donderdag, april 09, 2009

Net als in de film, ik wil het...

Het is zo'n avond. Alleen thuis. En een meisjesfilm op tv. Soms moet je daar gewoon aan toegeven. Het is niet anders. Ik ben niet voor niets een meisje.
Vroeger, toen ik nog op de middelbare school zat en heilig in romantiek geloofde, droomde ik van een leven net als in de film.
Ik zou op een dag mijn grote liefde op het Empire State Building ontmoeten (Sleepless in Seattle). Sterker nog mijn grote liefde zou een filmster zijn (Notting Hill). Op een avond zou hij me in een schitterende rode avondjurk hijsen, een veel te dure ketting om doen en ik zou niet lang daarna ontzettend charmant huilen bij het afloop van de opera (Pretty Woman). Daarna doken we dan nog een hippe tent in, want grote liefde heeft natuurlijk dezelfde moves als Patrick Swayze.
Minstens 10 jaar ouder en wijzer lijkt het leven niet op dat uit al die romantische films. Ik ontmoette mn grote liefde gewoon in de gang op de middelbare school, hij is geen filmster, een opera hebben we nog niet samen gezien en zijn moves...
Gelukkig lijk ik ook in niets op de vrouwen uit de films. Mijn benen zijn minstens een halve meter korter dan die van Julia Roberts en ook mijn moves zijn niet zo soepel als die van Jennifer Grey. En misschien is het maar beter zo... van romantiek uit de film gaan bij een overdosis mijn nekharen overeind staan en spat het glazuur van m'n tanden.

Geen opmerkingen: