Af

Mijn huis is af. Mag ook wel een keertje.. want ik woon hier al een jaar. :-)

Live-gang

Bij KPN had ik het al geleerd, maar ook bij andere bedrijven kan het blijkbaar. Uitstel, uitstel, uitstel. Vanaf december (eigenlijk al vanaf oktober) staat de nieuwe website waar ik voor werk al in de startblokken. Maar vanwege allerlei omstandigheden duurt het nu allemaal veel langer dan gedacht voor we live gaan. Wel superjammer... want zodra iedereen onze site kan zien, gaat het pas echt gebeuren.

Afscheid

Gek! Zo zit je maanden achterelkaar vijf dagen per week bij elkaar in de buurt, deel je lief & leed en zo zie je elkaar misschien wel nooit meer. Collega's zijn maar een raar fenomeen. Per 1 januari zijn al mijn ex-collega's, ook elkaars ex-collega's, want de hele redactie van Planet is opgeheven. Toch waren er weinig redenen om te treuren gister. Er was genoeg te drinken en lekkers te eten, het was bijzonder gezellig en het bleef nog lang onrustig in Café De Opstand... Aida, Ernst-Jan en Marije

Marije en ik

Nico, Aida, Willem en ik

Oud & Nieuw

In 2008 wil ik graag:
-de Staatsloterij winnen (niet gelukt)
-het grote geluk vinden (gelukt!)
-mijn pokerskills verbeteren (niet gelukt)
-zoeken naar een groter huis (still searching)
-'nog' beter leren tennissen (gelukt!)
-echt beginnen met hardlopen (oeps)
-eindelijk een nieuw bankstel en een fauteuil kopen (gelukt!)
-meer leuke dingen doen (gelukt!)
-minder huilen (meer gelachen!)

Winter Wonderland

Toen ik vanochtend uit mijn raam keek, was de hele wereld wit. Het was alsof er iemand met een hele grote bus poedersuiker over de bomen en huisjes had geschud. Het gaf net even dat beetje extra voor de kerstsfeer in m'n hoofd. Toen ik vervolgens in de auto stapte (eerst krabben!) en naar de ijsbaan reed was mijn kerstvakantiegevoel compleet. Na vijf minuten op het ijs te zijn geweest ging ik keihard op m'n plaatje, maar dat hoort er bij heh. Alleen een blauwe knie aan overgehouden. Na het schaatsen een wandeling bij Kasteel Groeneveld gemaakt. Was ook al zo'n mooi poedersuikerparadijsje.

Kerstmuziek Top 10

1. Driving Home For Christmas - Chris Rea
2. All I Want For Christmas Is You- Mariah Carey
3. Last Christmas - Wham!
4. Happy Christmas (War is Over) - John Lennon & Yoko Ono
5. Wonderful Christmas Time - Paul McCartney
6. Christmas Was A Friend Of Mine - Fay Lovsky
7. Most Wonderfull Time Of The Year - Johnny Matis
8. Thank God Its Christmas - Queen
9. Why Could'nt It Be Christmas Everyday - Bianca Ryan
10. Ho Ho Ho - Katja Schuurman ft Jeugd van Tegenwoordig

Kerstmis

Nog eventjes en dan is het kerstmis. Ik ben al helemaal in de kerststemming. Mijn kerstboom staat hysterisch te zijn met al zijn ballen. (Als je een keer objectief naar de boom kijkt, is het eigenlijk een bizar gezicht, zo'n boom met glinsterende ballen, maar dat terzijde.) Ik steek iedere avond gezellig een vijftiental kaarsjes aan, omdat het daardoor ook ietsjes warmer wordt in mijn kleine kersthuisje. De kerstkado's zijn in huis. De kerstkaarten zijn geschreven. Ik vind de kerstliedjes op de radio nog geweldig. Ik heb het kerstmenu voor de brunch met m'n ouders samengesteld en ik weet welk toetje ik meeneem op 2e Kerstdag.
Gisteren een lekker ontspannend dagje gehad. De spieren zijn los gemasseerd, de knopen zijn uit mijn nek gekneed, mijn schouders zitten weer wat losser. Mijn wenkbrauwen zijn weer in vorm, (iets te goed), alle afvalstoffen zijn er uitgezweet. Heerlijk!
Dus laat de Kerst maar komen. Ik ben er klaar voor.

