volgens t snelnieuws ben ik vandaag al jarig...

Lichtpuntjes

-Een nieuw jaar is begonnen, nieuwe ronden, nieuwe kansen
-Het is bijna februari
-Hyacinten, tulpen en narcissen mogen weer
-Warm en bruin worden onder de zonnebank
-Eten én huisje kijken bij LL a.k.a Boarderbabe
-Bowlen en eten met collega's
-Eindelijk weer doen waar ik voor gemaakt ben: schrijven

Soesterduinen

Historische dag

Leuk spelletje: http://obamiconme.com/

Bob Dylan meets Anton Heijboer

Bob Dylan is de Anton Heijboer van de popmuziek. Hij heeft oneindig veel nummers geschreven. De een nog mooier dan de ander. Gelukkig zien artiesten van nu ook de schoonheid van zijn liedjes en maken ze er covers van, zodat niet alleen de wat oudere liefhebbers van Bob zijn teksten leren te waarderen. Adèle doet het nu met Make you feel my love. Supermooi. Misschien wel mooier dan de nog veel melodramatischere versie van Bob himself.

When the rain is blowing in your face
And the whole world is on your case
I could offer you a warm embrace
To make you feel my love

When the evening shadows and the stars appear
And there is no one there to dry your tears
I could hold you for a million years
To make you feel my love

I know you haven't made your mind up yet
But I would never do you wrong
I've known it from the moment that we met
No doubt in my mind where you belong

I'd go hungry, I'd go black and blue
I'd go crawling down the avenue
There's nothing that I wouldn't do
To make you feel my love

The storms are raging on the rollin' sea
And on the highway of regret
The winds of change are blowing wild and free
You ain't seen nothing like me yet

I could make you happy, make your dreams come true
Nothing that I wouldn't do
Go to the ends of the earth for you
To make you feel my love

Nog meer sneeuw- en ijspret

Zaka en Bieb komen V. & co toejuichen tijdens schaatstocht van 30 km over het Kleine Zeetje.

Schaatsen op Groeneveld

Wat doe je en waar zit je?

De twee meest gestelde vragen in telefoongesprekken, smsjes en mails. Want je wilt nu eenmaal weten wat je 'naasten' aan het doen zijn. Tenminste, nieuwsgierige mensen zoals ik, vinden dat leuk om te weten. En gelukkig ben ik niet de enige die nieuwsgierig is of de behoefte heeft aan een soort spreekbuis waar je kunt laten weten wat je aan het doen bent en waar je dus ook weer kunt zien wat anderen aan het doen zijn.
Maar een MSN-account, een Google-talk account, een Skype-account, Hyves-profiel, Twitter-account en een weblog verder, weet ik van gekkigheid niet meer waar ik moet beginnen met updaten of aanmelden. En zo ben ik dus de hele dag op alle mogelijke manier kenbaar aan het maken dat ik aan het werk ben.

IJs

Het is koud, spekglad en levensgevaarlijk wanneer je er doorheen zakt, maar wat is het leuk als er ijs ligt. De schaatsen kunnen weer uit het vet (of je koopt net als ik voor het eerst sinds 12 jaar eens nieuwe schaatsen) en je voelt de kriebels al langzaam opwellen in je buik. Er ligt ijs!
Gaat de baan open of niet? En hoe is het ijs? Kan ik het nog? Zouden ze nog steeds datzelfde cassettebandje hebben als voorgaande jaren?
En ja, de baan ging open. Dinsdagmiddag 30 december opende IJsbaan Baarn haar deuren en diezelfde avond trokken wij onze schaatsen aan, na eerst toch zeker wel een kwartier in de rij te hebben gestaan. Het ijs was goed, weinig scheuren en nauwelijks natte plekken. Na twee rondjes aan de hand van V. kreeg ik het gevoel weer een beetje te pakken en verloor ik langzaam het gevoel in mn tenen. Op liedjes van The Kelly Family en The Spice Girls (ja, ze hadden het cassettebandje nog steeds) bedwongen wij het Baarnse ijs.
Het geluid van de schaatsen op het ijs, het geklap van de klapschaatsen van de pro's die je inhalen en het gekke gevoel dat je hebt als je na een paar uur schaatsen weer je schoenen aan hebt. Ik had het niet willen missen.

Terugval

Mijn Staatsloterij verslaving is weer terug van weggeweest. Was een tijdje genezen, maar inmiddels weer in het bezit van 1 heel lot en 2 halve loten. Mijn ouders & zus hebben hetzelfde recept in huis. We moeten nu toch wel iets winnen?
Gelukkig is het me vooral vanwege de voorpret te doen. Want wat ga ik doen met al die miljoenen? Daar droom ik dus de dagen voor de trekking uren van.
In ieder geval een nieuwe auto, eentje die niet stuk kan en die gloedjenieuw van de band komt rollen, zodat ik zeker weet dat er geen hele nare dingen mee kunnen zijn. En dan wel eentje zonder die vieze nieuwe-auto-lucht. Verder koop ik een idioot groot huis met een belachelijk grote tuin voor V. en mij. Woon nu bijna 2 jaar in mn kabouterhuis en vind dat ik wel genoeg heb afgezien. Een boot lijkt me ook te gek. En V. wil ook wel een auto denk ik.
Als we beetje gesetteld zijn neem ik een jaar vrij en ga ik samen met mn lief op wereldreis, want nu kan t nog. Iets nuttigs leren. Tango leren dansen in Argentinië, leren duiken in de Caraibische Zee en dan nog iets waarvoor we naar Nieuw-Zeeland of Australië moeten.
Wil ook heel graag nog een keer met dolfijnen zwemmen, maar dan niet 20 minuutjes, maar een uur ofzo. Parachute springen staat ook op mijn lijstje. Olifanten wassen. Een weeshuis in Afrika of Brazilië bezoeken en daar dan een tijdje werken. Trouwen op een eiland met witte stranden en blauwe zee. Naar het casino in Las Vegas. Shoppen in New York. Ik geloof dat ik zelf dan wel redelijk tevreden moet zijn. Dus dan geef ik de rest weg aan mijn ouders, zus, V. zijn ouders en broertjes en zusjes en andere aardige mensen die ik ken.
Ik heb trouwens wel bedacht dat we het tegen niemand gaan zeggen als we winnen. Dus als ik binnenkort een grote reis boek en voorlopig niet meer terugkom, dan weet je hoe het zit.

