht ik.
Misschien was het naief om te denken dat mensen die geld zat hebben ook maar iets over hebben voor een ander. Nog geen kwartier na het neerzetten van de bus zat er een briefje op met de tekst: Een vluchteling is een vluchteling, omdat ie te laf is om te vechten, en te dom om onder te duiken.
Weg kerstgedachte...

Maar..... nu ik weet dat mijn collega's nou eenmaal niet bereid zijn om "zo maar" geld aan een goed doel te doneren, doe ik de komende week alle klusjes voor diezelfde collega's alleen maar tegen donatie van 1 of 2 euro...

UPDATE:
Tussenstand op 19 december 2008: 40, 35 euro. En ik heb samen met de controller de verdubbelaar in gezet.

UPDATE 2:
Eindstand op 24 december: 220,36. Mooi bedrag geworden dus, met hulp van het lunchbudget.

Eten

Ik ben gek op eten. Ik lees graag kookboeken, zoek graag receptjes online, praat er over en doe het graag. Ik vind eten ook gezellig en dat is dan ook het probleem. Koekje bij de thee, gezellig. Chipje bij de film, gezellig. Toetje na het eten, gezellig. Chocolaatje bij de koffie, gezellig. M&M's in de bioscoop, gezellig. Dankzij collega A. hoef ik nu niet meer van alles op te eten, maar kan ik nu eindeloos naar eten kijken op Tastespotting.com. Wel minder belastend voor mijn weegschaal. Dat dan weer wel.

Geluiden die mijn oren niet verdragen

-Lekkage gedruppel
-Nagels die geknipt worden
-De reclame van Ditzo
-Muziek van Deftones
-Dolf Jansen op de radio

De Weerribben

Dit weekend op het mooste plekje van Nederland geslapen: de Weerribben. Het was in 1 woord geweldig. Het huisje was super. Klein, maar niet zo klein als mijn eigen huisje. Met een houtkacheltje en een bedstee. Verder was er niks, echt niks. Eén en al natuur. Watertjes, heel veel riet en molentjes, smalle weggetjes en waanzinnig mooie roofvogels. Wat is het heerlijk om er af en toe eens helemaal uit te zijn!

Zie ginds komt de stoomboot...

Leukerd

Wat is Marc Marie Huijbregts toch een leukerd. Vooral vlak voordat ie een gekke vraag gaat stellen aan een gast bij DWDD. Dan krijgt ie zo'n fonkeltje in zn ogen en dan weet je het al. En daar ga ik dan weer van lachen.

ANWB

Gezellig met Fleur en haar Alto langs de A12.

Familie Kook Weekend

Frans, Vin, mam en Koen maken het garnalensoepje

Het toetje: zelfgemaakt ijs, geklopt eiwit, sinaasappels gebakken in Grand Marnier en dit alles geflambeerd met Stroh rum.

Het menu:

1. Garnalensoepje

2. Zalmbonbon

3. Eendenborstfilet op een bedje van gebakken zuurkool

4. Trio van hert, wildzwijn en lam

5. Mono Syberiènne

Guus

Wat een leukerd, die Guus in Paradiso gisteravond. We stonden dichtbij, heel dichtbij. En Guus deed z'n ding, zoals je dat gewend bent van Guus. Gewoon beetje zingen, praatje maken, gitaar spelen. En dat allemaal met een zachte G en op het allerlaatst regende het dan echt meters bier.

Remlichtjes...

Zo ziet mijn uitzicht er ongeveer iedere avond tussen 17.45 en 18.15 uit.

Waardering

Hoe weet je dat anderen je waarderen? Ik heb eigenlijk geen idee. Want hoe laat je zelf zien of merken dat je iemand waardeert of dat je het werk dat diegene doet waardeert?
Op websites is het gemakkelijk. Je geeft de foto, het blogje, het bedrijf of het filmpje een cijfer, je stem of een paar sterren. Maar dat is zo plat, zo nietszeggend.
In het echt werkt het een stuk minder simpel. Oke... Op school kreeg je nog wel een cijfer, een krulletje of een sticker, maar eenmaal aan het werk en het is afgelopen met de pret.
Waardering is voor mietjes. Je krijgt geld op je rekening gestort aan het einde van iedere maand en that's it. Maar is dat dan echt waar je het voor moet doen? Geld?! Nee, natuurlijk niet. Je wilt waardering! Maar zie dat maar eens te krijgen.

Toen er nog video bestond...

...lukte het mijn vader nooit om de videorecorder op tijd te laten instarten. Zo wil het dus dat ik van bijna alle film die mijn vader opnam, het begin nog nooit gezien heb. Grease, Sleepless in Seattle, Dirty Dancing, Pretty Woman en nog meer van die klassiekers. Ik heb ze minstens 50 keer gezien denk ik, op die videobanden van mijn vader. Maar pas sinds ik in mijn kabouterhuisje woon en alleen een dvd-speler heb en ik die klassiekers dus op dvd heb of op tv heb gekeken, ken ik ook de beginscenes van deze films. Weer een goede reden om ze dus nog een keer te zien... want ik ken ze door en door, behalve die beginscenes dan...