Achteraf

Achteraf is altijd alles anders. Het kan beter zijn dan je vantevoren bedacht of juist slechter. Maar anders is het altijd.
Ik ben een denker, ik kan dingen uren analyseren of overpeinzen. Vooral dingen die nog moeten gebeuren kan ik kapot denken. Of ik kan heel lang nadat iets is gebeurd, nog twijfelen aan mezelf. Een ontzettend slechte eigenschap. Maar ik kan er niets aan doen. Al zou ik het graag willen. Want welke scenario's ik ook heb bedacht in de nachten waarin ik niet slaap: het gaat ALTIJD anders.
En de dingen waar ik niet op ben voorbereid of waar ik eigenlijk niet zo over heb zitten denken, die zijn altijd leuk, omdat ze gewoon gaan zoals ze gaan. Zucht.

Geluk

Ik heb wel eens horen zeggen dat je gelukkig bent, als je je niet afvraagt of je gelukkig bent. Nu vraag ik me de laatste tijd best wel vaak af of ik gelukkig ben. Ik weet niet of dat dan wil zeggen dat ik dus niet gelukkig ben.
Ik moet bekennen dat ik wel eens gelukkiger ben geweest dan nu. Ik had me het leven heel anders voorgesteld. Maar dat is eigenlijk met alles wat ik doe en gedaan heb. Niets is gegaan, zoals ik het had bedacht.
Ik weet ook niet of ik het geluk nu in eigen hand heb. Kan ik mijn eigen geluk beïnvloeden en doe ik dus nu iets 'fout' waardoor ik minder gelukkig ben? Of is geluk slechts een kronkel in het hoofd.
Wanneer ik echt geluk heb gevoeld? Eigenlijk weet ik het niet meer. Hoe dat voelde. Waarschijnlijk omdat ik er toen niet over nagedacht heb, hoe goed het voelde. En dat je je pas beseft dat je gelukkig was, op een moment dat het even iets minder is.

Week(end)

Pfff...deze vrijdag mijn afscheidsfeestje. Ik hou niet van afscheid nemen en al helemaal niet van leuke mensen. Gelukkig was het een gezellig feestje met wijn, margarita's, kaassoufléetjes, bitterballen, wat tranen en Mexicaans eten. Oh ja, en een hele mand vol kado's. :-)
Wel een raar gevoel, de gedachte dat ik gewoon niet meer naar Amersfoort hoef om te werken. Kan er nog niet aan wennen. Maar goed, over een week dus iedere dag naar Utrecht. Een andere werkplek, nieuwe collega's, ander werk. Ik zie er ontzettend tegen op, maar heb er ook vertrouwen in dat het allemaal goed komt. Alles went immers.
Verder dit weekend gezellig naar mijn zus geweest. Eerst Alles is Liefde nog een keer gezien in de bioscoop. Echt een geweldige film. Daarna naar Panama geweest, er was een 80's & 90's feest. We hebben echt de hele avond staan dansen, net zo lang totdat we onze voeten niet meer voelden. Die muziek is ook té leuk. En nu lekker een week lang relaxen, want ik heb vakantie!

Nog 43 nachtjes

En dan is het kerstmis. Toen ik vanmiddag bij Eurofleur in Leusden liep, zou je echter denken dat het al over een week kerst is. Nog nooit heb ik zoveel kerstbomen, kerstballen, zingende rendieren en verlichting bij elkaar gezien. En dat nog anderhalve maand voor kerst.
Maar goed, toch ging ik de deur uit met Jingle Bells in mijn hoofd, en een tas vol kerstballen.
Nu nog een week of vier wachten op de boom...

Dingen om blij van te worden

-Op stap met Zakaria en Habibi.
-Lekker avondje op de bank Idols kijken.
-Spakenburgs hart bij de koffie.
-Spierpijn van t bowlen.
-Foto's kijken van leuke gebeurtenissen.
-Kaarsjes aan.
-Onder mijn winterdekbed de regen keihard op het dakraam horen tikken en weten dat ik er niet uithoef.
-Twee keer in de week sporten.
-Mijn nieuwe kerstballen.
-Verse bloemen op tafel.

