Geluk

Ik heb wel eens horen zeggen dat je gelukkig bent, als je je niet afvraagt of je gelukkig bent. Nu vraag ik me de laatste tijd best wel vaak af of ik gelukkig ben. Ik weet niet of dat dan wil zeggen dat ik dus niet gelukkig ben.
Ik moet bekennen dat ik wel eens gelukkiger ben geweest dan nu. Ik had me het leven heel anders voorgesteld. Maar dat is eigenlijk met alles wat ik doe en gedaan heb. Niets is gegaan, zoals ik het had bedacht.
Ik weet ook niet of ik het geluk nu in eigen hand heb. Kan ik mijn eigen geluk beïnvloeden en doe ik dus nu iets 'fout' waardoor ik minder gelukkig ben? Of is geluk slechts een kronkel in het hoofd.
Wanneer ik echt geluk heb gevoeld? Eigenlijk weet ik het niet meer. Hoe dat voelde. Waarschijnlijk omdat ik er toen niet over nagedacht heb, hoe goed het voelde. En dat je je pas beseft dat je gelukkig was, op een moment dat het even iets minder is.

Week(end)

Pfff...deze vrijdag mijn afscheidsfeestje. Ik hou niet van afscheid nemen en al helemaal niet van leuke mensen. Gelukkig was het een gezellig feestje met wijn, margarita's, kaassoufléetjes, bitterballen, wat tranen en Mexicaans eten. Oh ja, en een hele mand vol kado's. :-)
Wel een raar gevoel, de gedachte dat ik gewoon niet meer naar Amersfoort hoef om te werken. Kan er nog niet aan wennen. Maar goed, over een week dus iedere dag naar Utrecht. Een andere werkplek, nieuwe collega's, ander werk. Ik zie er ontzettend tegen op, maar heb er ook vertrouwen in dat het allemaal goed komt. Alles went immers.
Verder dit weekend gezellig naar mijn zus geweest. Eerst Alles is Liefde nog een keer gezien in de bioscoop. Echt een geweldige film. Daarna naar Panama geweest, er was een 80's & 90's feest. We hebben echt de hele avond staan dansen, net zo lang totdat we onze voeten niet meer voelden. Die muziek is ook té leuk. En nu lekker een week lang relaxen, want ik heb vakantie!

Nog 43 nachtjes

En dan is het kerstmis. Toen ik vanmiddag bij Eurofleur in Leusden liep, zou je echter denken dat het al over een week kerst is. Nog nooit heb ik zoveel kerstbomen, kerstballen, zingende rendieren en verlichting bij elkaar gezien. En dat nog anderhalve maand voor kerst.
Maar goed, toch ging ik de deur uit met Jingle Bells in mijn hoofd, en een tas vol kerstballen.
Nu nog een week of vier wachten op de boom...

Dingen om blij van te worden

-Op stap met Zakaria en Habibi.
-Lekker avondje op de bank Idols kijken.
-Spakenburgs hart bij de koffie.
-Spierpijn van t bowlen.
-Foto's kijken van leuke gebeurtenissen.
-Kaarsjes aan.
-Onder mijn winterdekbed de regen keihard op het dakraam horen tikken en weten dat ik er niet uithoef.
-Twee keer in de week sporten.
-Mijn nieuwe kerstballen.
-Verse bloemen op tafel.

Getsie...

-spinnenwebben in mn gezicht.
-al die pepernoten die ik de afgelopen twee dagen op heb gegeten.
-dat herfstig weer buiten.
-de getalletjes op de weegschaal.
-de stem van Herman den Blijker.
-niks om aan te trekken.
-teveel te doen, te weinig tijd.
-zoveel chagrijnige mensen.
-van slag door de wintertijd.
-alles verandert, maar wil zo graag dat alles hetzelfde blijft.