Winter

Vanochtend was het ineens winter. Een piepklein laagje ijs op de ramen van de auto en ik kon wolkjes in de lucht blazen. Winter. Geloof niet dat ik er al klaar voor ben... 's Avonds een koud bed en dan duurt het uren voordat het lekker warm is in bed. Moeizaam je bed uitkomen, omdat het 's ochtends weer zo lekker warm is in bed en het boven de dekens zo koud is. Gladde wegen. Grijze sneeuwprut. Krabben, krabben, krabben. En de kou, die ellendige kou. Brrr...

Maar omdat je ook overal de zonnige kant van in moet blijven zien... er zijn ook voordelen van dit jaargetijde. Het is weer done om stamppot te eten. Sinterklaas en Kerst. Pepernoten en gevuld speculaas. De kachel aan. Winterdekbed. Kaarsjes aan. Knus op de bank met een plaid. Warme chocolademelk. Onaangetaste sneeuw. Schaatsen.

Wat is dat toch met 68?

Is het je wel eens opgevallen dat mensen heel vaak als ze duidelijk willen maken dat iets heel vaak is geweest of heel vaak is gedaan, daar heel vaak het getal 68 in zit.
Driehonderdachtenzestigduizend bijvoorbeeld is een getal dat ik thuis vaak hoorde. "Ik ga nu niet voor de driehonderdachtenzestigste keer vragen of je je kamer wilt opruimen."
Bij Nightwriters riep Herman Brusselmans (wat een held) iets met honderdachtenzestig. En ook in het dagelijks leven hoor je vaak van die getallen met 68 erin.
Zal het met het uitspreken te maken hebben?

2 pers op 25 m2

Vanaf 1 november is mijn kabouterhuis bewoond door 2 mensen. Voer voor een real-life-soap? Ik zou het bijna verkopen aan Endemol. Hoe leven 2 mensen dag in dag uit op 25 m2.
Ik weet zelf ook nog niet hoe het zal gaan. Tuurlijk hebben we vaak zat de weekenden samen doorgebracht, maar echt samen wónen... Ik ben benieuwd.
Op dit moment zie ik eigenlijk vooral de voordelen. Gezellig iedere avond bij elkaar zijn, samen eten, altijd bij kunnen kletsen in het echt, gewoon samen leven.
En als je even alleen wilt zijn, dan blijf je gewoon iets langer op de wc zitten....

Welk cijfer geef je je leven?

Bij de Reünie (tv-programma KRO) wordt de vraag gesteld welk cijfer je je leven geeft.
Moeilijke vraag, vind ik.
Ik ben altijd iemand van de zevens geweest. Op school dan. Ik kon ook tevreden zijn met een zeven, waar anderen juist streefden naar een 9 of hoger, was ik al blij met een 7. Wel een voldoende en geen 6, want dat was dan wel weer aan de magere kant.
Dus ik denk dat ik mijn leven ook een 7 geef. Ik mag niet klagen, heb een huis, een baan en een lief vriendje. Maar een 9 of 10 krijgt mijn leven nog niet. Wat daar nog voor nodig is? Een iets groter huis, het liefst met een tuin of een ruim balkon. Ook wil ik daar niet alleen wonen, maar het allerliefst met vriendje samen. En dan zou mijn levenscijfer nog hoger worden als we dan allebei een leuke baan hebben en leuke dingen kunnen doen. Mijn leven krijgt denk ik een 10 als ik moeder word, maar dat duurt denk ik nog wel een paar jaartjes.
Voorlopig ben ik nog wel even tevreden met mijn 7. Maar werk wel aan die 8 of 9. :-)

Promotie Zus

Hormonen

Ik hou niet van hormonen. Het is zo vervelend dat stofjes die in je hersenen worden gemaakt, je kunnen beïnvloeden.
Onder invloed van hormonen word ik bijvoorbeeld heel erg onhandig. Bordjes, bekers, papieren, en al het andere dat je kunt laten vallen of kapot maken, maak ik ook kapot of laat ik vallen.
Ik heb het gevoel dat de hele wereld tegen me is. Ik ben hels, chagrijnig, kortlontig, op zoek naar ruzie en onredelijk.
Ik heb zin in eten, veel verschillende dingen, door elkaar en achterelkaar. Yoghurt, ontbijtkoek, chips, crackers, kokosbrood... and so on.
Er is maar 1 voordeel aan de invloed van m'n hormonen... ik krijg ook last van schoonmaakhormonen. Dus.... glanzende vloeren, schone badkamer, frisse was... én de kapotte bordjes liggen in de prullenbak, m'n vriendje is gillend weggerend en de voorraadkasten en koelkast is leeg.

En nu?

Wat doe je als de hele wereld ineens voor je voeten ligt?
Wat als je nu kunt kiezen waar je wilt wonen, werken, leven?
Wat als nu de rest van je leven begint?

