Crisis

Wikipedia zegt: Het woord 'crisis' heeft in de dagelijkse spraak een negatieve lading. Van oorsprong is de term echter neutraal. Etymologisch komt het voort uit het (oud)Griekse werkwoord κρινομαι (krinomai) met de betekenissen scheiden, schiften, onderscheiden, beslissen, beslechten, richten en oordelen. Zo bezien, is een crisis een 'moment van de waarheid', waarop een beslissing moet worden genomen die van grote invloed is op de toekomst.

En dus is het nu het moment van de waarheid. Al zijn er nu nog geen beslissingen die ik kan nemen. Alleen de keuze om iedere dag mijn bed uit te komen. Vacaturesites af te speuren en dan (toch nog enigszins kritisch) een aantal vacatures uit te zoeken om op te reageren. En dan hopen dat ik er uit spring met mn cv en brief. Ik wilde dat ik het wat meer in de hand had. Want nu is het eigenlijk vooral wachten op een reactie.

Verder voelt het niet echt verkeerd zo in crisistijd. Er komt voorlopig nog geld op mn rekening. Het is meestal wel lekker weer en 'gelukkig' zijn er een paar mensen die ook last hebben van de crisis, mensen met een parttime baan of moeders die altijd wel een paar uurtjes over hebben om me gezelschap te houden.

Maar soms past de negatieve uitleg van een crisis beter bij hoe ik me voel. Wikipedia: Een crisis is een zware noodsituatie waarbij het functioneren van een stelsel (van welke aard dan ook) ernstig verstoord raakt.

Ik kwam er namelijk achter dat ik het eigenlijk heerlijk vind om te werken. Of in ieder geval iedere dag naar mn werk te gaan. Soms wat nuttigs doen en, oké, veel koffie drinken. Maar ik had wel het idee dat ik mn steentje bijdraagde. En dat voelde goed. En nu ben ik af en toe ernstig verstoord.

De gordijnen blijven dan de hele ochtend dicht en 's avonds als ik naar bed ga, lig ik nog uren wakker, omdat ik niets heb om moe van te zijn. Er is dan een dag voorbij gegaan zonder dat er iets uit mn handen is gekomen. En dan te bedenken dat ik nog steeds moet wachten op een reactie op een van mn sollicitaties, voorlopig nog in dit veel te kleine huis woon, waar V. en ik bijna uitbarsten en ook in de auto-industrie is het geen koek-en-ei.

Maar uiteindelijk komt het volgens mij allemaal goed, al bieden in het verleden behaalde resultaten geen garantie voor de toekomst. ;-)