Oog in oog met Flipper op Curacao

De Dolphin Academy Curaçao is een van de drie plekken ter wereld waar je met dolfijnen kunt zwemmen. Een unieke ervaring, waar sommigen slechts van kunnen dromen, maar ik mag mijn droom werkelijkheid maken.

De Dolphin Academy in Curaçao werd vijf jaar geleden opgericht door de Nederlanders Adriaan Schrier en Laetitia Lindgren. Niet alleen als toeristische attractie, maar vooral om mensen meer te leren over deze dieren en om een aantal mythes te ontkrachten.

Vooral tv-held Flipper (die overigens ook bij de Dolphin Academy rondzwemt) heeft er aan bijgedragen dat veel mensen een verkeerd beeld hebben van dolfijnen. Zo zouden dolfijnen bovenmatig intelligent zijn en in staat om mensen te redden en haaien weg te kunnen jagen. Niets is minder waar. Twee van de dolfijnen hebben een litteken van een haaienbeet en er is slechts één verhaal bekend van een reddingsactie.

Het half uur zwemmen met de dieren is slechts een onderdeel van het programma dat ervoor moet zorgen dat jij en ik blikjes tonijn die op een dolfijn-onvriendelijke manier zijn gevangen in het vervolg in de schappen van de supermarkt laten staan. Maar ook dat we bewuster met het milieu omgaan om de zee schoon te houden.

Voorafgaand aan mijn ontmoeting met de dolfijnen, teken ik eerst nog even een formulier waarin ik verklaar de Dolphin Academy niet aan te zullen klagen als ik het half uurtje poedelen met de beestjes onverhoopt niet overleef.

Hoewel ik de vrolijk-ogende Flipper voor me blijf zien, twijfel ik toch een paar seconden of het dan echt wel zo goed idee is om het afgezette stuk zee in te springen zonder beschermend duikpak.

Ook na de uitgebreide instructie over het zwemmen met de dolfijnen, trek ik nog steeds niet met een gerust hart mijn flippers aan om het water in te duiken. Ik moet aan zoveel dingen denken! Niet het gezicht van het dier aanraken, wij vinden het immers ook niet prettig om door een onbekende in ons gezicht te worden geaaid. Hou je armen dichtbij je lichaam, zodat je de dieren niet kunt slaan of afschrikt. Niet te hard aaien, maar ook niet te zacht. Rustig blijven en dan ook nog genieten, want een half uur is zo voorbij.

Annie en Teresa zijn de twee dolfijnen die samen met onze groep van zes personen zullen zwemmen. Annie is negen jaar en Teresa is al veertien jaar oud. In eerste instantie hebben de twee er niet zo'n zin in. Ze blijven eigenwijs een beetje rondhangen bij het vlot waarop twee instructeurs, een cameravrouw en een fotografe zitten.
Het geld dat wordt verdiend met de verkoop van de dvd's, foto's, muismatjes en bekers die je na het zwemmen kunt kopen, gaat direct naar een educatieprogramma voor de lokale basisscholen, wordt mij verteld.

Maar zodra we ons in het water begeven en met zijn zessen naar het midden van het afgezette stuk zee flipperen, beginnen de dieren er ook zin in te krijgen. We houden een stok plat op het water en na een fluitje en een aanwijzing van de instructeur vliegt één van de dolfijnen met een hoge sprong over de stok boven onze hoofden.

De dolfijnenshow van Dolfinarium Harderwijk komt ineens wel heel dichtbij. Als ook de andere dolfijn haar trucje met de stok heeft gedaan, haasten ze zich naar het vlot voor een visje en daarna mogen ze een rondje zwemmen.

Ze zoeken daarvoor zelf contact met de deelnemers in het water. Al gauw heb ik mijn eerste ontmoeting met één van de dolfijnen. Ik hoor later dat dolfijnen vaker op mensen met een rustige hartslag afzwemmen dan op mensen met een snelle hartslag. Ik merk ook dat ik van de spanning geen last meer heb. Ik aai het grote dier voorzichtig, maar met lange halen, want dat schijnen ze het prettigst te vinden. Wat voelt-ie zacht! Ik flipper rustig naast de dolfijn, die zelf ook gezellig doorzwemt en mijn aai met een zucht via zijn blaasgat beantwoordt.