28/12/2008 02:00

Mijn aangevraagde liedje van Serious Request op de radio! Op nummer 1146.

Een jaar later

Een jaar later en hoewel er echt veel is veranderd, zijn er ook zoveel dingen weer hetzelfde. Dezelfde kerstballen, hetzelfde huis, dezelfde liedjes en alweer een nieuw jaar in het vooruitzicht.

Wat ik wil in 2009?

-Een groter, mooier, minder lekkend huis
-Echt samenwonen.
-Nog steeds de Staatsloterij winnen
-Gelukkig zijn in m'n werk
-Ietsje minder snoepen
-Ietsje meer sporten
-Positiever zijn
-Ontdekken wat ik echt wil

Kerstkado's?

Terwijl er allemaal pakjes onder de kerstboom klaar liggen voor onze families, krijgen V. en ik minder leuke kerstkado's. Zo lag er van de week kerstpost van het CJIB in de bus. Te hard gereden (V. dan) en 28 euro boete. Op vrijdagavond was er nog een verrassing: alweer lekkage. En dat terwijl het vorige week gerepareerd was, niet dus! Het is nu erger dan ooit! Een donkere, natte plek op het plafond en gedruppel op de grond en op het bed. Grrr.
Mijn laatste kerstverrassing was gister toen ik met mn Ka'tje over een hobbelweggetje reed en mijn auto opeens als een hele snelle sportwagen klonk, maar niet zo snel was als een sportwagen. Uitlaat, stuk, kapot, kaduk, naar de filistijnen. Gelukkig kan ie volgende week meteen gemaakt worden, zal wel niet goedkoop zijn. :-(

Kerstgedachte

Ik word sentimenteel van kerst. Ik weet niet of het door de kerstlichtjes komt of door het gure winterse weer, de slechte kerstliedjes of mijn zielige kerstboom, maar ik krijg rond deze tijd van het jaar altijd de behoefte om voor anderen te zorgen, kadootjes voor mn familie te kopen en slijmerige teksten op kaartjes te zetten. Het was ook die kerstgedachte die er in een vlaag van verstandsverbijstering voor zorgde dat ik dacht op mijn werk wel wat geld in te kunnen zamelen voor mijn favo benefiet-actie. Ik vroeg op de site van 3fm een collectebus aan en plantte 'm vanochtend naast de koffie-automaat. Mailtje naar mijn collega's met de oproep om vooral geld erin te stoppen voor de vluchtelingen. Laat maar komen die euro's, dacht ik.
Misschien was het naief om te denken dat mensen die geld zat hebben ook maar iets over hebben voor een ander. Nog geen kwartier na het neerzetten van de bus zat er een briefje op met de tekst: Een vluchteling is een vluchteling, omdat ie te laf is om te vechten, en te dom om onder te duiken.
Weg kerstgedachte...

Maar..... nu ik weet dat mijn collega's nou eenmaal niet bereid zijn om "zo maar" geld aan een goed doel te doneren, doe ik de komende week alle klusjes voor diezelfde collega's alleen maar tegen donatie van 1 of 2 euro...

UPDATE:
Tussenstand op 19 december 2008: 40, 35 euro. En ik heb samen met de controller de verdubbelaar in gezet.

UPDATE 2:
Eindstand op 24 december: 220,36. Mooi bedrag geworden dus, met hulp van het lunchbudget.

Eten

Ik ben gek op eten. Ik lees graag kookboeken, zoek graag receptjes online, praat er over en doe het graag. Ik vind eten ook gezellig en dat is dan ook het probleem. Koekje bij de thee, gezellig. Chipje bij de film, gezellig. Toetje na het eten, gezellig. Chocolaatje bij de koffie, gezellig. M&M's in de bioscoop, gezellig. Dankzij collega A. hoef ik nu niet meer van alles op te eten, maar kan ik nu eindeloos naar eten kijken op Tastespotting.com. Wel minder belastend voor mijn weegschaal. Dat dan weer wel.

Geluiden die mijn oren niet verdragen

-Lekkage gedruppel
-Nagels die geknipt worden
-De reclame van Ditzo
-Muziek van Deftones
-Dolf Jansen op de radio

De Weerribben

Dit weekend op het mooste plekje van Nederland geslapen: de Weerribben. Het was in 1 woord geweldig. Het huisje was super. Klein, maar niet zo klein als mijn eigen huisje. Met een houtkacheltje en een bedstee. Verder was er niks, echt niks. Eén en al natuur. Watertjes, heel veel riet en molentjes, smalle weggetjes en waanzinnig mooie roofvogels. Wat is het heerlijk om er af en toe eens helemaal uit te zijn!

Zie ginds komt de stoomboot...

Leukerd

Wat is Marc Marie Huijbregts toch een leukerd. Vooral vlak voordat ie een gekke vraag gaat stellen aan een gast bij DWDD. Dan krijgt ie zo'n fonkeltje in zn ogen en dan weet je het al. En daar ga ik dan weer van lachen.

ANWB

Gezellig met Fleur en haar Alto langs de A12.