Ziehiehiek

De prullenbak puilt uit met tissues, mijn neus is rood en schraal. Mijn keel doet zeer en mijn oren zitten dicht. Ik heb het om en om koud en warm en 's nachts slaap ik nauwelijks. Bah, ik ben verkouden.

Vincent: "Ik kan echt goed vissen"

Radio & TV & Internet verslaving

Mijn dag bestaat uit wakker worden, radio luisteren, journaal kijken, radio luisteren, internetten in combinatie met radio luisteren, radio luisteren, televisie kijken in combinatie met internetten en als aflsuiting lees ik nog een boek of tijdschrift. Ik kan eigenlijk niet zonder al die dingen.

Radio favo's (klik op de links)

GIEL
Arbeidsvitaminen
Coen & Sander Show

TV Favo's (klik op de links)

RTL Nieuws
NOS journaal
Wie is de chef?
Smaken Verschillen
Grey's Anatomy
Olympische Spelen

Internet favo's (klik op de links)

Nu.nl
Hyves
Algemeen Dagblad
De Telegraaf
De Gooi- en Eemlander
Geenstijl
Bright
Moviq

Lees favo's

Linda
Viva
Mind Magazine
Psychologie Magazine

Dagboek van een Geisha
Jill Mansell

Moe

Op, uitgeput, zonder energie. Ik ben moe. Gek genoeg heb ik vrijdag, zaterdag en zondag tot 11.00 minstens uitgeslapen. Hoefde ik alle 3 die dagen helemaal niks. Heb ik ook bijzonder weinig gedaan. Maar zodra de zondagnacht voorbij is en de wekker voor een nieuwe werkweek gaat, lijkt alle energie die ik in het weekend had opgedaan verdwenen.
Weg uitgeslapen hoofd, hallo wallen. Weg goed humeur, hallo kort lontje.

Samen

Veel dingen zijn samen leuker. Eigenlijk bijna alles wel. Maar dat weet je alleen als je ook de tijd en ruimte hebt om dingen alleen te doen.

De ondergang der jaargetijden

Ineens is het dan zomer... Niks geen lente... De krokussen die voorzichtig gaan bloeien en een paar weken dat je kunt wennen aan iets warmere dagen. Je zomerjas die je weer uit de kast kunt toveren. Nee, het is gewoon in een keer zomer. Teenslippers, hempjes, ijsjes... Bam! Zomer!
Voor zo lang het duurt...

P.S.
Sauna De Gouden Ploeg is weer geopend.

Radio

Naast mijn tv-verslaving heb ik sinds ik bij Moviq werk een verslaving voor radio gekregen. 's Ochtends begint het al in de douche. Dan in de auto naar mn werk. Op mn werk en onderweg naar huis. En als de Coen en Sander Show nog niet is afgelopen als ik thuis ben, zet ik 'm nog heel ff thuis in. Heerlijk.

Daarom een lijstje van mijn favo liedjes van nu...

Fascination - Alphabeat
Squeeze me - Kraak & Smaak
Always Were I Need To Be - The Kooks
Look - Gem
Another Day - Jamie Liddel
Everybody Has Gotta Learn Sometimes - Krezip
Bubbly - Colby Collait
American Boy - Estelle

Otis Redding

Muziek van Otis Redding is best leuk. Mijn vader draaide het ook wel eens en Sitting On The Dock of the Bay is een leuk liedje om mee te fluiten. Maar sinds kort heb ik een gruwelijke hekel aan het hele oeuvre van Otis. (Sorry, Otis)
Mijn buurman draait dagen achtereen cd's van Otis Redding. Vooral I Can't Turn You Loose en Sitting On The Dock of the Bay draait ie grijs. Ik word er echt gek van. Want je verstaat het net niet en hij staat de hele tijd op repeat en het is niet overdag dat ie die muziek opzet, maar altijd op tijdstippen dat je er niet op zit te wachten.
Als je net settled op de bank voor een tv-avondje met een kop thee... Otis
Als je net lekker in bed kruipt, omdat je lekker vroeg wilt slapen... Otis
Als je lekker aan het dromen bent en het al 2 uur 's nachts is... Otis
Zondagochtend als je wilt uitslapen... Otis
De afgelopen weken wisselt hij Otis af met Kelis en dan ook de twee enige hits van Kelis op repeat... Zucht...Beter een goede buur dan een verre vriend...

Smooth Criminal

De boycot op muziek van Michael Jackson (was die er eigenlijk?) is voorbij. Ineens hoor je de muziek van The King of Pop weer de hele dag op de radio. En toch is het best wel heel leuk. Hoe fout die gast ook is...
Vanmiddag in de auto hoorde ik Smooth Criminal weer... En toen kwam ik erachter dat ik de tekst eigenlijk nooit goed heb gezongen, maar wel wist dat t niet was wat ik zong. Haha. Ik snap het nog. Het is dus: Annie are you okay? Are you okay Annie? Maar ik zing dus altijd: Annie are you walking, are you walking Annie?
Het is nu Classic Request week op 3fm en dan komen er wel meer liedjes op van 'toen ik klein was'. Echt superleuk. Maar 'oei' wat zit ik er vaak naast, qua tekst. Gelukkig zing ik bijna nooit hardop in gezelschap, alleen in de auto.