Getsie...

-spinnenwebben in mn gezicht.
-al die pepernoten die ik de afgelopen twee dagen op heb gegeten.
-dat herfstig weer buiten.
-de getalletjes op de weegschaal.
-de stem van Herman den Blijker.
-niks om aan te trekken.
-teveel te doen, te weinig tijd.
-zoveel chagrijnige mensen.
-van slag door de wintertijd.
-alles verandert, maar wil zo graag dat alles hetzelfde blijft.

Oog in oog met Flipper op Curacao

De Dolphin Academy Curaçao is een van de drie plekken ter wereld waar je met dolfijnen kunt zwemmen. Een unieke ervaring, waar sommigen slechts van kunnen dromen, maar ik mag mijn droom werkelijkheid maken.

De Dolphin Academy in Curaçao werd vijf jaar geleden opgericht door de Nederlanders Adriaan Schrier en Laetitia Lindgren. Niet alleen als toeristische attractie, maar vooral om mensen meer te leren over deze dieren en om een aantal mythes te ontkrachten.

Vooral tv-held Flipper (die overigens ook bij de Dolphin Academy rondzwemt) heeft er aan bijgedragen dat veel mensen een verkeerd beeld hebben van dolfijnen. Zo zouden dolfijnen bovenmatig intelligent zijn en in staat om mensen te redden en haaien weg te kunnen jagen. Niets is minder waar. Twee van de dolfijnen hebben een litteken van een haaienbeet en er is slechts één verhaal bekend van een reddingsactie.

Het half uur zwemmen met de dieren is slechts een onderdeel van het programma dat ervoor moet zorgen dat jij en ik blikjes tonijn die op een dolfijn-onvriendelijke manier zijn gevangen in het vervolg in de schappen van de supermarkt laten staan. Maar ook dat we bewuster met het milieu omgaan om de zee schoon te houden.

Voorafgaand aan mijn ontmoeting met de dolfijnen, teken ik eerst nog even een formulier waarin ik verklaar de Dolphin Academy niet aan te zullen klagen als ik het half uurtje poedelen met de beestjes onverhoopt niet overleef.

Hoewel ik de vrolijk-ogende Flipper voor me blijf zien, twijfel ik toch een paar seconden of het dan echt wel zo goed idee is om het afgezette stuk zee in te springen zonder beschermend duikpak.

Ook na de uitgebreide instructie over het zwemmen met de dolfijnen, trek ik nog steeds niet met een gerust hart mijn flippers aan om het water in te duiken. Ik moet aan zoveel dingen denken! Niet het gezicht van het dier aanraken, wij vinden het immers ook niet prettig om door een onbekende in ons gezicht te worden geaaid. Hou je armen dichtbij je lichaam, zodat je de dieren niet kunt slaan of afschrikt. Niet te hard aaien, maar ook niet te zacht. Rustig blijven en dan ook nog genieten, want een half uur is zo voorbij.

Annie en Teresa zijn de twee dolfijnen die samen met onze groep van zes personen zullen zwemmen. Annie is negen jaar en Teresa is al veertien jaar oud. In eerste instantie hebben de twee er niet zo'n zin in. Ze blijven eigenwijs een beetje rondhangen bij het vlot waarop twee instructeurs, een cameravrouw en een fotografe zitten.
Het geld dat wordt verdiend met de verkoop van de dvd's, foto's, muismatjes en bekers die je na het zwemmen kunt kopen, gaat direct naar een educatieprogramma voor de lokale basisscholen, wordt mij verteld.

Maar zodra we ons in het water begeven en met zijn zessen naar het midden van het afgezette stuk zee flipperen, beginnen de dieren er ook zin in te krijgen. We houden een stok plat op het water en na een fluitje en een aanwijzing van de instructeur vliegt één van de dolfijnen met een hoge sprong over de stok boven onze hoofden.