Na het zwemmen is het weer tijd voor de trucjes. Er worden kusjes uitgedeeld, ritjes op de rugvinnen weggegeven, gespetterd, gezongen en gedraaid. Hartstikke leuk voor de foto's natuurlijk, maar laat mij maar weer een stukje zwemmen. Er wordt nog twee keer een rondje gezwommen en lang leve mijn rustige hartslag, nog twee keer heb ik een dolfijn aan mijn zij. Na een laatste aai, draag ik 'mijn dolfijn' over aan de volgende groep. Zo maar stoppen met aaien mag namelijk niet, daar worden de dieren hartstikke onzeker van.

Ik hijs me uit het water en terwijl de dolfijnen alweer kusjes uitdelen aan de volgende groep, neem ik me plechtig voor om nooit meer goedkope tonijn uit blik te kopen. Zou het dan toch werken?

(dit is het artikel dat op Planet heeft gestaan, naar aanleiding van persreis Curacao)

Onderonsje

Fijn!

-Avondje bioscoop met mijn moedertje.
-De geur van de frisgewassen was in m'n huiskamer.
-Wakker worden zonder wekker.
-De hele avond met de kaarsjes aan.
-Nog 65 dagen totdat het kerst is.
-Zuurkoolstamppot met rookworst en jus voor in de magnetron.
-Kop dampende thee met gevuld speculaas erbij.
-Denken aan mijn nieuwe baan.
-Borrelen en andere gezellige dingen met collega's.
-Shoppen bij Ikea.
-Maandag weer Sonja B.
-Audities Idols 4.
-De mooie kleuren van de bomen in 'mijn tuin'.

I don't like sundays

Wat een rotdag is zondag. Kan mijn bed nauwelijks uitkomen en omdat ik vandaag piketdienst had voor m'n werk, moest ik ook thuis blijven. Beetje op de bank gehangen, zitten snoepen (sorry Sonja), nog meer bankhangen, slapen, luieren, dvdtjes kijken, was doen. Man, wat duurt zo'n dag dan ontzettend lang.
Morgenochtend vroeg op pad. Hoop dat ik slaap vannacht. Spannende week, alweer.

Tijd vliegt

Soms gaan maanden sneller dan je dacht. Zo woon ik nu al bijna 9 maanden in mijn eigen huisje, werk ik al ruim 7 maanden bij Het Net en ben ik al een halfjaar weer alleen. Tijd vliegt, eigenlijk altijd wel...

De geur van half zes

Als ik naar huis fiets met een tasje vol boodschappen aan mijn stuur, zo rond een uur of half zes ruik je overal de lekkerste geuren. Gebakken aardappeltjes of boter die aan het smelten is om straks de gehaktballen in te braden.
Zeker nu het al sneller donker wordt en het buiten koud en druilerig is en binnen gezellig warm, krijg je als je langs de warme huizen fietst zin in een lekker bord stamppot met een gehaktbal. Een openhaard in de huiskamer en een beker gloeiend hete thee.
Laat de winter maar komen, maar dan wel de echte winter. Met ijsbloemen op de ruiten, een halve meter sneeuw, een dag waarop de zon schijnt en t toch ijskoud is.

Playa Canoa

Een paradijsje, zo maar in de middel of nowhere. Het is populair bij surfers en je kunt er heerlijk eten.

Net een schilderijtje

De stranden op Curacao zijn onvoorstelbaar blauw. Deze twee vissersbootjes maakten van een van de mooiste stranden bijna een schilderijtje.