Dan maar dik...

Ik hou van aardappels en sju met veel gehak, ik hou van rolpens en van varkenscoteletten, ik hou van koffie met veel suiker en gebak, ik hou van pudding en van warreme kroketten.
En as ik dik wor, nou, dan moet dat maar gebeure, ik zal beslist niet over kallerieën zeuren.
En zonder taartjes is het leven veel te grau en as je honger heb, dan wor je zo humeurig.
U moet maar denken as u dikker wordt, mevrouw, je kan nog beter lekker mollig zijn dan treurig. En as ik dik wor, nou, dan zal ik het wel merke, ik ga m'n leve niet met rauwe groente werken.
An mijn lijf geen dijeet, ik blijf ete wat ik eet en ik doe niet aan de lijn, al weeg ik tweehonderd pond. Ik zeg maar: ete is gezond, ik lus geen kropsla met azijn. U moet maar denke, net als ik: dan maar dik, dan maar dik, dan maar dik.

Annie M.G. Schmidt. Uit: Tot hier toe. Querido 1986

Off-day

Volgens mij was vandaag zo'n dag. Van ieder liedje dat ik hoor krijg ik een brok in m'n keel en binnen no time rollen er weer tranen over m'n wangen. Hoop dat ik snel weer een on-day heb, want ik word hier ook een beetje moe van.

Jeugdsentiment

Vuur & Vlam



Ochtendhumeur



Meidengroep

Hahaha

Afgelopen week had ik 'm weer eens... voor t eerst in tijden... hij kwam niet ineens, want ik voelde 'm al een tijdje kriebelen. Dus toen ik al een paar uur heel stom werk aan het doen was, kon ik 'm niet meer houden... Heerlijk!

De slappe, slappe, slappe
Ha, ha, ha, ha, ha
De slappe, slappe, slappe
Ha, ha, ha
Als het echt niet kan
Of als het eigenlijk niet mag
Krijg ik de slappe, ha, ha, slappe
Slappe, ha, ha, slappe
Slappe, ha, ha, slappe
Slappe lach

P.S.
Hij was inclusief tranen over wangen en pijn in de buikspieren...

Zon

Wat is het toch fijn als de zon schijnt. Van 't weekend heerlijk met m'n gezicht in 't zonnetje gezeten en zelfs een heel klein beetje kleur op m'n wangen gekregen. En m'n huisje warmt zo lekker op als de zon schijnt... Was t maar vast zomer...

Als je eens een keer niets te doen hebt...

...dan kun je je eigen Southpark-poppetje in elkaar zetten.
Link: Southpark Studio

Gespot!

Ik heb er één gespot! Eindelijk. Na twee maanden dagelijks file rijden zag ik van de week voor het eerst een man met een scheerapparaat in de rij staan. Ik dacht echt dat dat alleen uit films of van reclames was. Maar ze bestaan echt, mannen die zich scheren tijdens het file rijden. Wel praktisch trouwens, want wat gaat er veel tijd verloren tijdens dat achterelkaar aan rijden.
Ik vermaak me trouwens meestal met Giel Beelen, op de radio dus. In m'n tas rommelen. In mijn achteruitkijkspiegel checken of mijn haar goed zit en of ik geen mascara onder mn ogen heb gesmeerd. En dan gaat de tijd ook best snel...

Af

Mijn huis is af. Mag ook wel een keertje.. want ik woon hier al een jaar. :-)

Live-gang

Bij KPN had ik het al geleerd, maar ook bij andere bedrijven kan het blijkbaar. Uitstel, uitstel, uitstel. Vanaf december (eigenlijk al vanaf oktober) staat de nieuwe website waar ik voor werk al in de startblokken. Maar vanwege allerlei omstandigheden duurt het nu allemaal veel langer dan gedacht voor we live gaan. Wel superjammer... want zodra iedereen onze site kan zien, gaat het pas echt gebeuren.

Afscheid

Gek! Zo zit je maanden achterelkaar vijf dagen per week bij elkaar in de buurt, deel je lief & leed en zo zie je elkaar misschien wel nooit meer. Collega's zijn maar een raar fenomeen. Per 1 januari zijn al mijn ex-collega's, ook elkaars ex-collega's, want de hele redactie van Planet is opgeheven. Toch waren er weinig redenen om te treuren gister. Er was genoeg te drinken en lekkers te eten, het was bijzonder gezellig en het bleef nog lang onrustig in Café De Opstand... Aida, Ernst-Jan en Marije

Marije en ik

Nico, Aida, Willem en ik

Oud & Nieuw

In 2008 wil ik graag:
-de Staatsloterij winnen (niet gelukt)
-het grote geluk vinden (gelukt!)
-mijn pokerskills verbeteren (niet gelukt)
-zoeken naar een groter huis (still searching)
-'nog' beter leren tennissen (gelukt!)
-echt beginnen met hardlopen (oeps)
-eindelijk een nieuw bankstel en een fauteuil kopen (gelukt!)
-meer leuke dingen doen (gelukt!)
-minder huilen (meer gelachen!)

Winter Wonderland

Toen ik vanochtend uit mijn raam keek, was de hele wereld wit. Het was alsof er iemand met een hele grote bus poedersuiker over de bomen en huisjes had geschud. Het gaf net even dat beetje extra voor de kerstsfeer in m'n hoofd. Toen ik vervolgens in de auto stapte (eerst krabben!) en naar de ijsbaan reed was mijn kerstvakantiegevoel compleet. Na vijf minuten op het ijs te zijn geweest ging ik keihard op m'n plaatje, maar dat hoort er bij heh. Alleen een blauwe knie aan overgehouden. Na het schaatsen een wandeling bij Kasteel Groeneveld gemaakt. Was ook al zo'n mooi poedersuikerparadijsje.

Kerstmuziek Top 10

1. Driving Home For Christmas - Chris Rea
2. All I Want For Christmas Is You- Mariah Carey
3. Last Christmas - Wham!
4. Happy Christmas (War is Over) - John Lennon & Yoko Ono
5. Wonderful Christmas Time - Paul McCartney
6. Christmas Was A Friend Of Mine - Fay Lovsky
7. Most Wonderfull Time Of The Year - Johnny Matis
8. Thank God Its Christmas - Queen
9. Why Could'nt It Be Christmas Everyday - Bianca Ryan
10. Ho Ho Ho - Katja Schuurman ft Jeugd van Tegenwoordig

Kerstmis

Nog eventjes en dan is het kerstmis. Ik ben al helemaal in de kerststemming. Mijn kerstboom staat hysterisch te zijn met al zijn ballen. (Als je een keer objectief naar de boom kijkt, is het eigenlijk een bizar gezicht, zo'n boom met glinsterende ballen, maar dat terzijde.) Ik steek iedere avond gezellig een vijftiental kaarsjes aan, omdat het daardoor ook ietsjes warmer wordt in mijn kleine kersthuisje. De kerstkado's zijn in huis. De kerstkaarten zijn geschreven. Ik vind de kerstliedjes op de radio nog geweldig. Ik heb het kerstmenu voor de brunch met m'n ouders samengesteld en ik weet welk toetje ik meeneem op 2e Kerstdag.
Gisteren een lekker ontspannend dagje gehad. De spieren zijn los gemasseerd, de knopen zijn uit mijn nek gekneed, mijn schouders zitten weer wat losser. Mijn wenkbrauwen zijn weer in vorm, (iets te goed), alle afvalstoffen zijn er uitgezweet. Heerlijk!
Dus laat de Kerst maar komen. Ik ben er klaar voor.

Achteraf

Achteraf is altijd alles anders. Het kan beter zijn dan je vantevoren bedacht of juist slechter. Maar anders is het altijd.
Ik ben een denker, ik kan dingen uren analyseren of overpeinzen. Vooral dingen die nog moeten gebeuren kan ik kapot denken. Of ik kan heel lang nadat iets is gebeurd, nog twijfelen aan mezelf. Een ontzettend slechte eigenschap. Maar ik kan er niets aan doen. Al zou ik het graag willen. Want welke scenario's ik ook heb bedacht in de nachten waarin ik niet slaap: het gaat ALTIJD anders.
En de dingen waar ik niet op ben voorbereid of waar ik eigenlijk niet zo over heb zitten denken, die zijn altijd leuk, omdat ze gewoon gaan zoals ze gaan. Zucht.

Geluk

Ik heb wel eens horen zeggen dat je gelukkig bent, als je je niet afvraagt of je gelukkig bent. Nu vraag ik me de laatste tijd best wel vaak af of ik gelukkig ben. Ik weet niet of dat dan wil zeggen dat ik dus niet gelukkig ben.
Ik moet bekennen dat ik wel eens gelukkiger ben geweest dan nu. Ik had me het leven heel anders voorgesteld. Maar dat is eigenlijk met alles wat ik doe en gedaan heb. Niets is gegaan, zoals ik het had bedacht.
Ik weet ook niet of ik het geluk nu in eigen hand heb. Kan ik mijn eigen geluk beïnvloeden en doe ik dus nu iets 'fout' waardoor ik minder gelukkig ben? Of is geluk slechts een kronkel in het hoofd.
Wanneer ik echt geluk heb gevoeld? Eigenlijk weet ik het niet meer. Hoe dat voelde. Waarschijnlijk omdat ik er toen niet over nagedacht heb, hoe goed het voelde. En dat je je pas beseft dat je gelukkig was, op een moment dat het even iets minder is.