De dolfijnenshow van Dolfinarium Harderwijk komt ineens wel heel dichtbij. Als ook de andere dolfijn haar trucje met de stok heeft gedaan, haasten ze zich naar het vlot voor een visje en daarna mogen ze een rondje zwemmen.

Ze zoeken daarvoor zelf contact met de deelnemers in het water. Al gauw heb ik mijn eerste ontmoeting met één van de dolfijnen. Ik hoor later dat dolfijnen vaker op mensen met een rustige hartslag afzwemmen dan op mensen met een snelle hartslag. Ik merk ook dat ik van de spanning geen last meer heb. Ik aai het grote dier voorzichtig, maar met lange halen, want dat schijnen ze het prettigst te vinden. Wat voelt-ie zacht! Ik flipper rustig naast de dolfijn, die zelf ook gezellig doorzwemt en mijn aai met een zucht via zijn blaasgat beantwoordt.

Na het zwemmen is het weer tijd voor de trucjes. Er worden kusjes uitgedeeld, ritjes op de rugvinnen weggegeven, gespetterd, gezongen en gedraaid. Hartstikke leuk voor de foto's natuurlijk, maar laat mij maar weer een stukje zwemmen. Er wordt nog twee keer een rondje gezwommen en lang leve mijn rustige hartslag, nog twee keer heb ik een dolfijn aan mijn zij. Na een laatste aai, draag ik 'mijn dolfijn' over aan de volgende groep. Zo maar stoppen met aaien mag namelijk niet, daar worden de dieren hartstikke onzeker van.

Ik hijs me uit het water en terwijl de dolfijnen alweer kusjes uitdelen aan de volgende groep, neem ik me plechtig voor om nooit meer goedkope tonijn uit blik te kopen. Zou het dan toch werken?

(dit is het artikel dat op Planet heeft gestaan, naar aanleiding van persreis Curacao)

Onderonsje

Fijn!

-Avondje bioscoop met mijn moedertje.
-De geur van de frisgewassen was in m'n huiskamer.
-Wakker worden zonder wekker.
-De hele avond met de kaarsjes aan.
-Nog 65 dagen totdat het kerst is.
-Zuurkoolstamppot met rookworst en jus voor in de magnetron.
-Kop dampende thee met gevuld speculaas erbij.
-Denken aan mijn nieuwe baan.
-Borrelen en andere gezellige dingen met collega's.
-Shoppen bij Ikea.
-Maandag weer Sonja B.
-Audities Idols 4.
-De mooie kleuren van de bomen in 'mijn tuin'.

I don't like sundays

Wat een rotdag is zondag. Kan mijn bed nauwelijks uitkomen en omdat ik vandaag piketdienst had voor m'n werk, moest ik ook thuis blijven. Beetje op de bank gehangen, zitten snoepen (sorry Sonja), nog meer bankhangen, slapen, luieren, dvdtjes kijken, was doen. Man, wat duurt zo'n dag dan ontzettend lang.
Morgenochtend vroeg op pad. Hoop dat ik slaap vannacht. Spannende week, alweer.

Tijd vliegt

Soms gaan maanden sneller dan je dacht. Zo woon ik nu al bijna 9 maanden in mijn eigen huisje, werk ik al ruim 7 maanden bij Het Net en ben ik al een halfjaar weer alleen. Tijd vliegt, eigenlijk altijd wel...

De geur van half zes

Als ik naar huis fiets met een tasje vol boodschappen aan mijn stuur, zo rond een uur of half zes ruik je overal de lekkerste geuren. Gebakken aardappeltjes of boter die aan het smelten is om straks de gehaktballen in te braden.
Zeker nu het al sneller donker wordt en het buiten koud en druilerig is en binnen gezellig warm, krijg je als je langs de warme huizen fietst zin in een lekker bord stamppot met een gehaktbal. Een openhaard in de huiskamer en een beker gloeiend hete thee.
Laat de winter maar komen, maar dan wel de echte winter. Met ijsbloemen op de ruiten, een halve meter sneeuw, een dag waarop de zon schijnt en t toch ijskoud is.

Playa Canoa

Een paradijsje, zo maar in de middel of nowhere. Het is populair bij surfers en je kunt er heerlijk eten.