A Room With A View (curacao)

Met dit uitzicht werd ik iedere dag verrast de afgelopen week. Rond een uur of zes konden er dolfijnen langszwemmen, maar ik heb ze jammergenoeg niet gezien. Door de jetlag was ik iedere ochtend rond die tijd wel wakker en sprong ik mn bed uit om te kijken of ik een groepje voorbij zag springen.

Curacao!

Hoe extreem cool! Ik ga gewoon naar Curacao! Op 7 september vlieg ik er heen en dan ga ik met dolfijnen zwemmen, snorkelen, duiken, catamarantocht, zeekajakken.. Hmmm. Oh ja, tis wel voor het werk, maar kleinigheidje hou je toch. :-)

Verslaafd?

Nieuwe hobby

Ik ga morgen met m'n nieuwe hobby beginnen. Dit weekend een paar hardloopschoenen gekocht en morgen, als het droog is, ga ik mijn eerste meters maken. Ben benieuwd. 'Ze' zeggen dat het verslavend is...

Geopend!

In het mooie plaatsje S. is vandaag Saunacentrum De Gouden Ploeg geopend. Op drie minuten lopen van het station vindt u dit kleine, maar gezellige saunacentrum.
Het centrum biedt een fijne zongewarmde sauna met daarin een lekkere loungebank, ruimte om uit te rusten en een uitstekende keuken, waar u kunt ontbijten, lunchen en dineren. Het centrum is tevens uitgerust met een ruime douche- en omkleedgelegenheid. Het huren van handdoeken, badjassen en badslippers is mogelijk.
Maak vandaag nog gebruik van de openingsaanbieding en boek ons arrangement voor slechts tien euro per persoon voor een hele dag gebruik van deze unieke sauna. Wees er snel bij, want de ruimte is beperkt!

P.S.
Ja, de warmte is naar mn hoofd gestegen. Het wordt laat vanavond, want ik ben bang dat het nog lang gaat duren voordat het hier een beetje is afgekoeld.

Blegh! Stom...

-dat er in de zomer helemaal niks op de televisie is.
-dat de afwas maar blijft komen.
-dat ik ieder weekend weer een wasmand vol was heb.
-dat iedere week eigenlijk precies hetzelfde is.
-dat koken langer duurt dan eten.
-dat er in alle lekkere dingen zoveel calorieën zitten.
-dat je 7000 kcal minder moet eten om 1 kilo af te vallen.
-dat ik nu weer alleen maar aan eten kan denken.
-dat er altijd alleen maar stomme liedjes in je hoofd blijven hangen.
-dat ik niet als eerste om 17.00 naar huis durf, terwijl ik ook altijd als eerste binnen ben.
-dat ik de hele week voor elf uur in bed lag en nog moeier ben dan normaal.
-dat mensen het raar vinden om nog contact te hebben met je ex-vriendje.
-dat ik me schaam voor mijn te coole fietstas.
-dat ik altijd raar ga kijken als ik op de foto moet.
-dat ik altijd op mn horloge ga kijken als ik langs een groepje mensen moet lopen/fietsen, om maar iets te doen te hebben.
-dat ik alle calorieën van alle etenswaren uit mn hoofd weet.
-dat mn wasmachine niet vanzelf gaat wassen, maar dat ik 'm zelf iets een zetje moet geven.
-dat er altijd één haartje op mn schouder iets harder groeit dan de rest.
-dat het zo lekker voelt om te mopperen.

Weegschaal-obsessie

Sinds ik weer ben begonnen met Sonja B. ben ik weer geobsedeerd door de weegschaal. Iedere ochtend en avond ga ik erop staan. Angstig naar het plafond kijkend wachtend tot het oordeel is geveld. Piehiep! En ik kan kijken wat de stand weer is. Het verschil tussen avond en ochtend is eigenlijk altijd 900 gram. Met het wegen verbrand ik ook vast wel wat calorieen, maar echt hard gaat het nog niet.