Week(end)

Pfff...deze vrijdag mijn afscheidsfeestje. Ik hou niet van afscheid nemen en al helemaal niet van leuke mensen. Gelukkig was het een gezellig feestje met wijn, margarita's, kaassoufléetjes, bitterballen, wat tranen en Mexicaans eten. Oh ja, en een hele mand vol kado's. :-)
Wel een raar gevoel, de gedachte dat ik gewoon niet meer naar Amersfoort hoef om te werken. Kan er nog niet aan wennen. Maar goed, over een week dus iedere dag naar Utrecht. Een andere werkplek, nieuwe collega's, ander werk. Ik zie er ontzettend tegen op, maar heb er ook vertrouwen in dat het allemaal goed komt. Alles went immers.
Verder dit weekend gezellig naar mijn zus geweest. Eerst Alles is Liefde nog een keer gezien in de bioscoop. Echt een geweldige film. Daarna naar Panama geweest, er was een 80's & 90's feest. We hebben echt de hele avond staan dansen, net zo lang totdat we onze voeten niet meer voelden. Die muziek is ook té leuk. En nu lekker een week lang relaxen, want ik heb vakantie!

Nog 43 nachtjes

En dan is het kerstmis. Toen ik vanmiddag bij Eurofleur in Leusden liep, zou je echter denken dat het al over een week kerst is. Nog nooit heb ik zoveel kerstbomen, kerstballen, zingende rendieren en verlichting bij elkaar gezien. En dat nog anderhalve maand voor kerst.
Maar goed, toch ging ik de deur uit met Jingle Bells in mijn hoofd, en een tas vol kerstballen.
Nu nog een week of vier wachten op de boom...

Dingen om blij van te worden

-Op stap met Zakaria en Habibi.
-Lekker avondje op de bank Idols kijken.
-Spakenburgs hart bij de koffie.
-Spierpijn van t bowlen.
-Foto's kijken van leuke gebeurtenissen.
-Kaarsjes aan.
-Onder mijn winterdekbed de regen keihard op het dakraam horen tikken en weten dat ik er niet uithoef.
-Twee keer in de week sporten.
-Mijn nieuwe kerstballen.
-Verse bloemen op tafel.

Getsie...

-spinnenwebben in mn gezicht.
-al die pepernoten die ik de afgelopen twee dagen op heb gegeten.
-dat herfstig weer buiten.
-de getalletjes op de weegschaal.
-de stem van Herman den Blijker.
-niks om aan te trekken.
-teveel te doen, te weinig tijd.
-zoveel chagrijnige mensen.
-van slag door de wintertijd.
-alles verandert, maar wil zo graag dat alles hetzelfde blijft.

Oog in oog met Flipper op Curacao

De Dolphin Academy Curaçao is een van de drie plekken ter wereld waar je met dolfijnen kunt zwemmen. Een unieke ervaring, waar sommigen slechts van kunnen dromen, maar ik mag mijn droom werkelijkheid maken.

De Dolphin Academy in Curaçao werd vijf jaar geleden opgericht door de Nederlanders Adriaan Schrier en Laetitia Lindgren. Niet alleen als toeristische attractie, maar vooral om mensen meer te leren over deze dieren en om een aantal mythes te ontkrachten.

Vooral tv-held Flipper (die overigens ook bij de Dolphin Academy rondzwemt) heeft er aan bijgedragen dat veel mensen een verkeerd beeld hebben van dolfijnen. Zo zouden dolfijnen bovenmatig intelligent zijn en in staat om mensen te redden en haaien weg te kunnen jagen. Niets is minder waar. Twee van de dolfijnen hebben een litteken van een haaienbeet en er is slechts één verhaal bekend van een reddingsactie.

Het half uur zwemmen met de dieren is slechts een onderdeel van het programma dat ervoor moet zorgen dat jij en ik blikjes tonijn die op een dolfijn-onvriendelijke manier zijn gevangen in het vervolg in de schappen van de supermarkt laten staan. Maar ook dat we bewuster met het milieu omgaan om de zee schoon te houden.

Voorafgaand aan mijn ontmoeting met de dolfijnen, teken ik eerst nog even een formulier waarin ik verklaar de Dolphin Academy niet aan te zullen klagen als ik het half uurtje poedelen met de beestjes onverhoopt niet overleef.

Hoewel ik de vrolijk-ogende Flipper voor me blijf zien, twijfel ik toch een paar seconden of het dan echt wel zo goed idee is om het afgezette stuk zee in te springen zonder beschermend duikpak.

Ook na de uitgebreide instructie over het zwemmen met de dolfijnen, trek ik nog steeds niet met een gerust hart mijn flippers aan om het water in te duiken. Ik moet aan zoveel dingen denken! Niet het gezicht van het dier aanraken, wij vinden het immers ook niet prettig om door een onbekende in ons gezicht te worden geaaid. Hou je armen dichtbij je lichaam, zodat je de dieren niet kunt slaan of afschrikt. Niet te hard aaien, maar ook niet te zacht. Rustig blijven en dan ook nog genieten, want een half uur is zo voorbij.

Annie en Teresa zijn de twee dolfijnen die samen met onze groep van zes personen zullen zwemmen. Annie is negen jaar en Teresa is al veertien jaar oud. In eerste instantie hebben de twee er niet zo'n zin in. Ze blijven eigenwijs een beetje rondhangen bij het vlot waarop twee instructeurs, een cameravrouw en een fotografe zitten.
Het geld dat wordt verdiend met de verkoop van de dvd's, foto's, muismatjes en bekers die je na het zwemmen kunt kopen, gaat direct naar een educatieprogramma voor de lokale basisscholen, wordt mij verteld.

Maar zodra we ons in het water begeven en met zijn zessen naar het midden van het afgezette stuk zee flipperen, beginnen de dieren er ook zin in te krijgen. We houden een stok plat op het water en na een fluitje en een aanwijzing van de instructeur vliegt één van de dolfijnen met een hoge sprong over de stok boven onze hoofden.

De dolfijnenshow van Dolfinarium Harderwijk komt ineens wel heel dichtbij. Als ook de andere dolfijn haar trucje met de stok heeft gedaan, haasten ze zich naar het vlot voor een visje en daarna mogen ze een rondje zwemmen.

Ze zoeken daarvoor zelf contact met de deelnemers in het water. Al gauw heb ik mijn eerste ontmoeting met één van de dolfijnen. Ik hoor later dat dolfijnen vaker op mensen met een rustige hartslag afzwemmen dan op mensen met een snelle hartslag. Ik merk ook dat ik van de spanning geen last meer heb. Ik aai het grote dier voorzichtig, maar met lange halen, want dat schijnen ze het prettigst te vinden. Wat voelt-ie zacht! Ik flipper rustig naast de dolfijn, die zelf ook gezellig doorzwemt en mijn aai met een zucht via zijn blaasgat beantwoordt.

Na het zwemmen is het weer tijd voor de trucjes. Er worden kusjes uitgedeeld, ritjes op de rugvinnen weggegeven, gespetterd, gezongen en gedraaid. Hartstikke leuk voor de foto's natuurlijk, maar laat mij maar weer een stukje zwemmen. Er wordt nog twee keer een rondje gezwommen en lang leve mijn rustige hartslag, nog twee keer heb ik een dolfijn aan mijn zij. Na een laatste aai, draag ik 'mijn dolfijn' over aan de volgende groep. Zo maar stoppen met aaien mag namelijk niet, daar worden de dieren hartstikke onzeker van.

Ik hijs me uit het water en terwijl de dolfijnen alweer kusjes uitdelen aan de volgende groep, neem ik me plechtig voor om nooit meer goedkope tonijn uit blik te kopen. Zou het dan toch werken?

(dit is het artikel dat op Planet heeft gestaan, naar aanleiding van persreis Curacao)

Onderonsje

Fijn!

-Avondje bioscoop met mijn moedertje.
-De geur van de frisgewassen was in m'n huiskamer.
-Wakker worden zonder wekker.
-De hele avond met de kaarsjes aan.
-Nog 65 dagen totdat het kerst is.
-Zuurkoolstamppot met rookworst en jus voor in de magnetron.
-Kop dampende thee met gevuld speculaas erbij.
-Denken aan mijn nieuwe baan.
-Borrelen en andere gezellige dingen met collega's.
-Shoppen bij Ikea.
-Maandag weer Sonja B.
-Audities Idols 4.
-De mooie kleuren van de bomen in 'mijn tuin'.

I don't like sundays

Wat een rotdag is zondag. Kan mijn bed nauwelijks uitkomen en omdat ik vandaag piketdienst had voor m'n werk, moest ik ook thuis blijven. Beetje op de bank gehangen, zitten snoepen (sorry Sonja), nog meer bankhangen, slapen, luieren, dvdtjes kijken, was doen. Man, wat duurt zo'n dag dan ontzettend lang.
Morgenochtend vroeg op pad. Hoop dat ik slaap vannacht. Spannende week, alweer.

Tijd vliegt

Soms gaan maanden sneller dan je dacht. Zo woon ik nu al bijna 9 maanden in mijn eigen huisje, werk ik al ruim 7 maanden bij Het Net en ben ik al een halfjaar weer alleen. Tijd vliegt, eigenlijk altijd wel...

De geur van half zes

Als ik naar huis fiets met een tasje vol boodschappen aan mijn stuur, zo rond een uur of half zes ruik je overal de lekkerste geuren. Gebakken aardappeltjes of boter die aan het smelten is om straks de gehaktballen in te braden.
Zeker nu het al sneller donker wordt en het buiten koud en druilerig is en binnen gezellig warm, krijg je als je langs de warme huizen fietst zin in een lekker bord stamppot met een gehaktbal. Een openhaard in de huiskamer en een beker gloeiend hete thee.
Laat de winter maar komen, maar dan wel de echte winter. Met ijsbloemen op de ruiten, een halve meter sneeuw, een dag waarop de zon schijnt en t toch ijskoud is.

Playa Canoa

Een paradijsje, zo maar in de middel of nowhere. Het is populair bij surfers en je kunt er heerlijk eten.

Net een schilderijtje

De stranden op Curacao zijn onvoorstelbaar blauw. Deze twee vissersbootjes maakten van een van de mooiste stranden bijna een schilderijtje.

A Room With A View (curacao)

Met dit uitzicht werd ik iedere dag verrast de afgelopen week. Rond een uur of zes konden er dolfijnen langszwemmen, maar ik heb ze jammergenoeg niet gezien. Door de jetlag was ik iedere ochtend rond die tijd wel wakker en sprong ik mn bed uit om te kijken of ik een groepje voorbij zag springen.

Curacao!

Hoe extreem cool! Ik ga gewoon naar Curacao! Op 7 september vlieg ik er heen en dan ga ik met dolfijnen zwemmen, snorkelen, duiken, catamarantocht, zeekajakken.. Hmmm. Oh ja, tis wel voor het werk, maar kleinigheidje hou je toch. :-)

Verslaafd?

Nieuwe hobby

Ik ga morgen met m'n nieuwe hobby beginnen. Dit weekend een paar hardloopschoenen gekocht en morgen, als het droog is, ga ik mijn eerste meters maken. Ben benieuwd. 'Ze' zeggen dat het verslavend is...

Geopend!

In het mooie plaatsje S. is vandaag Saunacentrum De Gouden Ploeg geopend. Op drie minuten lopen van het station vindt u dit kleine, maar gezellige saunacentrum.
Het centrum biedt een fijne zongewarmde sauna met daarin een lekkere loungebank, ruimte om uit te rusten en een uitstekende keuken, waar u kunt ontbijten, lunchen en dineren. Het centrum is tevens uitgerust met een ruime douche- en omkleedgelegenheid. Het huren van handdoeken, badjassen en badslippers is mogelijk.
Maak vandaag nog gebruik van de openingsaanbieding en boek ons arrangement voor slechts tien euro per persoon voor een hele dag gebruik van deze unieke sauna. Wees er snel bij, want de ruimte is beperkt!

P.S.
Ja, de warmte is naar mn hoofd gestegen. Het wordt laat vanavond, want ik ben bang dat het nog lang gaat duren voordat het hier een beetje is afgekoeld.

Blegh! Stom...

-dat er in de zomer helemaal niks op de televisie is.
-dat de afwas maar blijft komen.
-dat ik ieder weekend weer een wasmand vol was heb.
-dat iedere week eigenlijk precies hetzelfde is.
-dat koken langer duurt dan eten.
-dat er in alle lekkere dingen zoveel calorieën zitten.
-dat je 7000 kcal minder moet eten om 1 kilo af te vallen.
-dat ik nu weer alleen maar aan eten kan denken.
-dat er altijd alleen maar stomme liedjes in je hoofd blijven hangen.
-dat ik niet als eerste om 17.00 naar huis durf, terwijl ik ook altijd als eerste binnen ben.
-dat ik de hele week voor elf uur in bed lag en nog moeier ben dan normaal.
-dat mensen het raar vinden om nog contact te hebben met je ex-vriendje.
-dat ik me schaam voor mijn te coole fietstas.
-dat ik altijd raar ga kijken als ik op de foto moet.
-dat ik altijd op mn horloge ga kijken als ik langs een groepje mensen moet lopen/fietsen, om maar iets te doen te hebben.
-dat ik alle calorieën van alle etenswaren uit mn hoofd weet.
-dat mn wasmachine niet vanzelf gaat wassen, maar dat ik 'm zelf iets een zetje moet geven.
-dat er altijd één haartje op mn schouder iets harder groeit dan de rest.
-dat het zo lekker voelt om te mopperen.

Weegschaal-obsessie

Sinds ik weer ben begonnen met Sonja B. ben ik weer geobsedeerd door de weegschaal. Iedere ochtend en avond ga ik erop staan. Angstig naar het plafond kijkend wachtend tot het oordeel is geveld. Piehiep! En ik kan kijken wat de stand weer is. Het verschil tussen avond en ochtend is eigenlijk altijd 900 gram. Met het wegen verbrand ik ook vast wel wat calorieen, maar echt hard gaat het nog niet.

Leuk?

Ik zapte net toevallig langs het programma De Leukste Thuisvideo's, maar die video's zijn helemaal niet leuk. Ik kan best lachen om mensen die uitglijden of vallen, maar niet om dit soort ongelukken, je vraagt je bij ieder filmpje af of die mensen het wel hebben overleefd. Niks om te lachen dus.

Het Net is everywhere

Ik word achtervolgd door Het Net. Veertig uur per week werk ik ervoor en vandaag reed ik naar huis in een bus met daarop een advertentie van Het Net. Thuis deed ik vervolgens de tv aan en raad eens: reclame van Het Net. En net kijk ik ff bij NU.nl en je raadt het al: wederom Het Net.

Ik vind mn werk best leuk, maar nu moet t even ophouden hoor. Wel cool dat mensen die de reclames zien, je kunt er bijna niet omheen, en die inderdaad naar HetNet.nl surfen de artikelen zien van onze freelancers. En dat ik iedere dag beslis welke artikelen zij gaan lezen. Cool toch.